Χειρουργική Κηλών

Η χειρουργική κηλών αποτελεί εξειδικευμένο τομέα της Γενικής Χειρουργικής, που ασχολείται με τη διάγνωση και την οριστική αποκατάσταση των κηλών του κοιλιακού τοιχώματος, όπως βουβωνοκήλη, ομφαλοκήλη, επιγαστρική και μετεγχειρητική κήλη. Στη σύγχρονη ιατρική, η αντιμετώπιση των κηλών δεν περιορίζεται απλώς στο “κλείσιμο” ενός ανοίγματος, αλλά στη σωστή ανακατασκευή του κοιλιακού τοιχώματος, με χρήση προηγμένων τεχνικών και υλικών, ώστε να εξασφαλίζονται άριστα λειτουργικά και αισθητικά αποτελέσματα, με τον μικρότερο δυνατό πόνο και τον χαμηλότερο κίνδυνο υποτροπής.

Τι είναι η κήλη;

Η κήλη είναι ένα «εξόγκωμα» που προβάλλει κάτω από το δέρμα του κοιλιακού τοιχώματος και οφείλεται στο πέρασμα περιεχομένου της κοιλίας (π.χ. λίπος ή τμήμα εντέρου) μέσω ενός χάσματος που έχει δημιουργηθεί στο συγκεκριμένο σημείο του τοιχώματος.

Ποια είναι τα αίτια της κήλης;

Οι κήλες μπορεί να οφείλονται σε κληρονομική προδιάθεση, άρση βάρους, παχυσαρκία, συνεχή βήχα, υπερτροφία προστάτη ή προηγηθείσες ανοιχτές επεμβάσεις.

Χειρουργική Κηλών

Τι προβλήματα δημιουργεί η κήλη;

Τα συμπτώματα της κήλης ποικίλουν και περιλαμβάνουν κυρίως ενόχληση, πόνο και τοπική διόγκωση. Σε περίπτωση που η κήλη είναι μικρή (σε αρχόμενο στάδιο), τότε αυτή μπορεί να διαπιστωθεί μόνο μέσω εξέτασης από χειρουργό. Αρχικά, το περιεχόμενο της κήλης μπορεί και επιστρέφει πίσω στην κοιλία (ανατάξιμη κήλη). Σε περίπτωση όμως που μπλοκαριστεί και δεν μπορεί να αναταχθεί, προκαλείται μια επιπλοκή των κηλών, η λεγόμενη περίσφιξη κήλης. Η επιπλοκή αυτή θέτει σε κίνδυνο τη βιωσιμότητα του οργάνου που υπάρχει εντός της κήλης (π.χ. νέκρωση εντέρου), γεγονός που μπορεί να αποβεί καταστροφικό. Αξίζει να σημειωθεί ότι δε σημαίνει πως μια κήλη με λίγα συμπτώματα είναι πιο ακίνδυνη από μια κήλη με έντονα συμπτώματα. Επίσης, μια μικρή σε μέγεθος κήλη είναι πιο πιθανό να εμφανίσει περίσφιξη σε σχέση με μια μεγαλύτερη. Αυτός είναι και ο λόγος που κάθε κήλη θα πρέπει να αντιμετωπίζεται με χειρουργική επέμβαση, η οποία πλέον σήμερα πραγματοποιείται και με τη λαπαροσκοπική τεχνική, μέσω δηλαδή μικρών τομών του κοιλιακού τοιχώματος, μεγέθους 0,5 – 1 εκ.

Τα πλεονεκτήματα της λαπαροσκοπικής αποκατάστασης (επέμβασης) κήλης σε σχέση με την «ανοιχτή» επέμβαση είναι:

  • Λιγότερος πόνος μετά την εγχείρηση κήλης (ανώδυνη επέμβαση)
  • Ταχύτερη ανάρρωση, όποτε και ταχύτερη έξοδος από το νοσοκομείο, καθώς και ταχύτερη επάνοδος στις συνήθεις δραστηριότητες/εργασία.
  • Λιγότερες επιπλοκές στο άμεσο αλλά και στο απώτερο μετεγχειρητικό διάστημα.
  • Καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα.
  • Καλύτερα αποτελέσματα μακροπρόθεσμα με χαμηλότερα ποσοστά υποτροπής της κήλης. Το ποσοστό υποτροπής βουβωνοκήλης μετά από λαπαροσκοπική αποκατάσταση από έμπειρο χειρουργό είναι μόλις 1%.
 

Μορφές κήλης

Ανάλογα με την εντόπιση των κηλών, αυτές χωρίζονται στις πιο κάτω κατηγορίες. Συχνά είναι δυνατό να συνυπάρχουν κήλες σε διάφορες εντοπίσεις σε έναν ασθενή και οι οποίες μπορούν να αντιμετωπιστούν συγχρόνως, ιδίως με τη λαπαροσκοπική τεχνική.

Χειρουργική Κηλών

Βουβωνοκήλη

H βουβωνοκήλη είναι η πιο συχνή κήλη και συναντάται κυρίως σε άντρες. Βρίσκεται στην περιοχή μεταξύ κορμού και μηρού και είναι δυνατό να υπάρχει δεξιά, αριστερά ή αμφίπλευρα. Σε περίπτωση που το περιεχόμενο της βουβωνοκήλης φτάνει ως τον όρχι, τότε η κήλη ονομάζεται οσχεοβουβωνοκήλη. Η επέμβαση για τη θεραπεία της βουβωνοκήλης διενεργείται σήμερα και λαπαροσκοπικά, μέσω δηλαδή τριών μικρών τομών του κοιλιακού τοιχώματος, μεγέθους 0,5 – 1 εκ.

Χειρουργική Κηλών

Σε κάθε περίπτωση, το κενό του κοιλιακού τοιχώματος αποκαθίσταται με ειδικό συνθετικό πλέγμα, φιλικό για τον οργανισμό.

Η εξέλιξη της λαπαροσκοπικής αποκατάστασης της βουβωνοκήλης και καθολικά αποδεκτή πλέον είναι η εξωπεριτοναϊκή προσπέλαση της βουβωνοκήλης (TEP). Κατά την επέμβαση αυτή ο χειρουργός δε χειρουργεί μέσω της κοιλιακής κοιλότητας αλλά εν μέσω του κοιλιακού τοιχώματος. Το εξιτήριο πραγματοποιείται συνήθως μία ημέρα μετά το χειρουργείο.

Χειρουργική Κηλών

Κήλη των αθλητών

Η κήλη των αθλητών ή σύνδρομο κοιλιακών προσαγωγών είναι ουσιαστικά μια βουβωνοκήλη σε αρχικό στάδιο και προκαλείται από την έντονη καταπόνηση του κοιλιακού τοιχώματος της περιοχής μεταξύ κορμού και μηρού από τις αθλητικές δραστηριότητες. Η κήλη των αθλητών αντιμετωπίζεται όπως και η βουβωνοκήλη λαπαροσκοπικά με την τοποθέτηση συνθετικού πλέγματος.

Μηροκήλη

Η μηροκήλη εμφανίζεται λίγο πιο χαμηλά από τη βουβωνοκήλη, στο μηριαίο δακτύλιο. Είναι πιο συχνή στις γυναίκες και θεραπεύεται με την ίδια επέμβαση όπως και η βουβωνοκήλη, δηλαδή με τοποθέτηση πλέγματος, ανοικτά ή λαπαροσκοπικά.

Ομφαλοκήλη

Η ομφαλοκήλη εμφανίζεται στην περιοχή του ομφαλού και είναι αρκετά συχνή. Η ομφαλοκήλη αντιμετωπίζεται πλέον και λαπαροσκοπικά. Σε μεγάλες ομφαλοκήλες είναι απαραίτητη η τοποθέτηση από το χειρουργό συνθετικού πλέγματος (πάντα φιλικού για τον οργανισμό).

Επιγαστρική κήλη

Η επιγαστρική κήλη ή κήλη λευκής γραμμής βρίσκεται στη μέση γραμμή του κοιλιακού τοιχώματος, μεταξύ ομφαλού και στέρνου. Η επέμβαση για την αποκατάσταση της επιγαστρικής κήλης πραγματοποιείται σήμερα και λαπαροσκοπικά. Κατά την επέμβαση τοποθετείται και εδώ συνθετικό πλέγμα για τη σύγκλειση του κενού του κοιλιακού τοιχώματος.

Μετεγχειρητική κοιλιοκήλη

Μετεγχειρητική κοιλιοκήλη ονομάζεται η κήλη που αναπτύσσεται επί της τομής προηγηθείσας χειρουργικής επέμβασης. Η επέμβαση για την αποκατάσταση της μετεγχειρητικής κοιλιοκήλης πραγματοποιείται πλέον εύκολα λαπαροσκοπικά, μέσω δηλαδή τριών μικρών τομών του κοιλιακού τοιχώματος, μεγέθους 0,5 – 1 εκ, πάντα με την τοποθέτηση και καθήλωση συνθετικού πλέγματος.

Παραστομιακή κήλη

Η παραστομιακή κήλη εμφανίζεται στο πλάι μιας κολοστομίας ή εντεροστομίας (παρά φύση έδρας) και αποκαθίσταται ενδεδειγμένα πλέον λαπαροσκοπικά με την τοποθέτηση συνθετικού πλέγματος.

Καλεστε μας