
Από τις παθήσεις που είθισται να αντιμετωπίζονται χειρουργικά δεν θα μπορούσαν να λείπει η κήλη. Ειδικά η βουβωνοκήλη, η ομφαλοκήλη, η μετεγχειρητική κήλη όχι μόνο εμφανίζονται με αυξημένη συχνότητα, αλλά απαιτούν χειρουργική αποκατάσταση λόγω του κινδύνου επιπλοκών. Βέβαια, υπάρχει και μια άλλη μορφή κήλης, η οποία αν και όχι τόσο κοινή, χρήζει εξίσου χειρουργικής αντιμετώπισης. Αυτή ονομάζεται επιγαστρική κήλη ή αλλιώς κήλη της λευκής γραμμής και πρόκειται για μια ιδιαίτερη μορφή κοιλιακής κήλης που εντοπίζεται στην περιοχή μεταξύ του στέρνου και του ομφαλού. Μια επιγαστρική κήλη όμως πότε θέλει χειρουργείο και τι χρειάζεται να προσέχουν οι ασθενείς;
Η επιγαστρική κήλη αυτή είναι στην ουσία μια μορφή εξασθένησης του πρόσθιου κοιλιακού τοιχώματος, με αποτέλεσμα την προβολή ενδοκοιλιακού σπλάχνου (συνηθέστερα τμήματος του εντέρου ή λίπους) μέσω της λευκής γραμμής – μίας ινώδους δομής που συνδέει τους δύο ορθούς κοιλιακούς μύες. Παρότι η συχνότητά της στον γενικό πληθυσμό είναι σχετικά χαμηλή, η αναγνώρισή της και η σωστή θεραπευτική προσέγγιση έχουν κρίσιμη σημασία, ιδίως όταν συνοδεύεται από συμπτώματα ή επιπλοκές. Η πάθηση μπορεί να παρουσιαστεί σε άτομα όλων των ηλικιών, αν και είναι πιο συχνό στους άνδρες ηλικίας 30-50 ετών. Η χαμηλή επίπτωσή της (2-3%) δεν αναιρεί τη σημασία της, καθώς η έγκαιρη διάγνωση και η στοχευμένη αντιμετώπισή της είναι ζωτικής σημασίας.
Η επιγαστρική κήλη αναπτύσσεται όταν παρατηρείται κάποιο αδύναμο σημείο στη μέση γραμμή του κοιλιακού τοιχώματος, που οδηγεί στη δημιουργία διακένου, μέσω του οποίου εξέρχεται λιπώδης ιστός ή, σπανιότερα, τμήμα σπλάχνου. Η εμφάνιση του φαινομένου μπορεί να αποδοθεί σε διάφορους παράγοντες που αυξάνουν την ενδοκοιλιακή πίεση, όπως:
Σε ορισμένες περιπτώσεις, το πρόβλημα μπορεί να παρουσιαστεί από τη βρεφική ηλικία ή την παιδική, ειδικά όταν παρατηρείται έντονο και συχνό κλάμα ή βήχας.
Η επιγαστρική κήλη μπορεί να εμφανιστεί είτε ως ασυμπτωματικό εξόγκωμα στο άνω μέρος της κοιλιάς είτε να συνοδεύεται από ήπια έως έντονα ενοχλήματα. Ο πόνος συχνά επιδεινώνεται με την κίνηση ή την αύξηση της ενδοκοιλιακής πίεσης, όπως κατά την άσκηση ή την καταπόνηση. Τα πιο συνήθη συμπτώματα που προκαλεί.η πάθηση είναι:
Σε πιο σοβαρές καταστάσεις, όπου παρατηρείται παγίδευση ή στραγγαλισμός του περιεχομένου της κήλης, εμφανίζονται οξέα συμπτώματα όπως:
Η καθυστερημένη αντιμετώπιση μιας επιγαστρικής κήλης μπορεί να οδηγήσει σε επικίνδυνες καταστάσεις, με κυριότερη την περίσφιξη. Αυτή η κατάσταση οδηγεί σε διακοπή της αιμάτωσης του εγκλωβισμένου σπλάχνου, με συνέπεια τη νέκρωσή του. Η χειρουργική επέμβαση σε αυτή την περίπτωση είναι επείγουσα και συνοδεύεται από μεγαλύτερους κινδύνους.
Η πιο απλή απάντηση στην ερώτηση επιγαστρική κήλη πότε θέλει χειρουργείο είναι σχεδόν πάντοτε, αφού η κήλη δεν μπορεί να υποχωρήσει από μόνη της. Ακόμα και αν σε αρχικό στάδιο δεν προκαλεί ενόχληση, ενδέχεται να εξελιχθεί, να αυξηθεί σε μέγεθος ή να προκαλέσει επιπλοκές. Επομένως, η χειρουργική αποκατάσταση αποτελεί τη μόνη ενδεδειγμένη και οριστική λύση.
Η απόφαση για χειρουργική αντιμετώπιση βασίζεται στα παρακάτω κριτήρια:
Ακόμη και αν πρόκειται για ασυμπτωματικές και μικρές επιγαστρικές κήλες οι οποίες ενδέχεται να επιδέχονται μια στρατηγική συστηματικής παρακολούθησης, κανένας δε μπορεί να εγγυηθεί ότι η κήλη δεν θα αυξηθεί σε μέγεθος ή ότι δεν θα εμφανιστούν επιπλοκές. Συνεπώς, ο έγκαιρος προγραμματισμός του χειρουργείου συνιστάται σε κάθε περίπτωση.
Πλέον, έχει καθιερωθεί η αποκατάσταση της κήλης να πραγματοποιείται με ελάχιστα επεμβατικό τρόπο, με σύγχρονες λαπαροσκοπικές ή ρομποτικές τεχνικές. Η λαπαροσκοπική χειρουργική αντιμετώπιση κηλών πραγματοποιείται μέσω μικρών τομών από τις οποίες εισάγονται ειδικά χειρουργικά εργαλεία και κάμερα. Η κήλη ανατάσσεται και το σημείο αδυναμίας ενισχύεται με συνθετικό πλέγμα. Τα βασικά οφέλη της μεθόδου είναι:
Από την άλλη πλευρά, η ρομποτική χειρουργική τεχνική ή ορθότερα η ρομποτικά υποβοηθούμενη τεχνική παρέχει απόλυτο έλεγχο στον χειρουργό μέσω ενός ρομποτικού βραχίονα ο οποίος προσφέρει εξαιρετική ακρίβεια και λεπτομερή οπτικοποίηση του εσωτερικού της κοιλιακής χώρας. Το πλεονέκτημα αυτής της τεχνικής έγκειται στη μειωμένη πιθανότητα τραυματισμών στους παρακείμενους ιστούς και στην ταχύτερη ανάρρωση.
Συμπερασματικά, η επιγαστρική κήλη είναι μία πάθηση που, αν και όχι ιδιαίτερα συχνή, ενέχει σοβαρούς κινδύνους αν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα. Η απόφαση για χειρουργική επέμβαση πρέπει να λαμβάνεται με βάση την παρουσία συμπτωμάτων, το μέγεθος της κήλης, τη δυνατότητα ανάταξης και τον κίνδυνο επιπλοκών. Οι σύγχρονες λαπαροσκοπικές και ρομποτικές τεχνικές, επιτρέπουν την αποκατάσταση της κήλης με ασφάλεια, ελαχιστοποιώντας τον πόνο και τον χρόνο ανάρρωσης. Η ορθή παρακολούθηση και η εξατομικευμένη προσέγγιση παραμένουν θεμελιώδη για την πρόληψη ανεπιθύμητων εξελίξεων. Ο Γενικός Χειρουργός, Δρ. Χαράλαμπος Σπυρόπουλος, εφαρμόζει τις πιο σύγχρονες χειρουργικές τεχνικές ελάχιστης επεμβατικότητας για την αποκατάσταση κάθε μορφής κήλης.

Στοιχεία Επικοινωνίας