Η πιο συνηθισμένη φλεγμονώδης διαδικασία που αφορά το πάγκρεας είναι η παγκρεατίτιδα. Η πάθηση αυτή μπορεί να έχει από μικρή έως πολύ μεγάλη βαρύτητα και διακρίνεται σε οξεία και χρόνια μορφή.
Οξεία παγκρεατίτιδα: πρόκειται για μια αιφνίδια φλεγμονώδη διαδικασία του οργάνου, συνέπεια συνήθως μίας διαδικασίας αυτοκαταστροφής του οργάνου από τα ένζυμα που το ίδιο εκκρίνει. Κυριότερη αιτία πρόκλησής της αποτελούν οι χολόλιθοι (πέτρες στη χολή), λόγω εξόδου αυτών στα χοληφόρα σωληνάρια και ενσφήνωσής τους στο σημείο που αυτά καταλήγουν στο λεπτό έντερο. Στο ίδιο σημείο καταλήγει και ο πόρος που φέρει τα υγρά του παγκρέατος, με αποτέλεσμα η απόφραξή του να ενεργοποιεί τη διαδικασία αυτοκαταστροφής του οργάνου. Με την εφαρμογή την κατάλληλης ιατρικής θεραπείας, η οξεία παγκρεατίτιδα σχεδόν πάντα αντιμετωπίζεται αποτελεσματικά. Ωστόσο, το κλειδί στην αποφυγή σοβαρών επιπλοκών είναι η πρόληψη εμφάνισής της, με την αντιμετώπιση της συνηθέστερης αιτίας που την προκαλεί. Ως εκ τούτου, η διενέργεια λαπαροσκοπικής χολοκυστεκτομής επί λιθίασης της χοληδόχου κύστης είναι, επί ενδείξεων, απολύτως αναγκαία.
Χρόνια παγκρεατίτιδα: πρόκειται για μια μακροχρόνια φλεγμονώδη κατάσταση η οποία μπορεί να οδηγήσει σε μόνιμη βλάβη και δυσλειτουργία του αδένα. Συνηθέστερη αιτία της χρόνιας παγκρεατίτιδας είναι η βαριά, επαναλαμβανόμενη κατανάλωση αλκοόλ. Άλλες αιτίες μπορεί να είναι η κυστική ίνωση, κληρονομικές διαταραχές, μακροχρόνια χρήση ορισμένων φαρμάκων και διάφορα αυτοάνοσα νοσήματα.
