Πέτρες στη Χοληδόχο Κύστη

Οι πέτρες στη χοληδόχο κύστη (χολολιθίαση) ή πέτρες στη χολή όπως αναφέρεται στην καθομιλουμένη, είναι μία από τις πιο συχνές παθήσεις του ανθρώπινου οργανισμού.

Σε πολλές περιπτώσεις, η χολολιθίαση είναι ασυμπτωματική. Δηλαδή ο ασθενής δεν έχει κάποια ενόχληση, με αποτέλεσμα να μην γνωρίζει ότι πάσχει. Μάλιστα, η πλειοψηφία των ατόμων θα το ανακαλύψει τυχαία, κατά τη διενέργεια υπερηχογραφήματος της άνω κοιλίας για κάποιον άλλο λόγο.

Είναι πολύ σημαντικό, πριν δεχθούμε ότι η χολολιθίαση είναι ασυμπτωματική, να βεβαιωθούμε πως ακόμη και άτυπα συμπτώματα που ενδεχομένως υπάρχουν, δε σχετίζονται με αυτήν. Και τούτο γιατί πολύ συχνά, άτυπα ενοχλήματα  μπορεί να σχετίζονται στην πραγματικότητα με την ύπαρξη λίθων στη χοληδόχο κύστη. Αυτά μπορεί να συμπεριλαμβάνουν φούσκωμα, δυσπεψία, πόνος ή βάρος στην περιοχή του στομάχου ή πόνος στη ράχη ή στο θώρακα,

Πέτρα στη Χοληδόχο Κύστη Χωρίς Συμπτώματα

Όταν η πάθηση δεν έχει όντως συμπτώματα, βραχυπρόθεσμα μπορεί να αντιμετωπισθεί με αλλαγή της διατροφής (μείωση των λιπαρών τροφών) του ασθενούς. Ενίοτε και με χορήγηση φαρμακευτικής αγωγής (μειώνει την περιεκτικότητα της χολής σε χοληστερίνη).

Η χρήση τεχνικών διαδερμικής λιθοτριψίας που αναπτύχθηκε στο παρελθόν, ουσιαστικά είναι άσκοπη. Στην πραγματικότητα, οι λίθοι μέσα από τη χοληδόχο κύστη σχεδόν ποτέ δεν μπορούν να εξαφανιστούν από μόνοι τους. Αν ο ασθενής εμφανίσει συμπτώματα, είναι αναγκαία η αντιμετώπιση του προβλήματος με διενέργεια λαπαροσκοπικής χολοκυστεκτομής.

Πέτρα στη χοληδόχο κύστη χωρίς συμπτώματα: Σε ποιες περιπτώσεις πρέπει να χειρουργηθώ;

Μετά την τυχαία διάγνωση της χολολιθίασης και παρόλο που δεν έχετε συμπτώματα από τις πέτρες στη χολή, η χειρουργική επέμβαση πρέπει να διενεργηθεί εκλεκτικά (προληπτικά) σε ορισμένες περιπτώσεις:

1. Έχετε λίθους μεγαλύτερους από 2 εκ σε διάμετρο
2. Έχετε πολύποδες μεγαλύτερους από 0.7 εκ σε διάμετρο
3. Υπάρχει υψηλός κίνδυνος ανάπτυξης καρκίνου της χοληδόχου κύστης (οικογενειακό ιστορικό, επασβεστωμένη «πορσελανοειδής» χοληδόχος κύστη)
4. Έχετε κάποιο αιματολογικό νόσημα (sickle cell disease)
5. Πρόκειται να υποβληθείτε σε μεταμόσχευση οργάνου (π.χ. μεταμόσχευση νεφρού)

Επιπλέον των ανωτέρω περιπτώσεων, ο γιατρός σας θα σας συμβουλεύσει να αφαιρέσετε τη χοληδόχο κύστη σας αν θέλετε να μείνετε έγκυος και είχατε εμφανίσει κάποιο σχετικό πρόβλημα κατά τη διάρκεια προηγούμενης εγκυμοσύνης, ώστε να αποφευχθεί η επανεμφάνιση των συμπτωμάτων ή και φλεγμονής του οργάνου στη νέα εγκυμοσύνη, γεγονός που μπορεί να απειλήσει το έμβρυο.

Τέλος, η χοληδόχος κύστη μπορεί να αφαιρεθεί προληπτικά κατά τη διάρκεια μιας βαριατρικής επέμβασης, ακόμα και αν ο ασθενής δεν εμφανίζει παθολογία, λόγω της αυξημένης (πάνω από 30%) πιθανότητας εμφάνισης λίθων κατά τη φάση της μετεγχειρητικής απώλειας βάρους.

Αν και στο παρελθόν σε άτομα που έπασχαν από διαβήτη και είχαν πέτρες στη χοληδόχο κύστη, προτεινόταν η πραγματοποίηση προφυλακτικής χολοκυστεκτομής ακόμη και χωρίς συμπτώματα, η οδηγία αυτή πλέον έχει τροποποιηθεί.

Εντούτοις, λόγω της άμβλυνσης των συμπτωμάτων από το διαβήτη, απαιτείται ιδιαίτερη ευαισθητοποίηση και άμεση χειρουργική αντιμετώπιση μετά την πρώτη εμφάνιση ακόμη και ελαχίστων συμπτωμάτων, ώστε να αποφευχθούν δυνητικά σοβαρές επιπλοκές από τη χοληδόχο κύστη.

Ανάλογα προσεκτική πρέπει να είναι και η παρακολούθηση παιδιών με χολολιθίαση ή ατόμων που πάσχουν από κίρρωση ήπατος.

Είναι ασφαλής η χολοκυστεκτομή;

Η αφαίρεση της χοληδόχου κύστης είναι απολύτως ασφαλής επέμβαση. Διενεργείται λαπαροσκοπικά, μέσω πολύ μικρών τομών στο δέρμα (ελαχίστων χιλιοστών) και ο ασθενής μπορεί να εξέλθει του νοσοκομείου ακόμη και την ίδια ημέρα. Έχει ελάχιστο μετεγχειρητικό πόνο και επανέρχεται τάχιστα στην καθημερινή του δραστηριότητα, απαλλαγμένος από το άγχος εμφάνισης επιπλοκών από την ύπαρξη των λίθων.

Αν έχετε οποιονδήποτε προβληματισμό ή χρειάζεστε περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την πάθηση της χολολιθίασης και την επέμβαση της χολοκυστεκτομής μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας στο 210 6856177.

Ο Γενικός Χειρουργός Δρ. Χαράλαμπος Σπυρόπουλος, MD, PhD, FACS, Διευθυντής της Γ’ Χειρουργικής Κλινικής του νοσοκομείου Ιασώ General και πιστοποιημένο μέλος του Κολεγίου Χειρουργών των ΗΠΑ και της Ευρωπαϊκής Λαπαροενδοσκοπικής Εταιρίας, είναι στη διάθεσή σας.

Πώς δημιουργείται η πέτρα στη χολή;

Η πέτρα στη χολή δημιουργείται όταν διαταράσσεται η ισορροπία στη σύσταση της χολής μεταξύ των χολικών αλάτων, της χολερυθρίνης και της χοληστερόλης, προκαλώντας το σχηματισμό χολόλιθων στη χοληδόχο κύστη,. Η χολή είναι ένα υγρό που ο οργανισμός παράγει στο συκώτι, αποθηκεύεται στη συνέχεια στη χοληδόχο κύστη και καταλήγει στο λεπτό έντερο, με στόχο τη διάσπαση και την πέψη των τροφών.

Οι πέτρες που σχηματίζονται είναι πιθανόν να παρεμποδίσουν ή να αποφράξουν τη φυσιολογική ροή της χολής προς το έντερο, ιδίως ύστερα από ένα γεύμα πλούσιο σε λιπαρά. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την πρόκληση φλεγμονής, συχνά μετά πυρετού αλλά κυρίως με την αίσθηση οξέος πόνου.

Τι είναι η χολή;

Αν και η χολή θεωρείται ευρύτερα σαν το όργανο που πάσχει, στην πραγματικότητα είναι το υγρό που ρέει από το συκώτι προς τη χοληδόχο κύστη. Συγκεκριμένα, η χολή είναι ένα πράσινο ελαιώδες υγρό, που ενισχύει την πέψη και τη διάσπαση / απορρόφηση των λιπών. Αντίθετα, η χοληδόχος κύστη αποτελεί ένα όργανο σε σχήμα αχλαδιού, το οποίο βρίσκεται στην κάτω επιφάνεια του ήπατος.

Ποια τα συμπτώματα της πάθησης (χολολιθίασης);

Αν και η πάθηση είναι συχνά ασυμπτωματική, συνήθη συμπτώματα που υποδηλώνουν την ύπαρξή της είναι:

• Πόνος στην κοιλιά: Ο πόνος παρουσιάζεται ψηλά και δεξιά στην κοιλιακή χώρα, στο σημείο όπου βρίσκονται το συκώτι, το πάγκρεας και η χοληδόχος κύστη, ενώ συνήθως είναι ήπιος και περιστασιακός.

Σε ορισμένες περιπτώσεις μάλιστα, ο πόνος ακτινοβολεί και στην πλάτη. Ο ασθενής παρατηρεί πόνο μετά την κατανάλωση γεύματος, ιδιαίτερα όταν αυτό είναι πλούσιο σε λιπαρά. Ο πόνος παρατηρείται έως και δύο ώρες μετά την κατανάλωση του γεύματος, ενώ μπορεί να οφείλεται σε άλλα αίτια όταν γίνεται αισθητός κατά τη διάρκεια του γεύματος.

• Ναυτία: Η ναυτία αποτελεί ένα σύνηθες σύμπτωμα της πάθησης, το οποίο συχνά προκαλεί και τάση προς έμετο, ιδιαίτερα έπειτα από την κατανάλωση ενός παχυντικού γεύματος.
• Δυσπεψία: Ορισμένα ήπια συμπτώματα της πάθησης περιλαμβάνουν την αίσθηση «φουσκώματος», δυσκολίας στην πέψη και ρέψιμο. Πολύ συχνά, συμπτώματα που λανθασμένα αποδίδονται στο στομάχι, ουσιαστικά οφείλονται στη «λανθάνουσα» ύπαρξη λίθων στη χολή.

Ποιες επιπλοκές προκαλούνται από πέτρα στη χολή;

Πέραν των τυπικών συμπτωμάτων, δεν είναι λίγες οι φορές που η πάθηση προκαλεί επιπλοκές, ορισμένες εκ των οποίων θεωρούνται δυνητικά επικίνδυνες.

• Η χολοκυστίτιδα είναι η οξεία φλεγμονή της χοληδόχου κύστης, η οποία προκαλεί έντονο πόνο και πυρετό.
• Ίκτερος: προκαλείται από διαταραχή της ροής της χολής στα χοληφόρα σωληνάρια. Ο ίκτερος προκαλεί ελαφρύ κιτρίνισμα στο δέρμα και το λευκό των ματιών, ενώ παράλληλα ευθύνεται για σκουρόχρωμα ούρα και λευκόχροα κόπρανα.
• Η παρεμπόδιση της ροής της χολής εντός του χοληδόχου πόρου λόγω λίθων μπορεί να προκαλέσει, εκτός του ικτέρου, μία βαριά λοιμώδη επιπλοκή που λέγεται χολαγγειίτιδα, η οποία μπορεί να προκαλέσει ακόμη και σημαντική ηπατική βλάβη.
• Σε περίπτωση απόφραξης από λίθους και στον παγκρεατικό πόρο («σωληνάκι παγκρέατος»), μπορεί να προκληθεί παγκρεατίτιδα, δηλαδή φλεγμονή του παγκρέατος. Η κατάσταση αυτή κρίνεται ως εξαιρετικά σοβαρή και χρήζει άμεσης αντιμετώπισης.

Πως τίθεται η διάγνωση της πάθησης;

Για τη διάγνωση της πάθησης απαραίτητη είναι σε πρώτη φάση η κλινική εξέταση από εξειδικευμένο γενικό χειρουργό. Ο ιατρός θα εντοπίσει πιθανή ευαισθησία στην κοιλιακή περιοχή και θα μελετήσει τα συμπτώματα που θα αναφερθούν από τον ασθενή.

Εν συνεχεία, για την ακριβέστερη διάγνωση της πάθησης συνίσταται η διεξαγωγή των παρακάτω εξετάσεων:

• Υπερηχογράφημα: Αποτελεί την πιο συνηθισμένη εξέταση για την ανεύρεση των χολόλιθων.
• Αιματολογικές εξετάσεις για την ανεύρεση της φλεγμονής και μελέτη για τυχόν αυξημένες τιμές στα παρακάτω:
• Τρανσαμινάσες
• Χολερυθρίνη
• Αλκαλική φωσφατάση
• Γ-γλουταμινική τρανσφεράση
• Αμυλάση

Πέτρες στη Χολή και Λαπαροσκόπηση

Η λαπαροσκόπηση αποτελεί την πλέον ενδεδειγμένη μέθοδο αντιμετώπισης για τις πέτρες στη χολή (λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή). Η μέθοδος προσφέρει πληθώρα πλεονεκτημάτων στον ασθενή, έναντι των παλαιότερων τεχνικών:

• Ελάχιστος μετεγχειρητικός πόνος
• Άμεση αποκατάσταση και επάνοδος στην καθημερινότητα
• Άμεση έξοδος από το νοσοκομείο
• Άριστο αισθητικό αποτέλεσμα εξαιτίας των εξαιρετικά μικρών τομών
• Ελαχιστοποίηση επιπλοκών

Αν κι εσείς έχετε πέτρες στη χολή ή παρατηρείτε μερικά από τα παραπάνω συμπτώματα, κλείστε άμεσα το ραντεβού σας με τον εξειδικευμένο γενικό χειρουργό, Δρ. Χαρ. Σπυρόπουλο. Ο ιατρός κατέχει πολυετή εμπειρία στην αντιμετώπισή ακόμη και των πιο σύνθετων περιπτώσεων αποκλειστικά με την εφαρμογή της λαπαροσκοπικής χολοκυστεκτομής.

H χειρουργική αντιμετώπιση αποτελεί τη μοναδική μακροπρόθεσμα αποτελεσματική θεραπεία της κλινικά σοβαρής ή νοσογόνου παχυσαρκίας. Διάφορες χειρουργικές τεχνικές έχουν εφαρμοστεί και τροποποιηθεί με το πέρασμα του χρόνου, κάτι που υποδεικνύει πως δεν υπάρχει μία επέμβαση κατάλληλη για τον κάθε ασθενή που πάσχει από κλινικά σοβαρή παχυσαρκία.

Σίγουρα, η επιλογή της επέμβασης παχυσαρκίας στην οποία θα υποβληθείτε δεν είναι μία εύκολη διαδικασία. Ωστόσο, στη σύγχρονη εποχή δύο επεμβάσεις θεωρούνται ως οι πιο αποτελεσματικές στην αντιμετώπιση της νόσου. Η επιμήκης γαστρεκτομή και η γαστρική παράκαμψη – γαστρικό bypass (ιδίως η παράκαμψη μίας αναστόμωσης) αποτελούν καλά τεκμηριωμένες χειρουργικές επιλογές για μόνιμη λύση στο πρόβλημα της παχυσαρκίας, προσφέροντας υψηλό ποσοστό απώλειας βάρους του ασθενούς.

Ο χειρουργός παχυσαρκίας, λαμβάνοντας υπόψη του τη μοναδικότητα του ασθενή, θα τον ενημερώσει για εκείνη που ταιριάζει καλύτερα στην περίπτωσή του και θα μπορέσει να του προσφέρει τα επιθυμητά αποτελέσματα.

Σημεία Αξιολόγησης Επιμήκους Γαστρεκτομής έναντι Γαστρικής Παράκαμψης

Για να είμαστε σε θέση να αξιολογήσουμε τις δύο επεμβάσεις, θα εξετάσουμε τα παρακάτω χαρακτηριστικά:

1. Μηχανισμός λειτουργίας
2. Απώλεια βάρους και Βελτίωση συνοδών προβλημάτων υγείας
3. Χρονική διάρκεια επέμβασης
4. Ανάρρωση
5. Κίνδυνος επιπλοκών
6. Διατροφή μετά το χειρουργείο

Μηχανισμός Λειτουργίας

Βασικό σημείο αφετηρίας για να κατανοήσουμε τις διαφορές που υπάρχουν μεταξύ των δύο επεμβάσεων, είναι ο τρόπος με τον οποίο λειτουργούν.

Και στις δύο περιπτώσεις, επέρχεται ταχέως το αίσθημα του κορεσμού («δεν μπορώ να φάω άλλο»), το οποίο εν μέρει οφείλεται στην ελαττωμένη χωρητικότητα του στομάχου. Συνυπάρχουν όμως και άλλοι μηχανισμοί που συμβάλλουν στην ελαττωμένη πρόσληψη τροφής.

Στην επιμήκη γαστρεκτομή (γαστρικό μανίκι), αφαιρείται το μεγαλύτερο τμήμα του στομάχου όπου εκκρίνονται ορμόνες (γκρελίνη) που προκαλούν το αίσθημα της πείνας. Ως αποτέλεσμα, ο ασθενής αισθάνεται ότι πεινάει πολύ λιγότερο.

Στην περίπτωση της γαστρικής παράκαμψης, διενεργούνται διατομές και αναστομώσεις στομάχου και εντέρου, οι οποίες μειώνουν την ποσότητα των θερμίδων που απορροφά ο οργανισμός. Ταυτόχρονα, λόγω της αλλαγής της φυσιολογικής οδού από όπου διέρχεται η τροφή, παράγονται κάποιες ορμόνες (ινκρετίνες) οι οποίες προκαλούν εντονότατη ανορεξία.

Απώλεια Βάρους και Βελτίωση συνοδών νοσημάτων

Και οι δύο επεμβάσεις είναι αποτελεσματικές στην απώλεια βάρους,  με τη μέγιστη απώλεια να καταγράφεται στους 15 μήνες μετά την επέμβαση. Η απώλεια αυτή αντιστοιχεί στο 60-70% του πλεονάζοντος βάρους στην επιμήκη γαστρεκτομή και το 80-90% στη γαστρική παράκαμψη.  Ωστόσο, οι ασθενείς που υποβάλλονται σε γαστρική παράκαμψη τείνουν να διατηρούν μακροπρόθεσμα καλύτερα και πιο σταθερά το βάρος τους.

Επιπλέον, οι παθήσεις που συνδέονται με την παχυσαρκία (υπέρταση, διαβήτης 2, υπερχοληστερολαιμία, άπνοια στον ύπνο κλπ.) παρουσιάζουν βελτίωση και σε ορισμένες περιπτώσεις πλήρη ίαση και στις δύο επεμβάσεις, με τη γαστρική παράκαμψη να προσφέρει όμως καλύτερα αποτελέσματα στην αντιμετώπιση του διαβήτη τύπου 2 και της υπερχοληστερολαιμίας.

Χρονική Διάρκεια Επέμβασης

Ο μέσος χρόνος που απαιτείται για την επέμβαση της γαστρικής παράκαμψης είναι 160 λεπτά (100 λεπτά για την τροποποίηση της «μίνι» γαστρικής παράκαμψης), ενώ για την επέμβαση της επιμήκους γαστρεκτομής είναι περίπου 80 λεπτά.

Ανάρρωση

Το διάστημα που χρειάζεται ο ασθενής για να αναρρώσει και από τις δύο επεμβάσεις είναι σχεδόν ανάλογο.

Κίνδυνος Επιπλοκών

Οι επεμβάσεις είναι και ασφαλείς και αποτελεσματικές, όταν διενεργούνται επί σωστών ενδείξεων, στην αντιμετώπιση της κλινικά σοβαρής παχυσαρκίας. Η θνητότητα δεν αποτελεί σημαντικό ζήτημα για καμία από τις δύο επεμβάσεις (είναι της τάξης του 0.3%), ενώ ο κίνδυνος επιπλοκών από αυτές τις επεμβάσεις παγκοσμίως είναι μικρότερος από συνήθεις επεμβάσεις , όπως π.χ. οι ορθοπαιδικές επεμβάσεις αρθροπλαστικής ισχίου

Στη γαστρική παράκαμψη είναι αναγκαία η πιο αυστηρή διαιτητική παρακολούθηση για την αποφυγή μεταβολικών επιπλοκών. Στην επιμήκη γαστρεκτομή μπορεί να αναπτυχθεί μετεγχειρητικά γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση.

Διατροφή μετά το χειρουργείο

Έπειτα και από τις δύο επεμβάσεις, ο ασθενής θα πρέπει να ακολουθήσει προσεκτική διατροφή (αρχικά καθορισμένη από διαιτολόγο) και, ιδανικά πρόγραμμα αερόβιας άσκησης. Η γαστρική παράκαμψη απαιτεί προσεκτική παρακολούθηση του επιπέδου των βιταμινών και πρωτεϊνών και χορήγηση συμπληρωμάτων. Η χορήγηση συμπληρωμάτων δεν είναι συνήθως αναγκαία αρχικά στην επιμήκη γαστρεκτομή

Επιμήκης γαστρεκτομή ή γαστρική παράκαμψη;

Η επέμβαση που θα είναι καλύτερη και πιο αποτελεσματική στην αντιμετώπιση της κλινικά σοβαρής παχυσαρκίας θα καθοριστεί από την εξατομικευμένη εκτίμηση του ασθενούς.

Ο έμπειρος χειρουργός παχυσαρκίας θα εξετάσει το ιατρικό σας ιστορικό και θα ζητήσει πληροφορίες για τις διατροφικές συνήθειες και τον τρόπο ζωής σας.

Έπειτα από μία αναλυτική συζήτηση με τον ασθενή για τους στόχους και τις ανησυχίες του, καθώς και μετά από την ενημέρωσή του σχετικά με την επέμβαση που του ταιριάζει καλύτερα, ιατρός και ασθενής μπορούν να είναι σίγουροι ότι έχουν επιλέξει την καλύτερη επέμβαση για το συγκεκριμένο περιστατικό.

Επέμβαση	Γαστρικό μανίκι	Γαστρική παράκαμψη
Μέθοδος απώλειας βάρους	Περιορισμός (κυρίως)Ελάττωση του μεγέθους του στομάχου και παραγωγής της ορεξιογόνου ορμόνης γκρελίνης	Περιορισμός και δυσαπορρόφηση Δημιουργία νεο-στομάχου Τροποποίηση της διαδικασίας της πέψης Παραγωγή ορμονών (ινκρετίνες) που προκαλούν ανορεξία
Τροποποιήσεις στο στόμαχο	Ελάττωση του μεγέθους του στομάχου80% του στομάχου αφαιρείται.	Δημιουργία νέου γαστρικού θυλάκου Το στομάχι παρακάμπτεται και ο νέο-στόμαχος ενώνεται με το περιφερικό λεπτό έντερο
Τροποποιήσεις στο λεπτό έντερο	Καμία	Τμήμα του εντέρου παρακάμπτεται Ο νέος μικρός στόμαχος ενώνεται με περιφερικό τμήμα του λεπτού εντέρου, ώστε να παρακαμφθεί ένα σημαντικό μήκος του γαστρεντερικού συστήματος, με αποτέλεσμα τη μείωση στην απορρόφηση θερμίδων.
Διάρκεια επέμβασης	1.5 ώρα	2 ώρες
Μέση παραμονή στο νοσοκομείο	2 με 3 ημέρες	3 με 4 ημέρες
Περίοδος απουσίας από την εργασία	2 εβδομάδες	2 εβδομάδες
Περίοδος πλήρους ανάρρωσης	3 εβδομάδες	3-4 εβδομάδες
Πλεονεκτήματα	Καταστολή της όρεξης Οριστική λύση Σχετικά απλή επέμβαση	Μεγαλύτερη απώλεια βάρους Η πιο δοκιμασμένη επέμβαση παχυσαρκίας («gold standard») Η τροποποίηση της γαστρικής παράκαμψης με μία αναστόμωση έχει εξαιρετικά αποτελέσματα
Μειονεκτήματα	Τάση μικρής επανάκτησης βάρουςΓαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, ενδεχόμενα με έντονα συμπτώματα	Πιο πολύπλοκη επέμβαση Αυξημένες κενώσεις Καθημερινή λήψη συμπληρωμάτων και βιταμινών Προκαλεί ζάλη μετά τη λήψη ζάχαρης (σύνδρομο Dumping)
Τι να αναμένει ο ασθενής από την επέμβαση	60%-70% απώλεια του υπερβάλλοντος βάρους σε 15 μήνες.Τάση επανάκτησης βάρους μετά την 3ετία σε μερικούς ασθενείς.	80%-90% απώλεια του υπερβάλλοντος βάρους σε 15 μήνες. Ταχεία βελτίωση του διαβήτη 2 και της υπέρτασης Διόρθωση της υπερχοληστερολαιμίας
Χαρακτηριστικά ιδανικού υποψηφίου ανά επέμβαση	Απουσία γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησηςΑπουσία υπερχοληστερολαιμίας Καταναλωτής μεγάλου όγκου τροφής	Παρουσία γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης Αρρύθμιστος διαβήτης τύπου 2 Καταναλωτής γλυκών

Αν έχετε οποιονδήποτε προβληματισμό ή χρειάζεστε περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις επεμβάσεις για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας στο 210 6856177.

Ο Γενικός Χειρουργός Δρ. Χαράλαμπος Σπυρόπουλος, MD, PhD, FACS, Διευθυντής της Γ’ Χειρουργικής Κλινικής του νοσοκομείου Ιασώ General και πιστοποιημένο μέλος του Κολεγίου Χειρουργών των ΗΠΑ και της Ευρωπαϊκής Λαπαροενδοσκοπικής Εταιρίας, είναι στη διάθεσή σας.

Η αφαίρεση του θυρεοειδούς αδένα (θυρεοειδεκτομή) είναι μία συχνή αλλά απαιτητική χειρουργική επέμβαση που προϋποθέτει χειρουργική εμπειρία για την αποφυγή πρόκλησης επιπλοκών και μόνιμων βλαβών. Η επέμβαση περιλαμβάνει στην πλειοψηφία των περιπτώσεων την αφαίρεση όλου του αδένα (ολική ή σχεδόν ολική θυρεοειδεκτομή) και σπανιότερα την αφαίρεση τμήματος (υφολική θυρεοειδεκτομή) ή ενός μόνο λοβού του αδένα (λοβεκτομή).

Πότε πρέπει να κάνω εγχείρηση θυρεοειδούς;

Ο θυρεοειδής είναι ένας από τους πιο σημαντικούς ενδοκρινείς αδένες του σώματός μας. Βασική του λειτουργία είναι η παραγωγή ορμονών, οι οποίες ρυθμίζουν τον μεταβολισμό μας και είναι απαραίτητες για όλα τα όργανα και ιστούς.

Στην περίπτωση που υπάρχουν διαταραχές στη λειτουργία ή/και την μορφολογία του αδένα και επί συγκεκριμένων ενδείξεων, απαιτείται η αφαίρεσή του. Η χειρουργική επέμβαση ενδείκνυται κυρίως σε ασθενείς με παρουσία ενός ή περισσοτέρων όζων επί του θυρεοειδούς αδένα, με ή χωρίς αύξηση του μεγέθους του, μία κατάσταση που ονομάζεται οζώδης ή πολυοζώδης βρογχοκήλη, όταν αυτή δημιουργεί συμπτώματα ή κοσμητικά προβλήματα και φυσικά σε περιπτώσεις καρκίνου ή όζων που είναι ύποπτοι για κακοήθεια.

Γενικότερα, οι συνηθέστερες ενδείξεις αφαίρεσης του θυρεοειδούς αδένα είναι:

• Κακοήθεις ή ύποπτοι για κακοήθεια όζοι: Αν μετά από εξετάσεις ή παρακέντηση του όζου υπάρχει επιβεβαίωση ή ισχυρή υποψία για κακοήθεια, υπάρχει απόλυτη ένδειξη για χειρουργική αντιμετώπιση.
• Οζώδης ή πολυοζώδης βρογχοκήλη: Όταν αυτή δημιουργεί συμπτώματα (πόνος, δυσκολία κατά την κατάποση ή την αναπνοή) ή είναι καταδυόμενη (ο θυρεοειδής αδένας εισέρχεται εντός του θώρακα)
• Αναποτελεσματικότητα φαρμακευτικής αγωγής: Σε ορισμένες περιπτώσεις, ιδίως υπερλειτουργίας του αδένα (υπερθυρεοειδισμός / τοξική βρογχοκήλη ή αδένωμα), που δεν μπορεί να ελεγχθεί με τα χορηγούμενα φάρμακα, απαιτείται χειρουργική θεραπεία.
• Καρκίνος Θυρεοειδούς: Η πιθανότητα ανάπτυξης καρκινώματος στο θυρεοειδή αδένα είναι σημαντική όπως επιβεβαιώνεται από πληθώρα περιστατικών που χειρουργούνται και εμφανίζουν εστίες μικροκαρκινώματος στη βιοψία του αδένα. Η πολύ μικρή θνητότητα ωστόσο του καρκίνου του θυρεοειδούς, αποδεικνύει σαφώς ότι η συντριπτική πλειοψηφία αυτών των βλαβών δεν είναι θανατηφόρα. Η ανησυχία συνύπαρξης κακοήθους εστίας σε μία οζώδη βρογχοκήλη, είναι ένας από τους λόγους που οι ασθενείς συχνά επιλέγουν να αντιμετωπιστούν χειρουργικά.

Τι να αναμένω μετά το χειρουργείο;

Με την πρόοδο της χειρουργικής επιστήμης, η αφαίρεση του θυρεοειδούς αδένα θεωρείται εξαιρετικά ασφαλής επέμβαση και διενεργείται διαμέσου μιας πολύ μικρής τομής, υπό γενική αναισθησία. Ο ασθενής έχει ελάχιστο πόνο και παραμένει στο νοσοκομείο μία ή το πολύ δύο ημέρες.

Μετά την επέμβαση, ο ασθενής πρέπει να λαμβάνει αγωγή υποκατάστασης με θυροξίνη ώστε να αναπληρώσει τις θυρεοειδικές ορμόνες που δεν μπορεί πλέον να παράγει αυτόνομα. Επιπλέον, στην περίπτωση καρκίνου του θυρεοειδούς, έξι εβδομάδες μετά την εγχείρηση γίνεται χορήγηση ραδιενεργού ιωδίου για να καταστραφούν τυχόν εναπομείναντα καρκινικά κύτταρα.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη χειρουργική αφαίρεση του θυρεοειδούς σας, μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας στο 210 6856177. Ο  Γενικός Χειρουργός Δρ. Χαράλαμπος Σπυρόπουλος είναι στη διάθεσή σας.

Η παρουσία μίας ή περισσοτέρων κύστεων στο συκώτι (ήπαρ) είναι μία συχνή κατάσταση, που αφορά το 5% του γενικού πληθυσμού. Διακρίνονται σε μονήρεις, πολλαπλές και διάχυτες. Οι διάχυτες ηπατικές κύστεις μεταβιβάζονται κληρονομικά και συνήθως συνυπάρχουν με διάχυτες νεφρικές κύστεις, συνιστώντας έτσι την πολυκυστική νόσο νεφρών-ήπατος.

Κλινική Εικόνα και Διάγνωση

Οι κύστεις ήπατος είναι σχηματισμοί σε σφαιρική μορφή με υδαρές περιεχόμενο που δημιουργούνται στην επιφάνεια του ήπατος, συνήθως χωρίς κάποια συγκεκριμένη αιτία. Εμφανίζονται συχνότερα μετά την ενηλικίωση και κυρίως σε γυναίκες μεταξύ των 40 και 60ετών. Οι απλές ηπατικές κύστεις δεν έχουν κάψα, δεν έχουν εσωτερικά διαφραγμάτια και περιέχουν ορώδες λεπτόρευστο υγρό ενώ δεν επικοινωνούν με τα χοληφόρα αγγεία, δηλαδή δεν περιέχουν χολή.

Στην πλειοψηφία τους, οι κύστεις του ήπατος είναι καλοήθεις, χωρίς να επηρεάζουν τη λειτουργία του οργάνου και χωρίς να παρουσιάζουν συμπτώματα ή ενοχλήσεις στον ασθενή. Μάλιστα, στις περισσότερες περιπτώσεις, η κύστη ανευρίσκεται τυχαία σε απεικονιστικούς ελέγχους που διενεργούνται για άλλους ιατρικούς λόγους.

Εάν, όμως, το μέγεθος μιας κύστης γίνει αρκετά μεγάλο, είναι πιθανό ο ασθενής να εμφανίσει κάποια συμπτώματα, όπως πόνο, ναυτία, οίδημα και πρήξιμο-βάρος στην κοιλιακή χώρα. Η διενέργεια υπερηχογραφήματος και σε ορισμένες περιπτώσεις αξονικής ή μαγνητικής τομογραφίας ήπατος επιβεβαιώνει τη διάγνωση.

Θεραπεία Κύστης Ήπατος

Όταν οι κύστεις είναι μικρές σε μέγεθος και ασυμπτωματικές, δεν απαιτείται κάποια παρέμβαση και μπορούν να αντιμετωπισθούν συντηρητικά, με παρακολούθηση.

Ωστόσο, εάν προξενούν έντονη ενόχληση στον ασθενή ή το μέγεθός τους είναι πολύ μεγάλο, με πιθανότητα να προκληθούν επιπλοκές (όπως αιμορραγία εντός της κύστης ή ρήξη της κύστης), ο χειρουργός σας θα σας συστήσει επεμβατική αντιμετώπιση.

Λαπαροσκοπική Αντιμετώπιση Κύστης Ήπατος

Η χειρουργική αντιμετώπιση της κύστης ήπατος διενεργείται πρωτίστως λαπαροσκοπικά, λόγω των πλεονεκτημάτων που εμφανίζει η συγκεκριμένη χειρουργική τεχνική.

Στην περίπτωση της συμπτωματικής μονήρους κύστης, η λαπαροσκοπική μερική κυστεκτομή και παροχέτευση εντός της κοιλίας αποτελεί την πιο συχνά εφαρμοζόμενη θεραπεία. Για τις πολλαπλές ή διάχυτες κύστεις, αρκετές φορές διενεργείται ηπατεκτομή.

Για να μάθετε περισσότερα σχετικά με τη Λαπαροσκοπική Αντιμετώπιση των κύστεων του ήπατος, μπορείτε να μας καλέσετε στο 2106856177. Ο Γενικός Χειρουργός Δρ. Χαράλαμπος Σπυρόπουλος είναι διαθέσιμος για κάθε προβληματισμό που μπορεί να έχετε.

Η αιμορραγία από το έντερο, δηλαδή η απώλεια αίματος από τον πρωκτό, είναι ένα σύμπτωμα που εάν εμφανιστεί απαιτεί προσεκτική διερεύνηση.

Το αίμα αυτό μπορεί να εμφανιστεί στα κόπρανα, στο χαρτί της τουαλέτας ή και στη λεκάνη, με μορφή κηλίδων ή γραμμών και συνήθως προκαλεί πανικό στο άτομο.

Είναι επίσης ιδιαίτερα συχνό, ο πάσχων να αποδίδει την αιμορραγία αυτή, χωρίς ιατρική γνωμάτευση, σε γνωστή συνυπάρχουσα αιμορροϊδοπάθεια (αιμορροΐδες), αμελώντας να επισκεφθεί έναν ειδικό ιατρό και διακινδυνεύοντας να μη διαγνωστούν άλλες παθήσεις.

Πού μπορεί να οφείλεται η αιμορραγία από το έντερο;

Ανάλογα με χρώμα του αίματος (ζωηρό ή σκούρο κόκκινο), την παρουσία ή όχι βλέννας ή πύου, τον πόνο που προκαλείται και πιθανές αλλαγές στις εντερικές συνήθειες του ασθενή, η απώλεια αίματος από τον πρωκτό μπορεί να οφείλεται σε διάφορα αίτια:

• Αιμορροΐδες: Η αιμορροϊδοπάθεια αποτελεί τη συχνότερη αιτία που προκαλεί αιμορραγία από το έντερο. Το αίμα είναι συνήθως ζωηρό κόκκινο και εμφανίζεται κατά την αφόδευση, χωρίς να προκαλεί πόνο.
• Ραγάδα δακτυλίου: Προκαλεί αιμορραγία κατά την αφόδευση και έντονο πόνο, με αίσθηση καψίματος που συνεχίζεται και μετά από αυτήν.
• Εκκολπώματα παχέος εντέρου: Τα εκκολπώματα του παχέος εντέρου μπορούν να προκαλέσουν σημαντικού βαθμού αιμορραγία.
• Πολύποδες στο παχύ έντερο: Η παρουσία πολυπόδων μπορεί να προκαλέσει μικρού βαθμού απώλεια αίματος αναμεμειγμένο με τα κόπρανα, η οποία συνήθως δεν γίνεται εύκολα αντιληπτή με γυμνό μάτι.
• Κολίτιδα: Η κολίτιδα είναι φλεγμονή του εντέρου (ποικίλης αιτιολογίας) που προκαλεί εκτός από αιμορραγία και διάρροια, με σύγχρονη αποβολή κατά την αφόδευση βλέννας και πύου.
• Κακοήθεια στο έντερο (καρκίνος παχέος εντέρου): Αν υπάρχει κακοήθεια στο έντερο, ο ασθενής μπορεί να εμφανίσει απώλεια αίματος κατά την αφόδευση ή/και αναιμία, ενώ είναι συχνά τα επεισόδια εναλλαγής διάρροιας και δυσκοιλιότητας.

Αιμορραγία από το έντερο και αντιμετώπιση

Στην περίπτωση που ο ασθενής παρατηρήσει αίμα στα κόπρανα ή άλλα συμπτώματα που υποδηλώνουν κάποια από τις ανωτέρω παθήσεις, θα πρέπει να εκτιμηθεί άμεσα γαστρεντερολογικά και χειρουργικά.

Ο χειρουργός, αφού λάβει το ιατρικό ιστορικό του ασθενούς και πραγματοποιήσει κλινική εξέταση, θα μπορέσει, με τη βοήθεια και του κατάλληλου ενδοσκοπικού ελέγχου, να διαγνώσει την αιτία που προκαλεί την απώλεια αίματος και να εφαρμόσει την κατάλληλη θεραπευτική αγωγή.

Η πρόοδος της τεχνολογίας έχει εξοπλίσει το χειρουργικό οπλοστάσιο με σύγχρονες και ελάχιστα επεμβατικές μεθόδους για την αποτελεσματική και ανώδυνη αντιμετώπιση κάθε πάθησης.

Θυμηθείτε: Η απώλεια αίματος από τον πρωκτό δεν είναι πάντα αιμορροΐδες!! Μην αμελείτε την επίσκεψη στο γιατρό σας.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την εντερική αιμορραγία και τους τρόπους αντιμετώπισης των παθήσεων που την προκαλούν, μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας στο 2106856177. Ο Γενικός Χειρουργός Δρ. Χαράλαμπος Σπυρόπουλος είναι στη διάθεσή σας.

Χειρουργήθηκα για κήλη και υποτροπίασε. Γιατί;

Κάθε χειρουργική επέμβαση είναι πιθανό να παρουσιάσει επιπλοκές τόσο κατά τη διεξαγωγή του χειρουργείου όσο και στην περίοδο μετά τη χειρουργική πράξη.

Το είδος της πάθησης, τα χαρακτηριστικά του ασθενούς, η χειρουργική τεχνική και παράγοντες που σχετίζονται με τη μετεγχειρητική αποκατάσταση, αποτελούν αίτια εμφάνισης αυτών των επιπλοκών.

Επιπλοκές Χειρουργικής Αποκατάστασης Κηλών

Ανάλογα με το είδος της κήλης, τη χειρουργική τεχνική που θα εφαρμοστεί για την αντιμετώπισή της, τα χαρακτηριστικά του ασθενούς και την εμπειρία του χειρουργού, υπάρχουν πιθανότητες να εμφανιστούν επιπλοκές, συμπεριλαμβανομένης της υποτροπής τηςκήλης.

Υποτροπή Κήλης

Ως υποτροπή κήλης ορίζεται η επανεμφάνισή της στην περιοχή που έχει ήδη πραγματοποιηθεί χειρουργική επέμβαση για να αποκατασταθεί η πρωτοπαθής κήλη. Συνηθέστερα, η υποτροπή εμφανίζεται με τη δημιουργία μιας μαλακής, προβάλλουσας μάζας, ενώ στην περίπτωση που δεν υπάρχουν σαφή κλινικά ευρήματα, η παρουσία υποτροπής επιβεβαιώνεται με απεικονιστικές εξετάσεις.

Αίτια και Παράγοντες Υποτροπής Κήλης

Υπάρχουν πολλά αίτια που μπορεί να οδηγήσουν στην υποτροπή μιας κήλης. Μερικά από αυτά είναι τα ακόλουθα:

• Αλόγιστα αυξημένη ενδοκοιλιακή πίεση από καταστάσεις όπως ο έντονος βήχας και η άρση βάρους, ιδίως κατά την άμεση μετεγχειρητική περίοδο μετά την αποκατάσταση της πρωτοπαθούς κήλης
• Κακή επούλωση του χειρουργικού τραύματος σε άτομα με προδιαθεσικούς παράγοντες, όπως η παρουσία διαβήτη, η λήψη κορτιζόνης, η συνύπαρξη ή το ιστορικό νεοπλασιών
• Η χειρουργική μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε αρχικά ήταν κακή τεχνικά ή δεν ήταν κατάλληλη για τη συγκεκριμένη περίπτωση

Επιπλέον των ανωτέρω αιτιών, υπάρχουν ορισμένοι παράγοντες που ενισχύουν τις πιθανότητες για υποτροπή. Έτσι, έχει σημασία η μορφή της κήλης, καθώς μια κοιλιοκήλη έχει περισσότερες πιθανότητες να υποτροπιάσει σε σχέση με μια βουβωνοκήλη. Επίσης, τα άτομα με παθήσεις όπως παχυσαρκία, χρόνια δυσκοιλιότητα και εξασθενημένους ιστούς από χρόνιο βήχα (καπνιστές) είναι πιο πιθανό να εμφανίσουν ξανά κήλη.

Αντιμετώπιση Υποτροπής Κήλης

Η βασική αρχή για την αντιμετώπιση της υποτροπής μίας βουβωνοκήλης ή μηροκήλης, είναι η εφαρμογή διαφορετικής τεχνικής από αυτήν που χρησιμοποιήθηκε στο πρώτο χειρουργείο. Η λαπαροσκοπική προσέγγιση αποτελεί μία ιδανική επιλογή αν είχε προηγηθεί ανοικτό χειρουργείο, καθώς η αποκατάσταση διενεργείται σε πιο εσωτερικό επίπεδο από αυτό της αρχικής επέμβασης.

Όσον αφορά την υποτροπιάζουσα κοιλιοκήλη, ιδίως επί μεγάλων χασμάτων, η ολική κοιλιακή αναδόμηση (abdominal wall reconstruction) με την τοποθέτηση πλέγματος εντός των μυικών στρωμάτων αποτελεί την επιλογή για οριστική θεραπεία.

Βασικός παράγοντας για την επιτυχή πορεία της επανεπέμβασης της κήλης είναι η εξειδίκευση και η εμπειρία του χειρουργού που θα το αναλάβει. Είναι σημαντικό ο χειρουργός να είναι πλήρως ενημερωμένος και εξοικειωμένος με όλες τις νέες μεθόδους αποκατάστασης. Έτσι, μπορεί να εφαρμόσει στον ασθενή εκείνη που θα έχει τα καλύτερα αποτελέσματα στην περίπτωσή του.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την αντιμετώπιση υποτροπιαζουσών κηλών, μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας στο 2106856177. Ο Γενικός Χειρουργός Δρ. Χαράλαμπος Σπυρόπουλος είναι στη διάθεσή σας.

Η παχυσαρκία στη μέση και τρίτη ηλικία είναι μία όλο και πιο συχνή κατάσταση, προκαλώντας ιδιαίτερη ανησυχία λόγω των αρνητικών επιπτώσεων που έχει για την υγεία.

Είναι γεγονός ότι καθώς μεγαλώνουμε το σώμα μας και ο τρόπος που αυτό λειτουργεί, μεταβάλλεται. Οι αλλαγές αυτές σε συνδυασμό με τις ιδιαίτερες, σύγχρονες συνθήκες ζωής οδηγούν συχνά σε αύξηση του σωματικού βάρους και, σε ορισμένες περιπτώσεις, στην εμφάνιση παχυσαρκίας.

Παχυσαρκία και Ηλικία

Τί αλλάζει στο σώμα μας καθώς μεγαλώνουμε;

Με την πάροδο του χρόνου, ο οργανισμός μας έχει την τάση να μειώνει τον βασικό του μεταβολισμό, ιδιαίτερα μετά την ηλικία των 40 ετών.

Ο λόγος για τον οποίο συμβαίνει αυτό, είναι ότι αλλάζει η σύσταση του σώματός μας, με αποτέλεσμα την προοδευτική μείωση της μυϊκής μάζας, με ταυτόχρονη αύξηση της εναπόθεσης λιπώδους οστού. Εκτός αυτού, οι ορμονικές αλλαγές που συμβαίνουν ιδίως στις γυναίκες (εμμηνόπαυση), επηρεάζουν κατά πολύ τα επίπεδα του ανθρώπινου μεταβολισμού.

Τί αλλάζει καθώς μεγαλώνουμε;

Στην Ελλάδα, ο χρόνος που αφιερώνεται σε φυσική άσκηση, από την παιδική κιόλας ηλικία, είναι πολύ μικρότερος σε σχέση με τους πληθυσμούς της Κεντρικής και Βόρειας Ευρώπης.

Καθώς, λοιπόν, μεγαλώνουμε, η αύξηση των υποχρεώσεων, η μείωση των αντοχών και η καθιέρωση ενός κακού διαιτητικού μοντέλου, έχουν ως αποτέλεσμα συχνά την πλήρη απουσία οποιασδήποτε φυσικής δραστηριότητας, με φυσικό επακόλουθο το αυξημένο βάρος και την παχυσαρκία.

Επιπτώσεις Παχυσαρκίας & Πρόληψη

Οι επιπτώσεις που έχει για την υγεία μας η παχυσαρκία, σε οποιαδήποτε ηλικία, είναι καλά τεκμηριωμένες.

Εκτός από την πρόκληση ή την επιδείνωση των γνωστών προβλημάτων υγείας (υπέρταση, καρδιαγγειακά νοσήματα, διαβήτης), η παχυσαρκία εκθέτει την πλειοψηφία των ασθενών σε μία κατάσταση διαρκούς φλεγμονής του ανθρωπίνου σώματος, με αποτέλεσμα την πολύ συχνή συνύπαρξη του μεταβολικού συνδρόμου, δηλαδή της σύγχρονης παρουσίας σοβαρών παθήσεων, όπως ο διαβήτης τύπου 2, η υπέρταση, η υπερλιπιδαιμία και η μη αλκοολική ηπατική νόσος, αλλά και την ανάπτυξη συγκεκριμένων μορφών καρκίνου (ενδομητρίου, προστάτη, οισοφάγου, παχέος εντέρου).

Για τους παραπάνω λόγους, κρίνεται απαραίτητη η πρόληψη της νόσου, με υιοθέτηση τακτικής άσκησης και ισορροπημένης διατροφής, ως αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μας.

Αντιμετώπιση Παχυσαρκίας

Στην περίπτωση που η παχυσαρκία ήρθε για να μείνει, ακόμη και μετά από πολλές προσπάθειες δίαιτας, οι ασθενείς πρέπει να απευθυνθούν σε ειδικό χειρουργό παχυσαρκίας που θα τους ενημερώσει για τις διαθέσιμες επεμβάσεις για την αντιμετώπιση της κλινικά σοβαρής παχυσαρκίας και θα τους συμβουλεύσει σχετικά με το είδος της επέμβασης που είναι κατάλληλο για την περίπτωσή τους.

Οι σύγχρονες επεμβάσεις για την παχυσαρκία αποτελούν τη μόνη λύση για την αποτελεσματική αντιμετώπιση της νοσογόνου παχυσαρκίας και προσφέρουν στον ασθενή ποιοτική ζωή, απαλλαγμένη ταυτόχρονα από τα συνοδά νοσήματα και τις επιπλοκές που αυτά προκαλούν.

Για να ενημερωθείτε περισσότερο σχετικά με την παχυσαρκία και τις βαριατρικέςεπεμβάσεις μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας στο  2106856177. Ο Γενικός Χειρουργός Δρ. Χαράλαμπος Σπυρόπουλος είναι στη διάθεσή σας.

Η λαπαροσκοπική συμφυσιόλυση είναι η χειρουργική λύση των συμφύσεων με τη λαπαροσκοπική μέθοδο.

Τί είναι οι συμφύσεις;

Οι συμφύσεις αποτελούν την πιο συχνή αιτία εντερικής απόφραξης (λεπτού εντέρου) σε άτομα που έχουν υποβληθεί σε κοιλιακές επεμβάσεις στο παρελθόν. Πρόκειται, ουσιαστικά, για ινώδεις χορδές που δημιουργούνται μεταξύ των ενδοκοιλιακών  οργάνων ή/και του κοιλιακού τοιχώματος.

Συνηθέστερα, οι συμφύσεις σχηματίζονται λόγω των αμβλέων χειρουργικών χειρισμών κατά τη διάρκεια χειρουργικής επέμβασης στην κοιλιακή χώρα. Άλλες αιτίες που είναι υπεύθυνες για τον σχηματισμό συμφύσεων είναι οι ενδοκοιλιακές λοιμώξεις όπως η εκκολπωματίτιδα, η οξεία σκωληκοειδίτιδα, οι γυναικολογικές φλεγμονές κ.α.

Αν και σε πολλές περιπτώσεις οι συμφύσεις δεν προκαλούν προβλήματα, η παρουσία τους ωστόσο αποτελεί τη συνηθέστερη αιτία για μερική ή ολική απόφραξη του λεπτού εντέρου.

Πώς αντιμετωπίζονται οι συμφύσεις και πότε;

Οι συμφύσεις, εφόσον δημιουργούν συμπτωματολογία εντερικής απόφραξης, πρέπει να αντιμετωπίζονται έγκαιρα προς αποφυγή επιπλοκών, που δυνητικά μπορεί να προκαλέσουν ακόμη και νέκρωση τμήματος του εντέρου με ακόλουθη εμφάνιση περιτονίτιδας.

Η αρχική αντιμετώπιση του συμφυτικού ειλεού είναι συνήθως συντηρητική, με αποσυμφόρηση του στομάχου, με τοποθέτηση ρινογαστρικού σωλήνα και αποκλεισμό άλλης αιτιολογίας της απόφραξης.

Εφόσον δεν υπάρχουν σημεία που να υποδηλώνουν απειλή για τη βιωσιμότητα του εγκλωβισμένου εντέρου (συνεχής πόνος, πυρετός, ταχυκαρδία), η συντηρητική αντιμετώπιση μπορεί ενίοτε να οδηγήσει σε προοδευτική υποχώρηση των συμπτωμάτων.

Αν η συμπτωματολογία εμμένει (πλήρης απόφραξη), απαιτείται χειρουργική αντιμετώπιση. Η επέμβαση που διενεργείται ονομάζεται συμφυσιόλυση, κατά την οποία λύνονται οι συμφύσεις και απελευθερώνεται το εγκλωβισμένο τμήμα του εντέρου.

Για την αποφυγή δημιουργίας και νέων συμφύσεων, όταν είναι εφικτό, η χειρουργική μέθοδος που επιλέγεται πρωτίστως είναι η λαπαροσκοπική συμφυσιόλυση, με πολλαπλά οφέλη για τον ασθενή.

Λαπαροσκοπική Συμφυσιόλυση

Βασικό πλεονέκτημα της λαπαροσκοπικής τεχνικής έναντι της ανοικτής μεθόδου είναι ότι πραγματοποιείται λύση των συμφύσεων χωρίς να δημιουργούνται καινούριες. Αυτό επιτυγχάνεται χάρη στους ελάχιστους χειρισμούς με τη χρήση των λαπαροσκοπικών εργαλείων, κατά τη διεξαγωγή της επέμβασης.

Επιπρόσθετα, η λαπαροσκοπική συμφυσιόλυση προσφέρει και όλα τα υπόλοιπα πλεονεκτήματα που έχει κάθε λαπαροσκοπική επέμβαση. Έτσι, ο ασθενής έχει λιγότερους τραυματισμούς στους ιστούς, καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα, λιγότερο μετεγχειρητικό πόνο και ταχύτερη ανάρρωση.

Για να ενημερωθείτε περισσότερο σχετικά με τη λαπαροσκοπική αντιμετώπιση του συμφυτικού ειλεού του λεπτού εντέρου, μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας στο  2106856177. Ο Γενικός Χειρουργός Δρ. Χαράλαμπος Σπυρόπουλος είναι στη διάθεσή σας.

Οι πέτρες στη χολή είναι μία πολύ συχνή πάθηση που εμφανίζεται ακόμα και σε άτομα νεαρής ηλικίας.

Η ορθή ονομασία της είναι χολολιθίαση ή λίθοι στη χοληδόχο κύστη και προκαλείται όταν, εντός της χοληδόχου κύστης, σχηματιστούν πέτρες (χολόλιθοι).

Πώς προκαλείται η χολολιθίαση;

Η διαταραχή της σύστασης της χολής (του υγρού δηλαδή που παράγεται στο συκώτι και αποθηκεύεται στη χοληδόχο κύστη) και ο υπερκορεσμός της σε χοληστερόλη, αποτελεί ένα σημαντικό παράγοντα δημιουργίας χολολίθων.

Η νόσος προσβάλλει σε τετραπλάσια συχνότητα της γυναίκες ενώ η λήψη ορμονών (αντισυλληπτικά χάπια – οιστρογόνα) και η εγκυμοσύνη, αυξάνουν ακόμη περισσότερο τη συχνότητα της νόσου.

Η παχυσαρκία και η δίαιτα πλούσια σε υδατάνθρακες και λιπαρά και πτωχή σε φυτικές ίνες, είναι παράγοντες που αυξάνουν τον κορεσμό της χολής με χοληστερόλη και τριπλασιάζουν τον κίνδυνο χολολιθιάσεως.

Τί συμπτώματα προκαλούν οι πέτρες στη χολή;

Πολύ συχνά, η πάθηση είναι σιωπηρή (ασυμπτωματική) και ο ασθενής ανακαλύπτει τυχαία την ύπαρξή της, συνήθως μετά από κάποιο υπερηχογράφημα κοιλίας, για άλλη αιτία.

Ενίοτε, διάφορα συμπτώματα στα οποία συνήθως δεν δίνουμε σημασία, όπως δυσπεψία, πόνος στην περιοχή του στομάχου ή πόνος στη ράχη, μπορεί να οφείλονται στην παρουσία λίθων στη χοληδόχο κύστη.

Τα συμπτώματα, λοιπόν, που μπορεί να προκαλέσουν οι χολόλιθοι σε έναν ασθενή και πρέπει να τον οδηγήσουν άμεσα στον γιατρό είναι τα ακόλουθα:

• Πόνος στο άνω μέρος της κοιλιάς
• Ναυτία ή εμετός
• Επαναλαμβανόμενα επεισόδια δυσπεψίας

και σε πιο σοβαρές περιπτώσεις

• Πυρετός
• Ίκτερος

Είναι πολύ σημαντικό, όταν ο ασθενής παρουσιάσει κάποια από τα ανωτέρω συμπτώματα να συμβουλευτεί τον γιατρό του, ώστε να γίνει έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία για να προληφθεί η εξέλιξη της πάθησης και η εμφάνιση επιπλοκών.

Επιπλοκές Χολολιθίασης

Η συμπτωματική χολολιθίαση μπορεί να προκαλέσει μεγάλο εύρος συμπτωμάτων ή και να οδηγήσει σε σοβαρές επιπλοκές:

• Κωλικός χοληφόρων που χαρακτηρίζεται από οξύτατο πόνο, συνήθως στο δεξιό άνω μέρος της κοιλιάς
• Χολοκυστίτιδα, δηλαδή φλεγμονή του οργάνου, με συμπτώματα όπως επίμονο πόνο, ναυτία, εμετό και πυρετό
• Χοληδοχολιθίαση, είσοδο δηλαδή των λίθων από τη χοληδόχο κύστη στο χοληδόχο πόρο («χοληφόρα σωληνάκια») με αποτέλεσμα δυνητικά επικίνδυνες επιπλοκές:
  • Αποφρακτικός ίκτερος (κιτρίνισμα του δέρματος)
  • Χολαγγειίτιδα, βαριά λοίμωξη των χοληφόρων, με πόνο, υψηλότατο πυρετό και ίκτερο
  • Παγκρεατίτιδα, φλεγμονή δηλαδή στο πάγκρεας, που μπορεί να απαιτήσει ακόμη και είσοδο στη μονάδα εντατικής θεραπείας

Πώς θεραπεύονται οι πέτρες στη χολή;

Η αποτελεσματική θεραπεία της πάθησης απαιτεί χειρουργική αφαίρεση της χοληδόχου κύστης, καθώς οι χολόλιθοι δεν θα εξαφανιστούν ποτέ από μόνοι τους.

Με τη λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή, την πλέον ενδεδειγμένη μέθοδο για την αφαίρεση της χοληδόχου κύστης, η χολολιθίαση αντιμετωπίζεται ανώδυνα και οριστικά, μέσω πολύ μικρών τομών που προσφέρουν στον ασθενή ταχύτατη ανάρρωση και ελάχιστο έως απόντα μετεγχειρητικό πόνο.