Τα εκκολπώματα είναι μικρές προσεκβολές στα αδύναμα σημεία του τοιχώματος του παχέος εντέρου, με σακοειδή μορφή. Εντοπίζονται συνηθέστερα στο αριστερό τμήμα του παχέος εντέρου (σιγμοειδές). Ο λόγος δημιουργίας των εκκολπωμάτων είναι οι αυξημένες πιέσεις που αναπτύσσονται στον αυλό του εντέρου, ιδίως σε μεγαλύτερη ηλικία και σε άτομα των οποίων η διατροφή είναι φτωχή σε φυτικές ίνες. Τα σημαντικότερα προβλήματα που μπορούν να δημιουργήσουν τα εκκολπώματα είναι η αιμορραγία και η φλεγμονή (εκκολπωματίτιδα).
Όταν το στόμιο ενός εκκολπώματος αποφραχθεί, ενεργοποιείται η διαδικασία φλεγμονής στο τοίχωμα του εντέρου. Η φλεγμονή αυτή ονομάζεται εκκολπωματίτιδα και εμφανίζεται σχεδόν στο 20% των ασθενών με εκκολπωμάτωση παχέος εντέρου.
Η εκκολπωματίτιδα προκαλεί κυρίως έντονο πόνο στην κατώτερη κοιλιακή χώρα, ειδικά στο αριστερό της τμήμα. Άλλα συμπτώματα της πάθησης είναι ο υψηλός πυρετός, η ναυτία, ο έμετος, τα ρίγη, οι διαταραχές των κενώσεων και η γενικευμένη καταβολή.
Η εκκολπωματίτιδα είναι μια νόσος που απαιτεί άμεση ιατρική αξιολόγηση, διότι μπορεί να προκαλέσει σοβαρές επιπλοκές.
Η αρχική αντιμετώπιση της εκκολπωματίτιδας είναι συντηρητική και απαιτεί αντιβιοτική αγωγή (πιθανά με εισαγωγή στο νοσοκομείο). Αν ο ασθενής ωστόσο εμφανίζει υποτροπή των επεισοδίων της εκκολπωματίτιδας ή παρουσιάσει κάποια εκ των επιπλοκών της, είναι αναγκαία η χειρουργική αντιμετώπιση με τη διενέργεια κολεκτομής, μίας επέμβασης που διενεργείται πλέον λαπαροσκοπικά και κατά την οποία αφαιρείται το τμήμα του εντέρου που παρουσιάζει το πρόβλημα.
Η λαπαροσκοπική κολεκτομή επιλέγεται στις περισσότερες περιπτώσεις χειρουργικής αντιμετώπισης της εκκολπωματίτιδας διότι:
Καρκίνος χοληδόχου κύστης: Η συγκεκριμένη μορφή καρκίνου βρίσκεται μέσα στις 10 συχνότερες μορφές κακοήθειας του γαστρεντερικού μας συστήματος. Η συχνότητα εμφάνισής του είναι μεγαλύτερη στις γυναίκες από ότι στους άνδρες και προσβάλει κυρίως ηλικίες άνω των 65 ετών.
Πρόκειται για μία κακοήθεια ιδιαίτερα επιθετική, η οποία μάλιστα έχει πολύ μικρές πιθανότητες ίασης, με εξαίρεση τις περιπτώσεις που η διάγνωσή της γίνεται σε πρώιμο στάδιο.
Δυστυχώς, τα συμπτώματα μπορεί να απουσιάζουν για μεγάλο χρονικό διάστημα και συνήθως η διάγνωση τίθεται τυχαία κατά ή μετά τη διενέργεια χολοκυστεκτομής. Στις περιπτώσεις που η πάθηση εμφανίσει συμπτώματα, αυτά ομοιάζουν με τη συμπτωματολογία της λιθίασης της χοληδόχου κύστης. Συχνά, παράλληλα με το άλγος στο δεξιό υποχόνδριο, συνυπάρχει απώλεια βάρους και μειωμένη όρεξη.
Δεδομένης της απουσίας συμπτωμάτων στο αρχικό στάδιο της νόσου (που ωστόσο έχει και τη μεγαλύτερη πιθανότητα θεραπείας), είναι ιδιαίτερα σημαντική η αναγνώριση παραγόντων που προδιαθέτουν στην εμφάνιση της συγκεκριμένης κακοήθειας, ώστε να είναι δυνατή η έγκαιρη αντιμετώπιση, μέσω μίας εκλεκτικής λαπαροσκοπικής χολοκυστεκτομής. Τέτοιοι προδιαθεσικοί παράγοντες είναι:
Ο καρκίνος της χοληδόχου κύστης θα οδηγήσει τον ασθενή στο χειρουργείο με σκοπό την αντιμετώπιση της πάθησης. Όμως, όπως αναφέρθηκε και παραπάνω, η νόσος είναι αρχικά σιωπηρή στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, ενώ έχει την τάση να μεθίσταται και να διηθεί γειτονικά όργανα. Λόγω αυτού, η διάγνωση συνήθως γίνεται σε αρκετά προχωρημένο στάδιο με αποτέλεσμα να υπάρχουν μικρά ποσοστά ίασης με την χειρουργική επέμβαση, εάν και εφόσον αυτή είναι εφικτή.
Έμφαση πρέπει να δίνεται στην εύρεση και εξάλειψη των παραγόντων που είναι πιθανό να προκαλέσουν τον συγκεκριμένο τύπο καρκίνου.
Η εκλεκτική λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή είναι απολύτως ενδεδειγμένη σε περιπτώσεις μεγάλου μεγέθους πολυπόδων ή πορσελανοειδούς χοληδόχου κύστης. Σε ανάπτυξη καρκινώματος χοληδόχου κύστης, η διενέργεια συνδυασμένης ανοικτής χολοκυστεκτομής, ηπατεκτομής και λεμφαδενικού καθαρισμού, σε συνδυασμό με ακόλουθη χημειοθεραπεία και ακτινοβολία, αποτελούν θεραπευτικές επιλογές, με πτωχό συνήθως αποτέλεσμα.
Λαπαροσκοπική Αποκατάσταση της Βουβωνοκήλης
Η βουβωνοκήλη είναι η πιο συχνή μορφή κήλης και μπορεί να εμφανιστεί σε κάθε ηλικιακή ομάδα ή φύλο, επομένως είναι σημαντικό να γνωρίζετε χρήσιμες πληροφορίες για την χειρουργική επέμβαση, που αποτελεί τη μοναδική επιλογή αντιμετώπισης.
Η λαπαροσκοπική τεχνική είναι, με βάση τη διεθνή βιβλιογραφία, η καλύτερη μέθοδος χειρουργικής αποκατάστασης, με προϋπόθεση βέβαια την κατάλληλη εκπαίδευση και εμπειρία του χειρουργού.
Η επέμβαση απαιτεί 3 μικροτομές, οι οποίες δεν ξεπερνούν τα 8 χιλιοστά η καθεμία.
Αρχικά, ο χειρουργός εισάγει προσεκτικά το λαπαροσκόπιο (μικροκάμερα), το οποίο συνδέεται με μία οθόνη υψηλής ευκρίνειας. Με τον τρόπο αυτό, ο χειρουργός έχει λεπτομερή και μεγενθυμένη την εικόνα της πάσχουσας περιοχής.
Στη συνέχεια, η κήλη ανατάσσεται και τοποθετείται ένα βιοσυμβατό, μη απορροφήσιμο (ενίοτε και πλήρως απορροφήσιμο / βιολογικό) πλέγμα στην περιοχή, δημιουργώντας έτσι ένα «καινούριο», ισχυρό τοίχωμα.
Απουσία Επιπλοκών
Η λαπαροσκοπική αποκατάσταση της βουβωνοκήλης έχει τα μικρότερα – σχεδόν μηδαμινά – ποσοστά υποτροπής, αλλά και πολύ μικρά ποσοστά χρόνιου πόνου.
Το γεγονός αυτό οφείλεται στην εφαρμογή της εξωπεριτοναϊκής τεχνικής (TEP – Totally Extraperitoneal Repair), η οποία θεωρείται η πλέον ασφαλής μέθοδος αποκατάστασης της βουβωνοκήλης, με τις λιγότερες πιθανές επιπλοκές, καθώς η επέμβαση διενεργείται χωρίς επαφή με τα σπλάγχνα της κοιλίας.
Ως αποτέλεσμα, η επέμβαση αποκαθιστά τη φυσιολογική ανατομία ενισχύοντας το χάσμα και τα αδύναμα κοιλιακά τοιχώματα εκ των έσω.
Η λαπαροενδοσκοπική τεχνική έχει μοναδικά πλεονεκτήματα, που την καθιστούν πρώτη επιλογή στην αντιμετώπιση της βουβωνοκήλης:
Μπορείτε να λάβετε εξιτήριο αμέσως μόλις ουρήσετε και περπατήσετε με ευκολία. Μέσα στις επόμενες μέρες, ο ασθενής επιστρέφει κανονικά στις περισσότερες καθημερινές του δραστηριότητες.
Τέλος, η πλήρης ανάρρωση του ασθενούς, συμπεριλαμβανομένης της γυμναστικής/άσκησης, χρειάζεται το πολύ 1 – 2 εβδομάδες.
Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη Λαπαραροσκοπική Αποκατάσταση της Βουβωνοκήλης, μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας στο 210 68 33 193 και ο Γενικός Χειρουργός και διευθυντής της Γ’ Χειρουργικής Κλινικής του Ιασώ General κ. Χαράλαμπος Σπυρόπουλος θα απαντήσει σε κάθε προβληματισμό σας.

Στοιχεία Επικοινωνίας