Το αίμα στον πρωκτό (απώλεια αίματος από τον πρωκτό) συνιστά μια κατάσταση, η οποία συνήθως προκαλεί έντονη ανησυχία στους ασθενείς. Το αίμα μπορεί να εμφανιστεί στα κόπρανα, να το παρατηρήσει ο πάσχων στο εσώρουχό του, στο χαρτί υγείας ή να τρέχει στη λεκάνη της τουαλέτας.
Τις περισσότερες φορές το αίμα στον πρωκτό αποδίδεται σε καλοήθεις αιτίες, ωστόσο αποτελεί ένα σύμπτωμα, το οποίο δεν θα πρέπει να λαμβάνεται επιπόλαια από τους ασθενείς και χρήζει προσεκτικής διερεύνησης.
Για τη διερεύνηση της αιτίας που προκαλεί το αίμα στον πρωκτό, o ιατρός θα σας ρωτήσει σχετικά με:
Τα συμπτώματα της πρωκτορραγίας διαφοροποιούνται, ανάλογα με την αιτία που την προκαλεί. Ορισμένα από αυτά είναι:
Αιτία της πρωκτορραγίας μπορεί να είναι:
Οι θεραπείες διαφέρουν ανάλογα με την πάθηση που προκαλεί το σύμπτωμα. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η αιμορραγία στον πρωκτό σταματά, εφόσον αντιμετωπιστεί η αιτία της.
Καταστάσεις όπως οι οξείες ραγάδες του πρωκτού μπορεί να υποχωρήσουν από μόνες τους με την πάροδο του χρόνου ή να αντιμετωπιστούν με φαρμακευτική αγωγή. Άλλες παθήσεις, όπως οι χρόνιες ραγάδες ή η αιμορροϊδοπάθεια προχωρημένου σταδίου, απαιτούν χειρουργική παρέμβαση. Το θετικό είναι, πως πλέον διαθέτουμε επιλογές ελάχιστης επεμβατικότητας, οι οποίες αντιμετωπίζουν το πρόβλημα οριστικά, με ασφάλεια και χωρίς πόνο και ταλαιπωρία για τον ασθενή.
Για περισσότερες απαντήσεις και πληροφορίες σχετικά με την παρουσία αίματος στον πρωκτό, μπορείτε να επικοινωνήσετε με το Ιατρείο του Γενικού Χειρουργού Δρ Χαράλαμπου Σπυρόπουλου. Ο Χειρουργός διαθέτει μεγάλη εμπειρία στην αντιμετώπιση όλης της γκάμας των ορθοπρωκτικών παθήσεων.
Οι περισσότερες βουβωνοκήλες είναι συνήθως ασυμπτωματικές. Ένα μεγάλο ποσοστό των ασθενών διαπιστώνει τυχαία μια διόγκωση στη βουβωνική περιοχή που μπορεί να συνοδεύεται από ένα αιφνίδιο άλγος ή αίσθημα καύσου. Παρά το γεγονός πως στις περισσότερες περιπτώσεις τα πρώτα στάδια της βουβωνοκήλης περιλαμβάνουν αρκετά ήπια ή καθόλου συμπτώματα, η οριστική αντιμετώπιση της πάθησης δεν θα πρέπει να αναβάλλεται για μεγάλο χρονικό διάστημα. Οι επιπλοκές της βουβωνοκήλης είναι εκείνες που καθιστούν την πάθηση επικίνδυνη και υπαγορεύουν την όσο το δυνατό πιο σύντομη χειρουργική της αποκατάσταση.
Παρακάτω αναφέρονται οι βασικότεροι ορισμοί που θα βοηθήσουν στην καλύτερη κατανόηση του προβλήματος.
Είναι μια κυλινδρική συνεχής δομή, η οποία εκτείνεται από τον οστεοχόνδρινο θωρακικό κλωβό μέχρι την πύελο. Είναι μυώδες κατά τη μεγαλύτερη έκτασή του και διαχωρίζεται σε προσθιοπλάγιο και οπίσθιο κοιλιακό τοίχωμα. Οι κήλες προβάλλουν μέσω του προσθιοπλάγιου και σπανιότατα του οπισθίου κοιλιακού τοιχώματος.
Από την επιφάνεια προς το βάθος, το προσθιοπλάγιο κοιλιακό τοίχωμα, απαρτίζεται από τις εξής δομές: δέρμα, υποδόριος ιστός, μύες της κοιλιάς, εγκάρσια περιτονία, εξωπεριτοναϊκό λίπος, τοιχωματικό περιτόναιο.
Βουβωνοκήλη ονομάζεται η κήλη που εμφανίζεται στο κοιλιακό τοίχωμα, στο ύψος του βουβωνικού πόρου. Πρόκειται για την ορατή διόγκωση που δημιουργείται όταν το τμήμα ενός ενδοκοιλιακού σπλάχνου ή λιπώδους ιστού, διαπεράσει το κοιλιακό τοίχωμα μέσω ενός ευένδοτου σημείου του και εμφανιστεί κάτω από το δέρμα της περιοχής.
Περίσφιξη ονομάζεται η πιο επικίνδυνη επιπλοκή των κηλών του κοιλιακού τοιχώματος. Κατά την περίσφιξη μιας βουβωνοκήλης, το σπλάχνο εγκλωβίζεται εκτός του κοιλιακού τοιχώματος, με αποτέλεσμα την αδυναμία ανάταξής του στην κοιλιακή χώρα.
Στραγγαλισμός του περιεχομένου μιας κήλης συμβαίνει όταν το περιεχόμενό της είναι τόσο ισχυρά περισφιγμένο, ώστε να διακόπτεται η αιμάτωσή του και το τμήμα του σπλάχνου να οδηγείται σε νέκρωση.
Η προοδευτική αύξηση του μεγέθους μιας βουβωνοκήλης, η οποία παραμένει αθεράπευτη, εντάσσεται στην κατηγορία των επιπλοκών της πάθησης, καθώς δυσχεραίνει την μετέπειτα χειρουργική της αποκατάσταση. Εκτός αυτού μια βουβωνοκήλη μεγάλου μεγέθους μπορεί να ασκήσει πίεση σε παρακείμενες ανατομικές δομές, με συνέπεια την πρόκληση διάφορων προβλημάτων και συμπτωμάτων. Στους άνδρες για παράδειγμα, μια λοξή βουβωνοκήλη μπορεί να κατέλθει έως το όσχεο (οσχεοκήλη), με αποτέλεσμα να προκαλέσει ενοχλήσεις, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται ο πόνος, το οίδημα, η ατροφία του αντίστοιχου όρχεως ή/και διαταραχές γονιμότητας σε περιπτώσεις πολύ μεγάλης κήλης.
Όπως όμως αναφέρθηκε, η σοβαρότερη και πιο επικίνδυνη επιπλοκή των κηλών είναι η περίσφιξη του περιεχομένου τους και όχι η αύξηση του μεγέθους τους.
Οι μύες του κοιλιακού τοιχώματος ασκούν πίεση στο τμήμα του σπλάχνου που προσπίπτει δια του βουβωνικού πόρου, με αποτέλεσμα να διακόπτεται αρχικά η φλεβική απορροή του. Σύντομα, προκαλείται οίδημα του προσβεβλημένου οργάνου, με αποτέλεσμα την επιδείνωση της απόφραξης και στη συνέχεια την διακοπή της αρτηριακής παροχής του. Με απλά λόγια διακόπτεται η αιμάτωση του σπλάχνου, με επακόλουθο την ισχαιμία και τη νέκρωσή του.
Στις περισσότερες περιπτώσεις, το εγκλωβισμένο σπλάχνο είναι κάποιο τμήμα του εντέρου με αποτέλεσμα η περίσφιξή του να προκαλεί αρχικά διακοπή της κυκλοφορίας του εντερικού περιεχομένου (ειλεός) και στη συνέχεια ισχαιμία και διάτρηση του εντέρου, τοπική ή γενικευμένη περιτονότιδα, με σοβαρές συνέπειες ή και θάνατο.
Η περίσφιξη της βουβωνοκήλης εκδηλώνεται με ορισμένα συμπτώματα, τα οποία ο ασθενής θα πρέπει να γνωρίζει, προκειμένου να τα αναγνωρίσει εγκαίρως και να αναζητήσει άμεσα ιατρική βοήθεια.
Η πιθανότητα περίσφιξης είναι εκείνη που καθιστά αναγκαία την όσο το δυνατό πιο άμεση χειρουργική αντιμετώπιση της πάθησης. Ο λόγος είναι πως η επιπλοκή μπορεί να προκύψει ανά πάσα στιγμή, ανεξαρτήτως μεγέθους ή «χρονιότητας» της βουβωνοκήλης.
Οι χειρουργικές επιλογές αντιμετώπισης της πάθησης είναι οι εξής:
Ο Δρ. Χαράλαμπος Σπυρόπουλος είναι διακεκριμένος Χειρουργός Αριστείας στη χειρουργική αποκατάσταση κηλών του κοιλιακού τοιχώματος.
Έχει λάβει 2 πιστοποιήσεις ως Master Surgeon & Surgeon of Excellence στην αντιμετώπιση των κηλών του κοιλιακού τοιχώματος, από το μεγαλύτερο και αυστηρότερο Διεθνή Φορέα Χειρουργικών Πιστοποιήσεων Surgical Review Corporation (SRC).


Το Νοσοκομείο ΙΑΣΩ, στο οποίο διατελεί διευθυντής της Η’ Χειρουργικής Κλινικής έχει λάβει επίσης αντίστοιχη διάκριση από τον ίδιο φορέα, ως Κέντρο Αριστείας στη Χειρουργική Κηλών. Μάλιστα ο Δρ. Σπυρόπουλος ανέλαβε τη διεύθυνση και την επιστημονική οργάνωση του κέντρου Αριστείας, εποπτεύοντας όλα τα πρωτόκολλα λειτουργίας του.

Τέλος ο Δρ. Χαράλαμπος Σπυρόπουλος είναι διαπιστευμένος στην εκτέλεση ρομποτικών χειρουργικών επεμβάσεων, έχοντας λάβει τη ρομποτική πιστοποίηση στο κέντρο αναφοράς στη ρομποτική χειρουργική, νοσοκομείο Misericordia, στο Grosseto της Ιταλίας, με επιστημονικό υπεύθυνο τον Kαθηγητή Xειρουργικής στο πανεπιστήμιο του Illinois, Prof. Pier Cristoforo Giulianotti και οργανωτή τον Dr. Paolo Pietro Bianchi, έναν από τους πιο έμπειρους ρομποτικούς χειρουργούς στην Ευρώπη.
The surgical repair of an inguinal hernia is one of the most commonly performed elective procedures, worldwide. This type of hernia accounts for more than 70% of abdominal wall defects, while the lifetime risk for inguinal hernia formation is 25% in men and 3% in women.
An inguinal hernia, also known as groin hernia, occurs close to the groin area, when an internal (intraabdominal) organ, usually fat or bowel, protrudes through a weakened point of the abdominal wall, close to the inguinal canal.
The muscular layers of the abdominal wall are normally strong enough to keep the abdominal organs intact. A hernia may develop when the intraabdominal pressure increases rapidly, overcoming the muscular strength of the abdominal wall. This fact results to the protrusion of abdominal contents throughout pre-existent weak points of the abdominal wall, causing the formation of a hernia.
The commonest and usually the only primary symptom of an inguinal hernia is the presence of a lump under the skin, close to the groin. It may appear suddenly, usually after the patient has been lifting something heavy or has been laughing or coughing intensively. Many patients notice that the lump becomes more prominent when they are straining or standing and it disappears when they are lying on the bed.
The most common symptoms of an inguinal hernia are:
An inguinal hernia may occur due to one or more of the following factors:
Some patients seem to be at a greater risk of developing this type of hernia. The risk factors in this population include:
In some cases, an inguinal hernia may result to specific complications:
Inguinal hernias, like any other type of hernia, are treated surgically. Hernia repair surgery is a highly successful procedure as long as it is performed by experienced and well-trained surgeons. Dr. Charalampos Spyropoulos is one of the few surgeons in Greece, who has been certified as a Master Surgeon and Surgeon of Excellence in hernia surgery by the internationally highly acknowledged Surgical Review Corporation (SRC).
Minimally invasive surgical repair represents the golden-option in modern hernia surgery. There are many types of surgical options and the choice of the procedure depends on the type of hernia, the patient’s medical and surgical history, as well as the surgeon’s expertise.
The available surgical options for minimally invasive inguinal hernia treatment are:
The operation is performed laparoscopically, through 3 small incisions of 5-8 mm. A laparoscopic camera (laparoscope) and the surgical instruments enter the peritoneal cavity, in proximity with the intra-abdominal viscera. After examining the area of the hernia defect, the membrane that surrounds the abdominal contents (peritoneum) is opened in the groin area, the content of the hernia is returned to its normal anatomical position and the abdominal wall is restored with a non-absorbable mesh, which is fixed with metal tackers or sutures. The peritoneum is then sutured and the procedure is completed.
TEP (Totally Extraperitoneal Repair) endoscopic Surgery represents the most harmonic anatomical repair among the minimally invasive surgical options for the treatment of an inguinal hernia. It is performed through three small incisions of 5-8 mm in diameter. The laparoscope is then inserted, not into the abdominal cavity but into the space behind the rectus abdominis muscle. The difference between TEP (Totally Extraperitoneal Repair) and TAPP (Transabdominal Preperitoneal Repair) technique is that the former is performed into a small space within the muscular layers of the abdominal wall, without entering the peritoneal cavity and without manipulating the intra-abdominal viscera. Therefore, the mesh is placed directly to the optimal surgical field, without the need for the use of sutures or other fixing materials, which makes the operation almost painless.
Robotic surgery is a modern, powerful therapeutic tool in the repair of abdominal wall hernias. It combines the advantages of minimally invasive surgery with the benefits provided by biotechnology and medical imaging.
The main difference between laparoscopic and robotic surgery is that during a robotic procedure, the surgeon sits in front of a robotic console with wide 3D view of the surgical field. The robotic arms of the advanced system reproduce with absolute precision all the movements performed by the surgeon, with the use of small joysticks in the robotic console, offering a unique range and freedom of movements that cannot be executed by the human hand. The robotic approach is extremely useful in cases of recurrent or multiple hernias.
Τα συμπτώματα των κηλών του κοιλιακού τοιχώματος, διαφέρουν ανάλογα με τον τύπο της κήλης, ο οποίος εμφανίζεται σε κάθε ασθενή. Ο πόνος μπορεί να περιλαμβάνεται στα συμπτώματα της πάθησης, παρά το γεγονός πως στο αρχικό τους στάδιο οι περισσότερες μορφές κήλης είναι ασυμπτωματικές.
Με την πάροδο του χρόνου και όσο το μέγεθος της κήλης μεγαλώνει, ο πόνος και οι ενοχλήσεις μπορεί να εμφανίζονται όλο και συχνότερα ή/και εντονότερα.
Μία κήλη του κοιλιακού τοιχώματος, σχηματίζεται όταν ένα τμήμα κάποιου ενδοκοιλιακού σπλάχνου διαπερνά το μυϊκό τοίχωμα της κοιλιάς μέσω ενός αδύναμου σημείου του και προβάλει κάτω από το δέρμα. Συνήθως πρόκειται για τμήμα εντέρου ή λιπώδους ιστού.
Ανάλογα με το σημείο εμφάνισής τους, οι συνηθέστεροι τύποι κήλης του κοιλιακού τοιχώματος είναι οι εξής:
Μεταξύ των συμπτωμάτων που εμφανίζουν οι περισσότερες μορφές κήλης του κοιλιακού τοιχώματος, περιλαμβάνεται και ο πόνος. Λέγοντας πόνο, στις περιπτώσεις των κηλών, συνήθως εννοούμε μία ενόχληση ή ένα αίσθημα καύσου στην περιοχή. Παρόλα αυτά η κάθε μορφή κήλης έχει μικρές διαφοροποιήσεις, όχι μόνο ως προς την περιοχή εμφάνισης του εξογκώματος, αλλά και ως προς τη συμπτωματολογία.
Στον παρακάτω πίνακα παρουσιάζονται τα συχνότερα συμπτώματα των ειδών κήλης του κοιλιακού τοιχώματος:
ΕΙΔΟΣ ΚΗΛΗΣ |
ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Ο οξύς πόνος στην περιοχή της κήλης ή το διάχυτο κοιλιακό άλγος, το οποίο μπορεί να συνοδεύεται και από άλλα συμπτώματα, όπως ναυτία, έμετο, ταχυκαρδία, δυσφορία, δεκατική πυρετική κίνηση ή πυρετό, τοπική θερμότητα & ερυθρότητα στην περιοχή, αποτελούν συνήθως ενδείξεις επιπλοκής των κηλών.
Η συχνότερη και πιο επικίνδυνη επιπλοκή των κηλών είναι η περίσφιξη του περιεχομένου της. Η περισφιγμένη κήλη είναι μια αρκετά επικίνδυνη κατάσταση, καθώς θέτει σε κίνδυνο τη βιωσιμότητα του εγκλωβισμένου οργάνου (συνήθως λεπτού ή παχέος εντέρου).
Αυτός είναι και ο λόγος, για τον οποίον οι κήλες του κοιλιακού τοιχώματος δεν πρέπει να μένουν αθεράπευτες έπειτα από τη διάγνωσή τους.
Οι κήλες του κοιλιακού τοιχώματος αντιμετωπίζονται χειρουργικά. Ανάλογα με τα χαρακτηριστικά της πάθησης, ο Χειρουργός Κηλών θα προτείνει την ενδεδειγμένη χειρουργική τεχνική και το κατάλληλο ενισχυτικό πλέγμα αποκατάστασης.
Οι διαθέσιμες τεχνικές χειρουργικής αποκατάστασης μιας κήλης του κοιλιακού τοιχώματος είναι οι εξής:
Διενεργείται μέσω 3 μικροτομών, από τις οποίες εισάγεται η κάμερα του λαπαροσκοπίου και τα χειρουργικά εργαλεία. Η επέμβαση πραγματοποιείται εντός της κοιλιάς, όπου γίνεται η αποκόλληση του κηλικού σάκου και ακολούθως η ενίσχυση του κοιλιακού τοιχώματος με χρήση βιοσυμβατού, μη απορροφήσιμου πλέγματος.
Ολικώς Εξωπεριτοναϊκή Λαπαροσκοπική Αποκατάσταση Κήλης (TEP & e-TEP)
Οι αρχές της επέμβασης είναι ίδιες με τη μέθοδο TAPP. Η διαφορά είναι πως σε αυτήν τη μέθοδο η αποκατάσταση δεν πραγματοποιείται εντός της κοιλιάς, αλλά στο στενό χώρο ανάμεσα στον υμένα που περιβάλλει τα όργανα της κοιλιάς και την οπίσθια επιφάνεια του κοιλιακού τοιχώματος. Αυτό σημαίνει πως τα χειρουργικά εργαλεία δεν έρχονται σε επαφή με τα σπλάχνα, ενώ ταυτοχρόνως αποφεύγεται η χρήση καθηλωτικών υλικών για τη στερέωση του πλέγματος. Με αυτόν τον τρόπο ελαχιστοποιείται ο οξύς ή χρόνιος μετεγχειρητικός πόνος.
Πρόκειται για την πιο σύγχρονη χειρουργική μέθοδο των τελευταίων δεκαετιών. Κατά την εκτέλεση μιας ρομποτικής χειρουργικής επέμβασης ο Χειρουργός δεν στέκεται πάνω από τον ασθενή, αλλά χειρίζεται τα εργαλεία απομακρυσμένα μέσω μιας σύγχρονης ρομποτικής κονσόλας. Οι κινήσεις του ιατρού αναπαράγονται με απόλυτη ακρίβεια από τους ευέλικτους αρθρωτούς βραχίονες του ρομποτικού συστήματος. Μία κάμερα υψηλής ευκρίνειας, που είναι προσαρμοσμένη στον έναν από τους τέσσερις βραχίονες προσφέρει τρισδιάστατη εικόνα υψηλής ευκρίνειας, με δυνατότητα μεγέθυνσης του χειρουργικού πεδίου έως και 15 φορές.
Η ελάχιστα επεμβατική χειρουργική αντιμετώπιση των κηλών του κοιλιακού τοιχώματος αποτελεί πεδίο εξαιρετικού ενδιαφέροντος, τόσο από την επιστημονική κοινότητα, όσο και από την κοινότητα των ασθενών. Οι σύγχρονες χειρουργικές τεχνικές προσφέρουν πολλαπλά πλεονεκτήματα όταν εφαρμόζονται σωστά από κάποιον έμπειρο και εξειδικευμένο στον τομέα Χειρουργό.
Ο Δρ. Χαράλαμπος Σπυρόπουλος είναι από τους ελάχιστους Έλληνες Χειρουργούς, που διαθέτει πιστοποίηση Mastery in Hernia Surgery από το μεγαλύτερο και αυστηρότερο Διεθνή Φορέα Χειρουργικών Πιστοποιήσεων Surgical Review Corporation (SRC). Έχει διακριθεί ως Master Surgeon & Surgeon of Excellence στη Χειρουργική Αντιμετώπιση Κηλών του Κοιλιακού Τοιχώματος, με την εφαρμογή λαπαροσκοπικής, ενδοσκοπικής και ρομποτικής προσέγγισης.
Τέλος ο Δρ. Χαράλαμπος Σπυρόπουλος ειναι Διευθυντής της Η' Χειρουργικής Κλινικής του νοσοκομείου ΙΑΣΩ, εποπτεύοντας όλα τα πρωτόκολλα λειτουργίας του.
Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις χειρουργικές μεθόδους αποκατάστασης των κηλών του κοιλιακού τοιχώματος, καθώς και τα συμπτώματα που προκαλούν, μη διστάσετε να επικοινωνήσετε με τον Δρ. Χαράλαμπο Σπυρόπουλο.
Η κύστη κόκκυγα είναι μια χρόνια φλεγμονή του δέρματος και του υποδόριου ιστού της ιεροκοκκυγικής περιοχής, της περιοχής δηλαδή που βρίσκεται στην κορυφή της μεσογλουτιαίας πτυχής, στο κατώτερο σημείο της σπονδυλικής στήλης. Όταν η φλεγμονή εξελίσσεται και ξεκινά η συλλογή πύου στο σημείο, επέρχεται η αποστηματοποίηση της κύστης κόκκυγα, με τα γνωστά δυσάρεστα συμπτώματα της πάθησης.
Ονομάζεται και τριχοφωλεακό συρίγγιο, καθώς πρόκειται για έναν κυστικό σχηματισμό, ο οποίος περιέχει τρίχες. Τα ακριβή αίτια δημιουργίας της κύστης κόκκυγα δεν έχουν διευκρινιστεί ακόμη. Η επικρατούσα άποψη είναι πως ο σχηματισμός της οφείλεται στην υποδόρια εισχώρηση τριχών σε διευρυμένους πόρους των σμηγματογόνων αδένων της περιοχής. Με αυτόν τον τρόπο δημιουργούνται μικροαποστήματα, τα οποία συμβάλουν σε ένα φαύλο κύκλο διεύρυνσης πόρων και εισχώρησης περισσότερων τριχών.
Οι εστίες τριχών που δημιουργούνται εμποδίζουν την επούλωση του δέρματος, διευκολύνοντας με αυτόν τον τρόπο την είσοδο και ανάπτυξη μικροοργανισμών μέσα στις κύστεις. Οι διάσπαρτες φλεγμονώδεις εστίες προοδευτικά επιτείνονται και συνενώνονται, σχηματίζοντας την κύστη κόκκυγα.
Οξεία ονομάζεται η φάση της πάθησης, κατά τη διάρκεια της οποίας εμφανίζονται τα περισσότερα συμπτώματα και το απόστημα της κύστης κόκκυγα. Πολλοί από τους ασθενείς δεν αντιλαμβάνονται την ύπαρξη της κύστης στην περιοχή του κόκκυγα έως ότου ξεκινήσει η οξεία φάση με τη συλλογή πύου και τη δημιουργία του αποστήματος.
Η συλλογή πύου οδηγεί στην αύξηση του μεγέθους της κύστης και την πρόκληση οξέος πόνου στην περιοχή. Άλλα συμπτώματα, τα οποία εμφανίζονται σε αυτήν τη φάση της φλεγμονής περιλαμβάνουν:
Σε περίπτωση που το απόστημα της κύστης κόκκυγα αυξηθεί υπερβολικά σε μέγεθος, προκαλώντας έντονα συμπτώματα χωρίς να «σπάσει» από μόνη της, θα πρέπει άμεσα να διανοιχθεί χειρουργικά.
Η διάνοιξη της κύστης και η παροχέτευση του υγρού θα ανακουφίσει από τα συμπτώματα, δεν θα θεραπεύσει όμως την πάθηση. Η οριστική θεραπεία της κύστης κόκκυγα είναι χειρουργική και μπορεί να πραγματοποιηθεί έπειτα από μερικές εβδομάδες, αφού υποχωρήσει η οξεία φλεγμονή.
Οι σύγχρονοι Χειρουργοί έχουν στη διάθεσή τους μεθόδους ελάχιστης επεμβατικότητας, οι οποίες επιτρέπουν την οριστική και ανώδυνη θεραπεία της κύστης κόκκυγα, χωρίς νυστέρι, με χρήση laser ή ραδιοσυχνοτήτων.
Ο Γενικός Χειρουργός Δρ. Χαράλαμπος Σπυρόπουλος χρησιμοποιεί εδώ και χρόνια, με απόλυτη επιτυχία την Ελάχιστα Επεμβατική Ενδοσκοπική Μέθοδο EPSIT (Endoscopic Pilonidal Sinus Treatment). Η μέθοδος πραγματοποιείται με χρήση τοπικής αναισθησίας ή μέθης, ώστε ο ασθενής να μη νιώσει καθόλου πόνο κατά τη διάρκεια της επέμβασης.
Η διαδικασία περιλαμβάνει χαρτογράφηση της περιοχής και πολλαπλές πλύσεις για εντοπισμό των όλων των συριγγωδών πόρων και καλό καθαρισμό των αποστηματικών κοιλοτήτων. Στη συνέχεια εισάγεται μια οπτική ίνα θεραπευτικού laser, η οποία μέσω μια φωτοθερμικής διαδικασίας προκαλεί σύμπτωση των τοιχωμάτων και σύγκλειση της κύστης, ενώ ταυτόχρονα καταστρέφει και τις διακλαδώσεις ελαττώνοντας τις πιθανότητες υποτροπής.
Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την οριστική θεραπεία της κύστης κόκκυγα με την Ελάχιστα Επεμβατική Ενδοσκοπική Μέθοδο EPSIT, μη διστάσετε να επικοινωνήσετε με το Δρ. Χαράλαμπο Σπυρόπουλο, Ειδικό Χειρουργό, Διευθυντή της Η’ Χειρουργικής Κλινικής του Νοσοκομείου ΙΑΣΩ.
Το εξόγκωμα που εμφανίζεται κάτω από το δέρμα αποτελεί το πιο χαρακτηριστικό σύμπτωμα μιας κήλης του κοιλιακού τοιχώματος. Είναι όμως όλες οι κήλες του κοιλιακού τοιχώματος εμφανείς; Παρουσιάζουν όλες τα ίδια συμπτώματα;
Ο Γενικός Χειρουργός & Διευθυντής της Η’ Χειρουργικής Κλινικής του Νοσοκομείου ΙΑΣΩ Δρ. Χαράλαμπος Σπυρόπουλος μας ενημερώνει στο παρακάτω κείμενο για την περίπτωση της κήλης που δε φαίνεται ή αλλιώς της «κρυφής κήλης».
Ο όρος κήλη του κοιλιακού τοιχώματος περιγράφει την πρόπτωση τμήματος ενός ενδοκοιλιακού σπλάχνου ή λιπώδους ιστού μέσω κάποιου ελλείματος του μυϊκού τοιχώματος της κοιλιάς.
Το συνηθέστερο σύμπτωμα μιας κήλης του κοιλιακού τοιχώματος είναι η διόγκωση που εμφανίζεται κάτω από το δέρμα της περιοχής, η οποία είναι εμφανής όταν ο ασθενής είναι όρθιος και εξαφανίζεται όταν βρίσκεται σε ύπτια θέση. Υπάρχουν όμως περιπτώσεις και είδη κηλών, τα οποία μπορεί να μην εκδηλώνονται με αυτήν τη μορφή. Χαρακτηριστικό παράδειγμα τέτοιου τύπου κήλης αποτελεί η κήλη των αθλητών.
Η κήλη των αθλητών είναι ένα είδος κήλης, το οποίο δεν έχει κατανοηθεί επαρκώς μέχρι και σήμερα. Συμβαίνει συνήθως σε νεαρούς άνδρες, οι οποίοι ασχολούνται επαγγελματικά ή ερασιτεχνικά με τον αθλητισμό. Ιδιαιτερότητα της συγκεκριμένης κήλης αποτελεί το ότι δεν παρουσιάζεται απαραιτήτως με τη μορφή εξογκώματος, γεγονός που δυσχεραίνει και τη διάγνωσή της.
Ο πόνος στη βουβωνική χώρα, ο οποίος μπορεί να αντανακλά και στην περιοχή των προσαγωγών, των όρχεων και εσωτερικά στο μηρό, σε συνδυασμό με το ιστορικό του ασθενούς και ορισμένες εξετάσεις οδηγούν συνήθως έναν έμπειρο Γενικό Χειρουργό στη διάγνωση της κήλης των αθλητών.
Δεν είναι όμως η κήλη των αθλητών η μοναδική περίπτωση «κρυφής κήλης» που μπορεί να παρουσιαστεί. Έρευνες έχουν αποδείξει πως ο χρόνιος πυελικός πόνος, ο οποίος επηρεάζει περίπου το 15% των γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας, μπορεί να οφείλεται στην ύπαρξη κάποιας μορφής κήλης που δε φαίνεται.
Ο χρόνιος πυελικός πόνος αποτελεί συχνό παράγοντα άγχους των γυναικών με επιπτώσεις στην καθημερινότητά τους. Συνήθως, οι γυναίκες που αντιμετωπίζουν αυτό το σύμπτωμα απευθύνονται σε γυναικολόγο και υποβάλλονται σε μια σειρά εξετάσεων χωρίς όμως να εντοπίζεται κάποιο γυναικολογικό πρόβλημα. Ο έλεγχος της περιοχής με υπερηχογράφημα αποτελεί συνήθως μια αποτελεσματική μέθοδο, με την οποία επιτυγχάνεται ο εντοπισμός και η διάγνωση της κρυφής κήλης.
Σε μια μακρόχρονη έρευνα που πραγματοποιήθηκε στο Τμήμα Ελάχιστα Επεμβατικής Χειρουργικής του Henry Ford Health System του Detroit, σχετικά με το θέμα των κηλών που δε φαίνονται, διαπιστώθηκε πως σχεδόν κάθε μορφή κήλης του κοιλιακού τοιχώματος μπορεί να παραμείνει «αόρατη».
Οι διαγνώσεις που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια των 11 ετών που διήρκησε η έρευνα περιλάμβαναν τις εξής μορφές κήλης:
Ο τρόπος αντιμετώπισης των «κρυφών» κηλών του κοιλιακού τοιχώματος είναι ο ίδιος με αυτόν που χρησιμοποιείται για τις κήλες που παρουσιάζονται με τη μορφή εξογκώματος. Η μοναδική ασφαλής θεραπευτική επιλογή είναι η χειρουργική επέμβαση. Πλέον οι χειρουργικές επιλογές που διαθέτουμε είναι αρκετά εξελιγμένες, ώστε ο ασθενής να μην ταλαιπωρείται σχεδόν καθόλου κατά τη διάρκεια, αλλά και μετά τη χειρουργική επέμβαση.
Τόσο η λαπαροσκοπική όσο και η ρομποτική χειρουργική προσπέλαση αποτελούν σύγχρονες επιλογές ελάχιστης επεμβατικότητας, οι οποίες δίνουν τη δυνατότητα αντιμετώπισης κάθε μορφής κήλης με τον πλέον «φιλικό» προς τον ασθενή τρόπο. Ανάλογα με τον τύπο της κήλης και τα χαρακτηριστικά της κάθε περίπτωσης, ο Χειρουργός θα προτείνει την κατάλληλη χειρουργική μέθοδο και το ενισχυτικό πλέγμα αποκατάστασης.
Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις κήλες του κοιλιακού τοιχώματος και για τις χειρουργικές επιλογές αντιμετώπισής τους μη διστάσετε να επικοινωνήσετε με τον Ειδικό Χειρουργό Δρ. Χαράλαμπο Σπυρόπουλο.
Η παχυσαρκία είναι μια πολύπλοκη και πολυπαραγοντική νόσος, η οποία έχει διεκδικήσει το ενδιαφέρον μεγάλου μέρους της Διεθνούς Επιστημονικής Κοινότητας, τουλάχιστον κατά τη διάρκεια των τελευταίων 30 ετών. Πρόκειται για μια αναγνωρισμένη από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας ασθένεια, η οποία επηρεάζει ένα εξαιρετικά μεγάλο ποσοστό του παγκόσμιου πληθυσμού. Εκτιμάται πως αν ο ρυθμός εξάπλωσης της παχυσαρκίας συνεχίσει να είναι ο ίδιος μέχρι το 2030, το 38% του παγκόσμιου ενήλικου πληθυσμού θα είναι υπέρβαρο και το 20% παχύσαρκο. Τρομακτικά είναι τα δεδομένα για τις ΗΠΑ, όπου προβλέπεται πως σε 10 χρόνια από σήμερα το 85% των ενηλίκων θα είναι υπέρβαροι ή παχύσαρκοι.
Υπάρχουν διάφοροι δείκτες ταξινόμησης της παχυσαρκίας στην παγκόσμια βιβλιογραφία. Ο επικρατέστερος εξ’ αυτών είναι ο Δείκτης Μάζας Σώματος (ΔΜΣ ή BMI), ο υπολογισμός του οποίου απαιτεί μόνο 2 απλούς ανθρωπομετρικούς δείκτες: το ύψος και το σωματικό βάρος.
Η ταξινόμηση γίνεται ως εξής:
| Τύπος Μέτρησης | |
ΔΜΣ= Kg / m2
|
|
| BMI | Ταξινόμηση Παχυσαρκίας |
| BMI < 18 | Λιποβαρής |
| 18.1 < BMI < 24.9 | Φυσιολογικό σωματικό βάρος |
| 25 < ΒΜΙ < 29.9 | Υπέρβαρος |
| 30 < ΒΜΙ < 34.9 | Παχύσαρκος |
| 35 < BM I< 39.9 | Σοβαρά Παχύσαρκος |
| BMI > 40 | Νοσογόνος Παχυσαρκία |
Από τον παραπάνω πίνακα ταξινόμησης της παχυσαρκίας προκύπτει και το πλαίσιο, σύμφωνα με το οποίο χαρακτηρίζεται πως κάποιος πάσχει από Νοσογόνο Παχυσαρκία ή αλλιώς Παχυσαρκία 3ου βαθμού.
Ως Νοσογόνος Παχυσαρκία ορίζεται η κατάσταση, κατά την οποία ο ΔΜΣ είναι άνω του 40 χωρίς κάποιο συνοδό νόσημα ή άνω του 35, σε περιπτώσεις που συνυπάρχουν τουλάχιστον 2 συνοδά νοσήματα.
Η νοσογόνος παχυσαρκία ενοχοποιείται για την εμφάνιση πολλών σοβαρών καταστάσεων υγείας, καθώς και για τη μείωση του προσδόκιμου ζωής των ασθενών. Ασθένειες, οι οποίες σχετίζονται αιτιολογικά με την υπερβάλλουσα συσσώρευση σωματικού λίπους ονομάζονται συν-νοσηρότητες της παχυσαρκίας.
Μερικές από τις συχνότερες συν-νοσηρότητες της νοσογόνου παχυσαρκίας είναι οι εξής:
Οι περισσότερες περιπτώσεις νοσογόνου παχυσαρκίας δεν μπορούν να αντιμετωπισθούν αποτελεσματικά με μεταβολή των διατροφικών συνηθειών και άσκηση. Στατιστικά, έχει αποδειχθεί πως ένα πολύ μικρό ποσοστό των σοβαρά παχύσαρκων ασθενών κατάφεραν να νικήσουν την ασθένεια με χρήση συντηρητικών μεθόδων δίαιτας και γυμναστικής. Στις περισσότερες μάλιστα περιπτώσεις αποδεικνύεται πως η απογοήτευση που ακολουθεί μια ανεπιτυχή προσπάθεια απώλειας κιλών επιβαρύνει ακόμη περισσότερο το πρόβλημα.
Η χειρουργική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας ή αλλιώς βαριατρική χειρουργική αποτελεί μια αποδεδειγμένα αποτελεσματική λύση για την οριστική αντιμετώπιση της νοσογόνου παχυσαρκίας και τη βελτίωση της υγείας των ασθενών.
Υπάρχουν διάφορες χειρουργικές μέθοδοι αντιμετώπισης της νοσογόνου παχυσαρκίας. Ο τύπος της παχυσαρκίας, τα κλινικά χαρακτηριστικά, ο τρόπος ζωής και οι προτιμήσεις του ασθενή αποτελούν πολύτιμα στοιχεία, τα οποία βοηθούν το Χειρουργό να αποφασίσει ποια χειρουργική μέθοδος ενδείκνυται σε κάθε περίπτωση.
Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη χειρουργική αντιμετώπιση της νοσογόνου παχυσαρκίας επικοινωνήστε με το Γενικό Χειρουργό Δρ. Χαράλαμπο Σπυρόπουλο. Ο Χειρουργός κατέχει μακρόχρονη εμπειρία και απόλυτη εξειδίκευση στη χειρουργική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας, καθώς έχει εκτελέσει πολυάριθμες βαριατρικές επεμβάσεις και επανεπεμβάσεις (certified bariatric surgeon). Ο Δρ. Χαράλαμπος Σπυρόπουλος διατελεί Διευθυντής της Η' Χειρουργικής Κλινικής του νοσοκομείου ΙΑΣΩ και Εκλεγμένο μέλος του τετραμελούς Διοικητικού Συμβουλίου της Ελληνικής Χειρουργικής Εταιρίας Παχυσαρκίας.
Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό υγείας (Π.Ο.Υ.), παχυσαρκία ορίζεται η αυξημένη εναπόθεση λίπους στο ανθρώπινο σώμα, που έχει ως αποτέλεσμα την πρόκληση σοβαρών προβλημάτων υγείας και τη μείωση του προσδόκιμου ζωής. Πρόκειται για μια πολυπαραγοντική ασθένεια η οποία τα τελευταία χρόνια έχει λάβει διαστάσεις πανδημίας, πλήττοντας εξαιρετικά μεγάλο ποσοστό του παγκόσμιου πληθυσμού.
Ο Σακχαρώδης Διαβήτης αποτελεί μια από τις συχνότερες μεταβολικές ασθένειες της εποχής μας. Χαρακτηρίζεται από διαταραχή του μεταβολισμού της γλυκόζης και υψηλά επίπεδα του σακχάρου στο αίμα.
Ο Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 2, ο οποίος ονομάζεται και μη ινσουλινοεξαρτώμενος, είναι συχνότερος. Αφορά περίπου το 80% του πληθυσμού των ασθενών με σακχαρώδη διαβήτη. Πρόκειται για μια διαταραχή που οφείλεται κυρίως στην αυξημένη αντίσταση των κυττάρων στόχων στη δράση της ινσουλίνης και σε μικρότερο βαθμό στη μειωμένη παραγωγή ινσουλίνης από το πάγκρεας.
Σύμφωνα με στοιχεία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Διαβήτη (International Diabetes Federation), το 2015 οι ασθενείς που έπασχαν από Σακχαρώδη Διαβήτη ανέρχονταν στα 415 εκατομμύρια. Προβλέπεται πως μέχρι το έτος 2040, ο αριθμός των διαβητικών ασθενών θα αυξηθεί στα 642 εκατομμύρια.
Ο Π.Ο.Υ έχει αναγνωρίσει την Παχυσαρκία ως πανδημία από το 1997. Πολλοί όμως κάνουν λόγο για μια διπλή πανδημία παχυσαρκίας και διαβήτη, η οποία είναι γνωστή με τον όρο “Diabesity” (Diabetes: Διαβήτης & Obesity: Παχυσαρκία).
Οι δύο αυτές ασθένειες συνδέονται άρρηκτα, καθώς η παχυσαρκία αποτελεί τον κύριο παράγοντα κινδύνου για την πρόκληση του Διαβήτη τύπου 2. Στατιστικά στοιχεία του Π.Ο.Υ. δείχνουν πως το 44% των συνολικών περιπτώσεων Διαβήτη έχουν ως αιτία το υπερβάλλον σωματικό βάρος, είτε πρόκειται για υπέρβαρους, είτε για παχύσαρκους ασθενείς.
Η βιοχημική σχέση ανάμεσα στις δύο ασθένειες βρίσκεται στην ενδοκρινική δράση του λιπώδους ιστού. Παλαιότερα ο λιπώδης ιστός θεωρούνταν απλώς μια πλούσια αποθήκη ενέργειας για τον οργανισμό. Πλέον όμως είναι σαφές πως έχει σημαντική ενδοκρινική λειτουργία μέσω της παραγωγής πεπτιδίων με ορμονική δράση. Ο ακριβής ρόλος και η λειτουργία του λιπώδους ιστού ως ενδοκρινής αδένας όπως και η δράση όλων των πεπτιδίων που παράγει δεν έχουν αποσαφηνισθεί ακόμη πλήρως. Παρόλα αυτά θεωρείται πως η κατανόηση της λειτουργίας του θα επιτρέψει τη θεραπεία πολλών μεταβολικών διαταραχών.
Η σχέση αιτίου – αιτιατού που συνδέει τις δύο ασθένειες μεταξύ τους μας παρέχει πολύτιμα δεδομένα για τη συνδυαστική αντιμετώπισή τους. Αποδεδειγμένα πλέον η επιτυχημένη αντιμετώπιση της Κλινικά Σοβαρής Παχυσαρκίας θεραπεύει ή βελτιώνει δραστικά και το Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2.
Από το 2017 Ενδοκρινολογικές Εταιρίες σε όλον τον κόσμο έχουν αποδεχθεί και υιοθετήσει τη χειρουργική θεραπεία ως ενδεδειγμένο τρόπο αντιμετώπισης του Σακχαρώδους Διαβήτη τύπου 2 και της Παχυσαρκίας.
Ο όρος μεταβολική χειρουργική χρησιμοποιείται για να περιγράψει τις επεμβάσεις που αντιμετωπίζουν ταυτόχρονα την παχυσαρκία και ορισμένα μεταβολικά νοσήματα, συμπεριλαμβανομένου του Σακχαρώδους Διαβήτη τύπου 2. Πρόκειται για επεμβάσεις οι οποίες μέσω των αλλαγών που επιτυγχάνουν στο γαστρεντερικό σύστημα προκαλούν άμεσες αλλαγές και στο μεταβολισμό της γλυκόζης.
Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη χειρουργική αντιμετώπιση τις παχυσαρκίας, τις διαθέσιμες επεμβάσεις παχυσαρκίας και τη χειρουργική αντιμετώπιση του διαβήτη και άλλων μεταβολικών νοσημάτων μη διστάσετε να επικοινωνήσετε με τον Ειδικό Χειρουργό Δρ. Χαράλαμπο Σπυρόπουλο, Διευθυντή της Η' Χειρουργικής Κλινικής του νοσοκομείου ΙΑΣΩ.
Ο Χειρουργός έχει ασχοληθεί ιδιαίτερα με την Ελάχιστα Επεμβατική Χειρουργική (Λαπαροσκοπική / Ρομποτική χειρουργική) για την αντιμετώπιση της Παχυσαρκίας. Διαθέτει σημαντικό συγγραφικό έργο σχετικά με θέματα της χειρουργικής της παχυσαρκίας, τα οποία έχουν τύχει διεθνούς αναγνώρισης. Είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Λαπαροσκοπικής και Ενδοσκοπικής Χειρουργικής, μέλος της Παγκόσμιας Εταιρίας Χειρουργικής αντιμετώπισης της Παχυσαρκίας και των μεταβολικών νοσημάτων και Μέλος του Αμερικανικού Κολεγίου Χειρουργών.
Τον Ιανουάριο του 2020 εξελέγη μέλος του τετραμελούς Διοικητικού Συμβουλίου της Ελληνικής Χειρουργικής Εταιρίας Παχυσαρκίας. (Ε.Χ.Ε.Π.).
Η πανδημία του κορωνοϊού που κατέφθασε στη χώρα μας το Μάρτιο του 2020 έχει επιφέρει σημαντικές αλλαγές στην εργασία, την εκπαίδευση, τη διασκέδαση και άλλους τομείς της καθημερινότητάς μας. Όπως ήταν αναμενόμενο ο τομέας, ο οποίος έχει επηρεαστεί περισσότερο από κάθε άλλον είναι εκείνος της υγείας. Βιώνουμε τη μεγαλύτερη υγειονομική κρίση των τελευταίων δεκαετιών, με άμεσες συνέπειες στην περίθαλψη ασθενών που αντιμετωπίζουν σοβαρές καταστάσεις υγείας.
Είναι δεδομένο πως η παρατεταμένη αναστολή της χειρουργικής δραστηριότητας επισύρει σοβαρές συνέπειες στην υγεία ανθρώπων, που αντιμετωπίζουν ασθένειες που χρήζουν χειρουργικής αποκατάστασης. Καθώς βρισκόμαστε εν μέσω του δεύτερου κύματος της πανδημίας κρίνεται πλέον ζωτικής σημασίας να υπάρξει μία ολοκληρωμένη και συνεπής στρατηγική που να προστατεύει τις βασικές ιατρικές υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένης της χειρουργικής.
Σε πολλά νοσοκομεία της χώρας εκτελούνται ήδη από το προηγούμενο lockdown κανονικά όλων των ειδών οι χειρουργικές επεμβάσεις, υπό αυστηρές προϋποθέσεις προστασίας και ασφάλειας:
Στην αρχή της πανδημίας δημιουργήθηκε ένας οδηγός για την ιεράρχηση των χειρουργικών παθήσεων κατά τη διάρκεια της πανδημίας του κορωνοϊού από το FSSA (Federation of Surgical Specialty Associations). O οδηγός εκπονήθηκε από ειδικούς χειρουργούς και ενημερώνεται σε τακτική βάση. Πρέπει να σημειωθεί πως είναι χρήσιμος μόνο βραχυπρόθεσμα για το χρονικό διάστημα της πανδημίας. Όλοι οι ασθενείς που αναφέρονται σε οποιαδήποτε κατηγορία θα πρέπει να τελούν υπό συνεχή ιατρική παρακολούθηση ώστε να διασφαλίζεται η σταθερότητα της κατάστασης της υγείας τους. Επιπλέον τα χρονικά διαστήματα που αναφέρονται είναι ενδεικτικά.
Κάθε περίπτωση ασθενούς θα πρέπει να αξιολογείται μεμονωμένα από εξειδικευμένο Χειρουργό, ο οποίος θα ορίσει και το χρονικό περιθώριο πραγματοποίησης της επέμβασης.
Παρακάτω παρατίθεται ενδεικτικός οδηγός ιεράρχησης επεμβάσεων Γενικής Χειρουργικής, όπως δημιουργήθηκε από τον FSSA.
|
Επείγουσα ανάγκη Χειρουργείου - Εντός 24 ωρών |
Έκτακτη ανάγκη χειρουργείου – Εντός 72 ωρών |
Χειρουργική αντιμετώπιση 4 Εβδομάδων |
Χειρουργική αντιμετώπιση εντός 3 μηνών |
Χειρουργική αντιμετώπιση, η οποία μπορεί να αναβληθεί για περισσότερο από 3 μήνες |
| Διάτρηση
γαστρεντερικού σωλήνα (οισοφάγος, στόμαχος, έντερο) Ισχαιμία εντέρου Νεκρωτική φασιίτιδα Αποφρακτικός ειλεός Επιπλοκές προηγούμενου χειρουργείου (πχ. αναστομωτικές διαφυγές, αιμορραγία) Ενδοκοιλιακό τραύμα Απόφραξη ανώτερου αεραγωγού Μεταμόσχευση οργάνου |
Περίσφιξη κήλης
Απόφραξη λεπτού εντέρου Εντοπισμένη ενδοπεριτοναϊκή λοίμωξη, για την οποία απέτυχε η συντηρητική θεραπεία Ενδοσκόπηση ανώτερου γαστρεντερικού σωλήνα για ξένο σώμα Αναθεώρηση βαριατρικής επέμβασης (επέμβασης παχυσαρκίας) λόγω επιπλοκής |
Επεμβάσεις για αντιμετώπιση πρωτοπαθούς ή μεταστατικού καρκίνου χωρίς επιπλοκή
Επεμβάσεις ήπατος Οξεία χολοκυστίτιδα (όταν η αντιβιοτική θεραπεία ήταν επιτυχής) Παγκρεατίτιδα Θυρεοειδεκτομή για αντιμετώπιση καρκίνου του θυρεοειδούς αδένα |
Κολεκτομή για αντιμετώπιση ελκώδους κολίτιδας (εκτός οξείας φάσης)
Θεραπεία περιεδρικού συριγγίου Ορισμένες περιπτώσεις καρκίνου Χολοκυστεκτομή (εκτός από οξεία χολοκυστίτιδα) Αναθεώρηση βαριατρικής επέμβασης |
Καλοήθεις πολύποδες παχέος εντέρου
Κλείσιμο εκτροπής ειλεοστομίας (σε περίπτωση που δεν υπάρχουν επιπλοκές) Εκτομή καλοήθων πολυπόδων ορθού Εκλεκτική χολοκυστεκτομή Θεραπεία γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης Θυρεοειδεκτομή λόγω όζων θυρεοειδούς αδένα |
Ο Χειρουργός σας θα σας συμβουλεύσει κατάλληλα σε περίπτωση που χρειαστεί να υποβληθείτε σε κάποια χειρουργική επέμβαση κατά τη διάρκεια της πανδημίας, ή ακόμα και κατά τη διάρκεια του lockdown . Ορισμένα απλά βήματα προσωπικής ασφάλειας, τα οποία μπορείτε να ακολουθήσετε, σε περίπτωση που είστε υποψήφιος για κάποια χειρουργική επέμβαση είναι τα εξής:
Ο Δρ. Χαράλαμπος Σπυρόπουλος είναι Διευθυντής της Η' Χειρουργικής Κλινικής του νοσοκομείου ΙΑΣΩ , όπου τηρούνται αυστηρά όλες οι προδιαγραφές ασφαλείας.
Επικοινωνήστε με το Χειρουργό, σε περίπτωση που θέλετε να μάθετε περισσότερα σχετικά με τη χειρουργική αντιμετώπιση παθήσεων κατά την περίοδο της πανδημίας. Μην αναβάλλετε την επίσκεψή σας στον ιατρό εξαιτίας της κατάστασης. Ζητήστε άμεση Ιατρική γνωμάτευση για οποιοδήποτε θέμα υγείας σας απασχολεί ή για οποιοδήποτε σύμπτωμα αντιμετωπίζετε.
Η κλινικά σοβαρή παχυσαρκία (ΔΜΣ > 40 kg /m²) αυξάνει τον κίνδυνο θανάτου από κορωνοϊό περισσότερο από λοιπούς προδιαθεσικούς παράγοντες (λοιπά υποκείμενα νοσήματα). Αυτό φαίνεται να είναι το αποτέλεσμα μιας έρευνας που πραγματοποιήθηκε από τον μεγαλύτερο ασφαλιστικό φορέα της Καλιφόρνια.
Οι ΗΠΑ είναι μία από τις χώρες με το υψηλότερο ποσοστό παχύσαρκων ατόμων στον πληθυσμό τους. Σύμφωνα με επίσημα στατιστικά στοιχεία, το 42% των ενηλίκων έχουν ΔΜΣ άνω των 30 kg/m², που σηματοδοτεί το όριο της παχυσαρκίας.
Στην έρευνα συμμετείχαν 6.916 ασθενείς θετικοί στον Covid-19. Οι μισοί από αυτούς ήταν παχύσαρκοι (ΔΜΣ > 30 kg/m²), ενώ σχεδόν το 10% έπασχε από κλινικά σοβαρή παχυσαρκία (ΔΜΣ > 40 kg/m²). Στην έρευνα συμμετείχαν και άτομα με υποκείμενα νοσήματα, τα οποία φαίνεται να σχετίζονται με υψηλά ποσοστά θνησιμότητας από Covid-19, όπως υψηλή αρτηριακή πίεση, υπερλιπιδαιμία, διαβήτης και άσθμα.
Τα αποτελέσματα έδειξαν πως ο κίνδυνος θανάτου για τους παχύσαρκους ασθενείς με ΔΜΣ έως 44 kg/m² ήταν σχεδόν 3 φορές υψηλότερος ανεξάρτητα από τα υποκείμενα νοσήματα. Επιπροσθέτως, για ασθενείς με ΔΜΣ > 44 kg/m² ο κίνδυνος θανάτου ήταν 4,18 φορές υψηλότερος σε σύγκριση με άτομα φυσιολογικού σωματικού βάρους.
Συμπερασματικά, η παχυσαρκία αποτελεί έναν από τους σοβαρότερους παράγοντες κινδύνου για τον νέο κορωνοϊό. Οι παχύσαρκοι ασθενείς παρουσιάζουν υψηλότερη θνησιμότητα, αυξημένη πιθανότητα νοσηλείας, ανάγκης για εντατική θεραπεία και επιπλοκών. Πέρα λοιπόν από τα μέτρα προσωπικής φροντίδας, είναι σημαντικό αυτές οι ομάδες του πληθυσμού να μεριμνήσουν για τη βελτίωση της υγείας τους και την καταπολέμηση της κατάστασης που τους θέτει σε κίνδυνο.
Η αλλαγή των διατροφικών συνηθειών και η υιοθέτηση ενός πλάνου σωματικής δραστηριότητας σίγουρα βοηθούν στη διαχείριση του σωματικού βάρους και τη βελτίωση της υγείας. Παρόλα αυτά αμφισβητείται η επάρκεια των συντηρητικών μεθόδων απώλειας βάρους σε περιπτώσεις ασθενών που πάσχουν από νοσογόνο παχυσαρκία. Αποδεδειγμένα, το 95% των παχύσαρκων ασθενών που χάνουν βάρος με δίαιτα και γυμναστική, το ανακτούν μετά από κάποιο χρονικό διάστημα. Η παχυσαρκία είναι μία αναγνωρισμένη νόσος και θα πρέπει να αντιμετωπίζεται αναλόγως και με ιατρική καθοδήγηση.
Η χειρουργική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας είναι η αποτελεσματικότερη μέθοδος καταπολέμησης της ασθένειας. Με χρήση σύγχρονων ελάχιστα επεμβατικών χειρουργικών μεθόδων, αλλά και ειδική ιατρική καθοδήγηση, οι ασθενείς καταφέρνουν να επιτύχουν μεγάλη απώλεια σωματικού λίπους αλλά και να διατηρήσουν στη συνέχεια το βάρος τους σε φυσιολογικά επίπεδα.
Η παχυσαρκία είναι μία πολυπαραγονική νόσος, η οποία θα πρέπει να αντιμετωπίζεται εξατομικευμένα για τον κάθε ασθενή. Μπορείτε να δείτε τα χαρακτηριστικά της κάθε επέμβασης και να ενημερωθείτε σχετικά με το ποια ανταποκρίνεται καλύτερα στις δικές σας ανάγκες και διατροφικές συνήθειες εδώ.
Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε με το Γενικό Χειρουργό Δρ. Χαράλαμπο Σπυρόπουλο, Διευθυντής της Η' Χειρουργικής Κλινικής του νοσοκομείου ΙΑΣΩ, μέλος της Παγκόσμιας Εταιρίας Χειρουργικής αντιμετώπισης της Παχυσαρκίας και των μεταβολικών νοσημάτων (IFSO), Μέλος του Αμερικανικού Κολεγίου Χειρουργών (FACS) και Εκλεγμένο μέλος του τετραμελούς Διοικητικού Συμβουλίου της Ελληνικής Χειρουργικής Εταιρίας Παχυσαρκίας (Ε.Χ.Ε.Π.).

Στοιχεία Επικοινωνίας