Σπυρόπουλος Χαράλαμπος MD, PhD
Γενικός Χειρουργός - Λαπαροσκόπος

Σπυρόπουλος Χαράλαμπος MD, PhD

Χειρουργός
Διευθυντής Γ' Χειρουργικής Κλινικής Ιασώ General

Σπυρόπουλος Χαράλαμπος MD, PhD

Χειρουργός
Διευθυντής Γ' Χειρουργικής Κλινικής Ιασώ General

Λ. Πεντέλης 2,
152 34, Χαλάνδρι

694 44 52 148
210 68 33 193

Δε - Τε - Πε - Παρ
6:00 μ.μ. - 9:00 μ.μ.

Οι

παραθυρεοειδείς αδένες

έχουν μικρό μέγεθος (συνολικό βάρος 100-140 mg) και βρίσκονται στον τράχηλο, στην οπίσθια επιφάνεια του θυρεοειδούς αδένα. Στο 90% των ασθενών είναι 4, αλλά μπορεί να είναι λιγότεροι ή και περισσότεροι.

parathireoidis-adenas

Ποια είναι η λειτουργία των παραθυρεοειδών αδένων;

Οι παραθυρεοειδείς αδένες συμμετέχουν στη ρύθμιση του ασβεστίου στον οργανισμό μέσω μίας ορμόνης που εκκρίνουν, την παραθορμόνη. Οι φυσιολογικές τιμές του ασβεστίου στο αίμα είναι 9-10.5 mg/dl. Το ασβέστιο εκτός από τη δομική του χρήση στα οστά, παίζει σημαντικότατο ρόλο και σε πολλές άλλες φυσιολογικές λειτουργίες του οργανισμού. Η παραθορμόνη ρυθμίζει τη συγκέντρωση του ασβεστίου στο αίμα, αδρά δρώντας στα οστά (αυξάνει την απελευθέρωση) και στους νεφρούς (αυξάνει την επαναρρόφηση).

Τι είναι ο υπερπαραθυρεοειδισμός;

Ο όρος υπερπαραθυρεοειδισμός, αναφέρεται στην υπερβολική έκκριση παραθορμόνης. Μπορεί να είναι πρωτοπαθής (να αφορά δηλαδή πάθηση των παραθυρεοειδών αδένων) ή δευτεροπαθής και τριτοπαθής (να αφορά δηλαδή μία αντίδραση των παραθυρεοειδών αδένων σε άλλες παθήσεις).
Ο πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός αποτελεί τη συχνότερη αιτία υπερασβεστιαιμίας στο γενικό πληθυσμό. Αφορά συνήθως γυναίκες άνω των 45 ετών.

Η αυτόνομη έκκριση παραθορμόνης από τους παραθυρεοειδείς αδένες μπορεί να οφείλεται σε:

  • 80-85% μονήρες αδένωμα (ένας μοναδικός καλοήθης όγκος σε έναν παραθυρεοειδή αδένα)
  • 12% υπερπλασία όλων των αδένων (αύξηση του όγκου και της λειτουργικότητας και των 4 αδένων)
  • 1% καρκίνος παραθυρεοειδούς
  • 3% πολλαπλά αδενώματα (πολλαπλοί καλοήθεις όγκοι σε περισσότερους του ενός παραθυρεοειδείς αδένες).

Ποια είναι η θεραπεία του υπερπαραθυρεοειδισμού;

Ο μόνος αποτελεσματικός τρόπος θεραπείας του πρωτοπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού είναι η χειρουργική αφαίρεση του πάσχοντος αδένα. Εάν υπάρχει υπερπλασία όλων των παραθυρεοειδών, τότε αφαιρούνται 3½ αδένες. Ο εναπομείνας παραθυροειδής αδένας μπορεί να μαρκαριστεί και να αφεθεί στη θέση του στον τράχηλο ή να τοποθετηθεί στο βραχίονα του ασθενούς, ώστε να υπάρχει ευκολότερη πρόσβαση εφόσον χρειαστεί στο μέλλον.
Η επέμβαση διενεργείται υπό γενική αναισθησία, με τομή ίδια με αυτή των χειρουργείων του θυρεοειδούς αδένα. Η χειρουργική τομή γίνεται με τέτοιο τρόπο ώστε να ¨κρύβεται¨ στις φυσιολογικές πτυχές του δέρματος και η συρραφή του τραύματος γίνεται με ενδοδερμική ραφή (ραφή πλαστικής χειρουργικής).
Ο ασθενής παίρνει εξιτήριο από την κλινική, συνήθως εντός 24ώρου. Μετά το χειρουργείο, το ασβέστιο του αίματος προσροφάται από τα οστά προκαλώντας μία παροδική και αναμενόμενη υπασβεστιαιμία. Εαν ο ασθενής παρουσιάζει συμπτώματα εξαιτίας της υπασβεστιαιμίας και παρά των συμπληρωμάτων ασβεστίου που λαμβάνει από το στόμα, η νοσηλεία μπορεί να παραταθεί για λίγες ημέρες παραπάνω και μέχρι να αποκατασταθεί η φυσιολογική ισορροπία του ασβεστίου.