Παχυσαρκία & Νοσογόνος παχυσαρκία
Η παχυσαρκία είναι μια πολύπλοκη και πολυπαραγοντική νόσος, η οποία έχει διεκδικήσει το ενδιαφέρον μεγάλου μέρους της Διεθνούς Επιστημονικής Κοινότητας, τουλάχιστον κατά τη διάρκεια των τελευταίων 30 ετών. Πρόκειται για μια αναγνωρισμένη από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας ασθένεια, η οποία επηρεάζει ένα εξαιρετικά μεγάλο ποσοστό του παγκόσμιου πληθυσμού. Εκτιμάται πως αν ο ρυθμός εξάπλωσης της παχυσαρκίας συνεχίσει να είναι ο ίδιος μέχρι το 2030, το 38% του παγκόσμιου ενήλικου πληθυσμού θα είναι υπέρβαρο και το 20% παχύσαρκο. Τρομακτικά είναι τα δεδομένα για τις ΗΠΑ, όπου προβλέπεται πως σε 10 χρόνια από σήμερα το 85% των ενηλίκων θα είναι υπέρβαροι ή παχύσαρκοι.
Δείκτης Μάζας Σώματος
Υπάρχουν διάφοροι δείκτες ταξινόμησης της παχυσαρκίας στην παγκόσμια βιβλιογραφία. Ο επικρατέστερος εξ’ αυτών είναι ο Δείκτης Μάζας Σώματος (ΔΜΣ ή BMI), ο υπολογισμός του οποίου απαιτεί μόνο 2 απλούς ανθρωπομετρικούς δείκτες: το ύψος και το σωματικό βάρος.
Η ταξινόμηση γίνεται ως εξής:
| Τύπος Μέτρησης |
ΔΜΣ= Kg / m2
|
| BMI |
Ταξινόμηση Παχυσαρκίας |
| BMI < 18 |
Λιποβαρής |
| 18.1 < BMI < 24.9 |
Φυσιολογικό σωματικό βάρος |
| 25 < ΒΜΙ < 29.9 |
Υπέρβαρος |
| 30 < ΒΜΙ < 34.9 |
Παχύσαρκος |
| 35 < BM I< 39.9 |
Σοβαρά Παχύσαρκος |
| BMI > 40 |
Νοσογόνος Παχυσαρκία |
Από τον παραπάνω πίνακα ταξινόμησης της παχυσαρκίας προκύπτει και το πλαίσιο, σύμφωνα με το οποίο χαρακτηρίζεται πως κάποιος πάσχει από Νοσογόνο Παχυσαρκία ή αλλιώς Παχυσαρκία 3ου βαθμού.
Ως Νοσογόνος Παχυσαρκία ορίζεται η κατάσταση, κατά την οποία ο ΔΜΣ είναι άνω του 40 χωρίς κάποιο συνοδό νόσημα ή άνω του 35, σε περιπτώσεις που συνυπάρχουν τουλάχιστον 2 συνοδά νοσήματα.
Ποια προβλήματα υγείας προκαλεί η Νοσογόνος Παχυσαρκία;
Η νοσογόνος παχυσαρκία ενοχοποιείται για την εμφάνιση πολλών σοβαρών καταστάσεων υγείας, καθώς και για τη μείωση του προσδόκιμου ζωής των ασθενών. Ασθένειες, οι οποίες σχετίζονται αιτιολογικά με την υπερβάλλουσα συσσώρευση σωματικού λίπους ονομάζονται συν-νοσηρότητες της παχυσαρκίας.
Μερικές από τις συχνότερες συν-νοσηρότητες της νοσογόνου παχυσαρκίας είναι οι εξής:
- Διαβήτης τύπου 2
- Καρδιαγγειακές παθήσεις
- Προβλήματα του αναπνευστικού συστήματος
- Εμφάνιση νεοπλασματικών ασθενειών
- Βλάβες στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα
- Διαταραχές γονιμότητας
- Μεταβολικές ασθένειες
Πώς αντιμετωπίζεται η Νοσογόνος Παχυσαρκία;
Οι περισσότερες περιπτώσεις νοσογόνου παχυσαρκίας δεν μπορούν να αντιμετωπισθούν αποτελεσματικά με μεταβολή των διατροφικών συνηθειών και άσκηση. Στατιστικά, έχει αποδειχθεί πως ένα πολύ μικρό ποσοστό των σοβαρά παχύσαρκων ασθενών κατάφεραν να νικήσουν την ασθένεια με χρήση συντηρητικών μεθόδων δίαιτας και γυμναστικής. Στις περισσότερες μάλιστα περιπτώσεις αποδεικνύεται πως η απογοήτευση που ακολουθεί μια ανεπιτυχή προσπάθεια απώλειας κιλών επιβαρύνει ακόμη περισσότερο το πρόβλημα.
Η χειρουργική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας ή αλλιώς βαριατρική χειρουργική αποτελεί μια αποδεδειγμένα αποτελεσματική λύση για την οριστική αντιμετώπιση της νοσογόνου παχυσαρκίας και τη βελτίωση της υγείας των ασθενών.
Υπάρχουν διάφορες χειρουργικές μέθοδοι αντιμετώπισης της νοσογόνου παχυσαρκίας. Ο τύπος της παχυσαρκίας, τα κλινικά χαρακτηριστικά, ο τρόπος ζωής και οι προτιμήσεις του ασθενή αποτελούν πολύτιμα στοιχεία, τα οποία βοηθούν το Χειρουργό να αποφασίσει ποια χειρουργική μέθοδος ενδείκνυται σε κάθε περίπτωση.
Οι διαθέσιμες χειρουργικές επιλογές αντιμετώπισης της νοσογόνου παχυσαρκίας είναι οι εξής:
- Γαστρική πτύχωση: Γίνεται αναδίπλωση του στομάχου, με στόχο τον ταχύτερο κορεσμό, άρα τη μείωση της πρόσληψης θερμίδων
- Γαστρικό μανίκι: Αφαίρεση του μεγαλύτερου τμήματος του στομάχου, με σκοπό τη μείωση της χωρητικότητάς του.
- Γαστρικό bypass: Δημιουργία ενός μικρού γαστρικού θυλάκου, ο οποίος υποδέχεται την τροφή και ενώνεται με τμήμα του λεπτού εντέρου μετά το δωδεκαδάκτυλο, με στόχο τον περιορισμό της απορρόφησης θερμίδων.
- Ωμέγα γαστρική παράκαμψη: Δημιουργία ενός επιμήκους γαστρικού θυλάκου, ο οποίος αναστομώνεται με πιο περιφερικό τμήμα του λεπτού εντέρου ώστε να περιοριστεί η απορρόφηση θερμίδων, χωρίς να επηρεάζεται ιδιαίτερα η ποσότητα λήψης τροφής.
- Χολοπαγκρεατική εκτροπή: Δημιουργία ενός γαστρικού θυλάκου χωρητικότητας 40-60 mL, ο οποίος ενώνεται πολύ περιφερικά στο λεπτό έντερο. Η επέμβαση δρα κυρίως με ορμονικούς μηχανισμούς, σε συνδυασμό με δυσαπορρόφηση λίπους και υδατανθράκων.
Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη χειρουργική αντιμετώπιση της νοσογόνου παχυσαρκίας επικοινωνήστε με το Γενικό Χειρουργό Δρ. Χαράλαμπο Σπυρόπουλο. Ο Χειρουργός κατέχει μακρόχρονη εμπειρία και απόλυτη εξειδίκευση στη χειρουργική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας, καθώς έχει εκτελέσει πολυάριθμες βαριατρικές επεμβάσεις και επανεπεμβάσεις (certified bariatric surgeon). Ο Δρ. Χαράλαμπος Σπυρόπουλος διατελεί Διευθυντής της Η' Χειρουργικής Κλινικής του νοσοκομείου ΙΑΣΩ και Εκλεγμένο μέλος του τετραμελούς Διοικητικού Συμβουλίου της Ελληνικής Χειρουργικής Εταιρίας Παχυσαρκίας.
