Το πεπτικό έλκος αποτελεί νόσο που αφορά σε διάβρωση του βλεννογόνου του στομάχου ή του δωδεκαδακτύλου. Πρόκειται ουσιαστικά για μία πληγή στην εσωτερική επιφάνεια των οργάνων αυτών που οφείλεται σε διαταραχή της ισορροπίας μεταξύ της έκκρισης οξέος του στομάχου και των αμυντικών μηχανισμών του στομάχου στο οξύ.
Είναι μια ιδιαίτερα συχνή πάθηση που επηρεάζει εκατομμύρια ανθρώπων παγκοσμίως. Παρουσιάζει χρόνιο χαρακτήρα, με συχνές εξάρσεις και υφέσεις.
Τα συνηθέστερα συμπτώματα που προκαλούνται από το πεπτικό έλκος περιλαμβάνουν:
Μερικοί από τους κυριότερους παράγοντες κινδύνου του πεπτικού έλκους περιλαμβάνουν:
Έρευνες αποδεικνύουν ότι το πεπτικό έλκος επηρεάζεται θετικά από τη διατροφή, αφού συγκεκριμένες τροφές συμβάλουν σημαντικά στη μείωση των επίμονων συμπτωμάτων. Μερικές από αυτές τις τροφές είναι:
Αντίθετα, είναι σημαντικό για τον ασθενή να αποφεύγει τροφές, όπως:
Το πεπτικό έλκος αποτελεί μία χρόνια πάθηση τόσο με εξάρσεις, όσο και με υφέσεις, που σε ορισμένες περιπτώσεις προκαλεί επιπλοκές. Οι επιπλοκές αυτές μπορεί να είναι δυνητικά επικίνδυνες, ενώ αποτελούν στις ημέρες μας την κύρια ένδειξη χειρουργικής αντιμετώπισης στο πεπτικό έλκος. Οι κυριότερες επιπλοκές είναι:
Η αναγνώριση του ρόλου του ελικοβακτηριδίου του πυλωρού και η χρήση των θεραπειών εκρίζωσής του έχουν πλέον περιορίσει το ρόλο της χειρουργικής στην αντιμετώπιση του πεπτικού έλκους. Η θεραπεία του πεπτικού έλκους στοχεύει:
Η διακοπή του καπνίσματος και ο περιορισμός της λήψης καφέ διευκολύνουν την επούλωση. Το αλκοόλ θα πρέπει να αποφεύγεται λόγω της καταστροφής που επιφέρει στο βλεννογόνο.
Η διάγνωση για το πεπτικό έλκος τίθεται με την κλινική εξέταση και την αξιολόγηση του ιατρικού ιστορικού του ασθενούς. Είναι σημαντικός ο αποκλεισμός άλλων νοσημάτων με συμπτωματολογία που προσομοιάζει με αυτήν του πεπτικού έλκους.
Η επιβεβαίωση της διάγνωσης απαιτεί τη διενέργεια γαστροσκόπησης και σπανιότερα, πλέον, ακτινολογικού ελέγχου του στομάχου και του δωδεκαδάκτυλου.
Η συντηρητική θεραπεία με τροποποίηση της διαιτητικής συμπεριφοράς και κυρίως με τη χρήση φαρμακευτικών σκευασμάτων που μειώνουν την οξύτητα του στομάχου, αποτελούν την πρώτη επιλογή σε ασθενείς με πεπτικό έλκος. Επί ανάδειξης παρουσίας ελικοβακτηριδίου του πυλωρού, είναι αναγκαία η εκρίζωση του μικροβίου με την κατάλληλη αντιβιοτική αγωγή. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δίνεται σε άτομα με έλκος εντοπιζόμενο στο στομάχι και όχι στο δωδεκαδάκτυλο, καθώς η πιθανότητα να υποκρύπτεται κακοήθεια είναι αυξημένη.
Ιδιαίτερη προσοχή επίσης πρέπει να δίνεται στην παρακολούθηση ασθενών με αυξημένο κίνδυνο υποτροπής και επιπλοκών, όπως:
Ενώ, η εκλεκτική χειρουργική θεραπεία του πεπτικού έλκους έχει μειωθεί δραματικά, η επίπτωση των επιπλοκών είναι σταθερή ή παρουσιάζει ελαφρά αύξηση. Οι ενδείξεις χειρουργικής αντιμετώπισης στη σημερινή εποχή είναι:
Η πιο συνηθισμένη επιπλοκή του έλκους που απαιτεί σχεδόν πάντα άμεση χειρουργική αντιμετώπιση είναι η διάτρηση του δωδεκαδακτυλικού έλκους, με αποτέλεσμα την εκροή περιεχομένου του στομάχου στην κοιλία και η εμφάνιση περιτονίτιδας. Ο ασθενής πρέπει να αντιμετωπιστεί ταχύτατα καθώς η καθυστέρηση στην αντιμετώπιση ενέχει τον κίνδυνο εμφάνισης βαρέων σηπτικών επιπλοκών.
Η πλειοψηφία των περιπτώσεων διάτρησης δωδεκαδακτυλικού έλκους μπορούν να αντιμετωπιστούν λαπαροσκοπικά. Η λαπαροσκοπική συρραφή του διατρηθέντος έλκους είναι ασφαλής επέμβαση κατά την οποία αναγνωρίζεται το διατρηθέν έλκος, συρράπτεται με ειδική τεχνική και ακολούθως όλη η κοιλία πλένεται για την αποφυγή εμφάνισης σηπτικών επιπλοκών.
Αν κι εσείς πάσχετε από πεπτικό έλκος και βιώνετε επίμονα συμπτώματα της πάθησης, παρά τη φαρμακευτική αγωγή, επισκεφθείτε τον εξειδικευμένο γενικό χειρουργό, Χαρ. Σπυρόπουλο, για μία εξατομικευμένη αξιολόγηση.


Στοιχεία Επικοινωνίας