Η Γαστρική Παράκαμψη μίας αναστόμωσης ή mini γαστρική παράκαμψη (One Anastomosis / Mini Gastric Bypass – OA/MGB) είναι μία τροποποίηση της κλασικής γαστρικής παράκαμψης για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας, η οποία ωστόσο προκαλεί σημαντικότερη μεταβολή των ορμονών που παράγονται στο έντερο και σχετίζονται με τον έλεγχο της όρεξης.
Η mini γαστρική παράκαμψη πραγματοποιήθηκε πρώτη φορά το 1997 από τον Robert Rutledge και σήμερα, με την εξέλιξη της λαπαροσκοπικής χειρουργικής, γίνεται όλο και περισσότερο δημοφιλής ως μια ιδιαίτερα αποτελεσματική και λιγότερο χρονοβόρα εναλλακτική λύση σε σχέση με την κλασσική γαστρική παράκαμψη ή τη sleeve γαστρεκτομή.
Η διάρκεια της επέμβασης είναι περίπου 1-1½ ώρα. Αρχικά, γίνεται διαχωρισμός του στομάχου σε δύο μέρη και σχηματίζεται ένας νέος, στενότερος και μακρύς γαστρικός θύλακος που θα δέχεται λιγότερη τροφή.
Αφού σχηματιστεί ο νεοστόμαχος, ο χειρουργός τον αναστομώνει (τον ενώνει) με ένα πιο περιφερικό τμήμα εντέρου, αποκόπτοντας ουσιαστικά από την επαφή με την τροφή το αρχικό τμήμα του λεπτού εντέρου, μήκους περίπου 200 εκ. Με αυτόν τον τρόπο, το φαγητό περνάει κατευθείαν από το νέο στομάχι στο περιφερικό λεπτό έντερο, όπου εκεί πια συναντά τα πεπτικά υγρά. Έτσι, σε συνδυασμό με την ανορεξία που προκαλεί η επέμβαση μειώνεται σημαντικά και η απορρόφηση των θερμίδων από τον οργανισμό, οδηγώντας σε σημαντική απώλεια βάρους.
Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους οι ασθενείς και οι χειρουργοί επιλέγουν την mini γαστρική παράκαμψη. Μερικά από τα σημαντικότερα οφέλη της συγκεκριμένης τεχνικής είναι:
Λόγω των παραπάνω πλεονεκτημάτων, η mini γαστρική παράκαμψη θεωρείται μια απλή, ασφαλής και αποτελεσματική επέμβαση για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας και του μεταβολικού συνδρόμου, με τη δημοτικότητά της να αυξάνεται διαρκώς.
Η παχυσαρκία αποτελεί μία σύγχρονη επιδημία. Μάλιστα, σε συνδυασμό με τις παθήσεις που τη συνοδεύουν, αποτελεί σημαντική αιτία νοσηρότητας και θνητότητας παγκοσμίως.
Η παχυσαρκία συνδέεται με πολυάριθμα άλλα νοσήματα, υψηλής επικινδυνότητας, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2, οι παθήσεις της καρδιάς και των αγγείων, τα εγκεφαλικά επεισόδια ενώ έχει σαφώς αποδειχθεί η σύνδεσή της με αρκετές μορφές καρκίνου, συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου του οισοφάγου, του μαστού, του παχέος εντέρου, του προστάτη και του παγκρέατος. Επιπρόσθετα, η παχυσαρκία επηρεάζει αρνητικά την ποιότητα ζωής του ατόμου, καθιστώντας δύσκολες ακόμη και απλές λειτουργίες της καθημερινότητας. Έτσι, το άτομο οδηγείται συχνά σε σοβαρές μορφές κατάθλιψης.
Η δίαιτα, η αλλαγή του τρόπου ζωής και η υιοθέτηση αυξημένης σωματικής δραστηριότητας, αν και θεμιτές, δεν είναι δυστυχώς εύκολα εφαρμόσιμες, ιδίως σε περιπτώσεις κλινικά σοβαρής παχυσαρκίας. Τα όποια θετικά αποτελέσματα είναι συνήθως βραχυχρόνια με ακόλουθη συνήθως επανάκτηση του βάρους. Ως αποτέλεσμα, το άτομο υφίσταται νέα ψυχολογική επιβάρυνση.
Ως εκ τούτου, η χειρουργική αντιμετώπιση είναι μία ολοένα και πιο συχνή επιλογή στην αντιμετώπιση της παχυσαρκίας.
Τα τελευταία χρόνια, η εφαρμογή της βαριατρικής χειρουργικής έχει αυξηθεί ραγδαία, ωστόσο υψηλό διατηρείται ακόμη το ποσοστό ανησυχίας και η επιφυλακτικότητα από τους ασθενείς, σχετικά με το κατά πόσο οι εγχειρήσεις παχυσαρκίας είναι αποτελεσματικές ασφαλείς. Η απάντηση είναι πως υπάρχει σαφής και απόλυτη επιστημονική τεκμηρίωση πως οι εγχειρήσεις παχυσαρκίας είναι και ασφαλείς και αποτελεσματικές, όταν διενεργούνται επί σωστών ενδείξεων, στην αντιμετώπιση της κλινικά σοβαρής παχυσαρκίας. Ας σημειωθεί πως ο κίνδυνος επιπλοκών από αυτές τις επεμβάσεις παγκοσμίως είναι μικρότερος από συνήθεις επεμβάσεις , όπως π.χ. οι ορθοπαιδικές επεμβάσεις αρθροπλαστικής ισχίου. Μάλιστα, ο κίνδυνος για την υγεία του ασθενούς επί μακροχρόνιας παρουσίας της παχυσαρκίας είναι πολύ μεγαλύτερος από τον κίνδυνο της επέμβασης της ίδιας για την απώλεια βάρους.
Η επιλογή μίας επέμβασης παχυσαρκίας δεν είναι εύκολη διαδικασία και δεν πρέπει να ακολουθεί τη «μόδα» της εποχής. Ανάλογα με τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει ο ασθενής, τις διατροφικές του συνήθειες και το μέγεθος της παχυσαρκίας του, προτείνεται από τον χειρουργό η επέμβαση που ενδείκνυται, ώστε να επιτευχθεί το καλύτερο αποτέλεσμα με τον μικρότερο κίνδυνο επιπλοκών. Όταν οι εγχειρήσεις παχυσαρκίας πραγματοποιούται από εξειδικευμένη χειρουργική ομάδα και έχει προηγηθεί κατάλληλη προετοιμασία του ασθενούς, τα ποσοστά εμφάνισης επιπλοκών είναι εξαιρετικά χαμηλά, ενώ τα ποσοστά θνησιμότητας αγγίζουν το μηδέν. Η λαπαροσκοπική διενέργεια των επεμβάσεων εξάλλου αποτελεί πλέον τον κανόνα και ελαχιστοποιεί το μετεγχειρητικό πόνο, ενώ επιταχύνει το χρόνο ανάρρωσης.
Μία επέμβαση αντιμετώπισης παχυσαρκίας για να είναι αποτελεσματική προϋποθέτει τη σωστή ενημέρωση του ασθενούς από τον γιατρό του, σχετικά με τα οφέλη σε σχέση με τις υπάρχουσες προσδοκίες και τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της κάθε μεθόδου. Η χειρουργική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας είναι μία σημαντική απόφαση για τον ασθενή, απαιτεί κάποιο χρόνο ώστε να διερευνήσει τις επιλογές του και φυσικά με τη βοήθεια του ειδικού χειρουργού να επιτύχει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Κι αυτό δεν είναι άλλο από την οριστική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας σε συνδυασμό με τη βελτίωση ή και πλήρη ίαση των νοσημάτων που τη συνοδεύουν.
Η παχυσαρκία, μεταξύ των άλλων προβλημάτων που δημιουργεί, σχετίζεται με υπογονιμότητα και ελαττωμένη πιθανότητα σύλληψης στις γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας, μέσω διαφόρων μηχανισμών:
Η εγκυμοσύνη εξάλλου, αν αυτή επιτευχθεί, σε μία παχύσαρκη έγκυο – ιδίως σε περιπτώσεις κλινικά σοβαρής παχυσαρκίας – σχετίζεται με μεγαλύτερο ποσοστό επιπλοκών σε σχέση με τις εγκύους φυσιολογικού βάρους. Κάποιες από τις επιπλοκές που μπορεί να εμφανιστούν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης εξαιτίας της παχυσαρκίας είναι:
Επιπλέον, ορισμένα από τα προβλήματα που μπορεί να εμφανιστούν στο κύημα / βρέφος είναι:
Πόσα κιλά μπορώ να πάρω κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μου;
Στην περίπτωση που μία γυναίκα είναι παχύσαρκη και έγκυος σε ένα παιδί, η συνιστώμενη αύξηση βάρους είναι από 5 μέχρι 9 κιλά, ενώ αν διανύει πολύδυμη κύηση 11 έως 19 κιλά. Σύμφωνα με έρευνα της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Μαιευτικής και Γυναικολογίας, οι έγκυες που παίρνουν περισσότερα κιλά από αυτά που τους συνιστά ο γιατρός τους, έχουν 50% πιο πολλές πιθανότητες να αντιμετωπίσουν τις παραπάνω επιπλοκές.
Θα χρειαστώ ειδική φροντίδα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης;
Είναι αλήθεια πως μία παχύσαρκη έγκυος χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή και καθοδήγηση, ώστε να τεθούν εφικτοί στόχοι που έχουν ως προτεραιότητα την υγεία του βρέφους μέσα από μία διατροφή που δεν του στερεί τα απαιτούμενα θρεπτικά συστατικά για την ομαλή ανάπτυξή του.
Ποια μέτρα μπορώ να λάβω για να έχω μια υγιή εγκυμοσύνη;
Υπάρχουν ορισμένοι τρόποι για να περιορίσετε τις επιπτώσεις της παχυσαρκίας στην εγκυμοσύνη σας και να εξασφαλίσετε τόσο τη δική σας υγεία όσο και του μωρού σας.
Σε περιπτώσεις κλινικά σοβαρής παχυσαρκίας, υπάρχουν σαφείς ενδείξεις πως η γονιμότητα αυξάνεται μετά τη χειρουργική απώλεια βάρους τις γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας, καθώς επιτυγχάνεται:
Επιπρόσθετα, τα αποτελέσματα είναι θετικά στην πλειοψηφία των περιπτώσεων και κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μετά προηγηθείσα επέμβαση παχυσαρκίας. Οι περισσότερες μελέτες συντείνουν πως ελαττώνονται οι σχετιζόμενες με την κύηση μεταβολικές επιπλοκές:
αν και αυξάνει σε μικρό βαθμό η συχνότητα προωρότητας του νεογνού.
Είναι σαφές πως, αν και η παχυσαρκία αυξάνει τον κίνδυνο για επιπλοκές στην εγκυμοσύνη, η σωστή συνεργασία της εγκύου με την ιατρική ομάδα μπορεί να επιτύχει την ομαλή διαχείριση οποιασδήποτε κατάστασης.
H χειρουργική αντιμετώπιση αποτελεί τη μοναδική μακροπρόθεσμα αποτελεσματική θεραπεία της κλινικά σοβαρής ή νοσογόνου παχυσαρκίας. Διάφορες χειρουργικές τεχνικές έχουν εφαρμοστεί και τροποποιηθεί με το πέρασμα του χρόνου, κάτι που υποδεικνύει πως δεν υπάρχει μία επέμβαση κατάλληλη για τον κάθε ασθενή που πάσχει από κλινικά σοβαρή παχυσαρκία.
Σίγουρα, η επιλογή της επέμβασης παχυσαρκίας στην οποία θα υποβληθείτε δεν είναι μία εύκολη διαδικασία. Ωστόσο, στη σύγχρονη εποχή δύο επεμβάσεις θεωρούνται ως οι πιο αποτελεσματικές στην αντιμετώπιση της νόσου. Η επιμήκης γαστρεκτομή και η γαστρική παράκαμψη – γαστρικό bypass (ιδίως η παράκαμψη μίας αναστόμωσης) αποτελούν καλά τεκμηριωμένες χειρουργικές επιλογές για μόνιμη λύση στο πρόβλημα της παχυσαρκίας, προσφέροντας υψηλό ποσοστό απώλειας βάρους του ασθενούς.
Ο χειρουργός παχυσαρκίας, λαμβάνοντας υπόψη του τη μοναδικότητα του ασθενή, θα τον ενημερώσει για εκείνη που ταιριάζει καλύτερα στην περίπτωσή του και θα μπορέσει να του προσφέρει τα επιθυμητά αποτελέσματα.
Για να είμαστε σε θέση να αξιολογήσουμε τις δύο επεμβάσεις, θα εξετάσουμε τα παρακάτω χαρακτηριστικά:
Μηχανισμός Λειτουργίας
Βασικό σημείο αφετηρίας για να κατανοήσουμε τις διαφορές που υπάρχουν μεταξύ των δύο επεμβάσεων, είναι ο τρόπος με τον οποίο λειτουργούν.
Και στις δύο περιπτώσεις, επέρχεται ταχέως το αίσθημα του κορεσμού («δεν μπορώ να φάω άλλο»), το οποίο εν μέρει οφείλεται στην ελαττωμένη χωρητικότητα του στομάχου. Συνυπάρχουν όμως και άλλοι μηχανισμοί που συμβάλλουν στην ελαττωμένη πρόσληψη τροφής.
Στην επιμήκη γαστρεκτομή (γαστρικό μανίκι), αφαιρείται το μεγαλύτερο τμήμα του στομάχου όπου εκκρίνονται ορμόνες (γκρελίνη) που προκαλούν το αίσθημα της πείνας. Ως αποτέλεσμα, ο ασθενής αισθάνεται ότι πεινάει πολύ λιγότερο.
Στην περίπτωση της γαστρικής παράκαμψης, διενεργούνται διατομές και αναστομώσεις στομάχου και εντέρου, οι οποίες μειώνουν την ποσότητα των θερμίδων που απορροφά ο οργανισμός. Ταυτόχρονα, λόγω της αλλαγής της φυσιολογικής οδού από όπου διέρχεται η τροφή, παράγονται κάποιες ορμόνες (ινκρετίνες) οι οποίες προκαλούν εντονότατη ανορεξία.
Και οι δύο επεμβάσεις είναι αποτελεσματικές στην απώλεια βάρους, με τη μέγιστη απώλεια να καταγράφεται στους 15 μήνες μετά την επέμβαση. Η απώλεια αυτή αντιστοιχεί στο 60-70% του πλεονάζοντος βάρους στην επιμήκη γαστρεκτομή και το 80-90% στη γαστρική παράκαμψη. Ωστόσο, οι ασθενείς που υποβάλλονται σε γαστρική παράκαμψη τείνουν να διατηρούν μακροπρόθεσμα καλύτερα και πιο σταθερά το βάρος τους.
Επιπλέον, οι παθήσεις που συνδέονται με την παχυσαρκία (υπέρταση, διαβήτης 2, υπερχοληστερολαιμία, άπνοια στον ύπνο κλπ.) παρουσιάζουν βελτίωση και σε ορισμένες περιπτώσεις πλήρη ίαση και στις δύο επεμβάσεις, με τη γαστρική παράκαμψη να προσφέρει όμως καλύτερα αποτελέσματα στην αντιμετώπιση του διαβήτη τύπου 2 και της υπερχοληστερολαιμίας.
Χρονική Διάρκεια Επέμβασης
Ο μέσος χρόνος που απαιτείται για την επέμβαση της γαστρικής παράκαμψης είναι 160 λεπτά (100 λεπτά για την τροποποίηση της «μίνι» γαστρικής παράκαμψης), ενώ για την επέμβαση της επιμήκους γαστρεκτομής είναι περίπου 80 λεπτά.
Ανάρρωση
Το διάστημα που χρειάζεται ο ασθενής για να αναρρώσει και από τις δύο επεμβάσεις είναι σχεδόν ανάλογο.
Κίνδυνος Επιπλοκών
Οι επεμβάσεις είναι και ασφαλείς και αποτελεσματικές, όταν διενεργούνται επί σωστών ενδείξεων, στην αντιμετώπιση της κλινικά σοβαρής παχυσαρκίας. Η θνητότητα δεν αποτελεί σημαντικό ζήτημα για καμία από τις δύο επεμβάσεις (είναι της τάξης του 0.3%), ενώ ο κίνδυνος επιπλοκών από αυτές τις επεμβάσεις παγκοσμίως είναι μικρότερος από συνήθεις επεμβάσεις , όπως π.χ. οι ορθοπαιδικές επεμβάσεις αρθροπλαστικής ισχίου
Στη γαστρική παράκαμψη είναι αναγκαία η πιο αυστηρή διαιτητική παρακολούθηση για την αποφυγή μεταβολικών επιπλοκών. Στην επιμήκη γαστρεκτομή μπορεί να αναπτυχθεί μετεγχειρητικά γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση.
Διατροφή μετά το χειρουργείο
Έπειτα και από τις δύο επεμβάσεις, ο ασθενής θα πρέπει να ακολουθήσει προσεκτική διατροφή (αρχικά καθορισμένη από διαιτολόγο) και, ιδανικά πρόγραμμα αερόβιας άσκησης. Η γαστρική παράκαμψη απαιτεί προσεκτική παρακολούθηση του επιπέδου των βιταμινών και πρωτεϊνών και χορήγηση συμπληρωμάτων. Η χορήγηση συμπληρωμάτων δεν είναι συνήθως αναγκαία αρχικά στην επιμήκη γαστρεκτομή
Η επέμβαση που θα είναι καλύτερη και πιο αποτελεσματική στην αντιμετώπιση της κλινικά σοβαρής παχυσαρκίας θα καθοριστεί από την εξατομικευμένη εκτίμηση του ασθενούς.
Ο έμπειρος χειρουργός παχυσαρκίας θα εξετάσει το ιατρικό σας ιστορικό και θα ζητήσει πληροφορίες για τις διατροφικές συνήθειες και τον τρόπο ζωής σας.
Έπειτα από μία αναλυτική συζήτηση με τον ασθενή για τους στόχους και τις ανησυχίες του, καθώς και μετά από την ενημέρωσή του σχετικά με την επέμβαση που του ταιριάζει καλύτερα, ιατρός και ασθενής μπορούν να είναι σίγουροι ότι έχουν επιλέξει την καλύτερη επέμβαση για το συγκεκριμένο περιστατικό.
| Επέμβαση | Γαστρικό μανίκι
|
Γαστρική παράκαμψη
|
| Μέθοδος απώλειας βάρους | Περιορισμός (κυρίως)Ελάττωση του μεγέθους του στομάχου και παραγωγής της ορεξιογόνου ορμόνης γκρελίνης | Περιορισμός και δυσαπορρόφηση
Δημιουργία νεο-στομάχου Τροποποίηση της διαδικασίας της πέψης Παραγωγή ορμονών (ινκρετίνες) που προκαλούν ανορεξία |
| Τροποποιήσεις στο στόμαχο | Ελάττωση του μεγέθους του στομάχου80% του στομάχου αφαιρείται. | Δημιουργία νέου γαστρικού θυλάκου
Το στομάχι παρακάμπτεται και ο νέο-στόμαχος ενώνεται με το περιφερικό λεπτό έντερο |
| Τροποποιήσεις στο λεπτό έντερο | Καμία | Τμήμα του εντέρου παρακάμπτεται
Ο νέος μικρός στόμαχος ενώνεται με περιφερικό τμήμα του λεπτού εντέρου, ώστε να παρακαμφθεί ένα σημαντικό μήκος του γαστρεντερικού συστήματος, με αποτέλεσμα τη μείωση στην απορρόφηση θερμίδων. |
| Διάρκεια επέμβασης | 1.5 ώρα | 2 ώρες |
| Μέση παραμονή στο νοσοκομείο | 2 με 3 ημέρες | 3 με 4 ημέρες |
| Περίοδος απουσίας από την εργασία | 2 εβδομάδες | 2 εβδομάδες |
| Περίοδος πλήρους ανάρρωσης | 3 εβδομάδες | 3-4 εβδομάδες |
| Πλεονεκτήματα | Καταστολή της όρεξης
Οριστική λύση Σχετικά απλή επέμβαση |
Μεγαλύτερη απώλεια βάρους
Η πιο δοκιμασμένη επέμβαση παχυσαρκίας («gold standard») Η τροποποίηση της γαστρικής παράκαμψης με μία αναστόμωση έχει εξαιρετικά αποτελέσματα |
| Μειονεκτήματα | Τάση μικρής επανάκτησης βάρουςΓαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, ενδεχόμενα με έντονα συμπτώματα | Πιο πολύπλοκη επέμβαση
Αυξημένες κενώσεις Καθημερινή λήψη συμπληρωμάτων και βιταμινών Προκαλεί ζάλη μετά τη λήψη ζάχαρης (σύνδρομο Dumping) |
| Τι να αναμένει ο ασθενής από την επέμβαση | 60%-70% απώλεια του υπερβάλλοντος βάρους σε 15 μήνες.Τάση επανάκτησης βάρους μετά την 3ετία σε μερικούς ασθενείς. | 80%-90% απώλεια του υπερβάλλοντος βάρους σε 15 μήνες.
Ταχεία βελτίωση του διαβήτη 2 και της υπέρτασης Διόρθωση της υπερχοληστερολαιμίας |
| Χαρακτηριστικά ιδανικού υποψηφίου ανά επέμβαση | Απουσία γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησηςΑπουσία υπερχοληστερολαιμίας
Καταναλωτής μεγάλου όγκου τροφής |
Παρουσία γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης
Αρρύθμιστος διαβήτης τύπου 2 Καταναλωτής γλυκών |
Αν έχετε οποιονδήποτε προβληματισμό ή χρειάζεστε περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις επεμβάσεις για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας στο 210 6856177.
Ο Γενικός Χειρουργός Δρ. Χαράλαμπος Σπυρόπουλος, MD, PhD, FACS, Διευθυντής της Γ’ Χειρουργικής Κλινικής του νοσοκομείου Ιασώ General και πιστοποιημένο μέλος του Κολεγίου Χειρουργών των ΗΠΑ και της Ευρωπαϊκής Λαπαροενδοσκοπικής Εταιρίας, είναι στη διάθεσή σας.
Η παχυσαρκία στη μέση και τρίτη ηλικία είναι μία όλο και πιο συχνή κατάσταση, προκαλώντας ιδιαίτερη ανησυχία λόγω των αρνητικών επιπτώσεων που έχει για την υγεία.
Είναι γεγονός ότι καθώς μεγαλώνουμε το σώμα μας και ο τρόπος που αυτό λειτουργεί, μεταβάλλεται. Οι αλλαγές αυτές σε συνδυασμό με τις ιδιαίτερες, σύγχρονες συνθήκες ζωής οδηγούν συχνά σε αύξηση του σωματικού βάρους και, σε ορισμένες περιπτώσεις, στην εμφάνιση παχυσαρκίας.
Με την πάροδο του χρόνου, ο οργανισμός μας έχει την τάση να μειώνει τον βασικό του μεταβολισμό, ιδιαίτερα μετά την ηλικία των 40 ετών.
Ο λόγος για τον οποίο συμβαίνει αυτό, είναι ότι αλλάζει η σύσταση του σώματός μας, με αποτέλεσμα την προοδευτική μείωση της μυϊκής μάζας, με ταυτόχρονη αύξηση της εναπόθεσης λιπώδους οστού. Εκτός αυτού, οι ορμονικές αλλαγές που συμβαίνουν ιδίως στις γυναίκες (εμμηνόπαυση), επηρεάζουν κατά πολύ τα επίπεδα του ανθρώπινου μεταβολισμού.
Στην Ελλάδα, ο χρόνος που αφιερώνεται σε φυσική άσκηση, από την παιδική κιόλας ηλικία, είναι πολύ μικρότερος σε σχέση με τους πληθυσμούς της Κεντρικής και Βόρειας Ευρώπης.
Καθώς, λοιπόν, μεγαλώνουμε, η αύξηση των υποχρεώσεων, η μείωση των αντοχών και η καθιέρωση ενός κακού διαιτητικού μοντέλου, έχουν ως αποτέλεσμα συχνά την πλήρη απουσία οποιασδήποτε φυσικής δραστηριότητας, με φυσικό επακόλουθο το αυξημένο βάρος και την παχυσαρκία.
Οι επιπτώσεις που έχει για την υγεία μας η παχυσαρκία, σε οποιαδήποτε ηλικία, είναι καλά τεκμηριωμένες.
Εκτός από την πρόκληση ή την επιδείνωση των γνωστών προβλημάτων υγείας (υπέρταση, καρδιαγγειακά νοσήματα, διαβήτης), η παχυσαρκία εκθέτει την πλειοψηφία των ασθενών σε μία κατάσταση διαρκούς φλεγμονής του ανθρωπίνου σώματος, με αποτέλεσμα την πολύ συχνή συνύπαρξη του μεταβολικού συνδρόμου, δηλαδή της σύγχρονης παρουσίας σοβαρών παθήσεων, όπως ο διαβήτης τύπου 2, η υπέρταση, η υπερλιπιδαιμία και η μη αλκοολική ηπατική νόσος, αλλά και την ανάπτυξη συγκεκριμένων μορφών καρκίνου (ενδομητρίου, προστάτη, οισοφάγου, παχέος εντέρου).
Για τους παραπάνω λόγους, κρίνεται απαραίτητη η πρόληψη της νόσου, με υιοθέτηση τακτικής άσκησης και ισορροπημένης διατροφής, ως αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μας.
Στην περίπτωση που η παχυσαρκία ήρθε για να μείνει, ακόμη και μετά από πολλές προσπάθειες δίαιτας, οι ασθενείς πρέπει να απευθυνθούν σε ειδικό χειρουργό παχυσαρκίας που θα τους ενημερώσει για τις διαθέσιμες επεμβάσεις για την αντιμετώπιση της κλινικά σοβαρής παχυσαρκίας και θα τους συμβουλεύσει σχετικά με το είδος της επέμβασης που είναι κατάλληλο για την περίπτωσή τους.
Οι σύγχρονες επεμβάσεις για την παχυσαρκία αποτελούν τη μόνη λύση για την αποτελεσματική αντιμετώπιση της νοσογόνου παχυσαρκίας και προσφέρουν στον ασθενή ποιοτική ζωή, απαλλαγμένη ταυτόχρονα από τα συνοδά νοσήματα και τις επιπλοκές που αυτά προκαλούν.
Για να ενημερωθείτε περισσότερο σχετικά με την παχυσαρκία και τις βαριατρικέςεπεμβάσεις μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας στο 2106856177. Ο Γενικός Χειρουργός Δρ. Χαράλαμπος Σπυρόπουλος είναι στη διάθεσή σας.

Στοιχεία Επικοινωνίας