2106856177
2106856177

Η κύστη κόκκυγος είναι μια πάθηση που μπορεί να εμφανιστεί και στα δύο φύλα. Τα συμπτώματα της πάθησης ποικίλουν και σε πολλές περιπτώσεις επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό την καθημερινότητα του ασθενή. Είναι σαφές πως πρόκειται για μία πάθηση αμιγώς χειρουργική η οποία, για να έχει οριστική θεραπεία, πρέπει να αντιμετωπιστεί από έναν εξειδικευμένο γενικό χειρουργό.

Τι είναι όμως η κύστη κόκκυγος;

Η κύστη κόκκυγος είναι μια φλεγμονή η οποία δημιουργείται στη μεσογλουτιαία πτυχή, στην περιοχή του κόκκυγα. Η πάθηση προσβάλλει συχνότερα το αντρικό φύλο, εξαιτίας την έντονης τριχοφυΐας στην περιοχή, η οποία ευνοεί την ανάπτυξη της κύστης.

Ποια είναι τα αίτια εμφάνισής της;

Μέχρι και σήμερα δεν έχουν αποσαφηνιστεί απολύτως τα ακριβή αίτια δημιουργίας της κύστης κόκκυγος. Παρόλα αυτά, ορισμένοι προδιαθεσικοί παράγοντες για την εμφάνισή της, είναι:

Ποια συμπτώματα συνοδεύουν την κύστη κόκκυγος;

Σε αρχικό στάδιο, τα συμπτώματα που αναφέρουν οι ασθενείς είναι ήπια και περιλαμβάνουν ενόχληση, ερυθρότητα και οίδημα. Με την εξέλιξη όμως της πάθησης και την επιμόλυνση της κύστης ακολουθεί και η επιδείνωση των συμπτωμάτων. Συγκεκριμένα, σε περίπτωση που η κύστη διαπυηθεί και δημιουργηθεί απόστημα, τα συμπτώματα είναι ενδεικτικά συστηματικής φλεγμονής (πυρετός, έντονος πόνος, κακοδιαθεσία, ναυτία). Σε αυτές τις περιπτώσεις, η κύστη θα πρέπει να παροχετεύεται χειρουργικά ώστε να αφαιρεθεί το πύον πριν να αντιμετωπιστεί οριστικά η νόσος.

Πώς γίνεται η διάγνωση;

Η διάγνωση της κύστης κόκκυγος πραγματοποιείται από έναν εξειδικευμένο γενικό χειρουργό. Ο ιατρός, έχοντας την κατάλληλη εμπειρία, μπορεί να επιβεβαιώσει την ύπαρξη της πάθησης και να αποκλείσει άλλες παθήσεις που έχουν παρόμοια συμπτώματα. Η διάγνωση τίθεται μέσω της κλινικής εξέτασης του ασθενούς, ενώ συνήθως δεν απαιτούνται απεικονιστικές ή αιματολογικές εξετάσεις.

Κύστη κόκκυγος αντιμετώπιση

Η θεραπεία για κάθε ασθενή είναι εξειδικευμένη και καθορίζεται από τον γενικό χειρουργό έπειτα από την κλινική εξέταση του ασθενούς. Οι μέθοδοι χειρουργικής αντιμετώπισης της κύστης κόκκυγος που εφαρμόζονται σήμερα, είναι η κλασική θεραπεία με νυστέρι και η ενδοσκοπική θεραπεία με laser.

Θεραπεία με νυστέρι

Η θεραπεία με νυστέρι αποτελεί την κλασική τεχνική αντιμετώπισης της κύστης κόκκυγος. Αναλυτικότερα, η κύστη και οι συνοδοί πόροι αφαιρούνται χειρουργικά και το τραύμα παραμένει συνήθως ανοιχτό, ώστε να γίνονται καθημερινές αλλαγές και η επούλωση να επέλθει καθυστερημένα (κατά δεύτερο σκοπό). Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να διενεργηθούν παραλλαγές (με μερική συρραφή) για τη γρηγορότερη επούλωση του τραύματος. Η ανοικτή χειρουργική θεραπεία (με νυστέρι) παρουσιάζει το μικρότερο ποσοστό υποτροπής, ωστόσο είναι επώδυνη και ισοδυναμεί με μεγάλη ταλαιπωρία για τον ασθενή.

Θεραπεία με laser

Η θεραπεία με laser είναι μια ελάχιστα επεμβατική τεχνική και αποτελεί την πλέον σύγχρονη θεραπεία της κύστης κόκκυγος. Πρόκειται για μια ασφαλή και αναίμακτη μέθοδο η οποία διενεργείται μέσω τοπικής αναισθησίας. Κατά την επέμβαση προηγείται ο καθαρισμός του εσωτερικού της κύστης με τη χρήση ειδικού ενδοσκοπίου και ακολουθεί η  καταστροφή των τοιχωμάτων της κύστης μέσω της εκπομπής ενέργειας μέσω της ίνας Laser.

Η θεραπεία με laser έχει σημαντικά οφέλη για τον ασθενή:

Για την εξειδικευμένη αντιμετώπιση της κύστης κόκκυγος, μη διστάσετε να επικοινωνήσετε με τον Γενικό Χειρουργό Δρ. Χαράλαμπο Σπυρόπουλο.

Η υποτροπή της βουβωνοκήλης είναι η επανεμφάνιση της βουβωνοκήλης μετά από προηγηθείσα χειρουργική αποκατάστασή της. Οι πιθανότητες εμφάνισης μιας υποτροπής εξαρτώνται από το είδος της αρχικής κήλης, την τεχνική αποκατάστασης, την εμπειρία του χειρουργού αλλά και τα χαρακτηριστικά και τις συνήθειες του ασθενούς. Από τα παραπάνω γίνεται κατανοητό ότι η εμφάνιση υποτροπής έως ένα βαθμό εξαρτάται και μπορεί να περιοριστεί και από τον ίδιο τον ασθενή. Πιο συγκεκριμένα, ο ασθενής οφείλει να ακολουθεί κατά γράμμα τις οδηγίες του χειρουργού, ιδίως στην πρώιμη μετεγχειρητική περίοδο, ώστε να περιορίσει τον κίνδυνο υποτροπής της πάθησης.

Τι είναι όμως η υποτροπή της βουβωνοκήλης;

Υποτροπή της βουβωνοκήλης ονομάζεται η επανεμφάνιση της βουβωνοκήλης στην ίδια περιοχή που αρχικά είχε αντιμετωπιστεί. Μια υποτροπή προκύπτει ουσιαστικά αφού έχει προηγηθεί η χειρουργική επέμβαση για την αποκατάσταση της πρωτοπαθούς βουβωνοκήλης.

Ποια είναι η κλινική εικόνα των ασθενών με υποτροπή βουβωνοκήλης;

Οι περισσότεροι ασθενείς με υποτροπή της βουβωνοκήλης, εμφανίζουν μια μαλακή μάζα στο σημείο όπου είχε διενεργηθεί η επέμβαση. Σε ορισμένες περιπτώσεις, είναι δυνατόν να παρατηρηθούν σημεία φλεγμονής ή εκροής υγρού. Αντιθέτως, σε κάποιους ασθενείς τα συμπτώματα είναι άτυπα, με αποτέλεσμα να μην είναι ξεκάθαρο το αν υπάρχει υποτροπή. Σε αυτές τις περιπτώσεις, είναι απαραίτητη η διενέργεια απεικονιστικών εξετάσεων ώστε να επιβεβαιωθεί η ύπαρξη υποτροπής ή όχι.

Ποιοι παράγοντες ευθύνονται για την υποτροπή της βουβωνοκήλης;

Η βουβωνοκήλη μπορεί να υποτροπιάσει εξαιτίας διαφόρων αιτίων. Οι βασικότεροι παράγοντες για την εμφάνισή της, είναι οι εξής:

Ποια είναι η αντιμετώπιση επί υποτροπής της βουβωνοκήλης;

Η υποτροπιάζουσα κήλη θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ξανά χειρουργικά και μόνο από έναν εξειδικευμένο χειρουργό. Ως πρώτη ενέργεια, ο χειρουργός χαρτογραφεί την περιοχή διενεργώντας αξονική ή μαγνητική τομογραφία. Η διενέργεια αυτών των εξετάσεων είναι απαραίτητη ώστε να επιβεβαιωθεί η ύπαρξη και το είδος της υποτροπής.

Η χειρουργική αντιμετώπιση μιας υποτροπής κήλης είναι τεχνικά πιο σύνθετη σε σχέση με την πρωτοπαθή επέμβαση, εξαιτίας της διαταραχής της χειρουργικής ανατομίας από την αρχική παρέμβαση.

Για να αντιμετωπιστεί επιτυχώς η υποτροπή της βουβωνοκήλης, συνήθως πρέπει να εφαρμοστεί μια διαφορετική χειρουργική μέθοδος από αυτή που είχε χρησιμοποιηθεί την πρώτη φορά. Συγκεκριμένα, εάν στην αρχική επέμβαση είχε επιλεχθεί και εφαρμοστεί η ανοικτή μέθοδος, η υποτροπή θα πρέπει να χειρουργηθεί ενδοσκοπικά / λαπαροσκοπικά. Στον αντίποδα, εάν κατά την αρχική επέμβαση είχε εφαρμοστεί η λαπαροσκοπική αποκατάσταση, σε αυτήν την περίπτωση συνήθως διενεργείται ανοικτή τεχνική.

Τα τελευταία χρόνια, η ρομποτική χειρουργική μέθοδος αποκτά ολοένα και περισσότερες ενδείξεις εφαρμογής σε περιπτώσεις υποτροπής κηλών. Η εξαιρετική οπτική ευκρίνεια και η μοναδική λεπτομέρεια στους χειρουργικούς χειρισμούς που προσφέρει, θεωρούνται μοναδικά πλεονεκτήματα στη χειρουργική αντιμετώπιση των υποτροπών στις βουβωνοκήλες.

Καθίσταται λοιπόν σαφές ότι για την επιτυχή έκβαση της επέμβασης, ο χειρουργός θα πρέπει να έχει εμπειρία και να γνωρίζει λεπτομερώς τόσο την ανοικτή όσο και τη λαπαροσκοπική/ενδοσκοπική αλλά και τη ρομποτική μέθοδο. Με αυτόν τον τρόπο θα είναι σε θέση να εφαρμόσει επιτυχώς εκείνη τη μέθοδο που ανταποκρίνεται καλύτερα στις ανάγκες του εκάστοτε ασθενή.

Μη διστάσετε να επικοινωνήσετε με τον Δρ. Χαράλαμπο Σπυρόπουλο, Γενικό Χειρουργό, για να αντιμετωπίσετε πλέον οριστικά την κήλη σας. Ο ιατρός είναι από τους πρώτους και ελάχιστους Χειρουργούς στην Ελλάδα που έλαβε 2 πιστοποιήσεις ως Master Surgeon & Surgeon of Excellence στην αντιμετώπιση των κηλών του κοιλιακού τοιχώματος και είναι Διευθυντής της Η' Χειρουργικής Κλινικής του νοσοκομείου ΙΑΣΩ.

Τι είναι η λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή;

Η λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή είναι η πλέον ενδεδειγμένη μέθοδος χειρουργικής αφαίρεσης της χοληδόχου κύστης. Η συγκεκριμένη τεχνική είναι ελάχιστα επεμβατική, εξαιρετικά ασφαλής και προσφέρει πολλαπλά οφέλη στον ασθενή. Σημαντικό πλεονέκτημα της μεθόδου είναι ότι μπορεί να εφαρμοστεί ακόμη και σε βαριές φλεγμονές της χοληδόχου κύστης αλλά και σε βαρέως πάσχοντες ασθενείς. Αξίζει να σημειωθεί ότι, για την επιτυχή έκβαση της λαπαροσκοπικής χολοκυστεκτομής, απαιτείται ένας πεπειραμένος χειρουργός, με μεγάλη εμπειρία στη διενέργεια λαπαροσκοπικών επεμβάσεων.

Πώς διενεργείται η λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή;

Σε έμπειρες χειρουργικές ομάδες, το ποσοστό των χολοκυστεκτομών που πραγματοποιούνται λαπαροσκοπικά ξεπερνά το 99%. Η επέμβαση διενεργείται σε κάθε περίπτωση υπό γενική αναισθησία. Κατά τη διάρκεια της επέμβασης, πραγματοποιούνται πολύ μικρές οπές στο πρόσθιο μέρος του κοιλιακού τοιχώματος. Μέσω των τομών εισάγεται το λαπαροσκόπιο, το οποίο επιτρέπει στον χειρουργό να παρακολουθεί το εσωτερικό της κοιλιάς σε μεγεθυμένη εικόνα. Στη συνέχεια, η χοληδόχος κύστη απομακρύνεται με τη χρήση εξειδικευμένων εργαλείων.

Σε ποιες περιπτώσεις διενεργείται η λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή;

Ο κύριος λόγος εφαρμογής της λαπαροσκοπικής χολοκυστεκτομής, αφορά την απομάκρυνση της χοληδόχου κύστης όταν αυτή εμφανίζει χολόλιθους (χολολιθίαση). Πέραν της χολολιθίασης, η λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή έχει ένδειξη και στις ακόλουθες καταστάσεις: χοληδοχολιθίαση, πολυποδίαση χοληδόχου κύστης,  αδενομυωμάτωση, χοληστερόλωση, χολοκυστίτιδα, παγκρεατίτιδα.

Πολλές φορές, η λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή διενεργείται προληπτικά με στόχο να προληφθούν σοβαρές επιπλοκές. Σε κάθε περίπτωση ο γενικός χειρουργός είναι αυτός που αποφασίζει πότε πρέπει να διενεργηθεί η λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή.

Ποια είναι τα πλεονεκτήματα της λαπαροσκοπικής χολοκυστεκτομής;

Η μέθοδος της λαπαροσκοπικής χολοκυστεκτομής προσφέρει μια σειρά από σημαντικά πλεονεκτηματα για τον ασθενή, με κυριότερα τα παρακάτω:

Ποια είναι η προετοιμασία για την επέμβαση;

Ο ιατρός, θα προχωρήσει σε συγκεκριμένες εξετάσεις, οι οποίες θα κρίνουν την καταλληλότητα του ασθενή για τη συγκεκριμένη επέμβαση. Οι εξετάσεις, πέραν της λήψης του πλήρους ιατρικού ιστορικού, περιλαμβάνουν:

Ο ασθενής θα πρέπει να ενημερώσει τον ιατρό του εάν λαμβάνει ορισμένα φάρμακα, συμπληρώματα διατροφής ή εάν υπάρχει πιθανότητα εγκυμοσύνης. Ο ιατρός στη συνέχεια, αφού κρίνει την καταλληλότητα του ασθενούς για την επέμβαση, τον ενημερώνει πλήρως σχετικά με τη διαδικασία της λαπαροσκοπικής χολοκυστεκτομής.

Ο Γενικός Χειρουργός Δρ. Χαράλαμπος Σπυρόπουλος έχει διενεργήσει μεγάλο αριθμό επεμβάσεων λαπαροσκοπικής χολοκυστεκτομής σε τακτική και επείγουσα βάση. Επικοινωνήστε μαζί του για μια εξατομικευμένη θεραπευτική προσέγγιση, απόλυτα προσαρμοσμένη στις δικές σας ανάγκες.

Η παχυσαρκία είναι μια επίσημα αναγνωρισμένη νόσος η οποία έχει συσχετιστεί με μια πληθώρα επικίνδυνων επιπλοκών. Ως νόσος, η παχυσαρκία επηρεάζει το άτομο -πέραν από την υγεία του- στην προσωπική και κοινωνική του ζωή αλλά και την ψυχολογία του. Πολλές φορές, το άτομο αισθάνεται μειονεκτικά και απομακρύνεται άθελά του από τον κοινωνικό του περίγυρο. Καθίσταται λοιπόν σαφές ότι η αντιμετώπιση της παχυσαρκίας δε βελτιώνει μόνο την υγεία του ατόμου αλλά του δίνει και μια δεύτερη ευκαιρία για μια «φυσιολογική ζωή». Χάρη στην εξέλιξη της ιατρικής επιστήμης, η πλέον σύγχρονη ελάχιστα  επεμβατική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας είναι η ρομποτική χειρουργική προσέγγιση. Η συγκεκριμένη μέθοδος παρέχει μια πληθώρα πλεονεκτημάτων, τα οποία θα αναλυθούν στη συνέχεια.

Ποιοι άνθρωποι είναι περισσότερο επιρρεπείς στην εμφάνιση παχυσαρκίας;

Αν και κάθε άτομο μπορεί να οδηγηθεί στην παχυσαρκία για διαφορετικούς λόγους, υπάρχουν εντούτοις ορισμένοι παράγοντες που έχουν συσχετιστεί σε μεγάλο βαθμό με την εμφάνισή της. Αυτοί είναι:

Με ποια νοσήματα σχετίζεται η παχυσαρκία;

Η παχυσαρκία αποτελεί μια σοβαρή νόσο καθώς συνδέεται με πολυάριθμες συνοσηρότητες για τον ασθενή. Τα σημαντικότερα νοσήματα που συνδέονται με την παχυσαρκία είναι τα παρακάτω:

Ρομποτική χειρουργική θεραπεία της παχυσαρκίας

Η ρομποτική τεχνολογία έχει ενσωματωθεί πλέον και στη χειρουργική αναβαθμίζοντας σημαντικά τον τρόπο με τον οποίον πραγματοποιούνται οι επεμβάσεις. Όσον αφορά την παχυσαρκία, η ρομποτική χειρουργική θεραπεία εφαρμόζεται επιτυχώς στα ακόλουθα είδη επεμβάσεων:

Ποια πλεονεκτήματα εμφανίζει η ρομποτική χειρουργική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας;

Η ρομποτική προσέγγιση στον τομέα της βαριατρικής χειρουργικής παχυσαρκίας προσφέρει σημαντικά πλεονεκτήματα συγκριτικά με τις προηγούμενες μεθόδους. Τα βασικότερα είναι:

Ο Γενικός Χειρουργός Χαράλαμπος Σπυρόπουλος έχει πολύχρονη εμπειρία στον τομέα της χειρουργικής της παχυσαρκίας και των μεταβολικών νοσημάτων. Ο Ιατρός είναι διαπιστευμένος Ρομποτικός Χειρουργός και έχει λάβει τη ρομποτική πιστοποίησή του στο κέντρο αναφοράς στη ρομποτική χειρουργική, στο νοσοκομείο Misericordia, στο Grosseto της Ιταλίας. Μη διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί του, για οποιοδήποτε ζήτημα σχετικά με την παχυσαρκία και την ασφαλή αντιμετώπισή της.

Η έξαρση των αιμορροΐδων είναι μια ενοχλητική και συχνά επίπονη κατάσταση. Ποια είναι όμως η διάρκεια των συμπτωμάτων της αιμορροϊδικής νόσου και πώς μπορεί κάποιος να ανακουφιστεί από αυτά;

Τι είναι οι αιμορροΐδες;

Οι αιμορροΐδες είναι ένας φυσιολογικός ανατομικός σχηματισμός στο κατώτερο τμήμα του παχέος εντέρου. Ο ρόλος των αιμορροΐδων είναι να διευκολύνουν την έξοδο των κοπράνων κατά τη διαδικασία της αφόδευσης, σχηματίζοντας τα λεγόμενα «ανατομικά μαξιλάρια». Πρόκειται δηλαδή για αγγειακούς σχηματισμούς οι οποίοι αυξομειώνονται σε μέγεθος κατά την αφόδευση, επιτρέποντας την αποβολή των κοπράνων χωρίς τραυματισμό των τοιχωμάτων του εντέρου.

Σε ορισμένες περιπτώσεις οι αιμορροΐδες μπορεί να διογκωθούν σημαντικά, χωρίς να είναι δυνατή η επαναφορά τους σε κανονικό ανατομικό μέγεθος. Η κατάσταση αυτή οδηγεί συχνά σε προβολή των αιμορροΐδων δια του πρωκτού (πρόπτωση), με αποτέλεσμα την εγκατάσταση της αιμορροϊδοπάθειας.

Ποια είναι η διάρκεια της αιμορροϊδικής νόσου;

Η έξαρση των αιμορροΐδων μπορεί να έχει διαφορετική ένταση και διάρκεια σε κάθε ασθενή. Συνήθως, οι ελάχιστα διογκωμένες αιμορροΐδες υποχωρούν μέσα σε διάστημα λίγων ημερών. Σε πολλές μάλιστα περιπτώσεις, η υποχώρησή τους γίνεται αυτόματα χωρίς την εφαρμογή συγκεκριμένης θεραπείας. Αντιθέτως, οι μεγαλύτερες και προβάλλουσες εξωτερικά αιμορροΐδες χρειάζονται μεγαλύτερο χρονικό διάστημα για να υποχωρήσουν. Αυτού του είδους οι αιμορροΐδες πολλές φορές εμμένουν και υποτροπιάζουν, προκαλώντας αιμορραγία, πόνο και δυσφορία και καθιστώντας αναγκαία τη χειρουργική παρέμβαση.

Αιμορροϊδοπάθεια που επιμένει: Πότε να επισκεφτώ τον Ιατρό μου;

Οι αιμορροΐδες, σε γενικές γραμμές, είναι μια ακίνδυνη πάθηση. Ωστόσο, σε αρκετές περιπτώσεις, η αιμορροϊδική νόσος γίνεται επίπονη και δυσάρεστη, προκαλώντας μια σειρά από ενοχλητικά συμπτώματα. Όταν οι αιμορροΐδες δεν υποχωρούν από μόνες τους σε σύντομο χρονικό διάστημα, θα πρέπει να αξιολογούνται από Γενικό Χειρουργό. Ο Ιατρός, ανάλογα με την κατάσταση του ασθενούς, συστήνει συντηρητική ή χειρουργική θεραπεία, με στόχο την οριστική αντιμετώπιση της πάθησης.

Πρέπει ωστόσο να τονιστεί πως ορισμένα από τα συμπτώματα που συχνά συνοδεύουν την αιμορροϊδοπάθεια, όπως αιμορραγία από τον πρωκτό, αίσθημα βάρους ή αίσθημα ατελούς κένωσης, μπορεί να υποκρύπτουν άλλες, σοβαρότερες παθήσεις, οπότε είναι αναγκαία η άμεση αξιολόγηση από εξειδικευμένο ιατρό.

 

Πώς θεραπεύονται οι Αιμορροΐδες;

Υπάρχουν πολλές διαθέσιμες μέθοδοι για την οριστική θεραπεία των αιμορροΐδων. Στα αρχικά στάδια και όταν δεν υπάρχουν σοβαρά συμπτώματα, η θεραπεία είναι συντηρητική. Η συντηρητική θεραπεία στοχεύει στην αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας και περιλαμβάνει την υιοθέτηση μιας ισορροπημένης διατροφής καθώς και τη χρήση τοπικών αλοιφών και αντιφλεγμονωδών σκευασμάτων.

Όταν η συντηρητική θεραπεία δεν πετυχαίνει το στόχο της και τα συμπτώματα των αιμορροΐδων δεν υποχωρούν, τότε μοναδική επιλογή αποτελεί η χειρουργική θεραπεία. Χάρη στην εξέλιξη της ιατρικής τεχνολογίας, στις ημέρες μας έχουμε τη δυνατότητα να επιλέξουμε ανάμεσα σε περισσότερες από μια θεραπείες. Οι καινοτόμες, ανώδυνες και αναίμακτες τεχνικές που χρησιμοποιεί ο Γενικός Χειρουργός Χαράλαμπος Σπυρόπουλος, είναι:

Σε ορισμένες περιπτώσεις και ιδίως σε προχωρημένες αιμορροϊδοπάθειες 4ου βαθμού, η ιδανικότερη μέθοδος αντιμετώπισης είναι η κλασική αιμορροϊδεκτομή (Milligan – Morgan). Αν και δεν αποτελεί μέθοδο ελάχιστης επεμβατικότητας, είναι μία ριζική επιλογή στην αντιμετώπιση της πάθησης.

Σε κάθε περίπτωση αιμορροϊδοπάθειας, ο Γενικός Χειρουργός Χαράλαμπος Σπυρόπουλος θα σας προτείνει την κατάλληλη θεραπεία, ανάλογα με την κλινική εικόνα και τις εξατομικευμένες ανάγκες σας.

Πού εφαρμόζεται ο Δείκτης Μάζας Σώματος (Body Mass Index - BMI);

Ο υπολογισμός του Δείκτη Μάζας Σώματος (BMI) είναι ο πιο εύχρηστος τρόπος για την εκτίμηση του βαθμού της παχυσαρκίας ανδρών και γυναικών. Ουσιαστικά, χρησιμοποιεί το ύψος και το σωματικό βάρος του ατόμου ώστε να αξιολογήσει την ύπαρξη παχυσαρκίας ή όχι. Ο τρόπος που υπολογίζεται ο Δείκτης Μάζας Σώματος είναι μέσω της διαίρεσης του βάρους (σε kg) με το τετράγωνο του ύψους (σε m).

Τι δείχνει ο Δείκτης Μάζας Σώματος (BMI);

Ο Δείκτης Μάζας Σώματος χρησιμοποιείται ευρέως για την αξιολόγηση της ορθής αναλογίας σωματικού βάρους και ύψους ενός ατόμου. Τα άτομα που έχουν BMI κάτω από το φυσιολογικό θεωρούνται ελλιποβαρή ενώ τα άτομα με υψηλό BMI μπορεί να είναι είτε υπέρβαρα ή να πάσχουν από κάποιο τύπο παχυσαρκίας.

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO, 2004), η αξιολόγηση του σωματικού βάρους ανάλογα με την ποσότητα του λιπώδους ιστού που φέρουν οι ενήλικες, είναι η ακόλουθη:

Κατηγορία BMI (kg / m2)
Ελλιποβαρής <18,52
Φυσιολογικό βάρος 18,5-24,99
Υπέρβαρος 25,0-29,99
Παχυσαρκία ≥30
Παχυσαρκία τύπου І 30,0-34,99
Παχυσαρκία τύπου ІІ 35,0-39,99
Παχυσαρκία τύπου ІІІ >40,0

 

Για πιο σαφή αποτελέσματα, καθώς ενδέχεται οι τιμές να εμφανίζουν κάποιες μικρές αποκλίσεις ανάλογα με το φύλο, την ηλικία και τη φυσική κατάσταση ενός ατόμου, διενεργούνται επιπρόσθετες μετρήσεις. Μια από αυτές είναι η λιπομέτρηση και η βασική θερμιδομετρία, μέσω της οποίας υπολογίζεται το ακριβές ποσοστό λίπους, η μυϊκή μάζα και ο βασικός μεταβολισμός σε θερμίδες.

Πώς σχετίζεται ο Δείκτης Μάζας Σώματος (BMI) με την παχυσαρκία;

Όσο αυξάνεται ο BMI τόσο περισσότερο λιπώδη ιστό θεωρείται ότι διαθέτει ένα άτομο (με εξαίρεση άτομα με υπεραναπτυγμένη μυϊκή μάζα, όπως π.χ. οι επαγγελματίες αθλητές). Όταν η αύξηση του λιπώδους ιστού αγγίζει ή ξεπερνά τα όρια της παχυσαρκίας, τότε αυξάνεται και η πιθανότητα εμφάνισης σοβαρών ασθενειών. Οι συχνότερες παθήσεις που σχετίζονται άμεσα με την παχυσαρκία, είναι:

 

Πώς αντιμετωπίζεται η παχυσαρκία;

Η διάγνωση σε συνδυασμό με ένα εξατομικευμένο πλάνο θεραπείας θα πρέπει να πραγματοποιούνται από ιατρικό και παραϊατρικό προσωπικό εξειδικευμένο στην αντιμετώπιση της παχυσαρκίας. Η οριστική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας στην κλινικά σοβαρή μορφή της είναι μόνο χειρουργική. Όλες οι επεμβάσεις τις παχυσαρκίας διενεργούνται με σύγχρονες, ελάχιστα επεμβατικές μεθόδους, όπως η λαπαροσκοπική και η ρομποτική προσέγγιση.

 

Ο Γενικός Χειρουργός Χαράλαμπος Σπυρόπουλος, με εξειδίκευση στη χειρουργική της παχυσαρκίας, επισημαίνει τις σημαντικότερες επεμβάσεις:

 

Το είδος της επέμβασης κατά της παχυσαρκίας αποφασίζεται από τον Χειρουργό, λαμβάνοντας υπόψη όλες τις σημαντικές παραμέτρους που αφορούν τον ασθενή, τις συνοδές παθήσεις και τη διαιτητική του συμπεριφορά. Ο Γενικός Χειρουργός Δρ. Χαράλαμπος Σπυρόπουλος είναι Διευθυντής της Η' Χειρουργικής Κλινικής του νοσοκομείου ΙΑΣΩ και Εκλεγμένο μέλος του τετραμελούς Διοικητικού Συμβουλίου της Ελληνικής Χειρουργικής Εταιρίας Παχυσαρκίας. Μη διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί του για τη διαμόρφωση ενός θεραπευτικού πλάνου προσαρμοσμένου στη δική σας περίπτωση.

Οι ομφαλοκήλες αφορούν περίπου το 10% των συνολικών περιστατικών κήλης του κοιλιακού τοιχώματος. Μπορούν να εμφανιστούν και στα δύο φύλα και σε οποιαδήποτε ηλικία. Είναι συχνότερες ωστόσο σε γυναίκες μετά την εγκυμοσύνη καθώς και στα νεογνά , όπου συνήθως όμως υποχωρούν μετά από λίγους μήνες. Η ομφαλοκήλη, όπως και κάθε μορφή κήλης του κοιλιακού τοιχώματος, θα πρέπει να αντιμετωπίζεται πρώιμα μετά τη διάγνωσή της. Οι κίνδυνοι που ενέχει η αναβολή χειρουργικής διόρθωσης της  ομφαλοκήλης θα αναλυθούν παρακάτω.

Τι είναι όμως η ομφαλοκήλη;

Η ομφαλοκήλη είναι μια μορφή κήλης που εμφανίζεται ως διόγκωση στην περιοχή του ομφαλού ή πέριξ αυτού (παραομφαλοκήλη). Ουσιαστικά, δημιουργείται όταν προβάλει, μέσω ενός χάσματος του κοιλιακού τοιχώματος, περιεχόμενο της κοιλιακής κοιλότητας (συχνότερα τμήμα εντέρου ή ενδοκοιλιακό λίπος), στην περιοχή του ομφαλού. Βασικότερο χαρακτηριστικό της ομφαλοκήλης είναι η αλλοίωση της φυσιολογικής εικόνας του ομφαλού, καθώς σταματάει να είναι εμφανής η χαρακτηριστική εσοχή του. Στην ομφαλική περιοχή αναπτύσσεται ένα φούσκωμα το οποίο αλλάζει σε μέγεθος ανάλογα με τη δραστηριότητα του ασθενή. Για παράδειγμα, μεγαλώνει όταν ο ασθενής γελάει ή βήχει, ενώ αντιθέτως υποχωρεί όταν βρίσκεται σε ύπτια θέση.

Ποια είναι τα συμπτώματα της ομφαλοκήλης;

Βασικότερο σύμπτωμα της ομφαλοκήλης είναι η διόγκωση της περιοχής του ομφαλού. Η διόγκωση συνοδεύεται ενίοτε από άτυπα ενοχλήματα, ακόμη και πόνο, σε περίπτωση που εμφανιστούν επιπλοκές. Πολλοί ασθενείς των οποίων η ομφαλοκήλη έχει μεγαλύτερο μέγεθος, αναφέρουν έντονη δυσφορία στο στομάχι, σε συνδυασμό με κοιλιακό άλγος.

Κίνδυνοι ομφαλοκήλης: Τι είναι η περίσφιξη της ομφαλοκήλης;

Η σοβαρότερη επιπλοκή της ομφαλοκήλης είναι η περίσφιξη του σπλάγχνου που περιέχει.  Η περίσφιξη είναι μία σοβαρή κατάσταση που χρήζει άμεσης χειρουργικής αντιμετώπισης. Σε περίπτωση μη έγκαιρης αντιμετώπισης υπάρχει ο κίνδυνος ισχαιμίας και νέκρωσης του οργάνου, γεγονός που μπορεί να απειλήσει ακόμη και τη ζωή του ασθενούς.

Συνοπτικά, σε περίπτωση περίσφιξης συμβαίνουν τα ακόλουθα:

Κίνδυνοι ομφαλοκήλης: Ποια είναι τα συμπτώματα της περίσφιξης;

Τα συμπτώματα που συνοδεύουν συνήθως την περίσφιξη της ομφαλοκήλης είναι τα ακόλουθα:

Πώς αντιμετωπίζεται η ομφαλοκήλη;

Η θεραπεία της ομφαλοκήλης είναι μόνο χειρουργική και πραγματοποιείται σχεδόν πάντα με την τοποθέτηση πλέγματος. Δεδομένου ότι η ομφαλοκήλη έχει την τάση να μεγαλώνει και να προκαλεί όλο και πιο έντονα συμπτώματα, συμπεριλαμβανομένης της περίσφιξης, καθίσταται σαφές ότι η αντιμετώπισή της θα πρέπει να είναι άμεση. Οι πιο σύγχρονες χειρουργικές μέθοδοι αποκατάστασης της ομφαλοκήλης περιλαμβάνουν ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές και συγκεκριμένα τη λαπαροσκοπική και τη ρομποτική χειρουργική αποκατάσταση.

Ο Δρ. Χαράλαμπος Σπυρόπουλος είναι από τους πρώτους και ελάχιστους Χειρουργούς στην Ελλάδα που έλαβε 2 πιστοποιήσεις ως Master Surgeon & Surgeon of Excellence στην αντιμετώπιση των κηλών του κοιλιακού τοιχώματος, από το μεγαλύτερο και αυστηρότερο Διεθνή Φορέα Χειρουργικών Πιστοποιήσεων Surgical Review Corporation (SRC). Παράλληλα, έχει λάβει ρομποτική πιστοποίηση στο κέντρο αναφοράς στη ρομποτική χειρουργική, στο νοσοκομείο Misericordia  στο Grosseto της Ιταλίας, με επιστημονικό υπεύθυνο τον Καθηγητή Χειρουργικής στο πανεπιστήμιο του  Illinois, Prof. Pier Cristoforo Giulianotti. Ως εκ τούτου διαθέτει την απόλυτη εξειδίκευση για την ενδεδειγμένη επιλογή ασφαλούς θεραπείας της ομφαλοκήλης, προσαρμόζοντας το θεραπευτικό πλάνο στις ανάγκες κάθε ασθενούς.

Το λίπωμα είναι ο συχνότερος καλοήθης όγκος των μαλακών μορίων και αναπτύσσεται στον υποδόριο λιπώδη ιστό, δηλαδή στην περιοχή κάτω από το δέρμα. Προκαλείται λόγω της τοπικής υπερ-συσσώρευσης λίπους και συνήθως περιβάλλεται από ένα περίβλημα (κάψα).

Το λίπωμα εκδηλώνεται ως τοπικό εξόγκωμα και το σχήμα του είναι συνήθως στρογγυλό, αλλά μπορεί να είναι και ωοειδές ή ακανόνιστο. Τα λιπώματα δεν μπορούν να εξελιχθούν σε καρκινώματα παρά μόνο σε εξαιρετικά σπάνιες περιπτώσεις και η ακριβής αιτία που τα προκαλεί παραμένει άγνωστη.

Αρκετά σπάνια, η εμφάνιση της πάθησης οφείλεται σε γονιδιακούς παράγοντες, στα πλαίσια της οικογενούς πολλαπλής λιπωμάτωσης.

Τα κύρια χαρακτηριστικά του λιπώματος είναι:

Σε ποια μέρη του σώματος εμφανίζεται;

Μπορεί να εμφανιστεί σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος εντοπίζεται λίπος. Συχνότερα, ο καλοήθης αυτός όγκος εντοπίζεται:

Εκτός από αυτά τα σημεία, μπορεί να εμφανιστεί ακόμα και στο εσωτερικό του σώματος, έχοντας γένεση το σπλαγχνικό λίπος που περιβάλλει τα ενδοκοιλιακά όργανα.

Τι συμπτώματα εμφανίζει;

Συνήθως δεν εμφανίζει καθόλου συμπτώματα. Ως εκ τούτου, οι περισσότεροι ασθενείς αντιλαμβάνονται την παρουσία του μόνο όταν αυξηθεί το μέγεθός του.

Κάποια λιγότερο συνήθη συμπτώματα που μπορεί να εμφανίσει, είναι:

Πώς γίνεται η διάγνωση;

Η διάγνωση τίθεται συνήθως κατά την κλινική εξέταση λόγω της τυπικής εικόνας που παρουσιάζει το λίπωμα. Κύρια χαρακτηριστικά του λιπώματος είναι ότι είναι μαλακό και λείο στην υφή αλλά και ευκίνητο (κινείται εύκολα κάτω από το δέρμα). Ορισμένες φορές διενεργείται συμπληρωματικά υπερηχογράφημα ή μαγνητική τομογραφία ώστε να διευκρινιστούν τα χαρακτηριστικά της βλάβης, ιδίως για λιπώματα της ράχης ή του αυχένα.

Η διάγνωση του λιπώματος είναι απαραίτητο να γίνεται από έμπειρο Χειρουργό. Ο λόγος είναι ότι παρόμοια εμφάνιση με το λίπωμα έχει στα αρχικά του στάδια και το λιποσάρκωμα, ένα σπάνιο είδος κακοήθειας του λιπώδους ιστού. Μετά την αφαίρεση του λιπώματος, η βλάβη αποστέλλεται για βιοψία ώστε να επιβεβαιωθεί η διάγνωση και ιστοπαθολογικά.

Χειρουργική Θεραπεία

Όταν ένα λίπωμα αυξάνει σε μέγεθος, δημιουργεί ενοχλήματα ή υπάρχει υπόνοια κακοήθειας, θα πρέπει πάντα να αφαιρείται. Η αφαίρεση του γίνεται χειρουργικά ώστε να γίνει ολική εκτομή της βλάβης και να μειωθούν οι πιθανότητες επανεμφάνισης. Ανάλογα με το μέγεθος του λιπώματος απαιτείται είτε τοπική είτε γενική αναισθησία. Σε κάθε περίπτωση, όταν πληρούνται οι προϋποθέσεις, συστήνεται η πρώιμη αφαίρεσή του ώστε η επέμβαση να είναι όσο το δυνατόν πιο ανώδυνη και να επιτευχθεί το καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα.

Χειρουργική εκτομή με Laser

Τα τελευταία χρόνια χρησιμοποιείται επιβοηθητικά και η μέθοδος του χειρουργικού Laser διοξειδίου του άνθρακα (Laser CO2) για την αφαίρεση του λιπώματος. Η θεραπεία με Laser είναι μια διαδικασία αναίμακτη, ανώδυνη, με μικρότερες τομές και σημάδια.

Σε κάθε περίπτωση, ο Χειρουργός λαμβάνει υπόψη του όλες τις παραμέτρους πριν να επιλέξει ποια θεραπεία θα πρέπει να ακολουθήσει. Τα δεδομένα που παίζουν σημαντικό ρόλο στην απόφαση του είναι το μέγεθος του λιπώματος, το σημείο στο οποίο βρίσκεται, η συνολική κλινική εικόνα του ασθενούς κλπ.

Επικοινωνήστε με τον Γενικό Χειρουργό Δρ. Χαράλαμπο Σπυρόπουλο, για μια εμπεριστατωμένη διάγνωση και μία ακόλουθη εξειδικευμένη θεραπεία.

Η λάσπη στη χολή (χολικό ίζημα) είναι μια ιδιαίτερη κατάσταση που εμφανίζεται στη χοληδόχο κύστη και μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα και επιπλοκές όπως αυτά της χολολιθίασης.

Πώς δημιουργείται η λάσπη στη χολή;

Ο ρόλος της χοληδόχου κύστης είναι να αποθηκεύει την χολή και να την απελευθερώνει προωθώντας την προς το λεπτό έντερο, κατά τη διαδικασία της πέψης των τροφών. Όταν όμως η χοληδόχος κύστη παρουσιάζει δυσκινησία ή δεν αδειάζει πλήρως, δημιουργούνται μικρά σωματίδια μέσα στη στάσιμη χολή (πυκνή χολή). Τα σωματίδια αυτά είναι ένα μίγμα χοληστερόλης, αλάτων ασβεστίου και χολερυθρίνης. Η αυξημένη συγκέντρωση αυτών των σωματιδίων για μεγάλο χρονικό διάστημα στη χολή οδηγεί στη δημιουργία της χολικής λάσπης (ίζημα).

Ποια συμπτώματα εμφανίζει;

Πολλοί άνθρωποι που έχουν λάσπη στη χοληδόχο κύστη δεν εμφανίζουν καθόλου συμπτώματα. Σε άλλες περιπτώσεις, τα συμπτώματα που εμφανίζονται είναι παρόμοια με αυτά των πετρών στη χοληδόχο κύστη. Συχνά, η πάθηση γίνεται αντιληπτή όταν εκδηλώνονται συμπτώματα άλλων παθήσεων που σχετίζονται με τη χολική λάσπη, όπως για παράδειγμα η οξεία παγκρεατίτιδα.

Τα συχνότερα ενοχλήματα που σχετίζονται με τη χολική λάσπη είναι:

Πώς γίνεται η διάγνωση;

Ο Ιατρός αρχικά θα σας ρωτήσει για το ιατρικό ιστορικό και τα συμπτώματά σας. Ακολούθως, θα προχωρήσει σε φυσική εξέταση κατά την οποία θα ασκήσει πίεση σε συγκεκριμένα σημεία της κοιλιακής χώρας. Με στόχο την επιβεβαίωση της κλινικής διάγνωσης, θα ζητηθεί επιπλέον ένα υπερηχογράφημα άνω κοιλίας για την απεικόνιση της χοληδόχου κύστης.

Μπορεί η λάσπη στη χολή να προκαλέσει προβλήματα / επιπλοκές;

Η παρουσία της χολικής λάσπης συνήθως δεν δημιουργεί ιδιαίτερα ενοχλήματα. Ωστόσο, δεν είναι σπάνιες οι περιπτώσεις που τα συμπτώματα μπορεί να είναι εντονότερα ή να εκδηλωθούν επιπλοκές, κάποιες από τις οποίες χρήζουν άμεσης αντιμετώπισης. Οι σημαντικότερες επιπλοκές που δημιουργεί η λάσπη στη χολή, είναι:

 

Πώς αντιμετωπίζεται η λάσπη στη χολή;

Ανάλογα με τα συμπτώματα και τη σοβαρότητα της νόσου, η θεραπεία αρχικά μπορεί να είναι συντηρητική. Η συντηρητική αντιμετώπιση περιλαμβάνει κυρίως φαρμακευτική αγωγή, ειδική διατροφή και τροποποιήσεις στον τρόπο ζωής του ασθενούς.

Όταν η πάθηση προκαλεί έντονα συμπτώματα και πόνο, οριστική λύση αποτελεί η χειρουργική αντιμετώπισή της. Σε αυτές τις περιπτώσεις πραγματοποιείται αφαίρεση της χοληδόχου κύστης, με τη διενέργεια χολοκυστεκτομής. Η πλέον σύγχρονη, ασφαλής και ελάχιστα επεμβατική τεχνική χολοκυστεκτομής είναι η Λαπαροσκοπική Χολοκυστεκτομή. Τα οφέλη της συγκεκριμένης μεθόδου είναι πολλαπλά, καθώς εξασφαλίζει:

Ο Γενικός Χειρουργός Χαράλαμπος Σπυρόπουλος έχει διενεργήσει χιλιάδες επεμβάσεις Λαπαροσκοπικής Χολοκυστεκτομής, κάθε βαρύτητας. Επικοινωνήστε μαζί του για την έγκυρη και έγκαιρη διάγνωση της πάθησής σας, με στόχο ένα εξατομικευμένο πλάνο οριστικής θεραπείας.

Οι αιμορροΐδες είναι ένα σύμπλεγμα αγγείων τα οποία βρίσκονται στο κατώτατο τμήμα του παχέος εντέρου, λίγο πιο πάνω από τον πρωκτό. Όταν κάνουμε λόγο για «αιμορροΐδες», στην καθημερινότητα αναφερόμαστε σε μια συχνή πάθηση του πρωκτού, την αιμορροϊδοπάθεια. Η αιμορροϊδοπάθεια προκύπτει όταν οι αιμορροΐδες διογκώνονται και πολλές φορές προβάλλουν, με τη μορφή όζων, εκτός του πρωκτικού δακτυλίου. Ανάλογα με τη θέση στην οποία βρίσκονται, διακρίνουμε παραδοσιακά δύο κατηγορίες αιμορροΐδων, τις Εσωτερικές και τις Εξωτερικές Αιμορροΐδες. Πρόκειται για μία ταξινόμηση που ακόμη και σήμερα χρησιμοποιείται, αν και πλέον η αιμορροϊδική νόσος θεωρείται μία και αυτοτελής.

Τι είναι οι Εξωτερικές Αιμορροΐδες και ποια είναι τα συμπτώματα;

Οι εξωτερικές αιμορροΐδες βρίσκονται κάτω από το δέρμα του πρωκτού και εκδηλώνονται ως μικρά εξογκώματα, ορατά στην περιοχή. Η κύρια παθολογία τους είναι η δημιουργία θρόμβων εντός του αγγείων που τις αποτελούν, προκαλώντας φαγούρα και ερεθισμό και συχνά πόνο και δυσφορία. Παράλληλα, ορισμένοι ασθενείς μπορεί να αισθάνονται ένα εξόγκωμα εάν αγγίξουν την περιοχή γύρω από τον πρωκτό.

Τα παραπάνω συμπτώματα δεν είναι χαρακτηριστικά αποκλειστικά για την ύπαρξη εξωτερικών αιμορροΐδων, αλλά μπορεί να υποδηλώνουν και άλλες παθήσεις. Για το λόγο αυτό, είναι απαραίτητο ο ασθενής να ζητά ιατρική συμβουλή, χωρίς φόβο και χωρίς ταμπού λόγω της ιδιαιτερότητας της πάθησης.

Πώς γίνεται η διάγνωση των Εξωτερικών Αιμορροΐδων;

Η αιμορροϊδοπάθεια, μπορεί να διαγνωστεί μέσω του ιατρικού ιστορικού του ασθενούς, σε συνδυασμό με τη φυσική εξέταση. Η έγκυρη διάγνωση της νόσου απαιτεί την ιατρική εκτίμηση από έναν εξειδικευμένο Γενικό Χειρουργό, με εμπειρία στις ορθοπρωκτικές παθήσεις.

Συνήθως, οι εξωτερικές αιμορροΐδες είναι εμφανείς μέσω της απλής επισκόπησης. Η κλινική εξέταση στην οποία προχωρά ο Χειρουργός περιλαμβάνει απαραίτητα τη δακτυλική εξέταση του ορθού και του πρωκτού, ενώ συχνά είναι αναγκαία και η εκτενέστερη εκτίμηση της περιοχής με τη χρήση του πρωκτοσκοπίου. Συμπληρωματικά, ανάλογα με την έκταση της πάθησης και την ηλικία του εξεταζόμενου, μπορεί να προταθούν συμπληρωματικές εξετάσεις, όπως η ορθοσκόπηση ή η ολική κολονοσκόπηση.

Ποια είναι η θεραπεία για τις Εξωτερικές Αιμορροΐδες;

Οι εξωτερικές αιμορροΐδες, σε πολλές περιπτώσεις αντιμετωπίζονται μέσω της συντηρητικής θεραπείας. Η συντηρητική θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει αλλαγές στη διατροφή, φάρμακα και τοπικές αλοιφές. Εάν όμως η συντηρητική θεραπεία αποδειχτεί αναποτελεσματική και οι αιμορροΐδες γίνουν ενοχλητικές και έντονα συμπωματικές, τότε η χειρουργική αντιμετώπισή τους είναι απαραίτητη.

Οι νεότερες τεχνικές που προσφέρουν οριστική, ανώδυνη και αναίμακτη αντιμετώπιση των εξωτερικών αιμορροΐδων, είναι:

Κλασική αιμορροϊδεκτομή Milligan – Morgan / Ferguson

Ανάλογα με την κλινική εικόνα του ασθενούς, μπορεί να απαιτηθεί η πιο ριζική επιλογή της κλασικής αιμορροϊδεκτομής, ιδίως σε προχωρημένες αιμορροϊδοπάθειες. Η χρήση νέων τεχνολογιών εκτομής ωστόσο, όπως το ψαλίδι υπερήχων και η ενέργεια J-plasma, έχουν ελαχιστοποιήσει σημαντικά τη μετεγχειρητική ενόχληση των ασθενών, ακόμη και μετά τη διενέργεια κλασικής αιμορροϊδεκτομής.

Επικοινωνήστε με τον Γενικό Χειρουργό Δρ. Χαράλαμπο Σπυρόπουλο για την οριστική αντιμετώπιση των αιμορροΐδων σας. Ο Ιατρός θα σας ενημερώσει σχετικά με τις σύγχρονες τεχνικές αντιμετώπισης αλλά και ποια από αυτές ανταποκρίνεται καλύτερα στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της δικής σας περίπτωσης.

Φόρμα Επικοινωνίας

Contact Form EL

Στοιχεία Επικοινωνίας

Ιατρείο Κλινικής (Όπισθεν Νοσοκομείου ΙΑΣΩ)

Πλοηγηθειτε
crossmenuchevron-down