H συνεχής καταπόνηση του σώματος από την καθημερινότητα, η άρση μεγάλου βάρους ή η περίσσεια σωματικού βάρους, πέρα από τη γενικευμένη δυσφορία που συχνά προκαλούν, δεν αποκλείεται να προκαλέσουν και μία άλλη, δυνητικά επικίνδυνη, παθολογική κατάσταση. Η παθολογική αυτή κατάσταση δεν είναι άλλη από την ανάπτυξη μιας κήλης στο κοιλιακό τοίχωμα. Μια κήλη εκδηλώνεται εξαιτίας κάποιου παράγοντα που οδηγεί σε υπερβολικά αυξημένη πίεση στο εσωτερικό της κοιλίας και μπορεί να διακριθεί περαιτέρω ανάλογα με την περιοχή εμφάνισής της. Η πιο κοινή μορφή κήλης του κοιλιακού τοιχώματος είναι η βουβωνοκήλη. Στην αρχόμενη μάλιστα φάση της η βουβωνοκήλη δεν έχει εξελιχθεί πλήρως, γεγονός που καθιστά την έγκαιρη ανεύρεσή της δύσκολη, με στόχο την αποφυγή εν δυνάμει επιπλοκών.

Τι είναι η βουβωνοκήλη;

Η βουβωνοκήλη εντοπίζεται στη βουβωνική χώρα, στην περιοχή δηλαδή μεταξύ κορμού και μηρού και είναι δυνατό να εμφανιστεί στη δεξιά, την αριστερή ή και τις δύο πλευρές του σώματος. Πρόκειται για πάθηση που πλήττει με αυξημένη συχνότητα τον ανδρικό πληθυσμό. Η μορφή αυτή της κήλης αναπτύσσεται όταν κάποιο ενδοκοιλιακό σπλάγχνο, κατά βάση ενδοκοιλιακό λίπος ή τμήμα του εντέρου, ωθείται προς τα έξω μέσω ενός αδύναμου σημείου του κατώτερου κοιλιακού τοιχώματος (συγκεκριμένα του βουβωνικού πόρου). Η εξώθηση αυτή του ενδοκοιλιακού περιεχομένου εκτός της φυσιολογικής του θέσης μπορεί είτε να μην προκαλέσει αντιληπτά συμπτώματα για παρατεταμένο χρονικό διάστημα, είτε να συμβάλλει στην εμφάνιση άτυπων ενοχλημάτων, όπως δυσφορία και πόνος.

Η αρχόμενη βουβωνοκήλη είναι μια πρώιμη μορφή βουβωνοκήλης, όπου υπάρχει αδυναμία ή διάσταση του κοιλιακού τοιχώματος στην περιοχή της βουβωνικής χώρας, αλλά η διόγκωση, δηλαδή η προβολή στο κοιλιακό τοίχωμα, δεν είναι ακόμα εμφανής. Είναι η φάση κατά την οποία η παθολογική κατάσταση ξεκινά να εξελίσσεται και μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να εμφανιστεί ένα ήπιο τσούξιμο ή αίσθηση καύσου στην περιοχή. Στην αρχόμενη μορφή της, η βουβωνοκήλη δεν παρουσιάζεται με τη χαρακτηριστική διόγκωση, δηλαδή με το ορατό εξόγκωμα που είναι ιδιαίτερα εμφανές όταν ο ασθενής βήχει ή σηκώνει κάποιο βαρύ αντικείμενο και στον αντίποδα εξαφανίζεται όταν το άτομο ξαπλώνει. Η αρχόμενη βουβωνοκήλη δεν χαρακτηρίζεται επίσης συνήθως από την πλήρη προβολή ενός ενδοκοιλιακού σπλάχνου μέσω του βουβωνικού καναλιού, αλλά μπορεί να μετατραπεί σε μεγαλύτερη κήλη με την πάροδο του χρόνου.

Αίτια και παράγοντες κινδύνου

Η βουβωνοκήλη προκύπτει συνήθως λόγω διαφόρων συγγενών και επίκτητων παραγόντων. Συγγενείς αδυναμίες του κοιλιακού τοιχώματος, ιδίως στον ανδρικό πληθυσμό αυξάνουν την πιθανότητα ανάπτυξης κήλης. Αντίστοιχα, επίκτητοι παράγοντες, όπως η παχυσαρκία ή γενικά η περίσσεια σωματικού βάρους, η βαριά χειρωνακτική εργασία, η εγκυμοσύνη, ο χρόνιος βήχας και η χρόνια δυσκοιλιότητα, επιβαρύνουν την πίεση στην κοιλιακή χώρα και προδιαθέτουν στην εμφάνιση της πάθησης. Επίσης, οι άνδρες τείνουν να είναι πιο ευάλωτοι στην ανάπτυξη βουβωνοκήλης λόγω της ανατομίας της βουβωνικής περιοχής, καθώς ο βουβωνικός πόρος στους άνδρες περιέχει τα σπερματικά αγγεία και τον σπερματικό πόρο και είναι ένα πιο ευένδοτο ανατομικό σημείο.

Διαβάστε επίσης Γιατί το αυξημένο σωματικό βάρος είναι παράγοντας κινδύνου για τις κήλες;

Συμπτώματα που προκαλεί μια αρχόμενη βουβωνοκήλη

Στην αρχόμενη βουβωνοκήλη, τα συμπτώματα είναι συχνά ήπια και διόλου συγκεκριμένα, γεγονός που μπορεί να δυσχεράνει ή ακόμα και να καθυστερήσει σημαντικά την ανεύρεση της κήλης. Οι ασθενείς αναφέρουν συνήθως αίσθηση βάρους ή καύσου αλλά και ένα ήπιο τσούξιμο στη βουβωνική περιοχή, ειδικά μετά από σωματική άσκηση, παρατεταμένη ορθοστασία ή άρση βαρέων αντικειμένων. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να υπάρχει πόνος που ακτινοβολεί προς τον όρχι στους άνδρες ή τον μηρό. Τα συμπτώματα συχνά υποχωρούν σε κατάσταση ανάπαυσης, αλλά τείνουν να επιδεινώνονται με την πάροδο του χρόνου.

Εάν μια αρχόμενη βουβωνοκήλη δεν αντιμετωπιστεί ή ο ασθενής αγνοήσει τις συστάσεις και καταπονείται συστηματικά, είναι πιθανό να συνεχίσει να επιδεινώνεται. Σε αυτή την περίπτωση, δημιουργείται μια ορατή διόγκωση καθώς το ενδοκοιλιακό σπλάχνο καταλήγει να προβάλλει πλήρως δια του βουβωνικού καναλιού.

Διάγνωση 

Η διάγνωση μιας αρχόμενης βουβωνοκήλης βασίζεται κατά κύριο λόγο στην κλινική εξέταση και την εκτέλεση απεικονιστικών εξετάσεων. Κατά την κλινική εξέταση, γίνεται εκτίμηση της περιοχής προκειμένου να διαπιστωθεί η ύπαρξη πιθανής διόγκωσης ή χάσματος. Πολύτιμο εργαλείο για τη διάγνωση μιας αρχόμενης βουβωνοκήλης είναι το υπερηχογράφημα βουβωνικής χώρας. Η απεικονιστική αυτή εξέταση είναι ιδιαίτερα χρήσιμη για την απεικόνιση μικρών αλλοιώσεων στο κοιλιακό τοίχωμα, οι οποίες δεν καθίστανται εύκολα ορατές κατά την κλινική εξέταση.

Αρχόμενη Βουβωνοκήλη & Θεραπεία

Ακόμα και μια μικρή, αρχόμενη βουβωνοκήλη δεν πρόκειται να υποχωρήσει από μόνη της. Συνεπώς, η συστηματική παρακολούθηση του ασθενούς και ο προγραμματισμός της χειρουργικής αποκατάστασής της στο μέλλον αποτελούν τις βασικές επιλογές για τη διαχείρισή της. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων, η χειρουργική επέμβαση συνιστάται πριν η κήλη επιδεινωθεί και προκαλέσει συμπτώματα ή ακόμα και επιπλοκές, καθώς δεν υπάρχει δυνατότητα συντηρητικής θεραπείας. Μάλιστα, η χειρουργική αποκατάσταση της βουβωνοκήλης έχει εξελιχθεί ραγδαία, με τις σύγχρονες τεχνικές να προσφέρουν εξαιρετικά αποτελέσματα σε σύγκριση με το κλασικό ανοιχτό χειρουργείο. Η ενδοσκοπική τεχνική TEP (Totally Extraperitoneal Repair) θεωρείται η πιο εξελιγμένη και ελάχιστα επεμβατική μέθοδος για τη διόρθωση της συγκεκριμένης μορφής κήλης, υπερέχοντας στα σημεία τόσο της λαπαροσκοπικής τεχνικής TAPP (Transabdominal PrePeritoneal Repair) όσο και των παραδοσιακών ανοικτών μεθόδων.

Σε αντίθεση με την τεχνική TAPP, η οποία απαιτεί πρόσβαση στην περιτοναϊκή κοιλότητα, η TEP πραγματοποιείται εξ ολοκλήρου εξωπεριτοναϊκά, χωρίς να υπάρχει καμία επαφή με τα ενδοκοιλιακά όργανα. Αυτή η προσέγγιση ελαχιστοποιεί τον κίνδυνο επιπλοκών που σχετίζονται με τη χειρουργική επαφή με τα σπλάγχνα. Η τεχνική TEP πραγματοποιείται μέσα από μόλις τρεις μικροσκοπικές τομές, από τις οποίες εισάγονται το λαπαροσκόπιο και τα ειδικά χειρουργικά εργαλεία. Η κάμερα που βρίσκεται στο άκρο του του λαπαροσκοπίου παρέχει μεγεθυμένη και υψηλής ευκρίνειας εικόνα του κοιλιακού τοιχώματος, γεγονός που επιτρέπει την αποκατάσταση της κήλης με τη μέγιστη δυνατή ακρίβεια και ασφάλεια. Κατά τη διάρκεια της επέμβασης, όλοι οι χειρισμοί πραγματοποιούνται μεταξύ των μυικών ομάδων στο κοιλιακό τοίχωμα. Η κήλη ανατάσσεται, δημιουργείται ο κατάλληλος χώρος κι έπειτα τοποθετείται ένα συνθετικό πλέγμα στην πάσχουσα περιοχή με σκοπό την ενίσχυσή της.

Τα πλεονεκτήματα της ενδοσκοπικής τεχνικής TEP είναι πολυάριθμα και την καθιστούν την ιδανική επιλογή για τη θεραπεία της βουβωνοκήλης. Η ελάχιστη χειρουργική βλάβη στους ιστούς εξασφαλίζει σχεδόν μηδενική απώλεια αίματος και ταχύτατη ανάρρωση. Λόγω της αποφυγής εισόδου στο εσωτερικό της κοιλίας και της μη χρήσης ραμμάτων και καθηλωτικών υλικών για τη στερέωση του πλέγματος, ο ασθενής χρειάζεται ελάχιστα παυσίπονα και επιστρέφει στις καθημερινές του δραστηριότητες άμεσα. Το γεγονός ότι η τεχνική αυτή αποφεύγει την είσοδο στην περιτοναϊκή κοιλότητα μειώνει τον μετεγχειρητικό πόνο και τον κίνδυνο επιπλοκών, όπως οι συμφύσεις ή οι κακώσεις των εσωτερικών οργάνων. Επιπλέον, η ίδια τεχνική μπορεί να εφαρμοστεί για τη διόρθωση αμφοτερόπλευρων βουβωνοκηλών ή και άλλων κηλών που μπορεί να μην είχαν διαγνωστεί προεγχειρητικά, όπως οι μηροκήλες. Το αισθητικό αποτέλεσμα είναι εξαιρετικό λόγω των μικρών τομών, ενώ η αποφυγή τραυματισμού νεύρων και αιμοφόρων αγγείων της περιοχής μειώνει τον κίνδυνο επιπλοκών, όπως διαταραχές στην αιμάτωση των όρχεων στους άνδρες. Βέβαια, η μέθοδος TEP θεωρείται τεχνικά απαιτητική λόγω της απόλυτης ακρίβειας που απαιτεί, συνεπώς η επιλογή του κατάλληλου χειρουργού για να την πραγματοποιήσει κρίνεται αναγκαία. Ο Γενικός Χειρουργός Χαράλαμπος Σπυρόπουλος έχει λάβει εκτενή εκπαίδευση και μετεκπαίδευση σε αυτή την τεχνική, σε κορυφαία κέντρα του εξωτερικού, ώστε να είναι σε θέση να απαλλάξει οριστικά τους ασθενείς του από τα ενοχλητικά συμπτώματα της βουβωνοκήλης.

Τι είναι η Κήλη;

Η Κήλη εμφανίζεται όταν ένα ενδοκοιλιακό κινητό όργανο ή τμήμα λιπώδους ιστού προβάλλει κάτω από το δέρμα του κοιλιακού τοιχώματος, μέσω ενός χάσματος. Οι συχνότεροι τύποι κήλης κοιλιακού τοιχώματος είναι η Βουβωνοκήλη, η Μηροκήλη, η Ομφαλοκήλη, η Επιγαστρική κήλη και η Μετεγχειρητική κήλη.

Πώς δημιουργείται μια Κήλη; 

Υπάρχουν πολλοί λόγοι, για τους οποίους μπορεί να εμφανιστεί μια κήλη στο ανθρώπινο σώμα. Τα πιο συχνά αίτια εμφάνισης της κήλης, είναι:

• Η έγερση βαρέων αντικειμένων
• Η χρόνια δυσκοιλιότητα
• Ο συνεχής δυνατός βήχας ή το φτέρνισμα
• Η παχυσαρκία, η κακή διατροφή, το κάπνισμα

Ποια διατροφή ακολουθείται μετά τη χειρουργική αποκατάσταση της κήλης;

Η εφαρμογή των ελάχιστα επεμβατικών τεχνικών (λαπαροσκοπική και ρομποτική προσπέλαση) στην αντιμετώπιση των περισσοτέρων μορφών κήλης έχει ουσιαστικά μετατρέψει τη χειρουργική αποκατάσταση της κήλης σε χειρουργείο μίας ημέρας, με άμεση επαναφορά στις καθημερινές δραστηριότητες αλλά και σε φυσιολογικό διατροφικό πλάνο. Η απουσία μετεγχειρητικού πόνου και οι ελάχιστοι χειρουργικοί χειρισμοί ουσιαστικά επιτρέπουν τη λήψη τροφής λίγες ώρες μετά την επέμβαση. Αμέσως μετά τη χειρουργική αντιμετώπιση μίας κήλης λοιπόν, οι ασθενείς συνήθως εντός δύο ωρών λαμβάνουν υγρά. Προοδευτικά, στο διατροφικό πλάνο προστίθενται χυμοί και σούπες καθώς και ποσότητες ξηρής τροφής.

Μετά την επέμβαση αποκατάστασης κήλης υπάρχει μικρή πιθανότητα να παρουσιαστεί δυσκοιλιότητα, για το πρώτο 24ωρο. Το σύμπτωμα αυτό οφείλεται κυρίως στην αναισθησία και τις αλλαγές στη διατροφή που είχαν προηγηθεί της επέμβασης. Για το λόγο αυτό προτείνεται μια διατροφή που περιλαμβάνει άφθονο νερό και είναι πλούσια σε φυτικές ίνες.

Διατροφή μετά την κήλη: Ποιες τροφές προτείνονται και ποιες πρέπει να αποφεύγονται;

Είναι σημαντικό να ακολουθούνται προσεκτικά οι οδηγίες του Χειρουργού. Η ορθή διατροφή μετεγχειρητικά επιτρέπει τη γρήγορη επαναφορά του γαστρεντερικού συστήματος στο φυσιολογικό και συντελεί στη γρήγορη επούλωση.

Τροφές που προτείνονται στο 1^ο 24ωρο μετά την επέμβαση

• Φιδές
• Σούπα με ρύζι
• Κρεατόσουπα, ψαρόσουπα, κοτόσουπα
• Γιαούρτι χαμηλών λιπαρών
• Δημητριακά ολικής άλεσης
• Λαχανικά (π.χ. βραστά κολοκυθάκια και καρότα)
• Χυμοί φρούτων ή κονσερβοποιημένα φρούτα
• Βραστά αυγά ή αυγά ποσέ
• Τυρί κότατζ
• Πατάτες (βραστές ή ψητές), ζυμαρικά και ρύζι, καλά μαγειρεμένα

Τροφές που πρέπει να αποφεύγονται στο 1^ο 24ωρο μετά την επέμβαση

Κάποιες τροφές καλό είναι να μην καταναλώνονται αμέσως μετά από μία επέμβαση κήλης. Αυτές είναι οι ακόλουθες:

• Όλα τα τηγανιτά φαγητά
• Όλα τα οινοπνευματώδη και ανθρακούχα ποτά
• Τρόφιμα που προκαλούν φούσκωμα
• Εσπεριδοειδή (ιδίως σε άτομα με συνυπάρχουσα γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση)

 

Διατροφή μετά την κήλη: Γενικές συμβουλές  

Εκτός από τα είδη των τροφών που επιτρέπονται μετά την επέμβαση, σημαντικό ρόλο διαδραματίζει και ο τρόπος με τον οποίο καταναλώνονται. Προτείνεται η ακόλουθη διαδικασία για το πρώτο 24ωρο:

• Κατανάλωση φαγητού σε μικρά και συχνά γεύματα
• Καλό μάσημα της τροφής πριν την κατάποση
• Αποφυγή της υπερκατανάλωσης τροφής
• Κατανάλωση άφθονου νερού
• Αποφυγή καπνίσματος

Ο εξειδικευμένος Γενικός Χειρουργός Δρ. Χαράλαμπος Σπυρόπουλος, παρίσταται δίπλα στον ασθενή καθ’ όλη τη διάρκεια της επέμβασης αλλά και της ανάρρωσης του. Ο Ιατρός, έχει διακριθεί ως Master Surgeon & Surgeon of Excellence στη Χειρουργική Αντιμετώπιση Κηλών του Κοιλιακού Τοιχώματος, με την εφαρμογή λαπαροσκοπικής, ενδοσκοπικής και ρομποτικής προσέγγισης.

Επικοινωνήστε μαζί του, για την άριστη αντιμετώπιση της κήλης σας και την μετέπειτα εφαρμογή ειδικού προγράμματος διατροφής, προσαρμοσμένο στις δικές σας ανάγκες.

Η βουβωνοκήλη και η άσκηση έχουν άρρηκτους δεσμούς, αφού η άσκηση αποτελεί σε πολλές περιπτώσεις το αίτιο εμφάνισης της κήλης. Η βουβωνοκήλη αποτελεί τη συχνότερη μορφή κήλης με περισσότερα από 15.000.000 χειρουργεία αντιμετώπισης ετησίως και πιο συχνή εμφάνιση στο ανδρικό φύλο. Η κήλη εντοπίζεται ανάμεσα στον κορμό και το μηρό, ενώ σε πολλές περιπτώσεις δεν εμφανίζει συμπτώματα για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Η βουβωνοκήλη προκαλεί επίμονα και ενίοτε ενοχλητικά συμπτώματα στον ασθενή, όπως:

• Διόγκωση της βουβωνικής περιοχής
• Δυσκολία στη βάδιση
• Αίσθημα καύσου
• Πόνο στην περιοχή
• Διαταραχές ούρησης ή κένωσης

Βουβωνοκήλη και αθλητισμός

Ο αθλητισμός αποτελεί ένα από τα συνηθέστερα αίτια εμφάνισης της βουβωνοκήλης. Αυτό παρατηρείται τόσο σε άτομα που αρχίζουν εκείνη την περίοδο κάποιο είδος άθλησης, καθώς και μετά από μακροχρόνια αποχή.

Η γυμναστική με βάρη και η απότομη αύξηση των κιλών σε άτομα που δεν έχουν ιστορικό άθλησης, προδιαθέτουν συχνά τη δημιουργία βουβωνοκήλης.

Συχνή είναι επίσης η εμφάνιση συμπτωμάτων που μοιάζουν με βουβωνοκήλη σε επαγγελματίες αθλητές, ιδίως ποδοσφαιριστές ή καλαθοσφαιριστές. Η πάθηση αυτή αναφέρεται σαν «κήλη των αθλητών» και παρόλο που δεν είναι αληθής μορφή κήλης με την κλασική μορφή της, αντιμετωπίζεται πρωτίστως χειρουργικά (ενδοσκοπικά).

Η ενδοσκοπική ελάχιστα επεμβατική μέθοδος ΤΕΡ αποτελεί τη σύγχρονη και πλέον ενδεδειγμένη θεραπεία της βουβωνοκήλης, αναίμακτα, ανώδυνα και με άριστα αισθητικά αποτελέσματα.

Άσκηση μετά από εγχείρηση βουβωνοκήλης

Η άσκηση μετά από εγχείρηση βουβωνοκήλης πρέπει να ξεκινά σταδιακά μετά το πέρας της μίας εβδομάδας. Μετά το χρονικό αυτό διάστημα, ο ασθενής είναι ξανά σε θέση να αθληθεί με την καθοδήγηση του ειδικού γενικού χειρουργού και του γυμναστή. Σε γενικά πλαίσια, ένας σύνηθες πλάνο άσκησης μετά την αποκατάσταση της κήλης, περιλαμβάνει:

• 1^η – 2^η εβδομάδα

Κατά τη διάρκεια της πρώτης και δεύτερης εβδομάδας είναι σημαντικό να ξεκινάτε με χαλαρούς ρυθμούς. Μπορείτε να πραγματοποιείτε ήπιο τρέξιμο, να εκτελείτε άρση βαρών μέχρι 6-8 κιλά και να δώσετε στον οργανισμό σας τον απαραίτητο χρόνο να αναρρώσει.

• 3^η – 4^η εβδομάδα

Αυξήστε σταδιακά τις ασκήσεις, πραγματοποιώντας περισσότερες επαναλήψεις και αφιερώστε επιπλέον χρόνο στο τρέξιμο για την ενδυνάμωση των μυών. Εντάξτε στο πρόγραμμα άσκησής σας την κολύμβηση, την ποδηλασία και την αερόβια άσκηση.

• 5^η – 6^η εβδομάδα

Επιστρέψτε στην ενδυνάμωση του μυϊκού σας συστήματος με τις κατάλληλες ασκήσεις και εφαρμόστε μία κοιλιακή ζώνη για άρση βαρών. Πλέον, είστε σε θέση να επανέλθετε στην προπόνησή σας, αυξάνοντας τους ρυθμούς των ασκήσεων. Αν είστε επαγγελματίας αθλητής, μπορείτε να ξεκινήσετε ειδικό πρόγραμμα αποκατάστασης για την έγκαιρη επάνοδό σας στον αθλητισμό.

Αν κι εσείς πάσχετε από βουβωνοκήλη, συμβουλευτείτε τον εξειδικευμένο γενικό χειρουργό, Χαρ. Σπυρόπουλο, για τη συνιστώμενη θεραπεία και λάβετε ένα εξατομικευμένο πλάνο μετεγχειρητικής αποκατάστασης.

Οι βουβωνοκήλες εμφανίζονται σαν εξογκώματα στη βουβωνική χώρα και μπορεί να γίνουν πιο εμφανείς όταν βήχετε, όταν τεντώνεστε ή όταν στέκεστε όρθιοι. Οι κήλες αυτές συνήθως δεν είναι επώδυνες και η διόγκωση που προκαλούν συχνά εξαφανίζεται στην ύπτια θέση. Με την πάροδο του χρόνου, η παρουσία της κήλης μπορεί να συνοδεύεται από ήπια δυσφορία. Σε κάθε χρονικό στάδιο, η αδυναμία να «μειωθεί» ή να αναταχθεί το εξόγκωμα πίσω στην κοιλιακή χώρα συνήθως σημαίνει ότι η κήλη εμφανίζει επιπλοκή και απαιτεί επείγουσα χειρουργική παρέμβαση.

Κινητά σπλάγχνα της κοιλίας, συνηθέστερα το επίπλουν (κοιλιακό λίπος) και το λεπτό ή παχύ έντερο, αποτελούν το περιεχόμενο της κήλης και συνεπώς διατρέχουν τον κίνδυνο να περισφιχθούν επί αδυναμίας ανάταξης της κήλης. Η κατάσταση αυτή μπορεί να οδηγήσει σε νέκρωση και γάγγραινα των οργάνων, με δυνητικά μοιραίες συνέπειες. Η χρονική στιγμή των επιπλοκών δεν είναι προβλέψιμη. Η επείγουσα χειρουργική επέμβαση της κήλης σχετίζεται με πολύ μεγαλύτερο κίνδυνο επιπλοκών σε σχέση με ένα προγραμματισμένο, «εκλεκτικό» χειρουργείο.

Παθοφυσιολογία

Στους άνδρες ενίοτε οι βουβωνοκήλες ακολουθούν την ίδια διαδρομή με τους όρχεις, όταν αυτοί μεταναστεύουν από την κοιλιά στο όσχεο κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης του ουροποιογεννητικού συστήματος. Το γεγονός αυτό μπορεί να οδηγήσει στην παρουσία του κηλικού σάκου ακόμη και εντός του οσχέου (οσχεοβουβωνοκήλη). Πρόσθετοι παράγοντες όπως ανατομικές διαταραχές ή δομικές διαταραχές στη σύνθεση του κολλαγόνου του συνδετικού ιστού και καταστάσεις που προκαλούν αύξηση της ενδοκοιλιακής πίεσης (παχυσαρκία, χρόνιος βήχας, δυσκοιλιότητα, εγκυμοσύνη, άρση βαρέων αντικειμένων) συμβάλλουν στην εμφάνιση της βουβωνοκήλης και στα δύο φύλα.

Η διάγνωση της βουβωνοκήλης τίθεται σχεδόν πάντα με την κλινική εξέταση και επιβεβαιώνεται ενίοτε απεικονιστικά με τη διενέργεια συνήθως υπερηχογραφήματος ώστε να αποκλειστούν άλλες παθολογικές καταστάσεις στην περιοχή.

Χειρουργική αντιμετώπιση

Η χειρουργική διόρθωση της βουβωνοκήλης ονομάζεται αποκατάσταση της κήλης.  Η χειρουργική επέμβαση συνήθως διενεργείται στα πλαίσια της ημερήσιας νοσηλείας στο νοσοκομείο (one-day surgery). Υπάρχουν διάφορες χειρουργικές στρατηγικές που μπορεί να χρησιμοποιηθούν για την αποκατάσταση της κήλης. Οι τεχνικές αυτές περιλαμβάνουν την ανοικτή και τη λαπαροσκοπική αποκατάσταση. Σε κάθε περίπτωση πραγματοποιείται ανάταξη του περιεχομένου της κήλης στην κοιλία και σύγκλειση του χάσματος με την τοποθέτηση ενός συνθετικού υλικού (πλέγματος). Η λαπαροσκοπική μέθοδος χρησιμοποιείται συχνότερα σε εκλεκτικές περιπτώσεις και πλεονεκτεί στο ότι αποκαθιστά τη φυσιολογική ανατομία ενισχύοντας το χάσμα και τα αδύναμα κοιλιακά τοιχώματα εκ των έσω.