Είναι ένα “εξόγκωμα” που προβάλλει κάτω από το δέρμα του κοιλιακού τοιχώματος και οφείλεται στην είσοδο περιεχομένου της κοιλίας (π.χ. λίπος ή τμήμα εντέρου) μέσω ενός χάσματος που έχει δημιουργηθεί στο συγκεκριμένο σημείο του τοιχώματος.
Οι κήλες οφείλονται συνήθως σε βαριά χειρωνακτική εργασία και σε μεγάλα βάρη που μπορεί να σηκώνει κάποιος στη δουλειά ή στο σπίτι. Γενικά, οποιαδήποτε κατάσταση η οποία αυξάνει την πίεση εντός της κοιλίας, όπως ο έντονος βήχας (ιδίως στους καπνιστές), η δυσκοιλιότητα, η υπερτροφία του προστάτη στους άνδρες και η εγκυμοσύνη στις γυναίκες, σχετίζεται με αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης κηλών. Συχνά ωστόσο, η εμφάνιση κηλών έχει σχέση και με τη σωματική κατασκευή του κάθε ατόμου, η οποία μπορεί να ευνοεί τη δημιουργία της, ακόμη και χωρίς επιβαρυντικούς παράγοντες.
Οι κήλες μπορεί να εμφανιστούν σε οποιονδήποτε, ανεξαρτήτως φύλου και ηλικίας. Στατιστικά το ποσοστό των ανδρών που εμφανίζουν κήλες είναι αρκετά μεγαλύτερο από το ποσοστό των γυναικών. Οι προληπτικές συμβουλές για τις κήλες περιλαμβάνουν την αποφυγή δραστηριοτήτων που θα μπορούσαν να προκαλέσουν αύξηση της ενδοκοιλιακής πίεσης, καθώς και την ενδυνάμωση του κοιλιακού τοιχώματος.
Ορισμένοι παράγοντες που ευνοούν τη δημιουργία κηλών ή την επιδείνωσή τους είναι οι εξής:
Τα συμπτώματα ποικίλουν και περιλαμβάνουν κυρίως ενόχληση, πόνο και τοπική διόγκωση. Η εξέλιξη των κηλών (στην καλύτερη περίπτωση) είναι η αύξηση του μεγέθους τους με την πάροδο του χρόνου, κάτι που δημιουργεί πίεση στους γύρω ιστούς και πόνο. Ωστόσο, το «κακό» σενάριο είναι η εμφάνιση μίας επιπλοκής που ονομάζεται περίσφιξη. Σε περιπτώσεις περίσφιξης, η αναπόφευκτη εξέλιξη είναι ο στραγγαλισμός του περιεχομένου των κηλών. Αυτό πρακτικά σημαίνει επαπειλούμενη νέκρωση του οργάνου που περιέχεται στις κήλες, λόγω διακοπής της παροχής αίματος σε αυτό.
Πρέπει να σημειωθεί πως κήλες με λίγα συμπτώματα δεν είναι πιο ακίνδυνες από τις κήλες με έντονα συμπτώματα. Επίσης, μια μικρή σε μέγεθος κήλη είναι πιο πιθανό να εμφανίσει περίσφιξη σε σχέση με μια μεγαλύτερη. Αυτός είναι και ο λόγος που κάθε κήλη θα πρέπει να αντιμετωπίζεται χειρουργικά (δεν πρέπει να τηρείται στάση αναμονής).
Οι κήλες πρέπει να αντιμετωπίζονται άμεσα μετά τη στιγμή της διάγνωσης. Ο μοναδικός τρόπος αντιμετώπισης είναι η χειρουργική επέμβαση, αφού δεν υπάρχει φαρμακευτική ή άλλη θεραπεία. H επέμβαση έχει στόχο την ανάταξη, την επιστροφή δηλαδή στη φυσιολογική του θέση, του οργάνου που περιέχεται στην κήλη και ακολούθως τη σύγκλειση του χάσματος των κηλών με την τοποθέτηση ενός ειδικού υλικού που λέγεται πλέγμα.
Ο Γενικός Χειρουργός Δρ. Χαράλαμπος Σπυρόπουλος αναφέρεται στο παραπάνω βίντεο στη σύγχρονη αντιμετώπιση των κηλών του κοιλιακού τοιχώματος με την εφαρμογή της ενδοσκοπικής αποκατάστασης ΤΕP.
Η πιο σύγχρονη προσέγγιση στη χειρουργική αντιμετώπιση των κηλών του κοιλιακού τοιχώματος είναι η ρομποτική χειρουργική κηλών. Η ρομποτική χειρουργική πρόκειται για μια επέμβαση που αποτελεί εξέλιξη της λαπαροσκοπικής χειρουργικής. Κατά τη διενέργεια της ρομποτικής επέμβασης και μετά την κατάλληλη προετοιμασία του ασθενούς, ο επιβλέπων χειρουργός βρίσκεται μπροστά σε μία ρομποτική κονσόλα, όπου με τη χρήση τελευταίας τεχνολογίας κάμερας, έχει μεγεθυμένη, τρισδιάστατη απεικόνιση του χειρουργικού πεδίου. Μέσω ειδικών χειριστηρίων, που ονομάζονται masters ο χειρουργός χειρίζεται τους ειδικούς αρθρωτούς βραχίονες, οι οποίοι εκτελούν με απόλυτη ακρίβεια τις χειρουργικές εντολές στον ασθενή.
Οι μικρές τομές που πραγματοποιούνται κατά τη διάρκεια της επέμβασης εξασφαλίζουν άριστο αισθητικό αποτέλεσμα και ελαχιστοποίηση των μετεγχειρητικών επιπλοκών.
Ο Γενικός Χειρουργός Δρ. Χαράλαμπος Σπυρόπουλος είναι από τους πρώτους και ελάχιστους Χειρουργούς στην Ελλάδα που έλαβε 2 πιστοποιήσεις ως Master Surgeon & Surgeon of Excellence στην αντιμετώπιση των κηλών του κοιλιακού τοιχώματος, από το μεγαλύτερο και αυστηρότερο Διεθνή Φορέα Χειρουργικών Πιστοποιήσεων Surgical Review Corporation (SRC).


Ενώ η υιοθέτηση ενός τακτικού προγράμματος γυμναστικής και σωματικής άσκησης προτείνεται ως προληπτικό μέτρο για την ενδυνάμωση του κοιλιακού τοιχώματος, η άρση μεγάλου βάρους είναι ένας από τους γνωστότερους παράγοντες που μπορεί να προκαλέσουν την εμφάνιση ή την επιδείνωση μιας κήλης.
Γενικά, συνιστάται η αποφυγή δραστηριοτήτων που αυξάνουν την ενδοκοιλιακή πίεση. Θα πρέπει να συμβουλευτείτε τον θεράποντα ιατρό σας για το είδος και την ένταση της γυμναστικής που είναι ασφαλής στην περίπτωσή σας.
Όχι. Μία πραγματική κήλη δεν υποχωρεί ούτε θεραπεύεται με φάρμακα, φυσικοθεραπεία ή με τη χρήση ζωνών/κορσέδων (οι οποίοι μπορεί να καλύπτουν προσωρινά τη διόγκωση, αλλά δεν λύνουν το πρόβλημα). Η μόνη αποτελεσματική λύση για την αποκατάσταση του χάσματος του κοιλιακού τοιχώματος και την αποτροπή των επικίνδυνων επιπλοκών (όπως η περίσφιξη) είναι η χειρουργική επέμβαση.
Η εγκυμοσύνη αποτελεί σημαντικό παράγοντα κινδύνου, καθώς η αυξημένη πίεση στην κοιλία από τη διογκωμένη μήτρα, σε συνδυασμό με τη χαλάρωση των κοιλιακών τοιχωμάτων, μπορεί να οδηγήσει στη δημιουργία κήλης, κυρίως ομφαλοκήλης στις γυναίκες. Μπορεί επίσης να επιδεινώσει μια ήδη υπάρχουσα κήλη.
Ναι. Η αιφνίδια ή επαναλαμβανόμενη άρση μεγάλου βάρους είναι ένας από τους πιο γνωστούς παράγοντες που προκαλούν αυξημένη ενδοκοιλιακή πίεση, η οποία μπορεί να οδηγήσει στο σχηματισμό ή την επιδείνωση μιας κήλης. Οποιαδήποτε κατάσταση αυξάνει την πίεση (όπως ο έντονος βήχας ή η δυσκοιλιότητα) συμβάλλει στη δημιουργία της.
Η παχυσαρκία αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο ανάπτυξης κήλης λόγω της υψηλής ενδοκοιλιακής πίεσης που δημιουργείται από την αυξημένη εναπόθεση σπλαχνικού λίπους. Επιπλέον, η παχυσαρκία μπορεί να δυσχεράνει τη χειρουργική αποκατάσταση και να αυξήσει τον κίνδυνο υποτροπής (επανεμφάνιση) της κήλης μετά την επέμβαση.
Ναι. Το κάπνισμα είναι έμμεσος αλλά ισχυρός παράγοντας κινδύνου, κυρίως λόγω του χρόνιου βήχα που προκαλεί. Ο συχνός και έντονος βήχας αυξάνει την ενδοκοιλιακή πίεση, επιβαρύνοντας τα κοιλιακά τοιχώματα και συμβάλλοντας στη δημιουργία ή την επιδείνωση της κήλης.
Το κύριο πλεονέκτημα είναι η ελάχιστη επεμβατικότητα, η οποία μεταφράζεται σε:
Η χρήση του πλέγματος (συνήθως από πολυπροπυλένιο) είναι η σύγχρονη και πλέον ενδεδειγμένη μέθοδος αποκατάστασης. Το πλέγμα δρα ως υποστηρικτική ενίσχυση του αδύναμου κοιλιακού τοιχώματος, μειώνοντας δραστικά:
Μετά από μια λαπαροσκοπική/ρομποτική αποκατάσταση κήλης:
Η θεμελιώδης διαφορά έγκειται στην προσέγγιση. Στην Ανοιχτή (Κλασική) Επέμβαση, ο χειρουργός προβαίνει σε μία μεγάλη τομή στο σημείο της κήλης, αποκτώντας άμεση πρόσβαση με διατομή των ιστών. Αντίθετα, η Λαπαροσκοπική/Ρομποτική Επέμβαση είναι ελάχιστα επεμβατική, καθώς πραγματοποιείται μέσω τριών έως τεσσάρων μικρών οπών (συνήθως 0,5 – 1 εκ.), μακριά από την περιοχή της κήλης. Η προσπέλαση γίνεται έμμεσα, με τη χρήση κάμερας και ειδικών εργαλείων. Ως αποτέλεσμα, η ανάρρωση στην κλασική μέθοδο είναι συνήθως πιο αργή και συνοδεύεται από μεγαλύτερο μετεγχειρητικό πόνο, ενώ στη λαπαροσκοπική η ανάρρωση είναι ταχύτερη με ελάχιστο πόνο.

Στοιχεία Επικοινωνίας