Τι είναι οι πολύποδες της χοληδόχου κύστης;

Οι πολύποδες χολυδόχου κύστης είναι τοπικές προσεκβολές της εσωτερικής επιφάνειας (του βλεννογόνου) του οργάνου και αποτελούν ένα αρκετά συχνό εύρημα. Υπολογίζεται ότι στο 1-5% του ενήλικου, ανδρικού – κυρίως – πληθυσμού ανακαλύπτονται τυχαία πολύποδες κατά τον έλεγχο με υπερηχογράφημα, για τη διερεύνηση του ανώτερου πεπτικού συστήματος ή παθήσεων του ήπατος και των νεφρών.
Οι πλέον συνήθεις μορφές πολυπόδων στην χοληδόχο κύστη είναι:

• Οι χοληστερινικοί πολύποδες (60%), οι οποίοι ουσιαστικά είναι ψευδείς πολύποδες δημιουργούμενοι από συσσώρευση κρυστάλλων χοληστερίνης. Είναι μικρού μεγέθους (κάτω από 10 mm), δεν εξαλλάσσονται και είναι συνήθως πολλαπλοί.
• Οι φλεγμονώδεις πολύποδες, οι οποίοι και αυτοί δεν εξαλλάσσονται και ανευρίσκονται σε περιπτώσεις χρόνιας χολοκυστίτιδας.
• Οι αδενωματώδεις πολύποδες ή αδενώματα, οι οποίοι αποτελούν πιθανή αιτία εξαλλαγής σε αδενοκαρκίνωμα της χοληδόχου κύστης (έναν εξαιρετικά κακοήθη και επιθετικό καρκίνο του γαστρεντερικού συστήματος). Έχουν μεγαλύτερο μέγεθος και είναι μονήρεις, συνήθως.
• Οι αδενομυωματώδεις πολύποδες εμφανίζονται σαν πάχυνση της χοληδόχου κύστης κυρίως στον πυθμένα αυτής και έχουν επίσης συνδεθεί σπανιότερα με κακοήθη εξαλλαγή.

Ποια είναι τα συμπτώματα;

Οι πολύποδες χοληδόχου κύστης δεν προκαλούν συμπτώματα. Ανευρίσκονται τυχαία σε υπερηχογράφημα που διενεργείται για άλλους λόγους. Συχνά ωστόσο συνυπάρχουν με χολολιθίαση και δημιουργείται η εντύπωση ότι τα συμπτώματα οφείλονται στους πολύποδες. Οι πολλαπλοί χοληστερινικοί πολύποδες (ψευδοπολύποδες) μπορούν να δημιουργήσουν κρίσεις χολοκυστίτιδας λόγω του ερεθισμού του τοιχώματος της χοληδόχου κύστης. Πολύ σπάνια, αν ένας πολύποδας βρίσκεται κοντά στον αυχένα της χοληδόχου κύστης και εμποδίζει την ομαλή ροή της χολής, μπορεί να προκαλέσει επεισόδια πόνου.

Αντιμετώπιση των πολύποδων της χοληδόχου κύστης

Το μέγεθος ενός αληθούς πολύποδα, λόγω της πιθανότητας εξαλλαγής σε καρκίνο, είναι σημαντικός παράγοντας στην απόφαση για τη διενέργεια χειρουργικής επέμβασης. Εάν η διάμετρος του πολύποδα είναι μεγαλύτερη από 7 mm, συνιστάται η διενέργεια χολοκυστεκτομής. Σε αντίθετη περίπτωση, είναι δυνατή η συντηρητική παρακολούθηση με αυστηρό υπερηχογραφικό έλεγχο ανά εξάμηνο. Εάν συνυπάρχει χολολιθίαση ή εμφανιστούν συμπτώματα φλεγμονής (πιθανή παρουσία ψευδοπολυπόδων), είναι επίσης επιβεβλημένη η χειρουργική αντιμετώπιση. Η αφαίρεση της χοληδόχου κύστης διενεργείται λαπαροσκοπικά, μέσω πολύ μικρών τομών στο δέρμα (ελαχίστων χιλιοστών). Ο ασθενής μπορεί να εξέλθει του νοσοκομείου ακόμη και την ίδια ημέρα, έχει ελάχιστο μετεγχειρητικό πόνο και επανέρχεται τάχιστα στην καθημερινή του δραστηριότητα, απαλλαγμένος από το άγχος εμφάνισης επιπλοκών από την ύπαρξη του πολύποδα.

Η παχυσαρκία αποτελεί μία σύγχρονη επιδημία. Μάλιστα, σε συνδυασμό με τις παθήσεις που τη συνοδεύουν, αποτελεί σημαντική αιτία νοσηρότητας και θνητότητας παγκοσμίως.

Προβλήματα υγείας από την παχυσαρκία

Η  παχυσαρκία συνδέεται με πολυάριθμα άλλα νοσήματα, υψηλής επικινδυνότητας, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2, οι παθήσεις της καρδιάς και των αγγείων, τα εγκεφαλικά επεισόδια ενώ έχει σαφώς αποδειχθεί η σύνδεσή της με αρκετές μορφές καρκίνου, συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου του οισοφάγου, του μαστού, του παχέος εντέρου, του προστάτη και του παγκρέατος. Επιπρόσθετα, η παχυσαρκία επηρεάζει αρνητικά την ποιότητα ζωής του ατόμου, καθιστώντας δύσκολες ακόμη και απλές λειτουργίες της καθημερινότητας. Έτσι, το άτομο οδηγείται συχνά σε σοβαρές μορφές κατάθλιψης.

Η δίαιτα, η αλλαγή του τρόπου ζωής και η υιοθέτηση αυξημένης σωματικής δραστηριότητας, αν και θεμιτές,  δεν είναι δυστυχώς εύκολα εφαρμόσιμες, ιδίως σε περιπτώσεις κλινικά σοβαρής παχυσαρκίας. Τα όποια θετικά αποτελέσματα είναι συνήθως βραχυχρόνια με ακόλουθη συνήθως επανάκτηση του βάρους. Ως αποτέλεσμα, το άτομο υφίσταται νέα ψυχολογική επιβάρυνση.

Ως εκ τούτου, η χειρουργική αντιμετώπιση είναι μία ολοένα και πιο συχνή επιλογή στην αντιμετώπιση της παχυσαρκίας.

Ασφάλεια επεμβάσεων παχυσαρκίας

Τα τελευταία χρόνια, η εφαρμογή της βαριατρικής χειρουργικής έχει αυξηθεί ραγδαία, ωστόσο υψηλό διατηρείται ακόμη το ποσοστό ανησυχίας και η επιφυλακτικότητα από τους ασθενείς, σχετικά με το κατά πόσο οι εγχειρήσεις παχυσαρκίας είναι αποτελεσματικές ασφαλείς. Η απάντηση είναι πως υπάρχει σαφής και απόλυτη επιστημονική τεκμηρίωση πως οι εγχειρήσεις παχυσαρκίας είναι και ασφαλείς και αποτελεσματικές, όταν διενεργούνται επί σωστών ενδείξεων, στην αντιμετώπιση της κλινικά σοβαρής παχυσαρκίας. Ας σημειωθεί πως ο κίνδυνος επιπλοκών από αυτές τις επεμβάσεις παγκοσμίως είναι μικρότερος από συνήθεις επεμβάσεις , όπως π.χ. οι ορθοπαιδικές επεμβάσεις αρθροπλαστικής ισχίου. Μάλιστα, ο κίνδυνος για την υγεία του ασθενούς επί μακροχρόνιας παρουσίας της παχυσαρκίας είναι πολύ μεγαλύτερος από τον κίνδυνο της επέμβασης της ίδιας για την απώλεια βάρους.

Πώς επιλέγω τη σωστή επέμβαση παχυσαρκίας;

Η επιλογή μίας επέμβασης παχυσαρκίας δεν είναι εύκολη διαδικασία και δεν πρέπει να ακολουθεί τη «μόδα» της εποχής. Ανάλογα με τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει ο ασθενής, τις διατροφικές του συνήθειες και το μέγεθος της παχυσαρκίας του, προτείνεται από τον χειρουργό η επέμβαση που ενδείκνυται, ώστε να επιτευχθεί το καλύτερο αποτέλεσμα με τον μικρότερο κίνδυνο επιπλοκών. Όταν οι εγχειρήσεις παχυσαρκίας πραγματοποιούται από εξειδικευμένη χειρουργική ομάδα και έχει προηγηθεί κατάλληλη προετοιμασία του ασθενούς, τα ποσοστά εμφάνισης επιπλοκών είναι εξαιρετικά χαμηλά, ενώ τα ποσοστά θνησιμότητας αγγίζουν το μηδέν. Η λαπαροσκοπική διενέργεια των επεμβάσεων εξάλλου αποτελεί πλέον τον κανόνα και ελαχιστοποιεί το μετεγχειρητικό πόνο, ενώ επιταχύνει το χρόνο ανάρρωσης.

Μία επέμβαση αντιμετώπισης παχυσαρκίας για να είναι αποτελεσματική προϋποθέτει τη σωστή ενημέρωση του ασθενούς από τον γιατρό του, σχετικά με τα οφέλη σε σχέση με τις υπάρχουσες προσδοκίες και τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της κάθε μεθόδου. Η χειρουργική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας είναι μία σημαντική απόφαση για τον ασθενή, απαιτεί κάποιο χρόνο ώστε να διερευνήσει τις επιλογές του και φυσικά με τη βοήθεια του ειδικού χειρουργού να επιτύχει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Κι αυτό δεν είναι άλλο από την οριστική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας σε συνδυασμό με τη βελτίωση ή και πλήρη ίαση των νοσημάτων που τη συνοδεύουν.

Η παχυσαρκία επηρεάζει τη λειτουργία όλων των οργάνων του ανθρώπινου σώματος, προδιαθέτοντας σε πολυάριθμες συστηματικές παθήσεις.

Σύμφωνα, μάλιστα με δεδομένα του Διεθνή Οργανισμού Ερευνών για τον Καρκίνο (IARC), τμήματος του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (WHO), υπάρχουν πλέον ισχυρές ενδείξεις για τη σύνδεση της παχυσαρκίας, ιδιαίτερα της κλινικά σοβαρής μορφής της (δείκτης μάζας σώματος – ΒΜΙ > 40 kg/m²), με την ανάπτυξη καρκίνου.

Πιο συγκεκριμένα, η παχυσαρκία σχετίζεται με έως και το 40% όλων των μορφών καρκίνου, γεγονός ιδιαίτερα ανησυχητικό καθώς τα 2/5 του πληθυσμού παρουσιάζουν αυξημένα επίπεδα σωματικού βάρους.

Παχυσαρκία και Καρκίνος

Με ποιες μορφές καρκίνου συνδέεται η παχυσαρκία;

Η παχυσαρκία έχει συσχετιστεί σαφώς με αρκετές μορφές καρκίνου, σε διάφορα όργανα, όπως:

1. Οισοφάγος
2. Πάγκρεας
3. Παχύ έντερο και ορθό
4. Ήπαρ
5. Χοληδόχος κύστη
6. Μαστός (μετά την εμμηνόπαυση)
7. Ενδομήτριο
8. Νεφρός
9. Προστάτης

Πώς η παχυσαρκία επηρεάζει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου;

Οι μηχανισμοί με τους οποίους η παχυσαρκία αυξάνει τον κίνδυνο καρκινογένεσης δεν είναι σαφώς ξεκαθαρισμένοι. Βαρύνουσας σημασίας είναι η εντόπιση του λιπώδους ιστού, με την περίσσεια του κεντρικώς εντοπιζόμενου (σπλαγχνικού) λίπους να αποτελεί σημαντικό προδιαθεσικό παράγοντα. Η καρκινογενετική τάση ασθενών με παχυσαρκία αποδίδεται στους ακόλουθους μηχανισμούς:

• Αντίσταση στην ινσουλίνη και αυξημένα κυκλοφορούντα επίπεδα πεπτιδίων, όπως ο Insulin – like Growth Factor (IGF) – 1 που ευνοούν την αύξηση του κυτταρικού πολλαπλασιασμού, την αναστολή της αποπτωτικής διαδικασίας και την αυξημένη ενεργειακή δραστηριότητα των καρκινικών κυττάρων
• Χρόνια φλεγμονώδης εξεργασία που χαρακτηρίζει την παχυσαρκία και χαρακτηρίζεται από την παραγωγή πλειάδας φλεγμονωδών μεσολαβητών, ιδίως  IL-6, TNF-α, VEGF and MCP-1. Η χρόνια φλεγμονώδης κατάσταση αποτελεί πρόδρομο γνώρισμα της καρκινικής δραστηριότητας.
• Τροποποίηση της εντερικής μικροβιακής χλωρίδας (microbiota) σε ασθενείς με κλινικά σοβαρή παχυσαρκία, η οποία διαδραματίζει ζωτικό ρόλο στην κατανάλωση ενέργειας και στην αποθήκευση του λιπώδους ιστού στον οργανισμό, συμβάλλοντας στη χρόνια φλεγμονώδη εξεργασία που χαρακτηρίζει την παχυσαρκία.

Η απώλεια βάρους μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου;

Υπάρχουν αρκετές και με σαφείς ενδείξεις μελέτες ότι η απώλεια βάρους δρα θετικά στη μείωση του κινδύνου εμφάνισης καρκίνου ιδίως του μαστού, επιθετικών μορφών καρκίνου του προστάτη και του οισοφάγου.

Η χειρουργική της κλινικά σοβαρής παχυσαρκίας ειδικότερα, αποδεδειγμένα πια ελαττώνει τη συχνότητα εμφάνισης γαστρεντερικών νεοπλασιών, με σύγχρονη ελάττωση της σχετιζόμενης θνητότητας και αύξηση της επιβίωσης.

Είναι σαφές πως η αποκωδικοποίηση των μηχανισμών της καρκινογένεσης στα παχύσαρκα άτομα θα ανοίξει νέες στοχευμένες  πρακτικές τόσο στη συντηρητική όσο και στη χειρουργική τους αντιμετώπιση.

Παχυσαρκία και εγκυμοσύνη

Η παχυσαρκία, μεταξύ των άλλων προβλημάτων που δημιουργεί, σχετίζεται με υπογονιμότητα και ελαττωμένη πιθανότητα σύλληψης στις γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας, μέσω διαφόρων μηχανισμών:

• Αντίσταση στην ινσουλίνη και αυξημένα επίπεδα ανδρογόνων
• Ολιγο- / αμηνόρροια
• Σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών
• Κακή ποιότητα σπέρματος (ανδρική παχυσαρκία)

Η εγκυμοσύνη εξάλλου, αν αυτή επιτευχθεί, σε μία παχύσαρκη έγκυο – ιδίως σε περιπτώσεις κλινικά σοβαρής παχυσαρκίας – σχετίζεται με μεγαλύτερο ποσοστό επιπλοκών σε σχέση με τις εγκύους φυσιολογικού βάρους. Κάποιες από τις επιπλοκές που μπορεί να εμφανιστούν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης εξαιτίας της παχυσαρκίας είναι:

• Σακχαρώδης διαβήτης κύησης
• Υπέρταση κύησης
• Προεκλαμψία
• Θρομβοεμβολικά / αιμορραγικά επεισόδια
• Αυτόματη αποβολή
• Αδυναμία απώλειας πλεονάζοντος βάρους μετά την εγκυμοσύνη

Επιπλέον, ορισμένα από τα προβλήματα που μπορεί να εμφανιστούν στο κύημα / βρέφος είναι:

• Μακροσωμία
• Χρόνιες παθήσεις (διαβήτης, προβλήματα καρδιάς)
• Γενετικές ανωμαλίες

Πόσα κιλά μπορώ να πάρω κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μου;

Στην περίπτωση που μία γυναίκα είναι παχύσαρκη και έγκυος σε ένα παιδί, η συνιστώμενη αύξηση βάρους είναι από 5 μέχρι 9 κιλά, ενώ αν διανύει πολύδυμη κύηση 11 έως 19 κιλά. Σύμφωνα με έρευνα της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Μαιευτικής και Γυναικολογίας, οι έγκυες που παίρνουν περισσότερα κιλά από αυτά που τους συνιστά ο γιατρός τους, έχουν 50% πιο πολλές πιθανότητες να αντιμετωπίσουν τις παραπάνω επιπλοκές.

Θα χρειαστώ ειδική φροντίδα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης;

Είναι αλήθεια πως μία παχύσαρκη έγκυος χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή και καθοδήγηση, ώστε να τεθούν εφικτοί στόχοι που έχουν ως προτεραιότητα την υγεία του βρέφους μέσα από μία διατροφή που δεν του στερεί τα απαιτούμενα θρεπτικά συστατικά για την ομαλή ανάπτυξή του.

Ποια μέτρα μπορώ να λάβω για να έχω μια υγιή εγκυμοσύνη;

Υπάρχουν ορισμένοι τρόποι για να περιορίσετε τις επιπτώσεις της παχυσαρκίας στην εγκυμοσύνη σας και να εξασφαλίσετε τόσο τη δική σας υγεία όσο και του μωρού σας.

1. Αν είστε παχύσαρκη και σκέφτεστε να μείνετε έγκυος, προγραμματίστε ένα ραντεβού με τον γιατρό σας για να σας προτείνει τρόπους να φτάσετε σε ένα υγιές βάρος πριν την εγκυμοσύνη
2. Επισκεφτείτε συχνά τον γιατρό σας κατά την εγκυμοσύνη σας για να παρακολουθείτε την υγεία τη δική σας και του εμβρύου
3. Ακολουθήστε υγιεινή διατροφή
4. Διατηρηθείτε δραστήριες
5. Σταματήστε το αλκοόλ και το κάπνισμα

Η χειρουργική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας βελτιώνει τις πιθανότητες να μείνω έγκυος και να έχω μια υγιή εγκυμοσύνη;

Σε περιπτώσεις κλινικά σοβαρής παχυσαρκίας, υπάρχουν σαφείς ενδείξεις πως η γονιμότητα αυξάνεται μετά τη χειρουργική απώλεια βάρους τις γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας, καθώς επιτυγχάνεται:

• Ομαλοποίηση του καταμήνιου κύκλου
• Βελτίωση των συμπτωμάτων του συνδρόμου των πολυκυστικών ωοθηκών
• Αύξηση επιτυχούς επίτευξης αυτόματης και τεχνητής γονιμοποίησης

Επιπρόσθετα, τα αποτελέσματα είναι θετικά στην πλειοψηφία των περιπτώσεων και κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μετά προηγηθείσα επέμβαση παχυσαρκίας. Οι περισσότερες μελέτες συντείνουν πως ελαττώνονται οι σχετιζόμενες με την κύηση μεταβολικές επιπλοκές:

• Σακχαρώδης διαβήτης
• Υπέρταση
• Προεκλαμψία
• Μακροσωμία

αν και αυξάνει σε μικρό βαθμό η συχνότητα προωρότητας του νεογνού.

Είναι σαφές πως, αν και η παχυσαρκία  αυξάνει τον κίνδυνο για επιπλοκές στην εγκυμοσύνη, η σωστή συνεργασία της εγκύου με την ιατρική ομάδα μπορεί να επιτύχει την ομαλή διαχείριση οποιασδήποτε κατάστασης.

Καρκίνος χοληδόχου κύστης: Η συγκεκριμένη μορφή καρκίνου βρίσκεται μέσα στις 10 συχνότερες μορφές κακοήθειας του γαστρεντερικού μας συστήματος. Η συχνότητα εμφάνισής του είναι μεγαλύτερη στις γυναίκες από ότι στους άνδρες και προσβάλει κυρίως ηλικίες άνω των 65 ετών.

Πρόκειται για μία κακοήθεια ιδιαίτερα επιθετική, η οποία μάλιστα έχει πολύ μικρές πιθανότητες ίασης, με εξαίρεση τις περιπτώσεις που η διάγνωσή της γίνεται σε πρώιμο στάδιο.

Ποια συμπτώματα εμφανίζει ο καρκίνος της χοληδόχου κύστης;

Δυστυχώς, τα συμπτώματα μπορεί να απουσιάζουν για μεγάλο χρονικό διάστημα και συνήθως η διάγνωση τίθεται τυχαία κατά ή μετά τη διενέργεια χολοκυστεκτομής. Στις περιπτώσεις που η πάθηση εμφανίσει συμπτώματα, αυτά ομοιάζουν με τη συμπτωματολογία της λιθίασης της χοληδόχου κύστης. Συχνά, παράλληλα με το άλγος στο δεξιό υποχόνδριο, συνυπάρχει απώλεια βάρους και μειωμένη όρεξη.

Παράγοντες που προδιαθέτουν στην εμφάνιση καρκίνου της χοληδόχου κύστης

Δεδομένης της απουσίας συμπτωμάτων στο αρχικό στάδιο της νόσου (που ωστόσο έχει και τη μεγαλύτερη πιθανότητα θεραπείας), είναι ιδιαίτερα σημαντική η αναγνώριση παραγόντων που προδιαθέτουν στην εμφάνιση της συγκεκριμένης κακοήθειας, ώστε να είναι δυνατή η έγκαιρη αντιμετώπιση, μέσω μίας εκλεκτικής λαπαροσκοπικής χολοκυστεκτομής. Τέτοιοι προδιαθεσικοί παράγοντες είναι:

• Πορσελανοειδής χοληδόχος κύστη (ασβεστοποίηση του οργάνου)
• Πολύποδες χοληδόχου κύστης (χοληστερινικοί και αδενωματώδεις)
• Αδενομύωση χοληδόχου κύστης
• Πολλαπλές υποτροπιάζουσες φλεγμονές της χοληδόχου κύστης επί χολολιθίασης

Καρκίνος χοληδόχου κύστης: Πώς αντιμετωπίζεται;

Ο καρκίνος της χοληδόχου κύστης θα οδηγήσει τον ασθενή στο χειρουργείο με σκοπό την αντιμετώπιση της πάθησης. Όμως, όπως αναφέρθηκε και παραπάνω, η νόσος είναι αρχικά σιωπηρή στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, ενώ έχει την τάση να μεθίσταται και να διηθεί γειτονικά όργανα. Λόγω αυτού, η διάγνωση συνήθως γίνεται σε αρκετά προχωρημένο στάδιο με αποτέλεσμα να υπάρχουν μικρά ποσοστά ίασης με την χειρουργική επέμβαση, εάν και εφόσον αυτή είναι εφικτή.

Έμφαση πρέπει να δίνεται στην εύρεση και εξάλειψη των παραγόντων που είναι πιθανό να προκαλέσουν τον συγκεκριμένο τύπο καρκίνου.

Η εκλεκτική λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή είναι απολύτως ενδεδειγμένη σε περιπτώσεις μεγάλου μεγέθους πολυπόδων ή πορσελανοειδούς χοληδόχου κύστης. Σε ανάπτυξη καρκινώματος χοληδόχου κύστης, η διενέργεια συνδυασμένης ανοικτής χολοκυστεκτομής, ηπατεκτομής και λεμφαδενικού καθαρισμού, σε συνδυασμό με ακόλουθη χημειοθεραπεία και ακτινοβολία, αποτελούν θεραπευτικές επιλογές, με πτωχό συνήθως αποτέλεσμα.

Λαπαροσκοπική Αποκατάσταση της Βουβωνοκήλης

Η βουβωνοκήλη είναι η πιο συχνή μορφή κήλης και μπορεί να εμφανιστεί σε κάθε ηλικιακή ομάδα ή φύλο, επομένως είναι σημαντικό να γνωρίζετε χρήσιμες πληροφορίες για την χειρουργική επέμβαση, που αποτελεί τη μοναδική επιλογή αντιμετώπισης.

Η λαπαροσκοπική τεχνική είναι, με βάση τη διεθνή βιβλιογραφία, η καλύτερη μέθοδος χειρουργικής αποκατάστασης, με προϋπόθεση βέβαια την κατάλληλη εκπαίδευση και εμπειρία του χειρουργού.

Πώς Ακριβώς Διενεργείται η Λαπαροσκοπική Αποκατάσταση της Βουβωνοκήλης;

Η επέμβαση απαιτεί 3 μικροτομές, οι οποίες δεν ξεπερνούν τα 8 χιλιοστά η καθεμία.

Αρχικά, ο χειρουργός εισάγει προσεκτικά το λαπαροσκόπιο (μικροκάμερα), το οποίο συνδέεται με μία οθόνη υψηλής ευκρίνειας. Με τον τρόπο αυτό, ο χειρουργός έχει λεπτομερή και μεγενθυμένη την εικόνα της πάσχουσας περιοχής.

Στη συνέχεια, η κήλη ανατάσσεται και τοποθετείται ένα βιοσυμβατό, μη απορροφήσιμο (ενίοτε και πλήρως απορροφήσιμο / βιολογικό) πλέγμα στην περιοχή, δημιουργώντας έτσι ένα «καινούριο», ισχυρό τοίχωμα.

Απουσία Επιπλοκών

Η λαπαροσκοπική αποκατάσταση της βουβωνοκήλης έχει τα μικρότερα – σχεδόν μηδαμινά – ποσοστά υποτροπής, αλλά και πολύ μικρά ποσοστά χρόνιου πόνου.

Το γεγονός αυτό οφείλεται στην εφαρμογή της εξωπεριτοναϊκής τεχνικής (TEP – Totally Extraperitoneal Repair), η οποία θεωρείται η πλέον ασφαλής μέθοδος αποκατάστασης της βουβωνοκήλης, με τις λιγότερες πιθανές επιπλοκές, καθώς η επέμβαση διενεργείται χωρίς επαφή με τα σπλάγχνα της κοιλίας.

Ως αποτέλεσμα, η επέμβαση αποκαθιστά τη φυσιολογική ανατομία ενισχύοντας το χάσμα και τα αδύναμα κοιλιακά τοιχώματα εκ των έσω.

Σημαντικά Πλεονεκτήματα Λαπαροσκόπησης

Η λαπαροενδοσκοπική τεχνική έχει μοναδικά πλεονεκτήματα, που την καθιστούν πρώτη επιλογή στην αντιμετώπιση της βουβωνοκήλης:

• Διενεργείται μέσω μικροτάτων τομών και επομένως δεν προκαλεί σημαντική βλάβη στους ιστούς
• Είναι αναίμακτη
• Με τη χρήση της τεχνικής TEP αποφεύγεται η καθήλωση του πλέγματος με υλικά που μπορεί να προκαλέσουν χρόνια ενόχληση
• Επιτρέπει την πλήρη αποκατάσταση της φυσιολογικής ανατομίας, ενισχύοντας το χάσμα και τα αδύναμα κοιλιακά τοιχώματα εκ των έσω.
• Δίνει τη δυνατότητα αποκατάστασης διπλών βουβωνοκηλών (άμφω) διαμέσου των ίδιων μικρών οπών
• Επιτρέπει τη σύγχρονη διόρθωση με το ίδιο πλέγμα κηλών που μπορεί να συνυπάρχουν αλλά να μην είχαν αναγνωριστεί προεγχειρητικά (π.χ. μηροκήλη)
• Αποφεύγει την κάκωση νεύρων και ευαίσθητων αγγείων της περιοχής, ιδίως σε σχέση με την αιμάτωση των όρχεων στους άνδρες ασθενείς
• Το μετεγχειρητικό στάδιο μειώνεται σημαντικά και η ανάρρωση είναι ταχύτατη
• Έχει άριστο αισθητικό αποτέλεσμα

Μετά τη Λαπαροσκοπική Αποκατάσταση της Βουβωνοκήλης

Μπορείτε να λάβετε εξιτήριο αμέσως μόλις ουρήσετε και περπατήσετε με ευκολία. Μέσα στις επόμενες μέρες, ο ασθενής επιστρέφει κανονικά στις περισσότερες καθημερινές του δραστηριότητες.

Τέλος, η πλήρης ανάρρωση του ασθενούς, συμπεριλαμβανομένης της γυμναστικής/άσκησης, χρειάζεται το πολύ 1 – 2 εβδομάδες.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη Λαπαραροσκοπική Αποκατάσταση της Βουβωνοκήλης, μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας στο 210 68 33 193 και ο Γενικός Χειρουργός και διευθυντής της Γ’ Χειρουργικής Κλινικής του Ιασώ General κ. Χαράλαμπος Σπυρόπουλος θα απαντήσει σε κάθε προβληματισμό σας.

Ανώδυνη θεραπεία αιμορροΐδων

Η ελάχιστα επεμβατική μέθοδος HAL (Hemorrhoidal Artery Ligation – Απολίνωση Αιμορροϊδικών Αγγείων με τη χρήση Υπερήχου) αποτελεί την πιο μοντέρνα, αποτελεσματική και ανώδυνη χειρουργική αντιμετώπιση των αιμορροΐδων.

Με την καθοδήγηση υπερήχων, η συγκεκριμένη τεχνική επιτρέπει στον ασθενή να απαλλαγεί από τις αιμορροΐδες ανώδυνα και οριστικά.

Δεδομένης της αυξημένης επίπτωσης της αιμορροϊδοπάθειας, (50% των ενήλικων ατόμων θα ταλαιπωρηθούν για τουλάχιστον μία φορά στη ζωή τους), καθίσταται αναγκαία η αντιμετώπιση του προβλήματος εύκολα, ανώδυνα και πρωτίστως αποτελεσματικά. Με την τεχνική HΑL, το αιμορροϊδικό αγγειακό πλέγμα παύει να αιματώνεται, συρρικνώνεται και εξαφανίζεται μέσα σε διάστημα 2 έως 4 εβδομάδων από την επέμβαση.

Πώς πραγματοποιείται η επέμβαση;

Ο χειρουργός εντοπίζει τις αιμορροϊδικές αρτηρίες με τη χρήση ενός ειδικού πρωτοσκοπικού εργαλείου, το οποίο εκπέμπει υπερήχους. Στη συνέχεια, γίνεται απολίνωση των αρτηριών με ειδικά ράμματα, ώστε να σταματήσει η τροφοδότηση της περιοχής με αίμα και ως εκ τούτου να «ξεφουσκώσουν» οι αιμορροϊδικοί όζοι.

Σε περίπτωση αιμορροΐδων που προβάλλουν, με την τεχνική αυτή υπάρχει επιπρόσθετα η δυνατότητα να διενεργηθεί αιμορροϊδοπηξία (Recto Anal Repair – RAR), δηλαδή ανάρτηση και καθήλωση των προβαλλουσών αιμορροΐδων στο βλεννογόνο του εντέρου, ώστε να επιστρέψουν στη φυσιολογική τους θέση μέχρι να εξαφανιστούν.

Ποια είναι τα πλεονεκτήματα της τεχνικής HAL;

Ο ασθενής ωφελείται πολλαπλά με τη συγκεκριμένη μέθοδο. Σαφή πλεονεκτήματα της τεχνικής έναντι οποιαδήποτε άλλης θεραπείας είναι:

• Μικρή διάρκεια επέμβασης (20-40 λεπτά)
• Δεν είναι απαραίτητο να υποβληθεί ο ασθενής σε γενική αναισθησία
• Δεν διενεργούνται καθόλου τομές στους ιστούς
• Ο πόνος είναι ουσιαστικά ανύπαρκτος (συνήθως υπάρχει ένα μικρό τσούξιμο κατά την κένωση για 2-3 ημέρες)
• Ο ασθενής μπορεί να επιστρέψει στις καθημερινές του δραστηριότητες την επόμενη κιόλας ημέρα από την επέμβαση
• Τα αποτελέσματα είναι εξαιρετικά για την αιμορροϊδοπάθεια κάθε σταδίου, ενώ προσφέρει άμεσα αποτελέσματα στην περίπτωση των αιμορροΐδων που προπίπτουν (λόγω της αιμορροϊδοπηξίας)
• Δεν επηρεάζεται ο σφιγκτηριακός μηχανισμός του εντέρου
• Δεν απαιτείται ιδιαίτερη μετεγχειρητική φροντίδα ή φαρμακευτική αγωγή

Η θεραπεία των αιμορροΐδων με τη χρήση υπερήχων αποτελεί μία μοντέρνα και καινοτόμομέθοδο, βασισμένη στην παθοφυσιολογία της νόσου και προσφέρει άριστο αποτέλεσμα, χωρίς επιπλοκές και χωρίς να επηρεάζει κατ’ ελάχιστο το σφιγκτηριακό μηχανισμό του εντέρου (εγκράτεια).

Η εμπειρία μας, σε συνδυασμό με την καλώς τεκμηριωμένη διεθνή βιβλιογραφία, επιβεβαιώνουν τα εξαιρετικά ποσοστά επιτυχίας της συγκεκριμένης μεθόδου και την πλήρη ικανοποίηση των ασθενών.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη θεραπεία των αιμορροΐδων, μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας στο 210 6856177.

Ο Γενικός Χειρουργός Δρ. Χαράλαμπος Σπυρόπουλος, MD, PhD, FACS, Διευθυντής της Γ’ Χειρουργικής Κλινικής του νοσοκομείου Ιασώ General και πιστοποιημένο μέλος του Κολεγίου Χειρουργών των ΗΠΑ και της Ευρωπαϊκής Λαπαροενδοσκοπικής Εταιρίας, είναι στη διάθεσή σας.

Ο καρκίνος του παχέος εντέρου είναι η δεύτερη αιτία θανάτου από καρκίνο μετά από τον καρκίνο των πνευμόνων. Στις ανεπτυγμένες χώρες, ο κίνδυνος ενός ενήλικα να αναπτύξει καρκίνο του παχέος εντέρου είναι 6%, με το 90% των περιπτώσεων να παρουσιάζονται σε ηλικίες άνω των 50 και λίγο συχνότερα σε άνδρες.

Θεραπεία του Καρκίνου Παχέος Εντέρου

Η αντιμετώπιση εξαρτάται από το μέγεθος, την εντόπιση και την έκταση του όγκου, από τις τυχόν επιπλοκές που έχει προκαλέσει και από τη γενική κατάσταση του ασθενούς.

Η χειρουργική θεραπεία είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της θεραπείας του καρκίνου του παχέος εντέρου και περιλαμβάνει την αφαίρεση του τμήματος του παχέος εντέρου που φέρει τον όγκο καθώς και των περιοχικών λεμφαδένων. Η λαπαροσκοπική αντιμετώπιση (λαπαροσκοπική κολεκτομή) είναι η πλέον ενδεδειγμένη χειρουργική θεραπεία.

Λαπαροσκοπική Κολεκτομή για την Αντιμετώπιση Καρκίνου Παχέος Εντέρου

Τα πλεονεκτήματα της λαπαροσκοπικής κολεκτομής για τον ασθενή είναι πολλά.

• Η επέμβαση πραγματοποιείται μέσω 4-5 μικρών τομών που δεν ξεπερνούν το 1 εκατοστό. Οι μικρές τομές προκαλούν πολύ μικρό διεγχειρητικό και μετεγχειρητικό stress στον ασθενή, περίπου 4-5 φορές μικρότερο από ότι στο ανοιχτό χειρουργείο.
• Η απώλεια αίματος είναι ελάχιστη λόγω του ότι η επέμβαση διενεργείται μέσω κάμερας με μεγάλη μεγέθυνση και εξαιρετική ευχέρεια στη διάκριση των ανατομικών δομών.
• Το ογκολογικό αποτέλεσμα είναι ίδιο αν όχι καλύτερο από ότι στην ανοιχτή χειρουργική.
• Ο μετεγχειρητικός πόνος είναι ελάχιστος και σαν αποτέλεσμα του ελάχιστου πόνου ο ασθενής κινητοποιείται άμεσα, αναπνέει καλύτερα και δεν αναπτύσσονται επιπλοκές από το αναπνευστικό σύστημα
• Αποφεύγονται οι επιπλοκές της μεγάλης τομής και το πιο σημαντικό οι μετεγχειρητικές κήλες.

Σαφώς, ο ασθενής έχει καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα και επιστρέφει ταχύτατα στην καθημερινότητά του.

Λαπαροσκοπική Κολεκτομή: Προετοιμασία πριν την Επέμβαση

Κατά τη διάρκεια της προηγούμενης νύχτας από την επέμβαση, ο ασθενής επιτρέπεται να καταναλώσει μόνο υγρά, ενώ η στέρεα τροφή απαγορεύεται. Ανάλογα με το είδος της κολεκτομής, μπορεί να πραγματοποιηθεί καθαρισμός του παχέος εντέρου με τη λήψη ειδικού καθαρτικού από το στόμα. Σε περίπτωση που γίνεται χρήση αντιπηκτικής αγωγής, θα πρέπει να ενημερωθεί ο θεράπων ιατρός, καθώς είναι απαραίτητη η διακοπή της λίγες ημέρες πριν την επέμβαση.

Συνήθεις Ερωτήσεις σχετικά με την Επέμβαση της Κολεκτομής

Το χειρουργείο γίνεται με ολική αναισθησία;

Ναι, το χειρουργείο γίνεται με γενική αναισθησία. Με τα νεότερα φάρμακα είναι μια απόλυτα ασφαλής διαδικασία ακόμα και για ασθενείς μεγάλης ηλικίας.

Πόση ώρα διαρκεί συνήθως;

Περίπου δύο ώρες ανάλογα με το είδος της κολεκτομής.

Θα πονάω μετά;

Καθόλου πόνος, μόνο μια ενόχληση χαμηλά στην κοιλία από όπου και αφαιρείται το παθογόνο τμήμα του εντέρου.

Πότε θα μπορέσω να σηκωθώ από το κρεβάτι;

Αμέσως μόλις περάσει η επίδραση της αναισθησίας, δηλαδή 2 με 3 ώρες μετά την επέμβαση.

Πότε θα μπορέσω να πιώ νερό και να φάω;

Την επόμενη μέρα πίνουμε υγρά και σε δύο ημέρες αρχίζουμε σταδιακά υδαρή διατροφή.

Πόσο θα μείνω στο νοσοκομείο;

Η νοσηλεία διαρκεί τέσσερις με πέντε ημέρες.

Τι θα πρέπει να προσέχω μετά την έξοδό μου από το νοσοκομείο;

Δεν υπάρχει ιδιαίτερος περιορισμός. Επανέρχεσθε στη φυσιολογική δραστηριότητά σας σε 2-3 ημέρες και αποφεύγετε την έντονη σωματική κόπωση και τα μεγάλα βάρη για δύο εβδομάδες.

Πότε μπορώ να κάνω μπάνιο;

Την επόμενη ημέρα μπορείτε άνετα να κάνετε μπάνιο καλύπτοντας τις πληγές με ειδικές αδιάβροχες γάζες.

Πότε μπορώ να αθληθώ;

Μετά από δύο εβδομάδες μπορείτε να αρχίσετε σταδιακά την άθλησή σας.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη Λαπαραροσκοπική Κολεκτομή για την αντιμετώπιση του Καρκίνου του Παχέος Εντέρου, μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας στο 210 68 33 193 και ο Γενικός Χειρουργός και διευθυντής της Γ’ Χειρουργικής Κλινικής του Ιασώ General κ. Χαράλαμπος Σπυρόπουλος θα απαντήσει σε κάθε προβληματισμό σας.

Πέτρες στη Χοληδόχο Κύστη

Οι πέτρες στη χοληδόχο κύστη (χολολιθίαση) ή πέτρες στη χολή όπως αναφέρεται στην καθομιλουμένη, είναι μία από τις πιο συχνές παθήσεις του ανθρώπινου οργανισμού.

Σε πολλές περιπτώσεις, η χολολιθίαση είναι ασυμπτωματική. Δηλαδή ο ασθενής δεν έχει κάποια ενόχληση, με αποτέλεσμα να μην γνωρίζει ότι πάσχει. Μάλιστα, η πλειοψηφία των ατόμων θα το ανακαλύψει τυχαία, κατά τη διενέργεια υπερηχογραφήματος της άνω κοιλίας για κάποιον άλλο λόγο.

Είναι πολύ σημαντικό, πριν δεχθούμε ότι η χολολιθίαση είναι ασυμπτωματική, να βεβαιωθούμε πως ακόμη και άτυπα συμπτώματα που ενδεχομένως υπάρχουν, δε σχετίζονται με αυτήν. Και τούτο γιατί πολύ συχνά, άτυπα ενοχλήματα  μπορεί να σχετίζονται στην πραγματικότητα με την ύπαρξη λίθων στη χοληδόχο κύστη. Αυτά μπορεί να συμπεριλαμβάνουν φούσκωμα, δυσπεψία, πόνος ή βάρος στην περιοχή του στομάχου ή πόνος στη ράχη ή στο θώρακα,

Πέτρα στη Χοληδόχο Κύστη Χωρίς Συμπτώματα

Όταν η πάθηση δεν έχει όντως συμπτώματα, βραχυπρόθεσμα μπορεί να αντιμετωπισθεί με αλλαγή της διατροφής (μείωση των λιπαρών τροφών) του ασθενούς. Ενίοτε και με χορήγηση φαρμακευτικής αγωγής (μειώνει την περιεκτικότητα της χολής σε χοληστερίνη).

Η χρήση τεχνικών διαδερμικής λιθοτριψίας που αναπτύχθηκε στο παρελθόν, ουσιαστικά είναι άσκοπη. Στην πραγματικότητα, οι λίθοι μέσα από τη χοληδόχο κύστη σχεδόν ποτέ δεν μπορούν να εξαφανιστούν από μόνοι τους. Αν ο ασθενής εμφανίσει συμπτώματα, είναι αναγκαία η αντιμετώπιση του προβλήματος με διενέργεια λαπαροσκοπικής χολοκυστεκτομής.

Πέτρα στη χοληδόχο κύστη χωρίς συμπτώματα: Σε ποιες περιπτώσεις πρέπει να χειρουργηθώ;

Μετά την τυχαία διάγνωση της χολολιθίασης και παρόλο που δεν έχετε συμπτώματα από τις πέτρες στη χολή, η χειρουργική επέμβαση πρέπει να διενεργηθεί εκλεκτικά (προληπτικά) σε ορισμένες περιπτώσεις:

1. Έχετε λίθους μεγαλύτερους από 2 εκ σε διάμετρο
2. Έχετε πολύποδες μεγαλύτερους από 0.7 εκ σε διάμετρο
3. Υπάρχει υψηλός κίνδυνος ανάπτυξης καρκίνου της χοληδόχου κύστης (οικογενειακό ιστορικό, επασβεστωμένη «πορσελανοειδής» χοληδόχος κύστη)
4. Έχετε κάποιο αιματολογικό νόσημα (sickle cell disease)
5. Πρόκειται να υποβληθείτε σε μεταμόσχευση οργάνου (π.χ. μεταμόσχευση νεφρού)

Επιπλέον των ανωτέρω περιπτώσεων, ο γιατρός σας θα σας συμβουλεύσει να αφαιρέσετε τη χοληδόχο κύστη σας αν θέλετε να μείνετε έγκυος και είχατε εμφανίσει κάποιο σχετικό πρόβλημα κατά τη διάρκεια προηγούμενης εγκυμοσύνης, ώστε να αποφευχθεί η επανεμφάνιση των συμπτωμάτων ή και φλεγμονής του οργάνου στη νέα εγκυμοσύνη, γεγονός που μπορεί να απειλήσει το έμβρυο.

Τέλος, η χοληδόχος κύστη μπορεί να αφαιρεθεί προληπτικά κατά τη διάρκεια μιας βαριατρικής επέμβασης, ακόμα και αν ο ασθενής δεν εμφανίζει παθολογία, λόγω της αυξημένης (πάνω από 30%) πιθανότητας εμφάνισης λίθων κατά τη φάση της μετεγχειρητικής απώλειας βάρους.

Αν και στο παρελθόν σε άτομα που έπασχαν από διαβήτη και είχαν πέτρες στη χοληδόχο κύστη, προτεινόταν η πραγματοποίηση προφυλακτικής χολοκυστεκτομής ακόμη και χωρίς συμπτώματα, η οδηγία αυτή πλέον έχει τροποποιηθεί.

Εντούτοις, λόγω της άμβλυνσης των συμπτωμάτων από το διαβήτη, απαιτείται ιδιαίτερη ευαισθητοποίηση και άμεση χειρουργική αντιμετώπιση μετά την πρώτη εμφάνιση ακόμη και ελαχίστων συμπτωμάτων, ώστε να αποφευχθούν δυνητικά σοβαρές επιπλοκές από τη χοληδόχο κύστη.

Ανάλογα προσεκτική πρέπει να είναι και η παρακολούθηση παιδιών με χολολιθίαση ή ατόμων που πάσχουν από κίρρωση ήπατος.

Είναι ασφαλής η χολοκυστεκτομή;

Η αφαίρεση της χοληδόχου κύστης είναι απολύτως ασφαλής επέμβαση. Διενεργείται λαπαροσκοπικά, μέσω πολύ μικρών τομών στο δέρμα (ελαχίστων χιλιοστών) και ο ασθενής μπορεί να εξέλθει του νοσοκομείου ακόμη και την ίδια ημέρα. Έχει ελάχιστο μετεγχειρητικό πόνο και επανέρχεται τάχιστα στην καθημερινή του δραστηριότητα, απαλλαγμένος από το άγχος εμφάνισης επιπλοκών από την ύπαρξη των λίθων.

Αν έχετε οποιονδήποτε προβληματισμό ή χρειάζεστε περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την πάθηση της χολολιθίασης και την επέμβαση της χολοκυστεκτομής μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας στο 210 6856177.

Ο Γενικός Χειρουργός Δρ. Χαράλαμπος Σπυρόπουλος, MD, PhD, FACS, Διευθυντής της Γ’ Χειρουργικής Κλινικής του νοσοκομείου Ιασώ General και πιστοποιημένο μέλος του Κολεγίου Χειρουργών των ΗΠΑ και της Ευρωπαϊκής Λαπαροενδοσκοπικής Εταιρίας, είναι στη διάθεσή σας.

Πώς δημιουργείται η πέτρα στη χολή;

Η πέτρα στη χολή δημιουργείται όταν διαταράσσεται η ισορροπία στη σύσταση της χολής μεταξύ των χολικών αλάτων, της χολερυθρίνης και της χοληστερόλης, προκαλώντας το σχηματισμό χολόλιθων στη χοληδόχο κύστη,. Η χολή είναι ένα υγρό που ο οργανισμός παράγει στο συκώτι, αποθηκεύεται στη συνέχεια στη χοληδόχο κύστη και καταλήγει στο λεπτό έντερο, με στόχο τη διάσπαση και την πέψη των τροφών.

Οι πέτρες που σχηματίζονται είναι πιθανόν να παρεμποδίσουν ή να αποφράξουν τη φυσιολογική ροή της χολής προς το έντερο, ιδίως ύστερα από ένα γεύμα πλούσιο σε λιπαρά. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την πρόκληση φλεγμονής, συχνά μετά πυρετού αλλά κυρίως με την αίσθηση οξέος πόνου.

Τι είναι η χολή;

Αν και η χολή θεωρείται ευρύτερα σαν το όργανο που πάσχει, στην πραγματικότητα είναι το υγρό που ρέει από το συκώτι προς τη χοληδόχο κύστη. Συγκεκριμένα, η χολή είναι ένα πράσινο ελαιώδες υγρό, που ενισχύει την πέψη και τη διάσπαση / απορρόφηση των λιπών. Αντίθετα, η χοληδόχος κύστη αποτελεί ένα όργανο σε σχήμα αχλαδιού, το οποίο βρίσκεται στην κάτω επιφάνεια του ήπατος.

Ποια τα συμπτώματα της πάθησης (χολολιθίασης);

Αν και η πάθηση είναι συχνά ασυμπτωματική, συνήθη συμπτώματα που υποδηλώνουν την ύπαρξή της είναι:

• Πόνος στην κοιλιά: Ο πόνος παρουσιάζεται ψηλά και δεξιά στην κοιλιακή χώρα, στο σημείο όπου βρίσκονται το συκώτι, το πάγκρεας και η χοληδόχος κύστη, ενώ συνήθως είναι ήπιος και περιστασιακός.

Σε ορισμένες περιπτώσεις μάλιστα, ο πόνος ακτινοβολεί και στην πλάτη. Ο ασθενής παρατηρεί πόνο μετά την κατανάλωση γεύματος, ιδιαίτερα όταν αυτό είναι πλούσιο σε λιπαρά. Ο πόνος παρατηρείται έως και δύο ώρες μετά την κατανάλωση του γεύματος, ενώ μπορεί να οφείλεται σε άλλα αίτια όταν γίνεται αισθητός κατά τη διάρκεια του γεύματος.

• Ναυτία: Η ναυτία αποτελεί ένα σύνηθες σύμπτωμα της πάθησης, το οποίο συχνά προκαλεί και τάση προς έμετο, ιδιαίτερα έπειτα από την κατανάλωση ενός παχυντικού γεύματος.
• Δυσπεψία: Ορισμένα ήπια συμπτώματα της πάθησης περιλαμβάνουν την αίσθηση «φουσκώματος», δυσκολίας στην πέψη και ρέψιμο. Πολύ συχνά, συμπτώματα που λανθασμένα αποδίδονται στο στομάχι, ουσιαστικά οφείλονται στη «λανθάνουσα» ύπαρξη λίθων στη χολή.

Ποιες επιπλοκές προκαλούνται από πέτρα στη χολή;

Πέραν των τυπικών συμπτωμάτων, δεν είναι λίγες οι φορές που η πάθηση προκαλεί επιπλοκές, ορισμένες εκ των οποίων θεωρούνται δυνητικά επικίνδυνες.

• Η χολοκυστίτιδα είναι η οξεία φλεγμονή της χοληδόχου κύστης, η οποία προκαλεί έντονο πόνο και πυρετό.
• Ίκτερος: προκαλείται από διαταραχή της ροής της χολής στα χοληφόρα σωληνάρια. Ο ίκτερος προκαλεί ελαφρύ κιτρίνισμα στο δέρμα και το λευκό των ματιών, ενώ παράλληλα ευθύνεται για σκουρόχρωμα ούρα και λευκόχροα κόπρανα.
• Η παρεμπόδιση της ροής της χολής εντός του χοληδόχου πόρου λόγω λίθων μπορεί να προκαλέσει, εκτός του ικτέρου, μία βαριά λοιμώδη επιπλοκή που λέγεται χολαγγειίτιδα, η οποία μπορεί να προκαλέσει ακόμη και σημαντική ηπατική βλάβη.
• Σε περίπτωση απόφραξης από λίθους και στον παγκρεατικό πόρο («σωληνάκι παγκρέατος»), μπορεί να προκληθεί παγκρεατίτιδα, δηλαδή φλεγμονή του παγκρέατος. Η κατάσταση αυτή κρίνεται ως εξαιρετικά σοβαρή και χρήζει άμεσης αντιμετώπισης.

Πως τίθεται η διάγνωση της πάθησης;

Για τη διάγνωση της πάθησης απαραίτητη είναι σε πρώτη φάση η κλινική εξέταση από εξειδικευμένο γενικό χειρουργό. Ο ιατρός θα εντοπίσει πιθανή ευαισθησία στην κοιλιακή περιοχή και θα μελετήσει τα συμπτώματα που θα αναφερθούν από τον ασθενή.

Εν συνεχεία, για την ακριβέστερη διάγνωση της πάθησης συνίσταται η διεξαγωγή των παρακάτω εξετάσεων:

• Υπερηχογράφημα: Αποτελεί την πιο συνηθισμένη εξέταση για την ανεύρεση των χολόλιθων.
• Αιματολογικές εξετάσεις για την ανεύρεση της φλεγμονής και μελέτη για τυχόν αυξημένες τιμές στα παρακάτω:
• Τρανσαμινάσες
• Χολερυθρίνη
• Αλκαλική φωσφατάση
• Γ-γλουταμινική τρανσφεράση
• Αμυλάση

Πέτρες στη Χολή και Λαπαροσκόπηση

Η λαπαροσκόπηση αποτελεί την πλέον ενδεδειγμένη μέθοδο αντιμετώπισης για τις πέτρες στη χολή (λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή). Η μέθοδος προσφέρει πληθώρα πλεονεκτημάτων στον ασθενή, έναντι των παλαιότερων τεχνικών:

• Ελάχιστος μετεγχειρητικός πόνος
• Άμεση αποκατάσταση και επάνοδος στην καθημερινότητα
• Άμεση έξοδος από το νοσοκομείο
• Άριστο αισθητικό αποτέλεσμα εξαιτίας των εξαιρετικά μικρών τομών
• Ελαχιστοποίηση επιπλοκών

Αν κι εσείς έχετε πέτρες στη χολή ή παρατηρείτε μερικά από τα παραπάνω συμπτώματα, κλείστε άμεσα το ραντεβού σας με τον εξειδικευμένο γενικό χειρουργό, Δρ. Χαρ. Σπυρόπουλο. Ο ιατρός κατέχει πολυετή εμπειρία στην αντιμετώπισή ακόμη και των πιο σύνθετων περιπτώσεων αποκλειστικά με την εφαρμογή της λαπαροσκοπικής χολοκυστεκτομής.

H χειρουργική αντιμετώπιση αποτελεί τη μοναδική μακροπρόθεσμα αποτελεσματική θεραπεία της κλινικά σοβαρής ή νοσογόνου παχυσαρκίας. Διάφορες χειρουργικές τεχνικές έχουν εφαρμοστεί και τροποποιηθεί με το πέρασμα του χρόνου, κάτι που υποδεικνύει πως δεν υπάρχει μία επέμβαση κατάλληλη για τον κάθε ασθενή που πάσχει από κλινικά σοβαρή παχυσαρκία.

Σίγουρα, η επιλογή της επέμβασης παχυσαρκίας στην οποία θα υποβληθείτε δεν είναι μία εύκολη διαδικασία. Ωστόσο, στη σύγχρονη εποχή δύο επεμβάσεις θεωρούνται ως οι πιο αποτελεσματικές στην αντιμετώπιση της νόσου. Η επιμήκης γαστρεκτομή και η γαστρική παράκαμψη – γαστρικό bypass (ιδίως η παράκαμψη μίας αναστόμωσης) αποτελούν καλά τεκμηριωμένες χειρουργικές επιλογές για μόνιμη λύση στο πρόβλημα της παχυσαρκίας, προσφέροντας υψηλό ποσοστό απώλειας βάρους του ασθενούς.

Ο χειρουργός παχυσαρκίας, λαμβάνοντας υπόψη του τη μοναδικότητα του ασθενή, θα τον ενημερώσει για εκείνη που ταιριάζει καλύτερα στην περίπτωσή του και θα μπορέσει να του προσφέρει τα επιθυμητά αποτελέσματα.

Σημεία Αξιολόγησης Επιμήκους Γαστρεκτομής έναντι Γαστρικής Παράκαμψης

Για να είμαστε σε θέση να αξιολογήσουμε τις δύο επεμβάσεις, θα εξετάσουμε τα παρακάτω χαρακτηριστικά:

1. Μηχανισμός λειτουργίας
2. Απώλεια βάρους και Βελτίωση συνοδών προβλημάτων υγείας
3. Χρονική διάρκεια επέμβασης
4. Ανάρρωση
5. Κίνδυνος επιπλοκών
6. Διατροφή μετά το χειρουργείο

Μηχανισμός Λειτουργίας

Βασικό σημείο αφετηρίας για να κατανοήσουμε τις διαφορές που υπάρχουν μεταξύ των δύο επεμβάσεων, είναι ο τρόπος με τον οποίο λειτουργούν.

Και στις δύο περιπτώσεις, επέρχεται ταχέως το αίσθημα του κορεσμού («δεν μπορώ να φάω άλλο»), το οποίο εν μέρει οφείλεται στην ελαττωμένη χωρητικότητα του στομάχου. Συνυπάρχουν όμως και άλλοι μηχανισμοί που συμβάλλουν στην ελαττωμένη πρόσληψη τροφής.

Στην επιμήκη γαστρεκτομή (γαστρικό μανίκι), αφαιρείται το μεγαλύτερο τμήμα του στομάχου όπου εκκρίνονται ορμόνες (γκρελίνη) που προκαλούν το αίσθημα της πείνας. Ως αποτέλεσμα, ο ασθενής αισθάνεται ότι πεινάει πολύ λιγότερο.

Στην περίπτωση της γαστρικής παράκαμψης, διενεργούνται διατομές και αναστομώσεις στομάχου και εντέρου, οι οποίες μειώνουν την ποσότητα των θερμίδων που απορροφά ο οργανισμός. Ταυτόχρονα, λόγω της αλλαγής της φυσιολογικής οδού από όπου διέρχεται η τροφή, παράγονται κάποιες ορμόνες (ινκρετίνες) οι οποίες προκαλούν εντονότατη ανορεξία.

Απώλεια Βάρους και Βελτίωση συνοδών νοσημάτων

Και οι δύο επεμβάσεις είναι αποτελεσματικές στην απώλεια βάρους,  με τη μέγιστη απώλεια να καταγράφεται στους 15 μήνες μετά την επέμβαση. Η απώλεια αυτή αντιστοιχεί στο 60-70% του πλεονάζοντος βάρους στην επιμήκη γαστρεκτομή και το 80-90% στη γαστρική παράκαμψη.  Ωστόσο, οι ασθενείς που υποβάλλονται σε γαστρική παράκαμψη τείνουν να διατηρούν μακροπρόθεσμα καλύτερα και πιο σταθερά το βάρος τους.

Επιπλέον, οι παθήσεις που συνδέονται με την παχυσαρκία (υπέρταση, διαβήτης 2, υπερχοληστερολαιμία, άπνοια στον ύπνο κλπ.) παρουσιάζουν βελτίωση και σε ορισμένες περιπτώσεις πλήρη ίαση και στις δύο επεμβάσεις, με τη γαστρική παράκαμψη να προσφέρει όμως καλύτερα αποτελέσματα στην αντιμετώπιση του διαβήτη τύπου 2 και της υπερχοληστερολαιμίας.

Χρονική Διάρκεια Επέμβασης

Ο μέσος χρόνος που απαιτείται για την επέμβαση της γαστρικής παράκαμψης είναι 160 λεπτά (100 λεπτά για την τροποποίηση της «μίνι» γαστρικής παράκαμψης), ενώ για την επέμβαση της επιμήκους γαστρεκτομής είναι περίπου 80 λεπτά.

Ανάρρωση

Το διάστημα που χρειάζεται ο ασθενής για να αναρρώσει και από τις δύο επεμβάσεις είναι σχεδόν ανάλογο.

Κίνδυνος Επιπλοκών

Οι επεμβάσεις είναι και ασφαλείς και αποτελεσματικές, όταν διενεργούνται επί σωστών ενδείξεων, στην αντιμετώπιση της κλινικά σοβαρής παχυσαρκίας. Η θνητότητα δεν αποτελεί σημαντικό ζήτημα για καμία από τις δύο επεμβάσεις (είναι της τάξης του 0.3%), ενώ ο κίνδυνος επιπλοκών από αυτές τις επεμβάσεις παγκοσμίως είναι μικρότερος από συνήθεις επεμβάσεις , όπως π.χ. οι ορθοπαιδικές επεμβάσεις αρθροπλαστικής ισχίου

Στη γαστρική παράκαμψη είναι αναγκαία η πιο αυστηρή διαιτητική παρακολούθηση για την αποφυγή μεταβολικών επιπλοκών. Στην επιμήκη γαστρεκτομή μπορεί να αναπτυχθεί μετεγχειρητικά γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση.

Διατροφή μετά το χειρουργείο

Έπειτα και από τις δύο επεμβάσεις, ο ασθενής θα πρέπει να ακολουθήσει προσεκτική διατροφή (αρχικά καθορισμένη από διαιτολόγο) και, ιδανικά πρόγραμμα αερόβιας άσκησης. Η γαστρική παράκαμψη απαιτεί προσεκτική παρακολούθηση του επιπέδου των βιταμινών και πρωτεϊνών και χορήγηση συμπληρωμάτων. Η χορήγηση συμπληρωμάτων δεν είναι συνήθως αναγκαία αρχικά στην επιμήκη γαστρεκτομή

Επιμήκης γαστρεκτομή ή γαστρική παράκαμψη;

Η επέμβαση που θα είναι καλύτερη και πιο αποτελεσματική στην αντιμετώπιση της κλινικά σοβαρής παχυσαρκίας θα καθοριστεί από την εξατομικευμένη εκτίμηση του ασθενούς.

Ο έμπειρος χειρουργός παχυσαρκίας θα εξετάσει το ιατρικό σας ιστορικό και θα ζητήσει πληροφορίες για τις διατροφικές συνήθειες και τον τρόπο ζωής σας.

Έπειτα από μία αναλυτική συζήτηση με τον ασθενή για τους στόχους και τις ανησυχίες του, καθώς και μετά από την ενημέρωσή του σχετικά με την επέμβαση που του ταιριάζει καλύτερα, ιατρός και ασθενής μπορούν να είναι σίγουροι ότι έχουν επιλέξει την καλύτερη επέμβαση για το συγκεκριμένο περιστατικό.

Αν έχετε οποιονδήποτε προβληματισμό ή χρειάζεστε περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις επεμβάσεις για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας στο 210 6856177.

Ο Γενικός Χειρουργός Δρ. Χαράλαμπος Σπυρόπουλος, MD, PhD, FACS, Διευθυντής της Γ’ Χειρουργικής Κλινικής του νοσοκομείου Ιασώ General και πιστοποιημένο μέλος του Κολεγίου Χειρουργών των ΗΠΑ και της Ευρωπαϊκής Λαπαροενδοσκοπικής Εταιρίας, είναι στη διάθεσή σας.