Ο Καρκίνος Παχέος Εντέρου αποτελεί τη 2η αιτία θανάτου από καρκίνο μετά τον καρκίνο του πνεύμονα. Στις ανεπτυγμένες χώρες, ο κίνδυνος ενός ενήλικα να αναπτύξει καρκίνο παχέος εντέρου είναι 6%. Το 90% των περιπτώσεων παρουσιάζονται σε ηλικίες άνω των 50 και λίγο συχνότερα σε άνδρες.
Ο καρκίνος του παχέος εντέρου είναι νόσος που μπορεί να προληφθεί. Σήμερα γνωρίζουμε αρκετές πτυχές της παθογένεσής του και παράγοντες που επηρεάζουν την ανάπτυξή του. Επίσης, υπάρχουν αρκετά αποτελεσματικά εργαλεία πρώιμης διάγνωσης. Το πλέον σημαντικό με τον καρκίνο του παχέος εντέρου είναι ότι εάν διαγνωσθεί έγκαιρα μπορεί να αντιμετωπισθεί ριζικά, δηλαδή να επιτύχουμε ίαση του ασθενούς.
Πριν εκδηλωθεί ένας καρκίνος, συχνά παρατηρούνται αλλαγές στο βλεννογόνο του παχέος εντέρου με την ανάπτυξη ενός πολύποδα.
Κατά πλειοψηφία η εμφάνιση του καρκίνου παχέος εντέρου αποτελεί την πορεία κακοήθους εξέλιξης ενός προϋπάρχοντος καλοήθους πολύποδα, οπότε η αφαίρεση του πολύποδα μπορεί να προλάβει την εξέλιξή του σε καρκίνο.
Τα αίτια του καρκίνου του παχέος εντέρου δεν είναι ακόμα πλήρως γνωστά. Παρόλα αυτά, μεγάλες διεθνείς μελέτες έχουν δείξει ότι συγκεκριμένοι παράγοντες κινδύνου αυξάνουν τις πιθανότητες ενός ατόμου να εμφανίσει καρκίνο.
Είναι αναγκαία η διενέργεια κολονοσκόπησης σε ηλικία 50 ετών σε όλους, ανεξαρτήτως ατομικού ή οικογενειακού ιστορικού.
Άτομα με ιστορικό καρκίνου παχέος εντέρου στην οικογένεια πρέπει να υποβληθούν σε προληπτικό έλεγχο σε ηλικία τουλάχιστον δέκα χρόνια μικρότερη από την ηλικία εμφάνισης του καρκίνου στο μέλος που έπασχε.
Η εμφάνιση αίματος στις κενώσεις, ξαφνικής αλλαγής στις συνήθειες του εντέρου ή ανεξήγητης αναιμίας απαιτεί άμεση εξέταση από ειδικό ιατρό (γαστρεντερολόγο).
Η αντιμετώπιση εξαρτάται από το μέγεθος, την εντόπιση και την έκταση του όγκου, από τις τυχόν επιπλοκές που έχει προκαλέσει και από τη γενική κατάσταση του ασθενούς. Απαιτείται η συνεργασία ομάδας ιατρών όπως χειρουργού, γαστρεντερολόγου και ογκολόγου ώστε να ακολουθηθεί μια ή συνδυασμός περισσοτέρων θεραπευτικών επιλογών.
Η χειρουργική θεραπεία είναι η μοναδική ελπίδα ίασης του καρκίνου του παχέος εντέρου και περιλαμβάνει την αφαίρεση του τμήματος του παχέος εντέρου που φέρει τον όγκο καθώς και των περιοχικών λεμφαδένων. Η λαπαροσκοπική αντιμετώπιση του καρκίνου του παχέος εντέρου είναι η πλέον τεκμηριωμένα αποτελεσματική και ασφαλής χειρουργική θεραπεία.
Ανάλογα με το στάδιο της νόσου και τα ευρήματα της βιοψίας μετά το χειρουργείο, ενδεχόμενα να απαιτηθεί συμπληρωματική χημειοθεραπεία. Χημειοθεραπεία είναι η χρήση φαρμάκων που εξολοθρεύουν τα καρκινικά κύτταρα όπου και αν βρίσκονται στον οργανισμό. Τα φάρμακα δίνονται από τη φλεβική οδό.



Στοιχεία Επικοινωνίας