2106856177
2106856177

Η παχυσαρκία αποτελεί ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα υγείας του σύγχρονου δυτικού κόσμου. Έχει αναγνωρισθεί επίσημα ως ασθένεια από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας από το 1948. Η ιδιαιτερότητα της νόσου έγκειται στο γεγονός πως δεν αφορά κάποιο τμήμα του πληθυσμού, αλλά το σύνολό του. Σύμφωνα με μία μελέτη της Ελληνικής Ιατρικής Εταιρίας Παχυσαρκίας, το ποσοστό των παχύσαρκων ανδρών στη χώρα μας ανέρχεται στο 67.1%, των γυναικών στο 48.1%, ενώ τα ποσοστά της παιδικής & εφηβικής παχυσαρκίας είναι από τα υψηλότερα στην Ευρώπη.

Τι είναι η παχυσαρκία;

O ανθρώπινος οργανισμός για να λειτουργήσει και να εκτελέσει όλες του τις βασικές λειτουργίες χρειάζεται, μεταξύ άλλων, συγκεκριμένη ποσότητα λίπους. Αυτό ονομάζεται βασικό λίπος (essential fat) και βρίσκεται αποθηκευμένο στην καρδιά, τους πνεύμονες, το μυελό των οστών, το ήπαρ, το έντερο, το σπλήνα, σε ιστούς του ΚΝΣ και στους μυς. Η δεύτερη κατηγορία λίπους που υπάρχει στο σώμα μας ονομάζεται αποθηκευτικό λίπος και αποτελεί την «αποθήκη ενέργειας» του οργανισμού. Προέρχεται από την τροφή και σχετίζεται με το ισοζύγιο ενέργειας, δηλαδή την ισορροπία μεταξύ των θερμίδων που προσλαμβάνουμε και εκείνων που καταναλώνουμε (βασικός μεταβολισμός & φυσική δραστηριότητα).

Δείκτης Μάζας Σώματος (ΔΜΣ)

Το πηλίκο του σωματικού βάρους σε κιλά προς το τετράγωνο του ύψους σε μέτρα συνιστά το Δείκτη Μάζας Σώματος ( ΔΜΣ=   ).  Πρόκειται για έναν αρκετά απλό και αξιόπιστο δείκτη, ο οποίος υπολογίζει με σχετική ακρίβεια την ποσότητα του αποθηκευτικού λίπους στο σώμα. Ο Δείκτης Μάζας Σώματος χρησιμοποιείται ευρέως από ιατρούς και άλλους επιστήμονες υγείας για την εκτίμηση της παχυσαρκίας. Μαζί με άλλα χαρακτηριστικά, όπως για παράδειγμα την περίμετρο της μέσης και ορισμένους βιοχημικούς δείκτες καθορίζεται το είδος της παχυσαρκίας, η συνύπαρξη μεταβολικού συνδρόμου και η παρουσία άλλων συνοδών νοσημάτων.

Ασθένειες που σχετίζονται με την παχυσαρκία

Είναι ευρέως γνωστό πως η παχυσαρκία αποτελεί το γενεσιουργό αίτιο πολλών παθήσεων, οι οποίες είναι γνωστές ως συν-νοσηρότητες της πάθησης. Πλήττει σχεδόν το σύνολο των συστημάτων του ανθρώπινου οργανισμού, με αποτέλεσμα σε προχωρημένες περιπτώσεις να θέτει σε κίνδυνο ακόμα και τη ζωή του ασθενούς.

Συντηρητική μέθοδος αντιμετώπισης της παχυσαρκίας

Η τροποποίηση των διατροφικών συνηθειών, σε συνδυασμό με την άσκηση αποτελούν τον κλασικό τρόπο απώλειας βάρους. Σε περιπτώσεις υπέρβαρων ασθενών ( 25 < ΔΜΣ < 30) τα αποτελέσματα της συντηρητικής μεθόδου είναι πάρα πολύ καλά. Σε περιπτώσεις παχύσαρκων ασθενών όμως τα ποσοστά υποτροπής σε μακροχρόνια βάση είναι εξαιρετικά υψηλά. Έχει υπολογισθεί πως μόνο ένα πολύ μικρό ποσοστό των παχύσαρκων ασθενών θα καταφέρει να διατηρήσει τα κιλά που έχασε, ενώ 5 πρόσφατες μελέτες έδειξαν πως τα ποσοστά ανάκτησης του βάρους σε χρονικό διάστημα 2,5 – 3,5 ετών κυμαίνονται μεταξύ 61 – 86%.

Χειρουργική μέθοδος αντιμετώπισης της παχυσαρκίας

Η παχυσαρκία είναι μία ασθένεια και έτσι θα πρέπει να αντιμετωπίζεται. Οι επεμβάσεις παχυσαρκίας, γνωστές και ως βαριατρικές επεμβάσεις αποτελούν την αποτελεσματικότερη λύση για την οριστική επίλυση του προβλήματος και τη βελτίωση της συνολικής υγείας του ασθενούς.

Οι επεμβάσεις παχυσαρκίας μπορούν να διαχωριστούν σε δύο μεγάλες κατηγορίες:

Κάθε μία από τις ανωτέρω επεμβάσεις λειτουργεί με διαφορετικό τρόπο και καλύπτει ποικίλες περιπτώσεις ασθενών με κλινικά σοβαρή παχυσαρκία. Η παχυσαρκία είναι μία πολυπαραγοντική ασθένεια, επομένως δε μπορεί να υπάρχει ένας καθολικός τρόπος αντιμετώπισης σε όλες τις περιπτώσεις.

ποια επεμβαση παχυσαρκίας μου ταιριάζει

Ένας Χειρουργός με εμπειρία, βαθιά γνώση της παθοφυσιολογίας της πάθησης και ειδική εκπαίδευση στην εκτέλεση ΟΛΩΝ των βαριατρικών επεμβάσεων, αφού αξιολογήσει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του ασθενή θα προτείνει και την κατάλληλη χειρουργική αντιμετώπιση.

Ποια επέμβαση παχυσαρκίας μου ταιριάζει;

Στον παρακάτω πίνακα θα βρείτε τις επεμβάσεις παχυσαρκίας που έχουμε στη διάθεσή μας, πώς δρα η κάθε μία από αυτές και σε ποιους απευθύνονται.

Επέμβαση Είδος Τρόπος δράσης Σε ποιους απευθύνεται
Γαστρικό μανίκι

(sleeve)

Περιοριστική

·         Μείωση χωρητικότητας στομάχου

·         Ταχύτερος κορεσμός

·         Ανορεξία

·         Σε άτομα που καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες τροφής (volume eaters)

·         Άτομα με υψηλό ΔΜΣ
Γαστρική παράκαμψη (bypass)

·         Περιοριστική

·         Μερικώς Δυσαπορροφητική

·         Περιορισμός της χωρητικότητας του στομάχου για ταχύτερο κορεσμό

·         Παρκάμψη του αρχικού τμήματος του λεπτού εντέρου για περιορισμό απορρόφησης θερμίδων

·         Άτομα με διαβήτη 2

·         Άτομα με γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

·         Άτομα που καταναλώνουν πολλά γλυκά (sweet eaters)

·         Άτομα με βουλιμία

·         Άτομα με πολύ υψηλό ΔΜΣ
Γαστρική παράκαμψη μιας αναστόμωσης (one anastomosis γαστρική παράκαμψη)

Δυσαπορροφητική

 ·         Δημιουργία ενός επιμήκους γαστρικού θύλακου

·         Παράκαμψη λεπτού εντέρου και αναστόμωσή του περιφερικότερα, με σκοπό η τροφή να εισέρχεται απευθείας στο λεπτό έντερο

·         Ελαχιστοποίηση απορρόφησης θερμίδων

·         Άτομα με διαβήτη 2

·         Άτομα με υπέρταση και δυσλιπιδαιμία

·         Άτομα με κρίσεις ψυχογενούς βουλιμίας

·         Άτομα με πολύ υψηλό ΔΜΣ

·         Άτομα που δεν θέλουν να στερηθούν την «εγκεφαλική ικανοποίηση» κατανάλωσης τροφής
Γαστρική πτύχωση Περιοριστική ·         Αναδίπλωση του στομάχου για περιορισμό της χωρητικότητάς του

·         Περιορισμός χωρητικότητας στομάχου για ταχύτερο κορεσμό

 ·         Άτομα με παχυσαρκία ήπιας μορφής (ΔΜΣ 35 – 45)
Χολοπαγκρεατική εκτροπή

Δυσαπορροφητική

·         Διαχωρισμός του στομάχου με δημιουργία ενός γαστρικού θυλάκου χωρητικότητας 40-80 ml

·         Η τροφή από το γαστρικό θύλακο διέρχεται απευθείας πολύ περιφερικά στο λεπτό έντερο

·         Δυσαπορρόφηση λίπους και συμπλόκων υδατανθράκων

·         Άτομα με βαρύ μεταβολικό σύνδρομο και δυσλιπιδαιμία

·         ΔΜΣ > 65

·         Άτομα που έχουν υποβληθεί σε προηγούμενη, ανεπιτυχή βαριατρική επέμβαση

Το παραπάνω κείμενο είναι ενημερωτικού χαρακτήρα και δεν υποκαθιστά σε καμία περίπτωση την επίσημη γνωμάτευση ενός έμπειρου Γενικού Χειρουργού.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας και τις χειρουργικές επιλογές απευθυνθείτε στο Δρ. Χαράλαμπο Σπυρόπουλο,  μέλος της Παγκόσμιας Εταιρίας Χειρουργικής αντιμετώπισης της Παχυσαρκίας και των μεταβολικών νοσημάτων και Μέλος του Αμερικανικού Κολεγίου Χειρουργών. Επιπλέον ο Δρ. Χαράλαμπος Σπυρόπουλος αποτελεί Εκλεγμένο μέλος του τετραμελούς Διοικητικού Συμβουλίου της Ελληνικής Χειρουργικής Εταιρίας Παχυσαρκίας. (Ε.Χ.Ε.Π.) 

Οι αιμορροΐδες συνιστούν φυσιολογικό ιστό του ανθρώπινου σώματος, καθώς δεν είναι τίποτε άλλο από αιμοφόρα αγγεία που εδρεύουν στο κατώτατο τμήμα του παχέος εντέρου, λίγο πιο πάνω από τον πρωκτό. Όταν πάσχουν ωστόσο, αποτελούν μία από τις συχνότερες αιτίες παθολογίας του πρωκτού καθώς - υπό ορισμένες συνθήκες - μπορούν να προκαλέσουν έντονα και δυσάρεστα συμπτώματα.

Πρόκειται για αγγεία, τα οποία έχουν την ιδιότητα να συστέλλονται και να διαστέλλονται όταν αδειάζουν ή γεμίζουν από αίμα, αντίστοιχα. Φυσιολογικά, λειτουργούν ως «ανατομικά μαξιλαράκια» γεμάτα με αίμα, τα οποία μαζί με τους πρωκτικούς σφιγκτήρες χρησιμεύουν στην εγκράτεια των κοπράνων. Κατά τη διαδικασία της αφόδευσης τα «μαξιλαράκια» αυτά μειώνουν τον όγκο τους αδειάζοντας από αίμα, διευκολύνοντας με αυτόν τον τρόπο τη διέλευση των κοπράνων.

Αίτια & παθοφυσιολογία

Ο όρος αιμορροΐδες σχετίζεται συνήθως με την παθολογική κατάσταση που καλείται αιμορροϊδοπάθεια. Όπως προαναφέρθηκε, οι αιμορροΐδες υπάρχουν και στα υγιή άτομα. Το πρόβλημα ξεκινά όταν αυτές φλεγμαίνουν και προπίπτουν εκτός της φυσιολογικής ανατομικής τους θέσης.

Τα συμπτώματα εμφανίζονται από τη μη φυσιολογική διόγκωση του δικτύου των αιμορροϊδικών αγγείων, γεγονός που συνεπάγεται την αύξηση των τοπικών αρτηριοφλεβικών επικοινωνιών. Το γεγονός αυτό προκαλεί υπέγερση των αιμορροϊδικών όζων και ενδεχόμενα πρόπτωση του εντερικού βλεννογόνου δια του πρωκτικού σωλήνα. Ο συμπεφορημένος βλεννογόνος του πρωκτού τραυματίζεται εύκολα, οδηγώντας σε πρωκτική αιμορραγία, χαρακτηριστικά ζωηρού, κόκκινου χρώματος.

Πολλοί παράγοντες ενέχονται στην αιτιοπαθογένεια της αιμορροϊδοπάθειας, ωστόσο σημαντικό ρόλο διαδραματίζει η δυσκοιλιότητα. Η αυξημένη πίεση του πρωκτικού δακτυλίου κατά τη διάρκεια μιας εργώδους αφόδευσης προκαλεί σταδιακά επιδεινούμενη διόγκωση των αιμορροΐδων, πιθανά παρεμποδίζοντας τη φλεβική απορροή του αίματος.

Η εγκυμοσύνη και η σχετιζόμενη υψηλή πίεση του έσω πρωκτικού σφιγκτήρα μπορούν επίσης να προκαλέσουν αιμορροϊδικά προβλήματα, πιθανώς μέσω του ίδιου μηχανισμού.

Η παρατεταμένη παραμονή στη λεκάνη της τουαλέτας πιστεύεται επίσης πως προκαλεί παρατεταμένη υπερτονία του σφιγκτηριακού μηχανισμού, δυσχεραίνοντας τη φλεβική επιστροφή του αίματος από το αιμορροϊδικό πλέγμα, γεγονός που οδηγεί στην εμφάνιση κλινικά σημαντικής αιμορροϊδικής νόσου.

Άλλοι παράγοντες που συχνά ενοχοποιούνται για την αιμορροϊδοπάθεια είναι:

Συμπτώματα

Το βασικό σύμπτωμα είναι η αιμορραγία αμέσως μετά την κένωση στο χαρτί τουαλέτας ή και στη λεκάνη. Άλλα συμπτώματα ανάλογα με το στάδιο της αιμορροϊδοπάθειας περιλαμβάνουν:

Αντιμετώπιση

Σε αρχικά στάδια, η θεραπευτική προσέγγιση της αιμορροϊδοπάθειας είναι συντηρητική και περιλαμβάνει πρώτιστα την αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας. Η αρχική θεραπεία για περιπτώσεις αιμορροΐδων ήπιας μορφής περιλαμβάνει μια σειρά συνδυαστικών ενεργειών. Απαιτείται σταδιακή αύξηση της πρόσληψης φυτικών ινών με άφθονα φρούτα και λαχανικά καθώς και σωστή ενυδάτωση του οργανισμού. Συμπληρωματικά, και καθαρά για την ανακούφιση των τοπικών συμπτωμάτων, μπορεί να γίνει χρήση τοπικών αλοιφών και αντιφλεγμονωδών σκευασμάτων.

Εάν οι παραπάνω μέθοδοι αποδειχθούν αναποτελεσματικές, μία πολύ καλή επιλογή αποτελεί η απολίνωση των αιμορροϊδικών όζων με την εφαρμογή ελαστικών δακτυλίων (rubber band ligation), η οποία διενεργείται ακόμη και σε επίπεδο ιατρείου.

Για πιο προχωρημένες περιπτώσεις αιμορροϊδοπάθειας χρησιμοποιούνται πλέον σήμερα ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές, οι οποίες περιλαμβάνουν τη χρήση laser ή υπερήχων:

Τέλος, ανάλογα με τις ενδείξεις, ο Χειρουργός θα κρίνει αν θα χρειαστεί να χρησιμοποιήσει την κλασική αιμορροϊδεκτομή (επέμβαση Milligan – Morgan), υποβοηθούμενη από τη σύγχρονη τεχνολογία (ψαλίδια υπερήχων), καθώς σε ορισμένες προχωρημένες περιπτώσεις μπορεί να αποτελεί τη μοναδική αποτελεσματική επιλογή.

Σε κάθε περίπτωση, η επίσκεψη στον γιατρό σας κρίνεται αναγκαία καθώς εκείνος μπορεί να σας προτείνει την καταλληλότερη θεραπεία.

Επισκεφθείτε το Γενικό Χειρουργό Δρ. Χαράλαμπο Σπυρόπουλο και ενημερωθείτε περισσότερο σχετικά με τις σύγχρονες τεχνικές και ποια από αυτές ανταποκρίνεται καλύτερα στις ανάγκες σας.

Η σχέση διατροφής και υγείας έχει απασχολήσει ευρέως επιστήμονες πολλών ειδικοτήτων και είναι αντικείμενο συνεχών ερευνών. Η τροφή μας εξασφαλίζει την επιβίωση, παρέχοντας στον οργανισμό μας όλα τα απαραίτητα συστατικά για τη σωστή λειτουργία του. Παρόλα αυτά, ορισμένες διατροφικές συνήθειες μπορεί να είναι ιδιαίτερα επιβλαβείς. Έρευνες έχουν αποδείξει την υψηλή συσχέτιση μεταξύ σωστής διατροφής και ομαλής υγείας, συνδέοντας κάποιες από τις σοβαρότερες νόσους με ορισμένες διατροφικές εκτροπές.

Η αλήθεια είναι πως η χοληδόχος κύστη είναι από τα πιο «υποτιμημένα» όργανα στο ανθρώπινο σώμα. Η διατήρηση της υγείας του συγκεκριμένου οργάνου φαίνεται να μην απασχολεί τους περισσότερους ανθρώπους, τουλάχιστον μέχρι να αναπτυχθεί κάποιο πρόβλημα.

Χοληδόχος κύστη & χολόλιθοι

Το όργανο σε σχήμα αχλαδιού εντοπίζεται στην άνω δεξιά πλευρά της κοιλιάς, ακριβώς κάτω από το ήπαρ. Η λειτουργία της χοληδόχου κύστης είναι η αποθήκευση της χολής, ενός πεπτικού υγρού που παράγει το ήπαρ και στη συνέχεια διοχετεύεται στο δωδεκαδάκτυλο, όπου συμβάλλει στη διάσπαση των λιπών . Συνεπώς, η χοληδόχος κύστη αποτελεί σημαντικό όργανο του πεπτικού συστήματος.

Παράγοντες όπως η κληρονομική προδιάθεση, το φύλο και η ακατάλληλη διατροφή μπορούν να μεταβάλλουν τη σύσταση της χολής και να οδηγήσουν στη δημιουργία χολόλιθων. Οι χολόλιθοι, ή «πέτρες στη χολή», μπορεί να μη δημιουργήσουν κανένα πρόβλημα για αρκετό χρονικό διάστημα, σε σημείο που ο ασθενής να μην αντιληφθεί την ύπαρξή τους. Υπάρχει όμως περίπτωση να αποτελέσουν αίτιο επώδυνων κολικών ή επικίνδυνων φλεγμονών της χοληδόχου κύστης (χολοκυστίτιδα), των χοληφόρων σωληναρίων (χολαγγειίτιδα) ή του παγκρέατος (παγκρεατίτιδα).

Παχυσαρκία & χολολιθίαση

Το υπερβάλλον σωματικό βάρος βρίσκεται ανάμεσα στους κύριους αιτιολογικούς παράγοντες της χολολιθίασης. Άτομα που είναι υπέρβαρα ή πάσχουν από νοσογόνο παχυσαρκία παρουσιάζουν αυξημένη πιθανότητα να εμφανίσουν χολόλιθους σε σχέση με τα άτομα φυσιολογικού βάρους.

Πιο σημαντικός όμως παράγοντας εμφάνισης χολολίθων φαίνεται πως είναι η απότομη αυξομείωση του σωματικού βάρους. Το φαινόμενo “yιo-yιo” του σωματικού βάρους μπορεί να αυξήσει την περιεκτικότητα χοληστερόλης στη χολή, διαταράσσοντας έτσι την ισορροπία  της σύστασης του πεπτικού αυτού υγρού. Η περίσσεια χοληστερόλης ευθύνεται για τη δημιουργία των περισσότερων χολόλιθων.

(Διαβάστε περισσότερα για την παχυσαρκία και τις επιπτώσεις της)

Διατροφή & χολολιθίαση

Ανεξάρτητα από τον κίνδυνο δημιουργίας χολόλιθων, η υιοθέτηση ενός υγιεινού διαιτολογίου και η διατήρηση του φυσιολογικού σωματικού βάρους μπορεί να ωφελήσει τον οργανισμό σε πολλά επίπεδα. Δεν υπάρχει δίαιτα που να μπορεί να διαλύσει τους υπάρχοντες χολόλιθους, μπορεί όμως η διατροφή να αποτρέψει τη δημιουργία νέων και να μειώσει την πιθανότητα πρόκλησης επώδυνων κολικών.

Γενικές διατροφικές συστάσεις για τη χολολιθίαση

Η σημαντικότερη διατροφική συμβουλή για κάποιον που πάσχει από χολολιθίαση είναι ο περιορισμός της πρόσληψης λίπους. Σταδιακά ο ασθενής θα πρέπει να περιορίσει την κατανάλωση τροφών πλούσιων σε κορεσμένα λιπαρά καθώς και την πρόσληψη υπερβολικής ποσότητας τροφής σε ένα γεύμα.

Είναι σημαντικό να εμπεριέχονται στη διατροφή φρούτα, λαχανικά και άλλα τρόφιμα πλούσια σε φυτικές ίνες, όπως δημητριακά ολικής άλεσης, ρύζι, όσπρια κλπ. Τα άπαχα γαλακτοκομικά προϊόντα, τα πουλερικά και το άπαχο κρέας μπορούν επίσης να καταναλώνονται.

Πότε να επισκεφθείτε τον ιατρό

Συνήθως η χολολιθίαση δεν δημιουργεί κάποιο σοβαρό πρόβλημα υγείας, ούτε και έντονα συμπτώματα. Παρόλα αυτά μπορεί να χαρακτηρισθεί ως μία δυνητικά επικίνδυνη πάθηση, λόγω των σοβαρών επιπλοκών που μπορεί να προκαλέσει στο πάγκρεας και στην ίδια τη χοληδόχο κύστη. Ως εκ τούτου, ακόμη και όταν είναι ασυμπτωματική, πάντα θα πρέπει να εκτιμάται από τον εξειδικευμένο χειρουργό.

Συμπτώματα όπως ναυτία & τάση προς έμετο, κοιλιακό αίσθημα βάρους, μετεωρισμός (φούσκωμα) και φυσικά πόνος, πυρετός και ίκτερος θα πρέπει να θορυβήσουν τους πάσχοντες οδηγώντας τους άμεσα στην αναζήτηση ιατρικής βοήθειας. Σε αυτές τι περιπτώσεις η διενέργεια λαπαροσκοπικής χολοκυστεκτομής είναι επιβεβλημένη.

Για περαιτέρω πληροφορίες, αλλά και μια εξατομικευμένη εκτίμηση της κατάστασης καλέστε το Γενικό Χειρουργό Δρ. Χαράλαμπο Σπυρόπουλο.

Η παχυσαρκία αναγνωρίζεται πλέον από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας ως μία χρόνια ασθένεια με σοβαρές επιπτώσεις. Οι σύγχρονες μελέτες στον τομέα της παχυσαρκίας έχουν καταφέρει να αποσαφηνίσουν με αρκετή ακρίβεια τους παθοφυσιολογικούς μηχανισμούς που οδηγούν σε ανεξέλεγκτη αύξηση του σωματικού βάρους.

Ταξινόμηση Παχυσαρκίας – Δείκτης Μάζας Σώματος

Ως παχυσαρκία ορίζεται η υπερβάλλουσα αύξηση του σωματικού λίπους. Υπάρχουν διάφορες μέθοδοι μέτρησης και αξιολόγησης της παχυσαρκίας, γνωστότερη εκ των οποίων είναι η μέτρηση του Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ).
Ο ΔΜΣ, υπολογίζεται από το σωματικό βάρος σε κιλά, διαιρούμενο με το τετράγωνο του ύψους σε μέτρα:
ΔΜΣ= kg/m^2
Οι τιμές που προκύπτουν ταξινομούν τα άτομα ως εξής (Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας):
ΔΜΣ<18  Λιποβαρής
18.5 < ΔΜΣ < 25  Φυσιολογικό σωματικό βάρος
25 < ΔΜΣ < 30  Υπέρβαρος
31 < ΔΜΣ < 35  Παχυσαρκία 1ου βαθμού
35 < ΔΜΣ < 40  Παχυσαρκία 2ου βαθμού ΔΜΣ > 41  Παχυσαρκία 3ου βαθμού
Παρόλα αυτά, για να αξιολογηθούν οι κίνδυνοι για την υγεία, λαμβάνονται υπόψιν και άλλοι παράγοντες, με κυριότερο την κατανομή του λίπους στο σώμα.
Ο ανθρώπινος λιπώδης ιστός έχει τρεις κύριες εντοπίσεις:
Υποδόριο λίπος που εντοπίζεται επιφανειακά κάτω από το δέρμα
Μυϊκό λίπος που βρίσκεται διάσπαρτο στους μύες
Σπλαχνικό λίπος που αποθηκεύεται στην περιοχή της κοιλιάς, γύρω από τα εσωτερικά όργανα, όπως είναι το ήπαρ, το πάγκρεας και οι νεφροί.
Από τις τρεις κατηγορίες αποθηκευμένου λίπους στο σώμα, η σπλαχνική εντόπιση αποτελεί την πιο επικίνδυνη, αφού σχετίζεται με σοβαρά μεταβολικά προβλήματα, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης και οι καρδιαγγειακές παθήσεις.

Κεντρικώς εντοπισμένη παχυσαρκία

Η επίπτωση της κεντρικής (κεντρομελικής) παχυσαρκίας είναι πιο συχνή στο δυτικό κόσμο, εξαιτίας του συνδυασμού χαμηλής σωματικής δραστηριότητας και διατροφής υψηλής ενέργειας. Αποτελεί τον πιο επικίνδυνο τύπο παχυσαρκίας καθώς σχετίζεται με υψηλή συγκέντρωση σπλαχνικού λίπους.
Εκτός από το Δείκτη Μάζας Σώματος και τη λιπομέτρηση (δηλαδή τον καθορισμό του ποσοστού του λιπώδους ιστού), η διάγνωση του συγκεκριμένου τύπου παχυσαρκίας, περιλαμβάνει και τη μέτρηση της περιφέρειας μέσης. Για τις γυναίκες, μια τιμή περιφέρειας μέσης άνω των 88 cm θεωρείται αυξημένη, ενώ για τους άνδρες η αντίστοιχη τιμή είναι τα 102 cm. Οι δείκτες αυτοί παρουσιάζουν πολύ καλή συσχέτιση με πιο ακριβείς μεθόδους, όπως η μαγνητική & αξονική τομογραφία, συνεπώς θεωρούνται αρκετά αξιόπιστοι.
Η κεντρικού τύπου παχυσαρκία θεωρείται αιτιολογικός παράγοντας πολλών συνοδών της παχυσαρκίας νοσημάτων, όπως:
Σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2
Δυσλιπιδαιμία
Υπέρταση
Λιπώδης νόσος ήπατος

Δευτερογενής Παχυσαρκία

Η δευτερογενής παχυσαρκία μπορεί να εμφανιστεί στο πλαίσιο ορισμένων υποκείμενων καταστάσεων, όπως:
Υποθυρεοειδισμός : Ο θυρεοειδής είναι ο μεγαλύτερος αδένας του ανθρώπινου σώματος και παράγει ορμόνες που σχετίζονται με το μεταβολισμό, δηλαδή με την παραγωγή και τη διαχείριση της ενέργειας στον ανθρώπινο οργανισμό. Εάν ο θυρεοειδής αδένας υπολειτουργεί και ελαττωθούν τα επίπεδα του βασικού μεταβολισμού (μείωση της κατανάλωσης ενέργειας σε κατάσταση ηρεμίας), μπορεί να επέλθει αύξηση του σωματικού βάρους, η οποία ωστόσο σπάνια ξεπερνά τα 5-8 κιλά.
Σύνδρομο Cushing : Ανάλογα με τον τύπο, το σύνδρομο αυτό οφείλεται σε υπερπαραγωγή της ορμόνης κορτιζόλης στον επινεφριδιακό φλοιό ή σε μακροχρόνια ληψη κορτιζόλης, ως μέρος κάποιας φαρμακευτικής αγωγής.
Φάρμακα : Ένας άλλος παράγοντας που μπορεί να συμβάλλει στην εμφάνιση παχυσαρκίας είναι η χρήση ορισμένων φαρμάκων, όπως συγκεκριμένα ψυχοτρόπα φάρμακα αλλά και ορισμένα φάρμακα για το σακχαρώδη διαβήτη.
Ψυχολογικοί Παράγοντες : Εκτός από την οικογενειακή προδιάθεση και τον τρόπο ζωής που συχνά διαμορφώνεται κατά την παιδική ηλικία, το άγχος και η αϋπνία μπορούν επίσης να προκαλέσουν αύξηση του σωματικού βάρους.

Πολυπαραγοντική ασθένεια

Όπως αναφέρθηκε η παχυσαρκία αποτελεί μία σύνθετη νόσο, η οποία μπορεί να οφείλεται σε περισσότερους από έναν παράγοντες. Η γενετική προδιάθεση, οι μεταβολικές διαταραχές, η λανθασμένη διατροφική συμπεριφορά και διάφορες κοινωνικο-πολιτισμικές επιδράσεις, όπως η εκπαίδευση και το κοινωνικό περιβάλλον, μπορούν σαφώς να συμβάλλουν, είτε μεμονωμένα είτε συνδυαστικά, στην αύξηση του σωματικού βάρους.

Αντιμετώπιση Παχυσαρκίας

Οι περισσότερες περιπτώσεις κλινικά σοβαρής παχυσαρκίας δεν μπορούν να αντιμετωπισθούν αποκλειστικά με μεταβολή της διατροφής και σωματική άσκηση. Σε πολλές μάλιστα περιπτώσεις, έχει αποδειχθεί πως οι ανεπιτυχείς προσπάθειες συντηρητικής απώλειας των περιττών κιλών και η απογοήτευση που επάγουν, επιβαρύνουν το πρόβλημα, αντί να το επιλύουν. Η βαριατρική χειρουργική είναι η μοναδική μακροπρόθεσμα αποτελεσματική λύση για την οριστική αντιμετώπιση της κλινικά σοβαρής παχυσαρκίας.

Οι επεμβάσεις παχυσαρκίας έχουν βοηθήσει χιλιάδες ανθρώπους σε όλον τον κόσμο να αλλάξουν τη ζωή τους και να βελτιώσουν την υγεία τους.

Ενημερωθείτε πλήρως για όλες τις διαθέσιμες χειρουργικές επιλογές, καθώς και για τα κριτήρια επιλογής κάθε περίπτωσης. Κλείστε ένα ραντεβού στο Ιατρείο του Γενικού Χειρουργού Δρ. Χαράλαμπου Σπυρόπουλου. Ο Χειρουργός αποτελεί Εκλεγμένο μέλος του τετραμελούς Διοικητικού Συμβουλίου της Ελληνικής Χειρουργικής Εταιρίας Παχυσαρκίας. (Ε.Χ.Ε.Π) και κατέχει πολυετή εμπειρία στη Χειρουργική Παχυσαρκίας, με την εκτέλεση εκατοντάδων βαριατρικών επεμβάσεων και επανεπεμβάσεων (certified bariatric surgeon).

Βουβωνοκήλη ονομάζεται το εξόγκωμα που εμφανίζεται κάτω από το δέρμα, στη βουβωνική χώρα (μεταξύ κορμού και μηρού), όταν κάποιο ενδοκοιλιακό σπλάγχνο προβάλλει μέσω μίας οπής του κατώτερου κοιλιακού τοιχώματος. Οφείλεται σε έναν συνδυασμό μυϊκής αποδυνάμωσης της περιοχής και αυξημένης ενδοκοιλιακής πίεσης.

Περίσφιξη Βουβωνοκήλης ονομάζεται ο μόνιμος εγκλωβισμός του σπλάχνου εντός του κηλικού σάκου, με αποτέλεσμα την αδυναμία ανάταξής του στην κοιλιακή χώρα. Αποτελεί την πιο επικίνδυνη αλλά και συχνή επιπλοκή της βουβωνοκήλης.

Στραγγαλισμός Βουβωνοκήλης συμβαίνει όταν το περιεχόμενο της κήλης είναι τόσο ισχυρά περισφιγμένο, ώστε διακόπτεται η αιμάτωσή του και το τμήμα του σπλάγχνου οδηγείται σε νέκρωση.

Τι συμβαίνει κατά την περίσφιξη του περιεχομένου της βουβωνοκήλης;

Το σπλάγχνο -συνήθως έντερο- που προπίπτει δια του βουβωνικού στομίου πιέζεται, με αποτέλεσμα να διακόπτεται αρχικά η φλεβική απορροή του.

Άμεσο επακόλουθο είναι η εμφάνιση οιδήματος (πρηξίματος) του προσβεβλημένου οργάνου, με αποτέλεσμα την επιδείνωση της απόφραξης και τελικά τη διακοπή και της αρτηριακής παροχής. Πιο απλά δηλαδή διακόπτεται η αιμάτωση, με επακόλουθο την ισχαιμία και τη νέκρωση του σπλάγχνου.

Δεδομένου ότι στην πλειοψηφία των περιπτώσεων το εγκλωβισμένο σπλάχνο είναι κάποιο τμήμα του εντέρου, η περίσφιξή του προκαλεί αρχικά διακοπή της κυκλοφορίας του εντερικού περιεχομένου (ειλεός) και σε επόμενο στάδιο ισχαιμία και τελικά διάτρηση του εντέρου, τοπική ή γενικευμένη περιτονίτιδα με συνέπεια βαριές επιπλοκές ή ακόμη και  θάνατο.

Αυτή είναι η αιτία που κάθε βουβωνοκήλη, πόσο μάλλον όταν είναι μη ανατάξιμη, έχει απόλυτη ένδειξη για άμεση χειρουργική αντιμετώπιση.

Ποια είναι τα συμπτώματα της περίσφιξης βουβωνοκήλης;

Η βουβωνοκήλη στο αρχικό της στάδιο μπορεί να είναι ασυμπτωματική, δηλαδή να μην προκαλεί κάποια ενόχληση στον πάσχοντα, πέρα από ένα ελαφρύ «τσούξιμο» ή «κάψιμο» στην περιοχή της βουβωνικής χώρας. Η πιο σημαντική ένδειξη μιας βουβωνοκήλης είναι το χαρακτηριστικό εξόγκωμα, το οποίο μπορεί να είναι εμφανές μόνο όταν ο ασθενής βρίσκεται σε όρθια στάση και να εξαφανίζεται όταν ξαπλώνει.

Σε περίπτωση περίσφιξης του περιεχομένου της κήλης τα συμπτώματα, τα οποία θα πρέπει άμεσα να ανησυχήσουν το πάσχοντα και να τον οδηγήσουν στην αναζήτηση ιατρικής εκτίμησης είναι τα εξής:

Τι θα πρέπει να κάνετε;

Όπως προαναφέρθηκε η περίσφιξη βουβωνοκήλης αποτελεί ένδειξη για άμεση χειρουργική αντιμετώπιση. Συνεπώς οι ασθενείς που αντιμετωπίζουν κάποια από τα παραπάνω συμπτώματα θα πρέπει άμεσα να επικοινωνήσουν με κάποιον Εξειδικευμένο Χειρουργό για να λάβουν οδηγίες για τις επόμενες κινήσεις τους.

Ο Γενικός Χειρουργός Δρ. Χαράλαμπος Σπυρόπουλος είναι από τους λίγους Χειρουργούς στην Ελλάδα με τόσο εκτενή ενασχόληση στην αντιμετώπιση κηλών του κοιλιακού τοιχώματος. Εφαρμόζει με απόλυτη επιτυχία όλες τις σύγχρονες μεθόδους ενδοσκοπικής ελάχιστα τραυματικής αποκατάστασης κηλών. Ταυτοχρόνως είναι πιστοποιημένος Χειρουργός στην εκτέλεση Ρομποτικών Χειρουργικών επεμβάσεων στο κέντρο αναφοράς στη ρομποτική χειρουργική, στο νοσοκομείο Misericordia, στο Grosseto της Ιταλίας.

Επικοινωνήστε με το Δρ. Χαράλαμπο Σπυρόπουλο και λάβετε όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για την πιο ενδεδειγμένη μέθοδο αντιμετώπισης της βουβωνοκήλης σας, ώστε να αποφευχθούν όλες οι δυσάρεστες και επικίνδυνες επιπλοκές.

Το  Χειρουργικό ιατρείο του Δρ. Χαράλαμπου Σπυρόπουλου, έχοντας πλήρη επίγνωση του σοβαρού έργου που επιτελεί και την κρίσιμη περίοδο την οποία διανύουμε ενημερώνει ότι:

Η ατομική ευθύνη και η συλλογική συνείδηση είναι το κλειδί της επιτυχίας στη δύσκολη κατάσταση που αντιμετωπίζουμε.

Η 4η Μαρτίου είναι ημέρα αφιερωμένη στην Παχυσαρκία· την πάθηση με τους πολλαπλούς χαρακτηρισμούς και τις εκτεταμένες διαστάσεις!

Η Παχυσαρκία έχει χαρακτηριστεί ως:

Πανδημία, λόγω της ευρείας εξάπλωσής της σε παγκόσμιο επίπεδο. Εκτιμάται πως περίπου το 30% του παγκόσμιου πληθυσμού αντιμετωπίζει σοβαρούς κινδύνους, λόγω του αυξημένου σωματικού βάρους, σε επίπεδο πάνω από το φυσιολογικό.

Κοινωνικό φαινόμενο, λόγω των ψυχολογικών συνεπειών που επιφέρει στους πάσχοντες, οι οποίοι συχνά έρχονται αντιμέτωποι με επεισόδια ρατσισμού και κοινωνικού αποκλεισμού.

Επερχόμενη απειλή, αφού ευθύνεται για πληθώρα νοσημάτων με σοβαρές συνέπειες για τη ζωή του πάσχοντα, ενώ ο επιπολασμός της παχυσαρκίας έχει τριπλασιαστεί τα τελευταία 40 χρόνια σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες.

Κανένας από τους παραπάνω χαρακτηρισμούς δεν είναι λανθασμένος ή υπερβολικός, κανένας όμως δεν αποδίδει και την πλήρη έκταση του φαινομένου. Η Παχυσαρκία είναι μία από τις σοβαρότερες ασθένειες που έχουν εμφανιστεί διαχρονικά.

Ενδεικτικά:

Τι είναι πραγματικά η παχυσαρκία;

Ένας απλός ορισμός της παχυσαρκίας είναι η αυξημένη εναπόθεση λίπους στο σώμα, εξαιτίας της έλλειψης ενεργειακής ισορροπίας για μεγάλο χρονικό διάστημα. Με απλά λόγια, ένα παχύσαρκο άτομο προσλαμβάνει περισσότερες θερμίδες απ’ όσες καταναλώνει για πολύ καιρό. Ένας συνδυασμός ατομικών, περιβαλλοντικών και γενετικών παραγόντων αποτελεί αίτιο αυτής της ενεργειακής ανισορροπίας, άρα συμβάλει και στην εξάπλωση του φαινομένου της παχυσαρκίας.
Λανθασμένες απόψεις σχετικά με την παχυσαρκία
Η διάσταση του φαινομένου ως μία σοβαρή και δυνητικά θανατηφόρα ασθένεια τείνει να υποτιμάται από τους ιθύνοντες, καθιστώντας την παχυσαρκία μία υποτιμημένη απειλή.

Σε σχετική έρευνα που πραγματοποιήθηκε για την Παγκόσμια Ημέρα κατά της Παχυσαρκίας, περισσότερο από το 85% του πληθυσμού ανέφεραν την άσκηση και τη βελτίωση της διατροφής ως την ενδεδειγμένη λύση για την αντιμετώπιση της νοσογόνου παχυσαρκίας. Στην ίδια έρευνα περίπου το 60% του πληθυσμού δηλώνει πως οι εθνικές υπηρεσίες υγείας δεν θα πρέπει να καλύπτουν τα έξοδα για τις χειρουργικές επεμβάσεις παχυσαρκίας.

Τι  ισχύει στην πραγματικότητα…

Η πραγματικότητα όμως απέχει αρκετά από τις παραπάνω πεποιθήσεις, οι οποίες αποτελούν αποκλειστικά και μόνο προϊόν ανεπαρκούς και λανθασμένης πληροφόρησης.

Η προσπάθεια απώλειας βάρους με τις συντηρητικές μεθόδους δίαιτας και γυμναστικής, τις περισσότερες φορές αποδεικνύεται αναποτελεσματική. Μόνο το 5% των πασχόντων από κλινικά σοβαρή παχυσαρκία θα καταφέρουν να ξεπεράσουν την ασθένεια και να επαναφέρουν το σωματικό τους βάρος σε φυσιολογικά επίπεδα με τις συντηρητικές μεθόδους. Επιπλέον συγκριτική έρευνα των μεθόδων απώλειας βάρους σε παχύσαρκους ασθενείς έχει δείξει πως ένα χρόνο μετά τη χειρουργική επέμβαση ο δείκτης μάζας σώματος μειώθηκε κατά 24-28 μονάδες σε σύγκριση με 2 μονάδες μείωσης σε ασθενείς που προσπάθησαν με άσκηση να χάσουν βάρος.

Η παχυσαρκία αποτελεί ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα δημόσιας υγείας του αιώνα μας. Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το 7% των εθνικών προϋπολογισμών των χωρών της γηραιάς ηπείρου δαπανάται για έξοδα που σχετίζονται με τη διαχείριση της παχυσαρκίας. Οι παχύσαρκοι ασθενείς αυξάνουν τις έμμεσες ιατρικές δαπάνες υγείας κατά 30%, ενώ τις άμεσες δαπάνες κατά 39%.

Οφέλη χειρουργικής αντιμετώπισης της παχυσαρκίας

Πέραν του οικονομικού οφέλους στις δαπάνες υγείας των χωρών της Ε.Ε η αποτελεσματική καταπολέμηση της παχυσαρκίας μέσω της βαριατρικής χειρουργικής θα συμβάλει αποτελεσματικά στην αντιμετώπιση των σοβαρών ασθενειών που σχετίζονται με αυτήν. Ενδεικτικά παρουσιάζονται ορισμένες από αυτές με αριθμητικά δεδομένα:

Ο κατάλληλος χειρουργός

Η καταπολέμηση της παχυσαρκίας  αποτελεί μία πολύπλευρη διαδικασία, η οποία απαιτεί ισχυρή θέληση και ψυχικό σθένος από την πλευρά του ασθενή. Ο Χειρουργός που αναλαμβάνει την εκτέλεση βαριατρικών επεμβάσεων πέραν της απαιτούμενης εκπαίδευσης, θα πρέπει να κατέχει απόλυτη εξειδίκευση στον τομέα, τόσο σε γνωστικό, όσο και σε συναισθηματικό επίπεδο. Είναι σημαντικό να αντιληφθεί το ρόλο του ως αρωγός καθ΄ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας – πριν, κατά τη διάρκεια και μετά το πέρας της χειρουργικής πράξης.  Μόνο έτσι θα καταφέρει να βοηθήσει τους ασθενείς του να αφήσουν πίσω τα προβλήματα του παρελθόντος και να αποκτήσουν μία φυσιολογική και ποιοτική ζωή!

Οι ομφαλοκήλες αντιπροσωπεύουν το 10% των συνολικών περιστατικών κηλών του κοιλιακού τοιχώματος. Εκδηλώνονται σαν μία τοπική διόγκωση στην περιοχή του ομφαλού ή πλησίον αυτού (παραομφαλοκήλη). Η χαρακτηριστική εσοχή του ομφαλικού δακτυλίου χάνεται και στη θέση της εμφανίζεται ένα εξόγκωμα.

Μία ομφαλοκήλη είναι πιθανό να εμφανιστεί σε κάθε φύλο και σε οποιαδήποτε ηλικία, ωστόσο είναι συχνότερη σε γυναίκες, ιδίως μετά την περίοδο της εγκυμοσύνης. Συχνά εμφανίζεται και σε νεογνά  (συγγενής ομφαλοκήλη) η οποία όμως συνήθως υποχωρεί μετά τους πρώτους μήνες της ζωής.

Πώς προκαλείται η Ομφαλοκήλη;

Ο ομφαλός είναι μία η περιοχή από την οποία περνούν τα τροφοφόρα αγγεία του ομφάλιου λώρου κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Αν και μετά τη γέννηση, ο ομφαλικός δακτύλιος προοδευτικά συγκλείεται, πάντα η περιοχή αποτελεί ένα σχετικά ευένδοτο τμήμα του κοιλιακού τοιχώματος. Η ομφαλοκήλη σχηματίζεται όταν κάποιο τμήμα εντέρου ή ενδοκοιλιακού λίπους διαπεράσει το φραγμό του κοιλιακού τοιχώματος στην περιοχή του ομφαλού και προβάλλει κάτω από το δέρμα.

Επιβαρυντικοί παράγοντες για την εμφάνιση της ομφαλοκήλης είναι όλοι εκείνοι που προκαλούν αυξημένη ενδοκοιλιακή πίεση, όπως:

Οι παραπάνω παράγοντες συχνά σε συνδυασμό με κληρονομικές παραμέτρους, οι οποίες μπορεί να ευθύνονται για συγγενή αδυναμία των μυικών διαμερισμάτων, αποτελούν τα συχνότερα αίτια εμφάνισης της ομφαλοκήλης στους ενήλικες.

Συμπτώματα & πιθανές επιπλοκές της ομφαλοκήλης

Το τυπικό σύμπτωμα της ομφαλοκήλης είναι η διόγκωση στο επίπεδο του ομφαλού ή πέριξ αυτού. Υπάρχουν περιπτώσεις, κατά τις οποίες εμφανίζεται μόνο κάποια ενόχληση ή και πόνος, χωρίς να είναι εμφανής κάποια διόγκωση.

Η σοβαρότερη επιπλοκή της ομφαλοκήλης, κοινή άλλωστε για όλα τα είδη κηλών, είναι η περίσφιξη. Πρόκειται για μία σοβαρή κατάσταση, η οποία χρήζει επείγουσας χειρουργικής αντιμετώπισης. Προκαλείται όταν το εγκλωβισμένο σπλάχνο εντός της κήλης δεν αιματώνεται και σταδιακά μπορεί να οδηγήσει σε νέκρωση και διάτρησή του.

Διάγνωση ομφαλοκήλης

Η διάγνωση της ομφαλοκήλης γίνεται από έναν εξειδικευμένο Χειρουργό, με βάση την κλινική εικόνα, το ιστορικό του ασθενούς και ορισμένες απεικονιστικές εξετάσεις, όταν αυτό κρίνεται απαραίτητο.

Αντιμετώπιση της Ομφαλοκήλης

Δυστυχώς, υπάρχει συχνά λανθασμένα η εντύπωση στους ασθενείς πως η ομφαλοκήλη μπορεί να αντιμετωπισθεί μη χειρουργικά.

Ρομποτική Χειρουργική αποκατάσταση ομφαλοκήλης

Μία σύγχρονη επανάσταση στον τομέα της χειρουργικής αποκατάστασης των κηλών είναι η χρήση της Ρομποτικής Τεχνολογίας. Το Ρομποτικό Σύστημα  Da Vinci Xi®, προσφέρει εξαιρετικά πλεονεκτήματα και δυνατότητες έναντι της συμβατικής ή και της λαπαροσκοπικής χειρουργικής και αυτή τη στιγμή αποτελεί ό,τι πιο νέο και εξελιγμένο στον τομέα της ελάχιστα επεμβατικής Χειρουργικής.

Το σύστημα διαθέτει τέσσερις αρθρωτούς βραχίονες, οι οποίοι φέρουν τα χειρουργικά εργαλεία και μία κάμερα υψηλής ευκρίνειας που παρέχει στον χειρουργό μεγεθυμένη, τρισδιάστατη απεικόνιση του χειρουργικού πεδίου. Με αυτόν τον τρόπο, ο χειρουργός έχει μία μοναδική εικόνα όλων των ανατομικών δομών του ασθενούς και χειρουργικών λεπτομερειών που δεν μπορούν να αναγνωριστούν με το γυμνό μάτι.

Κατά τη διάρκεια της επέμβασης, ο χειρουργός κάθεται μπροστά σε μία ρομποτική κονσόλα και από εκεί ελέγχει όλες τις κινήσεις του συστήματος. Με αυτόν τον τρόπο εξασφαλίζεται η μέγιστη ακρίβεια κινήσεων, καθώς το σύστημα απορροφά το φυσιολογικό τρόμο (τρέμουλο) του ανθρώπινου χεριού. Ως εκ τούτου, επιτρέπονται εξαιρετικά λεπτοί χειρισμοί, οι οποίοι εκτός των άλλων συμβάλουν και στην προστασία των πέριξ ιστών από τραυματισμούς. Το γεγονός αυτό μειώνει στο ελάχιστο τον μετεγχειρητικό πόνο, εξασφαλίζει άριστο αισθητικό αποτέλεσμα μετά την επέμβαση, επιταχύνοντας παράλληλα τη μετεγχειρητική αποκατάσταση.

Η ρομποτική χειρουργική τεχνολογία στη θεραπεία της ομφαλοκήλης επιτρέπει την εφαρμογή νέων επεμβατικών και μακροπρόθεσμα πιο αποτελεσματικών τεχνικών, με αναδόμηση του κοιλιακού τοιχώματος μέσω ανακατασκευής των μυϊκών διαμερισμάτων (Component Separation Technique). Οι τεχνικές αυτές επιτρέπουν τη χρήση μεγαλύτερων πλεγμάτων για την ισχυρή αποκατάσταση της ομφαλοκήλης, χωρίς αυτά να έρχονται σε επαφή με τα ενδοκοιλιακά σπλάχνα, αποφεύγοντας έτσι την ανάπτυξη συμφύσεων και πιθανών διαβρώσεων στα ενδοκοιλιακά όργανα.

Ο Γενικός Χειρουργός Δρ. Χαράλαμπος Σπυρόπουλος, με ευρύτατη ενασχόληση στον τομέα της ενδοσκοπικής αποκατάστασης κηλών, έχει λάβει ρομποτική πιστοποίηση στο κέντρο αναφοράς στη ρομποτική χειρουργική, στο νοσοκομείο Misericordia  στο Grosseto της Ιταλίας, με επιστημονικό υπεύθυνο τον Καθηγητή Χειρουργικής στο πανεπιστήμιο του  Illinois, Prof. Pier Cristoforo Giulianotti. Επικοινωνήστε μαζί του και λύστε οποιαδήποτε απορία σας έχει προκύψει σχετικά με τα συμπτώματα, τις επιπλοκές και τους βέλτιστους τρόπους αντιμετώπισης της ομφαλοκήλης.

Ο όρος κήλες του κοιλιακού τοιχώματος περιγράφει την προβολή ενός εσωτερικού οργάνου κάτω από το δέρμα, με τη μορφή εξογκώματος. Το κοιλιακό τοίχωμα αποτελείται από στρώματα διαφορετικών ιστών και μυικών ομάδων. Όταν σε κάποιο πιο αδύναμο σημείο του τοιχώματος, λόγω αυξημένης ενδοκοιλιακής πίεσης, προκληθεί  ρήξη των μυών, τμήμα σπλάγχνου από το εσωτερικό της κοιλίας βρίσκει δίοδο και προβάλλει κάτω από το δέρμα. Με αυτόν τον τρόπο δημιουργείται το εξόγκωμα στο κοιλιακό τοίχωμα.

Ποιες είναι οι κήλες του κοιλιακού τοιχώματος;

Με κριτήριο τη χρονική στιγμή εμφάνισής τους, οι κήλες του κοιλιακού τοιχώματος διακρίνονται σε:

Με κριτήριο το σημείο εμφάνισής τους, οι κήλες του κοιλιακού τοιχώματος διακρίνονται σε:

Βουβωνοκήλη

Είναι η πιο συχνή μορφή κήλης. Οι κήλες της βουβωνικής περιοχής εμφανίζονται κατά πλειονότητα στους άνδρες, στην περιοχή του βουβωνικού πόρου, χαμηλά στην κοιλία και εμφανίζονται είτε στη δεξιά είτε στην αριστερή πλευρά είτε αμφίπλευρα.

Οι κήλες στη βουβωνική περιοχή ενδέχεται να είναι ασυμπτωματικές αρχικά. Σε πιο προχωρημένες περιπτώσεις, συχνά προκαλούν πόνο ή ενόχληση, ιδιαίτερα κατά την προσπάθεια επίκυψης ή άρσης κάποιου αντικειμένου.

Μηροκήλες

Είναι οι κήλες που εμφανίζονται στη μηροβουβωνική χώρα, με μεγαλύτερη συχνότητα εμφάνισης στις γυναίκες. Συνήθως δεν γίνονται αντιληπτές, εάν δεν εμφανίσουν σοβαρά συμπτώματα, καθώς το μέγεθός τους δεν ξεπερνά το 1 εκατοστό. Εντοπίζονται ψηλά στο μηρό και μπορεί να συνυπάρχουν με κάποια βουβωνοκήλη. Έχουν το χαρακτηριστικό ότι περισφίγγονται εύκολα και δημιουργούν συμπτώματα εντερικής απόφραξης.

Ομφαλοκήλες

Είναι οι διογκώσεις που παρουσιάζονται στην περιοχή του ομφαλού ή γύρω από αυτόν. Μία ομφαλοκήλη συχνά συνοδεύεται από ενοχλήσεις και φλεγμονή του δέρματος ενώ πολλές φορές συνυπάρχει και διάσταση των ορθών κοιλιακών μυών.

Επιγαστρικές Κήλες

Είναι οι κήλες που εμφανίζονται πρωτογενώς στην περιοχή μεταξύ του ομφαλού και του στέρνου. Συνήθως δημιουργούνται λόγω υπερβολικής ενδοκοιλιακής πίεσης, εξαιτίας είτε κάποιας χειρωνακτικής εργασίας, είτε έντονης άσκησης.

Μετεγχειρητικές κήλες

Οι μετεγχειρητικές κήλες μπορεί να εμφανιστούν στο σημείο που έχει διενεργηθεί κάποια παλαιότερη επέμβαση. Η αντιμετώπισή τους είναι αρκετά απαιτητική σε μερικές περιπτώσεις, καθώς συχνά υπάρχουν πολυάριθμες συμφύσεις του εντέρου και λοιπών οργάνων της κοιλίας στο σημείο της κήλης. Η ρομποτική τεχνολογία επιτρέπει την ελάχιστα χειρουργική διόρθωση και αυτών των κηλών που στο παρελθόν απαιτούσαν πολυήμερη νοσηλεία.

Τρόπος αντιμετώπισης κηλών

Ο μοναδικός τρόπος οριστικής αντιμετώπισης κηλών είναι η χειρουργική επέμβαση. Η οριστική θεραπευτική προσέγγιση των κηλών κρίνεται αναγκαία σε όλες τις περιπτώσεις, είτε οι κήλες παρουσιάζουν συμπτώματα, είτε είναι ασυμπτωματικές και διαγνώσθηκαν τυχαία. Σε διαφορετική περίπτωση αυξάνεται η πιθανότητα εμφάνισης επιπλοκών, οι οποίες σε μερικές περιπτώσεις μπορεί να είναι εξαιρετικά επικίνδυνες.

Με την εξέλιξη της ιατρικής και της τεχνολογίας και την ανάπτυξη της λαπαροσκοπικής και της ρομποτικής χειρουργικής, η αποκατάσταση των κηλών τα τελευταία χρόνια έχει αλλάξει δραματικά. Τόσο στη λαπαροσκοπική, όσο και στη ρομποτική μέθοδο (ανάλογα με το μέγεθος, το είδος και τη θέση της κήλης) οι επεμβάσεις διενεργούνται μέσω πολύ μικρών τομών και εντός ωρών από το πέρας του χειρουργείου ο ασθενής είναι έτοιμος να επιστρέψει στο σπίτι του. Χωρίς μετεγχειρητικό πόνο ο ασθενής μπορεί άμεσα να επιστρέψει στις καθημερινές του ασχολίες, στην εργασία του και σταδιακά στις αθλητικές του δραστηριότητες.

Ο Δρ. Χαράλαμπος Σπυρόπουλος είναι Διευθυντής στη Η’ Χειρουργική Κλινική του νοσοκομείου ΙΑΣΩ. Είναι από τους λίγους Χειρουργούς στην Ελλάδα με εκτεταμένη ενασχόληση στη χειρουργική κηλών, τόσο με χρήση της λαπαροσκοπικής, όσο και της ρομποτικής χειρουργικής μεθόδου (specialized hernia surgeon).

Εάν έχετε απορίες ή πιθανολογείτε ότι πάσχετε από κάποια μορφή κήλης, επικοινωνήστε με το Χειρουργό για τον προγραμματισμό ενός διαγνωστικού ραντεβού ώστε να λάβετε εξατομικευμένες προτάσεις αντιμετώπισης της πάθησής σας.

Αν έχετε εμφανίσει βουβωνοκήλη, η αντιμετώπιση είναι αποκλειστικά και μόνο χειρουργική. Πότε; Δεν υπάρχει περιθώριο αναμονής καθώς η βουβωνοκήλη μπορεί να δημιουργήσει ανά πάσα στιγμή προβλήματα. Άρα, πρέπει να αντιμετωπιστεί αμέσως μετά την ανακάλυψή της.

Αποφασίσατε να προβείτε στη χειρουργική θεραπεία της κήλης, όμως αναρωτιέστε ποια είναι η κατάλληλη τεχνική χειρουργικής θεραπείας, ώστε να διασφαλίσετε ένα άριστο αποτέλεσμα και μία ανώδυνη μετεγχειρητική πορεία.

Η χειρουργική τεχνική ΤΕΡ αποτελεί μία ελάχιστα επεμβατική χειρουργική τεχνική αντιμετώπισης της βουβωνοκήλης και θεωρείται ως η πιο ανατομική προσέγγιση στη χειρουργική θεραπεία της. Η εξελιγμένη αυτή τεχνική συγκεντρώνει πλήθος πλεονεκτημάτων, έναντι παλαιότερων τεχνικών, που απαιτούσαν πολυήμερη απουσία από την εργασία ή προκαλούσαν μετεγχειρητικό πόνο και ενοχλήσεις.

Πώς διενεργείται η τεχνική ΤΕΡ;

Ο εξειδικευμένος χειρουργός, εκτελεί 3 μικροτομές λίγων χιλιοστών. Μέσω των τομών αυτών, εισέρχεται μία ειδική κάμερα που επιτρέπει την μεγενθυμένη απεικόνιση της περιοχής της κήλης. Έχοντας τη λεπτομερή αυτή εικόνα, ο ιατρός είναι σε θέση να ανατάξει την κήλη και να τοποθετήσει στη συνέχεια ένα ειδικό βιοσυμβατό πλέγμα, δημιουργώντας ένα νέο, ισχυρό τοίχωμα.

Η τεχνική αυτή διαφέρει εξ ολοκλήρου από τις τεχνικές ανοιχτής χειρουργικής, καθώς αποκαθιστά την κήλη στη βάση της, στο επίπεδο του οπισθίου τοιχώματος, ενισχύοντας έτσι το πιο αδύναμο τμήμα του κοιλιακού τοιχώματος. Συγχρόνως, η τεχνική διαφέρει από την αντίστοιχη λαπαροσκοπική μέθοδο, η οποία πραγματοποιείται ενδοκοιλιακά. Η τεχνική ΤΕΡ εκτελείται μέσα σε ένα μικρό χώρο μυϊκών διαμερισμάτων του κοιλιακού τοιχώματος, χωρίς να επηρεάζει ουδόλως τα σπλάγχνα της κοιλιάς.

Γιατί να επιλέξει κάποιος την τεχνική ΤΕΡ;

Τα πλεονεκτήματα της τεχνικής ΤΕΡ είναι πολλά, καθιστώντας την ως την ενδεδειγμένη τεχνική αντιμετώπισης της βουβωνοκήλης.

Εξειδίκευση στην τεχνική ΤΕΡ

Η τεχνική ΤΕΡ είναι τεχνικά απαιτητική και ο αριθμός των ιατρών που την εφαρμόζουν στην Ελλάδα, είναι μικρός. Για το λόγο αυτό, ο ασθενής είναι απαραίτητο να επιλέξει τον κατάλληλο γενικό χειρουργό, που θα διασφαλίσει ένα άριστο, ασφαλές και οριστικό αποτέλεσμα.

Ο γενικός χειρουργός, Δρ. Χαρ. Σπυρόπουλος, εξειδικευμένος στην τεχνική ΤΕΡ, κατέχει χρόνια εμπειρίας στην εκτέλεση της συγκεκριμένης τεχνικής με εκατοντάδες επιτυχημένα περιστατικά στο ενεργητικό του.

Ο ιατρός εξειδικεύτηκε στην ελάχιστα επεμβατική αντιμετώπιση των κηλών, δίπλα στον κορυφαίο χειρουργό του είδους, τον Dr. med. Andreas Kuthe, Διευθυντή του τμήματος Γενικής Χειρουργικής στο νοσοκομείο Clementinenhaus, στο Ανόβερο της Γερμανίας και έναν εκ των «pioneers» στην ενδοσκοπική χειρουργική της βουβωνοκήλης, παγκοσμίως.

Αν κι εσείς πάσχετε από βουβωνοκήλη, συμβουλευτείτε τον εξειδικευμένο γενικό χειρουργό, Δρ. Χαρ. Σπυρόπουλο, για την ενδεδειγμένη μορφή χειρουργικής θεραπείας με την τεχνική ΤΕΡ και αντιμετωπίστε οριστικά τα συμπτώματά της.

Φόρμα Επικοινωνίας

Contact Form EL

Στοιχεία Επικοινωνίας

Ιατρείο Κλινικής (Όπισθεν Νοσοκομείου ΙΑΣΩ)

Πλοηγηθειτε
crossmenuchevron-down