2106856177
2106856177

Ο Θυρεοειδής είναι ο μεγαλύτερος αδένας του ανθρώπινου σώματος και ο σημαντικότερος αδένας του ενδοκρινικού συστήματος. Εντοπίζεται στο πρόσθιο τμήμα του τραχήλου (λαιμού), μπροστά από την τραχεία και αποτελείται από δύο λοβούς (αριστερό και δεξιό) που συνδέονται μεταξύ τους με ένα λεπτό τμήμα ιστού, τον ισθμό. Η δομή του θυρεοειδούς αδένα μπορεί να παρομοιαστεί με το σχήμα μιας πεταλούδας, ενώ το βάρος του συνήθως κυμαίνεται στα 20 με 25 γραμμάρια.

Ποιος είναι ο ρόλος του Θυρεοειδούς αδένα;

Ο ρόλος του θυρεοειδούς αδένα είναι να εξασφαλίζει την ομαλή λειτουργία του οργανισμού (ομοιόσταση), μέσω της παραγωγής ορμονών και κυρίως δύο εξ’ αυτών: τη θυροξίνη (Τ4) και την τρι-ιωδοθυρονίνη (Τ3), που κυκλοφορούν στο αίμα, ρυθμίζοντας το βασικό μεταβολισμό του οργανισμού. Επιπρόσθετα, οι θυρεοειδικές ορμόνες συμβάλλουν στον έλεγχο της θερμοκρασίας του σώματος και επηρεάζουν το ρυθμό της καρδιάς. Στο πίσω μέρος του θυρεοειδούς αδένα υπάρχουν τέσσερις ακόμα μικροί αδένες, οι οποίοι ονομάζονται παραθυρεοειδείς αδένες και οι οποίοι είναι υπεύθυνοι για τη ρύθμιση του ασβεστίου του αίματος.

Ποιες είναι οι συχνότερες παθήσεις του θυρεοειδούς;

Οι παθήσεις του θυρεοειδούς είναι ιδιαίτερα συχνές στο γενικό πληθυσμό. Με σκοπό την καλύτερη κατηγοριοποίησή τους, διακρίνονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες, τις λειτουργικές και τις μορφολογικές παθήσεις.

Λειτουργικές Παθήσεις

Οι λειτουργικές παθήσεις χαρακτηρίζονται από διαταραχή στον ρυθμό παραγωγής των ορμονών από τον θυρεοειδή αδένα. Οι λειτουργικές παθήσεις του θυρεοειδούς αδένα είναι κυρίως οι ακόλουθες:

Μορφολογικές Παθήσεις

Οι μορφολογικές παθήσεις του θυρεοειδούς αδένα χαρακτηρίζονται από αλλαγή στη δομή του αδένα χωρίς, στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, να επηρεάζεται η λειτουργία του. Οφείλονται συνήθως στην παρουσία ενός ή πολλών όζων (σφαιρικά ογκίδια), οι οποίοι αλλάζουν το σχήμα και το μέγεθος του αδένα. Στις συνηθέστερες μορφολογικές παθήσεις του θυρεοειδούς αδένα ανήκουν:

Η Θεραπεία των παθήσεων του θυρεοειδούς αδένα

Στην περίπτωση που υπάρχουν διαταραχές στη λειτουργία ή/και τη μορφολογία του αδένα που δεν αντιμετωπίζονται φαρμακευτικά και επί συγκεκριμένων ενδείξεων, απαιτείται η χειρουργική αφαίρεσή του. Η χειρουργική αφαίρεση (θυρεοειδεκτομή) απαιτείται σε αρκετές περιπτώσεις και για τον αποκλεισμό της ύπαρξης καρκινώματος του αδένα. Η επέμβαση συνίσταται, στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, στην αφαίρεση όλου του αδένα (ολική ή σχεδόν ολική θυρεοειδεκτομή). Σε πιο σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να διενεργηθεί υφολική αφαίρεση ή εκτομή ενός λοβού του αδένα (λοβεκτομή).

Η θυρεοειδεκτομή είναι μια επέμβαση που απαιτεί λεπτούς χειρισμούς και μεγάλη προσοχή, λόγω γειτνίασης του αδένα με πολύ ευαίσθητα νεύρα και αγγεία του τραχήλου. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να διενεργείται μόνο από έμπειρο Χειρουργό, με τη δυνατότητα ταυτόχρονα χρήσης σύγχρονων χειρουργικών μέσων (διεγχειρητική νευροπαρακολούθηση). Η επέμβαση διενεργείται μέσω μιας εγκάρσιας τομής 3-4 εκατοστών στην περιοχή του τραχήλου. Η τομή πραγματοποιείται με τέτοιον τρόπο, ώστε να καλύπτεται από τις φυσιολογικές πτυχές του δέρματος. Η παραμονή του ασθενούς στο νοσοκομείο είναι συνήθως μία ημέρα. Σε περιπτώσεις ολικής ή σχεδόν ολικής θυρεοειδεκτομής, ο ασθενής θα πρέπει να λαμβάνει εφ’ όρου ζωής υποκατάστατα των θυρεοειδικών ορμονών από το στόμα.

Η παχυσαρκία είναι ένα από τα μεγαλύτερα ,σύγχρονα προβλήματα της δημόσιας υγείας. Η ραγδαία αύξηση της συχνότητας της πάθησης σε παγκόσμιο επίπεδο δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη, καθώς συνοδεύεται από πληθώρα ιατρικών, κοινωνικών και οικονομικών προεκτάσεων.

Τι είναι όμως η παχυσαρκία;

Ο όρος «παχυσαρκία» χρησιμοποιείται για να περιγράψει την κατάσταση κατά την οποία υπάρχει υπερβάλλουσα συσσώρευση λίπους στο ανθρώπινο σώμα. Η παχυσαρκία είναι μια ιατρική κατάσταση που μπορεί να επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό την υγεία του ατόμου και χαρακτηρίζεται συνήθως από υψηλό Δείκτη Μάζας Σώματος (30 ή περισσότερο). Ο Δείκτης Μάζας Σώματος (B.M.I.) είναι ένας -αναγνωρισμένος από τον Π.Ο.Υ.- δείκτης υπολογισμού της παχυσαρκίας και χρησιμοποιεί το ύψος και το σωματικό βάρος του ατόμου, ώστε να εκτιμήσει την ύπαρξη παχυσαρκίας.

Τι προκαλεί η παχυσαρκία;

Η παχυσαρκία είναι μια πάθηση που κρύβει πολλά περισσότερα από μια αλλαγή στην εικόνα του σώματος, λόγω της αύξησης του σωματικού βάρους. Συγκεκριμένα, όταν το λίπος αυξάνεται πάνω από τα φυσιολογικά ποσοστά. ξεκινά η αθρόα αποθήκευσή του σε διάφορα όργανα του σώματος. Η δημιουργία υπερβάλλοντος σπλαγχνικού λίπους σχετίζεται με παραγωγή ορμονών που προκαλούν μεγάλες αλλαγές στο τρόπο με τον οποίο λειτουργεί ο ανθρώπινος οργανισμός. Ως επακόλουθο, ο ασθενής με παχυσαρκία είναι επιρρεπής σε διάφορες και σοβαρές ασθένειες. Οι σοβαρότερες από αυτές είναι οι ακόλουθες:

Πώς αντιμετωπίζεται η παχυσαρκία;

Η πλειοψηφία των περιπτώσεων κλινικά σοβαρής παχυσαρκίας δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά μόνο με την ισορροπημένη διατροφή και την άσκηση. Η μόνη μακροπρόθεσμα αποτελεσματική και οριστική μέθοδος για την αντιμετώπιση αυτής της πάθησης, είναι η χειρουργική αντιμετώπιση.

Χειρουργική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας

Η χειρουργική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας, αποτελεί τη μοναδική οριστική θεραπεία της, προσφέροντας ριζική αλλαγή στην εικόνα του ασθενή και αυξάνοντας το προσδόκιμο επιβίωσής του. Όλες οι χειρουργικές επεμβάσεις διενεργούνται πλέον με σύγχρονες ελάχιστα επεμβατικές μεθόδους (λαπαροσκοπική ή ρομποτική προσέγγιση).

H χειρουργική φαρέτρα κατά της παχυσαρκίας διαθέτει διαφορετικά είδη επεμβάσεων, εξαιρετικά ασφαλών και με ελάχιστο κίνδυνο επιπλοκών. Ταυτόχρονα, οι σύγχρονες χειρουργικές επεμβάσεις μπορούν να αντιμετωπίσουν πλήρως ή σε μεγάλο βαθμό, πολλές συνοδές παθήσεις της παχυσαρκίας, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης ΙΙ, η υπέρταση και η δυσλιπιδαιμία.

Το είδος της επέμβασης που είναι κατάλληλο για κάθε ασθενή ορίζεται από τον Χειρουργό, ο οποίος λαμβάνει υπόψη του όλες τις σημαντικές παραμέτρους. Οι βασικότερες από αυτές είναι ο τύπος της παχυσαρκίας, τα κλινικά χαρακτηριστικά του ασθενούς, ο τρόπος ζωής καθώς και οι διαιτητικές προτιμήσεις του. Ο Δρ. Χαράλαμπος Σπυρόπουλος, ο οποίος εξειδικεύεται στη χειρουργική της παχυσαρκίας, αναφέρει τις σημαντικότερες επεμβάσεις:

Ο Γενικός Χειρουργός Δρ. Χαράλαμπος Σπυρόπουλος είναι Διευθυντής της Η' Χειρουργικής Κλινικής του νοσοκομείου ΙΑΣΩ  και Εκλεγμένο μέλος του τετραμελούς Διοικητικού Συμβουλίου της Ελληνικής Χειρουργικής Εταιρίας Παχυσαρκίας.

Μην διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί του, για ένα εξειδικευμένο θεραπευτικό πλάνο της παχυσαρκίας, απόλυτα προσαρμοσμένο στις δικές σας ανάγκες.

Τι είναι η Κήλη;

Η Κήλη εμφανίζεται όταν ένα ενδοκοιλιακό κινητό όργανο ή τμήμα λιπώδους ιστού προβάλλει κάτω από το δέρμα του κοιλιακού τοιχώματος, μέσω ενός χάσματος. Οι συχνότεροι τύποι κήλης κοιλιακού τοιχώματος είναι η Βουβωνοκήλη, η Μηροκήλη, η Ομφαλοκήλη, η Επιγαστρική κήλη και η Μετεγχειρητική κήλη.

Πώς δημιουργείται μια Κήλη; 

Υπάρχουν πολλοί λόγοι, για τους οποίους μπορεί να εμφανιστεί μια κήλη στο ανθρώπινο σώμα. Τα πιο συχνά αίτια εμφάνισης της κήλης, είναι:

Ποια διατροφή ακολουθείται μετά τη χειρουργική αποκατάσταση της κήλης;

Η εφαρμογή των ελάχιστα επεμβατικών τεχνικών (λαπαροσκοπική και ρομποτική προσπέλαση) στην αντιμετώπιση των περισσοτέρων μορφών κήλης έχει ουσιαστικά μετατρέψει τη χειρουργική αποκατάσταση της κήλης σε χειρουργείο μίας ημέρας, με άμεση επαναφορά στις καθημερινές δραστηριότητες αλλά και σε φυσιολογικό διατροφικό πλάνο. Η απουσία μετεγχειρητικού πόνου και οι ελάχιστοι χειρουργικοί χειρισμοί ουσιαστικά επιτρέπουν τη λήψη τροφής λίγες ώρες μετά την επέμβαση. Αμέσως μετά τη χειρουργική αντιμετώπιση μίας κήλης λοιπόν, οι ασθενείς συνήθως εντός δύο ωρών λαμβάνουν υγρά. Προοδευτικά, στο διατροφικό πλάνο προστίθενται χυμοί και σούπες καθώς και ποσότητες ξηρής τροφής.

Μετά την επέμβαση αποκατάστασης κήλης υπάρχει μικρή πιθανότητα να παρουσιαστεί δυσκοιλιότητα, για το πρώτο 24ωρο. Το σύμπτωμα αυτό οφείλεται κυρίως στην αναισθησία και τις αλλαγές στη διατροφή που είχαν προηγηθεί της επέμβασης. Για το λόγο αυτό προτείνεται μια διατροφή που περιλαμβάνει άφθονο νερό και είναι πλούσια σε φυτικές ίνες.

Διατροφή μετά την κήλη: Ποιες τροφές προτείνονται και ποιες πρέπει να αποφεύγονται;

Είναι σημαντικό να ακολουθούνται προσεκτικά οι οδηγίες του Χειρουργού. Η ορθή διατροφή μετεγχειρητικά επιτρέπει τη γρήγορη επαναφορά του γαστρεντερικού συστήματος στο φυσιολογικό και συντελεί στη γρήγορη επούλωση.

Τροφές που προτείνονται στο 1ο 24ωρο μετά την επέμβαση

Τροφές που πρέπει να αποφεύγονται στο 1ο 24ωρο μετά την επέμβαση

Κάποιες τροφές καλό είναι να μην καταναλώνονται αμέσως μετά από μία επέμβαση κήλης. Αυτές είναι οι ακόλουθες:

 

Διατροφή μετά την κήλη: Γενικές συμβουλές  

Εκτός από τα είδη των τροφών που επιτρέπονται μετά την επέμβαση, σημαντικό ρόλο διαδραματίζει και ο τρόπος με τον οποίο καταναλώνονται. Προτείνεται η ακόλουθη διαδικασία για το πρώτο 24ωρο:

Ο εξειδικευμένος Γενικός Χειρουργός Δρ. Χαράλαμπος Σπυρόπουλος, παρίσταται δίπλα στον ασθενή καθ’ όλη τη διάρκεια της επέμβασης αλλά και της ανάρρωσης του. Ο Ιατρός, έχει διακριθεί ως Master Surgeon & Surgeon of Excellence στη Χειρουργική Αντιμετώπιση Κηλών του Κοιλιακού Τοιχώματος, με την εφαρμογή λαπαροσκοπικής, ενδοσκοπικής και ρομποτικής προσέγγισης.

Επικοινωνήστε μαζί του, για την άριστη αντιμετώπιση της κήλης σας και την μετέπειτα εφαρμογή ειδικού προγράμματος διατροφής, προσαρμοσμένο στις δικές σας ανάγκες.

Η λέξη αιμορροΐδες χρησιμοποιείται συχνά για να περιγράφει η πάθηση που ονομάζεται αιμορροϊδοπάθεια. Η αιμορροϊδοπάθεια είναι μια ακίνδυνη νόσος αλλά εξαιρετικά δυσάρεστη, ενοχλητική και ενίοτε επίπονη για τον πάσχοντα.

Τι είναι στην πραγματικότητα οι αιμορροΐδες;

Οι αιμορροΐδες είναι ένα σύμπλεγμα αγγείων το οποίο έχουν φυσιολογικά όλοι οι άνθρωποι και συναντάται στο κατώτερο τμήμα του παχέος εντέρου. Η λειτουργία των αιμορροΐδων είναι να συμβάλουν στον έλεγχο εξόδου των κοπράνων κατά την αφόδευση, σχηματίζοντας τα λεγόμενα «ανατομικά μαξιλάρια» του πρωκτικού σωλήνα.

Τι είναι η αιμορροϊδοπάθεια;

Όταν οι αιμορροΐδες διογκωθούν για οποιοδήποτε λόγο, σχηματίσουν διακριτούς όζους και δημιουργήσουν συμπτώματα, εμφανίζεται η αιμορροϊδοπάθεια. Η νόσος μπορεί να χαρακτηρίζεται από προβολή των όζων δια του πρωκτικού δακτυλίου και από χαρακτηριστικά συμπτώματα, όπως:
• Αίσθημα καύσου στην περιοχή
• Ερεθισμός ή κνησμός της περιοχής
• Έντονος πόνος ή δυσφορία
• Αιμορραγία
• Εκκρίσεις βλέννας
• Πρήξιμο γύρω από την περιοχή του πρωκτού
• Αίσθημα ατελούς αφόδευσης

Τι διάρκεια έχει η αιμορροϊδοπάθεια;

Δεν υπάρχει συγκεκριμένη χρονική διάρκεια για την αιμορροϊδοπάθεια. Οι μικρές, ελαφρά διογκωμένες αιμορροΐδες συνήθως υποχωρούν από μόνες τους μέσα σε λίγες ημέρες και μάλιστα χωρίς της εφαρμογή κάποιας θεραπείας. Από την άλλη, οι μεγαλύτερες και προβάλλουσες εξωτερικά αιμορροΐδες χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να υποχωρήσουν και ενίοτε εμμένουν και υποτροπιάζουν, προκαλώντας δυσφορία και πόνο στον ασθενή.

Ποια είναι τα στάδια της Αιμορροϊδοπάθειας;

Η αιμορροϊδοπάθεια διακρίνεται σε τέσσερις κατηγορίες, ανάλογα με το στάδιο στο οποίο βρίσκεται η νόσος.

1ου σταδίου
Οι αιμορροϊδικοί όζοι βρίσκονται στο εσωτερικό του τελευταίου τμήματος του παχέος εντέρου και δεν προβάλλουν έξω από τον πρωκτό.

2ου σταδίου
Οι όζοι εμφανίζονται κατά τη διάρκεια της κένωσης και επανέρχονται αυτόματα μετά από λίγο.

3ου σταδίου
Οι όζοι εμφανίζονται κατά τη διάρκεια της κένωσης και επανέρχονται μόνο με μηχανική ανάταξη (βοήθεια από τον ίδιο τον ασθενή).

4ου σταδίου
Οι όζοι προβάλλουν μόνιμα έξω από τον πρωκτό και είναι αδύνατη η ανάταξή τους.

Πότε να ζητήσω Ιατρική Συμβουλή;

Αν και η αιμορροϊδοπάθεια είναι μια ακίνδυνη πάθηση, συχνά μπορεί να γίνει δυσάρεστη και ενοχλητική για τον ασθενή. Στα αρχικά στάδια μπορεί να αντιμετωπιστεί συντηρητικά από τον ίδιο τον ασθενή (εφαρμογή τοπικών σκευασμάτων). Εάν οι διογκωμένες αιμορροΐδες δεν υποχωρήσουν από μόνες τους μέσα σε λίγες ημέρες, τότε θα πρέπει να προγραμματιστεί επίσκεψη στον Ιατρό. Αντίστοιχα, εάν εμφανιστεί αιμορραγία στην περιοχή του ορθού ή άλλες εκδηλώσεις (αίσθημα ατελούς κένωσης, εκροή βλέννας κ.α), θα πρέπει πάντα να αποκλειστούν ιατρικά άλλα σοβαρότερα αίτια των συμπτωμάτων αυτών. Ως εκ τούτου, ιδίως επί απώλειας αίματος από τον πρωκτό, είναι απαραίτητη η αναζήτηση Ιατρικής βοήθειας.

Πως θεραπεύεται η Αιμορροϊδοπάθεια;

Στα πρώτα στάδια της αιμορροϊδοπάθειας, η θεραπεία είναι συντηρητική και περιλαμβάνει αλλαγή στη διατροφή και χρήση τοπικών αλοιφών και αντιφλεγμονωδών σκευασμάτων. Εάν η συντηρητική θεραπεία δεν είναι επιτυχής και τα συμπτώματα παραμένουν, τότε επιλέγονται πιο δραστικές μέθοδοι. Μια καλή επιλογή, ιδίως στα αρχόμενα στάδια της νόσου, είναι η τεχνική απολίνωσης των αιμορροϊδικών όζων με την εφαρμογή ελαστικών δακτυλίων (rubber band ligation).

Σε πιο προχωρημένες περιπτώσεις, επιλέγονται οι ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές που αντιμετωπίζουν αποτελεσματικά την πάθηση. Οι πλέον σύγχρονες τεχνικές είναι η Ελάχιστα Επεμβατική Μέθοδος HAL (Hemorrhoidal Artery Ligation – Απολίνωση Αιμορροϊδικών Αγγείων με τη χρήση Υπερήχου) και η Αιμορροϊδοπλαστική με Laser (LHP).

Τέλος, σε ορισμένες προχωρημένες περιπτώσεις και ανάλογα με την κρίση του Χειρουργού πραγματοποιείται η κλασική αιμορροϊδεκτομή (επέμβαση Milligan – Morgan), υποβοηθούμενη ωστόσο από τη σύγχρονη τεχνολογία (ψαλίδια υπερήχων).

Ο εξειδικευμένος Γενικός Χειρουργός Δρ. Χαράλαμπος Σπυρόπουλος διαθέτει μακρά εμπειρία σε όλες τις σύγχρονες τεχνικές που χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση της αιμορροϊδοπάθειας. Επικοινωνήστε μαζί του και ενημερωθείτε σχετικά με τις θεραπευτικές μεθόδους και ποια από αυτές ανταποκρίνεται καλύτερα στις δικές σας ανάγκες.

Η Ραγάδα Πρωκτού είναι μία πάθηση που εμφανίζεται σε άτομα οποιασδήποτε ηλικίας, αλλά είναι συχνότερη σε ενήλικες μέσης ηλικίας. Σύμφωνα με έρευνες εκτιμάται ότι ένας στους δέκα ανθρώπους θα εμφανίσει Ραγάδα Πρωκτού στη διάρκεια της ζωής του.

Τι είναι όμως η Ραγάδα Πρωκτού;

Η Ραγάδα Πρωκτού είναι ένα επώδυνο τραύμα ή «σκίσιμο» το οποίο εμφανίζεται στο εσωτερικό μέρος του πρωκτικού σωλήνα. Είναι δυνατόν να επεκταθεί προς το άνω ή κάτω μέρος του πρωκτού, συνοδευόμενη από επιμέρους τοπικά προβλήματα όπως τα πρωκτικά θηλώματα.  Η Ραγάδα Πρωκτού διακρίνεται σε οξεία, όταν διαρκεί για λιγότερο από έξι εβδομάδες και σε χρόνια όταν εμμένει για περισσότερες από 6 εβδομάδες.

Ποια είναι τα αίτια εμφάνισης της Ραγάδας Πρωκτού;

Η Ραγάδα Πρωκτού δημιουργείται ύστερα από τραυματισμό ή επίμονο ερεθισμό του δέρματος του πρωκτού. Οι παρακάτω καταστάσεις έχουν συσχετιστεί με την εμφάνιση της Ραγάδας:

Ποια είναι τα συμπτώματα της Ραγάδας Πρωκτού;

Τα συμπτώματα της Ραγάδας Πρωκτού καθορίζονται από το στάδιο αλλά και τη χρονιότητα της πάθησης. Το χαρακτηριστικότερο σύμπτωμα είναι ο έντονος νυγμώδης πόνος κατά τη διάρκεια της αφόδευσης, ο οποίος μπορεί να συνοδεύεται από αιμορραγία και κνησμό. Μάλιστα, ο πόνος δεν υποχωρεί με το πέρας της αφόδευσης αλλά παραμένει για μερικές ώρες. Ο πάσχων, φοβούμενος τον πόνο, ακούσια αναστέλλει τη διαδικασία της αφόδευσης, γεγονός που επιδεινώνει την κατάσταση. Τα κόπρανα συσσωρεύονται και γίνονται σκληρότερα δημιουργώντας έναν επίπονο φαύλο κύκλο.

Συνολικά, τα συμπτώματα που μπορεί να εμφανιστούν είναι τα ακόλουθα:

Πώς γίνεται η διάγνωση της Ραγάδας Πρωκτού;

Η διάγνωση της Ραγάδας Πρωκτού πραγματοποιείται με την κλινική εξέταση του ασθενούς, τη λήψη ενός πλήρους ιατρικού ιστορικού και τη διενέργεια ειδικών εξετάσεων. Η επισκόπηση της περιοχής πραγματοποιείται με τη βοήθεια ενός μικρού πρωκτοσκοπίου. Σε ορισμένες περιπτώσεις είναι αναγκαίο να αποκλειστούν κάποιες άλλες παθήσεις με παρόμοια συμπτώματα, οπότε είναι αναγκαία η διενέργεια κολονοσκόπησης. Τέλος, περαιτέρω βλάβες της περιοχής οι οποίες σχετίζονται με τη Ραγάδα Πρωκτού εντοπίζονται συχνά με το ενδοορθικό υπερηχογράφημα.

Πως θεραπεύεται η Ραγάδα Πρωκτού;

Η θεραπεία της Ραγάδας Πρωκτού μπορεί να είναι Συντηρητική ή Χειρουργική. Στην οξεία φάση της Ραγάδας ακολουθείται η Συντηρητική θεραπεία. Η Χειρουργική αντιμετώπιση επιλέγεται σε χρόνιες περιπτώσεις και όταν η Συντηρητική θεραπεία που εφαρμόστηκε δεν ήταν επιτυχής.

Συντηρητική Θεραπεία

Η Συντηρητική Θεραπεία, περιλαμβάνει:

Χειρουργική Θεραπεία

Όταν η Συντηρητική Θεραπεία είναι αναποτελεσματική και τα συμπτώματα παραμένουν, τότε ακολουθείται η Χειρουργική Θεραπεία. Η Χειρουργική Αντιμετώπιση επιτυγχάνεται με τη μερική πλαγία έσω σφιγκτηροτομή, δηλαδή τη διατομή ενός μικρού τμήματος των ινών του έσω σφιγκτήρα. Η διατομή πραγματοποιείται με τη χρήση ενέργειας Laser και είναι στοχευμένη ώστε να χαλαρώσει την υπερτονία (το συνεχές σφίξιμο) του πρωκτού και να επιτρέψει την επούλωση της ραγάδας.   τμήματος του έσω σφιγκτήρα. Η επέμβαση παρουσιάζει πολλαπλά οφέλη για τον ασθενή. Τα σημαντικότερα είναι:

Ο εξειδικευμένος Γενικός Χειρουργός Δρ. Χαράλαμπος Σπυρόπουλος, αντιμετωπίζει αποτελεσματικά και με ασφάλεια όλη την γκάμα των ορθοπρωκτικών παθήσεων. Μη διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί του για μία οριστική θεραπεία με άμεση επιστροφή στην καθημερινότητα.

Η Βουβωνοκήλη, είναι η πλέον συχνή μορφή κήλης και εμφανίζεται κατά βάση στον ανδρικό πληθυσμό (25 φορές συχνότερα σε σχέση με τις γυναίκες). Υπάρχουν κάποια ανησυχητικά σημάδια, τα οποία μας βοηθούν να αναγνωρίζουμε τη Βουβωνοκήλη και να αναζητούμε ιατρική φροντίδα όταν αυτά εμφανιστούν.

Τι είναι όμως η Βουβωνοκήλη;

Το εσωτερικό μέρος της κοιλιακής κοιλότητας περιβάλλεται από μια πολύ λεπτή μεμβράνη, το περιτόναιο. Πάνω από αυτή τη μεμβράνη βρίσκονται τα μυϊκά τοιχώματα της κοιλίας. Σε ορισμένες περιπτώσεις, δημιουργείται ένα χάσμα σε κάποιο ευένδοτο σημείο των τοιχωμάτων και ένα τμήμα ενός ενδοκοιλιακού σπλάχνου ή λιπώδους ιστού προβάλλει μέσα από αυτό. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία ενός ψηλαφητού εξογκώματος, το οποίο ονομάζεται κήλη. Όταν το εξόγκωμα παρουσιάζεται στην περιοχή της βουβωνικής χώρας (στο ύψος του βουβωνικού πόρου), τότε η κήλη αυτή ονομάζεται Βουβωνοκήλη.

Πότε η Βουβωνοκήλη εμφανίζει συμπτώματα;

Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις ασθενών με Βουβωνοκήλη, οι οποίοι δεν εμφανίζουν συμπτώματα στα πρώτα στάδια της νόσου. Πολλοί από αυτούς διαπιστώνουν τυχαία μια διόγκωση στη βουβωνική τους περιοχή, η οποία μπορεί να συνοδεύεται από ελάχιστη ενόχληση. Στον αντίποδα, ένα μεγάλο ποσοστό των ασθενών εμφανίζει συμπτώματα, τα οποία μάλιστα είναι χαρακτηριστικά της Βουβωνοκήλης. Ακόμη και στις ασυμπτωματικές βουβωνοκήλες ωστόσο, η αντιμετώπιση από τη στιγμή της διάγνωσης δε θα πρέπει να αναβάλλεται για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Ποιοι συνήθως μπορούν να εμφανίσουν Βουβωνοκήλη:

Η Βουβωνοκήλη, στη συντριπτική πλειοψηφία της, δημιουργείται λόγω της αύξησης της πίεσης στην ενδοκοιλιακή χώρα. Πιο συγκεκριμένα, μπορεί να εμφανιστεί συχνότερα σε:

Τα 3 πιο ανησυχητικά σημάδια της Βουβωνοκήλης

Η Βουβωνοκήλη παρουσιάζει ορισμένα ανησυχητικά συμπτώματα που όταν ο ασθενής τα εμφανίσει θα πρέπει να προχωρήσει όσο το δυνατόν πιο σύντομα σε ιατρική εξέταση.

Τα 3 πιο ανησυχητικά σημάδια της Βουβωνοκήλης, είναι τα ακόλουθα:

  1. H παρουσία μυϊκού άλγους (πιάσιμο μυών): Πολλές φορές, στη βουβωνική περιοχή εμφανίζεται ένας καυστικός πόνος, ο οποίος οφείλεται στο μυϊκό "σκίσιμο” της περιοχής. Σε επόμενο στάδιο, ο πόνος αυτός ακολουθείται από την παρουσία ενός μικρού ογκιδίου, του οποίου η ύπαρξη ανησυχεί τον ασθενή.
  2. Η διόγκωση στη βουβωνική χώρα: Η διόγκωση στο πάσχον σημείο μπορεί να είναι μόνιμη ή να εμφανίζεται περιοδικά. Πιο συγκεκριμένα, η κήλη μπορεί να είναι ‘ανατάξιμη’, δηλαδή να είναι δυνατή η επαναφορά του περιεχομένου στην αρχική του θέση. Ακόμη, μπορεί να εμφανίζεται και να εξαφανίζεται ανάλογα με τη θέση που βρίσκεται ο ασθενής.
  3. Η διόγκωση που συνοδεύεται από πόνο: Συχνά, η διόγκωση συνδυάζεται με ήπιο ή και έντονο πόνο. Ο πόνος αυτός επιδεινώνεται με την αύξηση της ενδοκοιλιακής πίεσης (βήχας, σωματική άσκηση κλπ.) ή με τις κινήσεις του εντέρου.

Σε περίπτωση που εμφανίσετε κάποιο από τα ανησυχητικά σημάδια της Βουβωνοκήλης, δεν θα πρέπει να το αγνοήσετε. Η έγκαιρη διάγνωση της πάθησης, θα οδηγήσει και στην καλύτερη διαχείριση και θεραπεία της.

Ο Δρ. Χαράλαμπος Σπυρόπουλος είναι από τους πρώτους και ελάχιστους Χειρουργούς στην Ελλάδα που έχει λάβει 2 πιστοποιήσεις ως Master Surgeon & Surgeon of Excellence στην αντιμετώπιση των κηλών του κοιλιακού τοιχώματος, από το μεγαλύτερο και αυστηρότερο Διεθνή Φορέα Χειρουργικών Πιστοποιήσεων Surgical Review Corporation (SRC). Μη διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί του για την αποτελεσματική αντιμετώπιση της πάθησής σας.

Τι είναι η κύστη κόκκυγα;

Η κύστη κόκκυγα είναι μια φλεγμονή που δημιουργείται στην επιφάνεια του δέρματος, στην περιοχή του κόκκυγα. Ο λόγος που εμφανίζεται συχνότερα σε άντρες είναι πως η έντονη τριχοφυΐα δημιουργεί ένα πρόσφορο περιβάλλον για να αναπτυχθεί μια τέτοιους είδους κύστη. Συχνά, η κύστη συνοδεύεται από την παρουσία συριγγίων που καταλήγουν σε μικρές οπές στο δέρμα της περιοχής.

Δεν έχει διευκρινιστεί ακόμη η ακριβής αιτία που προκαλεί την κύστη κόκκυγα. Πολλοί ασθενείς μπορεί να μην αντιληφθούν ότι πάσχουν από τη νόσο. Ενίοτε, η πάθηση αναγνωρίζεται από επιμόλυνση και εμφάνιση αποστήματος στην περιοχή του κόκκυγα με χαρακτηριστικά τον πολύ έντονο πόνο, το πρήξιμο και τη δεκατική πυρετική κίνηση.  Σε αυτές τις περιπτώσεις είναι αναγκαία η παροχέτευση του αποστήματος και η έξοδος του πύου πριν από την οριστική αντιμετώπιση της νόσου.

Κύστη κόκκυγα: Μέθοδοι θεραπείας

Η κύστη κόκκυγα αντιμετωπίζεται συνήθως με χειρουργική επέμβαση. Η κλασική αντιμετώπιση της κύστης με τη διενέργεια ανοικτής αποκατάστασης  περιλαμβάνει την αφαίρεση της κύστης και παραμονή ανοικτού του τραύματος ώστε να επουλωθεί με την πάροδο του χρόνου. Αν και είναι αποτελεσματική μέθοδος θεραπείας, δεν θεωρείται πλέον η καταλληλότερη καθώς είναι ιδιαίτερα τραυματική για τον ασθενή και τον ταλαιπωρεί πολύ στην καθημερινότητά του. Είναι απαραίτητος ο καθημερινός καθαρισμός και περιποίηση του τραύματος για μακρά χρονική περίοδο. Η ανοικτή χειρουργική θεραπεία παρουσιάζει το μικρότερο ποσοστό υποτροπής, ωστόσο είναι η πιο επώδυνη επιλογή.

Η πιο σύγχρονη αντιμετώπιση της κύστης κόκκυγα αφορά τη χρήση ελάχιστα επεμβατικών τεχνικών, όπως η ενδοσκοπική αποκατάσταση με το θεραπευτικό Laser - τεχνική EPSIT (Endoscopic Pilonidal Sinus Treatment). Πρόκειται για σύντομη θεραπευτική προσέγγιση που διενεργείται ακόμη και με τοπική αναισθησία και πραγματοποιεί καταστροφή των τοιχωμάτων της κύστης με εκπομπή ενέργειας. Πριν την εφαρμογή του Laser, διενεργείται λεπτομερής καθαρισμός των τριχών και των θυλάκων της κύστης μέσω μίας κάμερας υψηλής ανάλυσης που εισάγεται διαμέσου των συριγγίων της κύστης. Ο ασθενής εξέρχεται άμεσα από το νοσοκομείο και επιστρέφει από την επομένη ημέρα σε όλες τις δραστηριότητές του, χωρίς να ταλαιπωρείται με καθημερινές, επώδυνες αλλαγές τραύματος

Έξαρση των αιμορροΐδων: Οι καλύτεροι τρόποι για την αποφυγή τους

Οι αιμορροΐδες, υπάρχουν σε όλους τους ανθρώπους και είναι μέρος του φυσιολογικού τοιχώματος του ορθού. Αποτελούν ένα πλέγμα αιμοφόρων αγγείων και λειτουργούν ως προστατευτικά μαξιλάρια για να μην τραυματίζεται το ορθό κατά την αφόδευση. Οι αιμορροΐδες συστέλλονται κατά τη διαδικασία της αφόδευσης και διαστέλλονται στο τέλος της. Με αυτόν τον τρόπο, ελέγχουν την αφόδευση και προστατεύουν τους γύρω ιστούς κατά τη δίοδο των κοπράνων.

Σε περίπτωση που οι αιμορροΐδες διογκωθούν περισσότερο από το φυσιολογικό, γίνονται αντιληπτές από τον ασθενή, καθώς εμφανίζουν διάφορα συμπτώματα. Σε αυτή την περίπτωση λέμε ότι υπάρχει ‘’έξαρση των αιμορροΐδων’’.

Ποιοι τύποι αιμορροϊδοπάθειας υπάρχουν;

Σε περίπτωση διόγκωσης των αιμορροΐδων, ακολουθεί μια σειρά ενοχλητικών συμπτωμάτων. Η διάκρισή των τύπων αιμορροϊδοπάθειας, γίνεται:

  1. Βάση της θέσης στο ορθό όπου εντοπίζονται οι αιμορροΐδες
  2. Βάση του σταδίου στο οποίο βρίσκεται η πάθηση

Ποιους τύπους αιμορροϊδοπάθειας διακρίνουμε βάση τη θέση που βρίσκονται οι αιμορροΐδες;

Οι εσωτερικές αιμορροΐδες βρίσκονται μέσα στον ορθοπρωκτικό σωλήνα. Συνήθως, ο ασθενής δεν τις βλέπει ούτε τις νιώθει και σπάνια προκαλούν δυσφορία.

Οι εξωτερικές αιμορροΐδες προβάλλουν προς τον πρωκτό και είναι ορατές κατά την απλή επισκόπηση.

Ποιους τύπους αιμορροϊδοπάθειας διακρίνουμε βάση το στάδιο που βρίσκεται η πάθηση;

Αιμορροΐδες 1ου σταδίου

Οι αιμορροϊδικοί όζοι δεν προπίπτουν από τον πρωκτό, αλλά μπορεί να προκαλέσουν πόνο ή να αιμορραγήσουν.

Αιμορροΐδες 2ου σταδίου

Οι αιμορροϊδικοί όζοι προπίπτουν από τον πρωκτό κατά την κένωση και επανέρχονται μετά το πέρας της. Υπάρχει επίσης η πιθανότητα, να προκαλέσουν πόνο ή να αιμορραγήσουν.

Αιμορροΐδες 3ου σταδίου

Οι αιμορροϊδικοί όζοι προπίπτουν από τον πρωκτό κατά την κένωση και δεν επανέρχονται μετά το πέρας της. Σε αυτό το στάδιο, ο ασθενής πραγματοποιεί επανατοποθέτηση με το χέρι (μηχανική ανάταξη). Υπάρχει συχνή αιμορραγία, ειδικά εάν δεν ανατάσσονται στη θέση τους.

Αιμορροΐδες 4ου σταδίου

Οι αιμορροϊδικοί όζοι βρίσκονται μόνιμα εκτός του πρωκτού και δεν είναι δυνατή η ανάταξή τους. Καθώς βρίσκονται μόνιμα σε εξωτερικό περιβάλλον, προκαλούν έντονη αιμορραγία και εξέλκωση του βλεννογόνου.

Τι μπορεί να προκαλέσει έξαρση των αιμορροΐδων;

Οι αιμορροΐδες, αναπτύσσονται από τη συνεχή ή επαναλαμβανόμενη αύξηση του τόνου (της πίεσης δηλαδή) στο κατώτερο τμήμα του ορθού. Βασικοί λόγοι, οι οποίοι συμβάλλουν στην έξαρση των αιμορροΐδων, αποτελούν:

Ποιοι είναι οι καλύτεροι τρόποι για την αποφυγή έξαρσης των αιμορροΐδων μου;

Τα καλά νέα για την αιμορροϊδοπάθεια, είναι ότι υπάρχουν διάφοροι τρόποι αντιμετώπισης ελάχιστης επεμβατικότητας, για τη θεραπεία του ασθενούς. Οι τρόποι αυτοί, προσφέρουν ανακούφιση στον ασθενή και του επιτρέπουν να επιστρέψει στην καθημερινότητά του.

Παρακάτω ακολουθούν, οι τρόποι με τους οποίους επιτυγχάνεται, η αποφυγή της έξαρσης των αιμορροΐδων:

  1. Ελάχιστα Επεμβατική Μέθοδος HAL (Hemorrhoidal Artery Ligation – Απολίνωση Αιμορροϊδικών Αγγείων με τη χρήση Υπερήχου)

Η μέθοδος HAL αποτελεί μία εξαιρετική τεχνική ελάχιστης επεμβατικότητας. Πραγματοποιείται με τη χρήση υπερήχων και ενός ειδικού πρωκτοσκοπικού εργαλείου. Ο Χειρουργός πραγματοποιεί απολίνωση (σύγκλειση) των αιμορροϊδικών αγγείων διακόπτοντας  την παροχή αίματος. Με τον τρόπο αυτό, επιτυγχάνεται η μείωση του όγκου των αιμορροϊδικών όζων, ενώ μετέπειτα ακολουθεί η συρρίκνωση και τέλος, η εξαφάνισή τους.

  1. Αιμορροϊδοπλαστική με Laser (LHP)

Η Αιμορροϊδοπλαστική με Laser είναι και αυτή μία τεχνική ελάχιστης επεμβατικότητας. Επιτυγχάνεται, με τη χρήση μίας πολύ λεπτής ίνας, η οποία εκπέμπει κυκλικά ενέργεια laser στον ιστό στόχευσης. Ως αποτέλεσμα, προκαλείται σύγκλειση των αιμοφόρων αγγείων που τροφοδοτούν τους αιμορροϊδικούς όζους με αίμα. Επιπλέον, μέσω της ίνωσης που προάγεται στον περι-αιμορροϊδικό ιστό, δημιουργείται νέος συνδετικός ιστός που αποτρέπει την υποτροπή της αιμορροϊδοπάθειας.

  1. Κλασική αιμορροϊδεκτομή Milligan – Morgan

Η κλασική αιμορροϊδεκτομή είναι η τεχνική κατά την οποία αφαιρούνται χειρουργικά οι διογκωμένοι αιμορροϊδικοί όζοι.  Αν και δεν αποτελεί τεχνική ελάχιστης επεμβατικότητας και ανώδυνης αντιμετώπισης, είναι εξαιρετικά αποτελεσματική. Συνήθως προτείνεται σε προχωρημένες αιμορροϊδοπάθειες, δηλαδή 4ου βαθμού.

Αποτελεί υψίστης σημασίας, ο ασθενής, να προχωρήσει σε διάγνωση και θεραπεία της αιμορροϊδοπάθειας, όσο το δυνατόν πιο άμεσα, από τη στιγμή που θα αντιληφθεί τα πρώτα συμπτώματα. Με αυτόν τον τρόπο, θα αντιμετωπιστεί η ασθένεια γρηγορότερα και θα μειωθεί η ταλαιπωρία του στο ελάχιστο.

Εάν εμφανίσετε κάποιο από τα προαναφερθέντα σύμπτωμα της πάθησης, επικοινωνήστε με τον εξειδικευμένο Γενικό Χειρουργό Δρ. Χαράλαμπο Σπυρόπουλο. Ο Ιατρός, αφού λάβει το πλήρες ιστορικό σας, θα προχωρήσει σε εξατομικευμένη εξέταση. Αφού εντοπιστεί η αιτία του προβλήματος, στη συνέχεια θα ακολουθηθεί το αντίστοιχο θεραπευτικό πλάνο που ανταποκρίνεται καλύτερα στις δικές σας ανάγκες.

Ο Γενικός Χειρουργός βρίσκεται δίπλα στον ασθενή, από την πρώτη στιγμή, μέχρι και το τέλος της θεραπείας, προσαρμόζοντας τη θεραπεία στα μέτρα του κάθε ασθενή ξεχωριστά.

Τι είναι η κήλη λευκής γραμμής;

Η επιγαστρική κήλη ή κήλη λευκής γραμμής είναι η προβολή ενός ενδοκοιλιακού οργάνου (συνηθέστερα λίπους της κοιλίας ή τμήματος λεπτού εντέρου) δια μέσου ενός χάσματος επί της λευκής γραμμής. Εμφανίζεται σαν μία μικρή διόγκωση στο άνω μέρος της κοιλίας κατά μήκος της μέσης (λευκής) γραμμής του πρόσθιου κοιλιακού τοιχώματος, μεταξύ ομφαλού και στέρνου.

Η κήλη λευκής γραμμής εκδηλώνεται χαρακτηριστικά ως μια διόγκωση κάτω από το δέρμα της πάσχουσας περιοχής. Η τοπική διόγκωση οφείλεται σε ένα κενό (χάσμα) του κοιλιακού τοιχώματος επί του σημείου εκείνου, με αποτέλεσμα ενδοκοιλιακά σπλάχνα να το διαπερνούν προς την επιφάνεια.

Η λευκή γραμμή, ανατομικά εκτείνεται από το στέρνο μέχρι τον ομφαλό. Ουσιαστικά η λευκή γραμμή είναι το αποτέλεσμα της συνένωσης των δύο ορθών κοιλιακών μυών στην πρόσθια επιφάνεια του κοιλιακού τοιχώματος.

Ποια είναι τα χαρακτηριστικά μίας κήλης λευκής γραμμής;

  1. Εμφανίζεται κυρίως σε ηλικίες από 30 έως 60 ετών, με τριπλάσια συχνότητα στους άνδρες από ότι στις γυναίκες.
  2. Τα μεγέθη της ποικίλουν. Στις περισσότερες περιπτώσεις έχει μέγεθος λίγων εκατοστών και συχνά συγχέεται με λίπωμα.
  3. Όταν έχει μεγαλύτερο μέγεθος, μπορεί να ξεκινά από το στέρνο και να φτάνει μέχρι τον ομφαλό.
  4. Συνήθως είναι μονήρης, αλλά σε περίπου 1/5 των περιπτώσεων συνυπάρχουν πολλαπλές κήλες.
  5. Το περιεχόμενό της είναι κατά κύριο λόγο λίπος (προπεριτοναϊκό ή επίπλουν) και σε πιο σπάνιες περιπτώσεις έλικα (τμήμα) εντέρου.
  6. Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, η κήλη λευκής γραμμής είναι ασυμπτωματική και η διάγνωσή της γίνεται τυχαία.
  7. Ένα σύμπτωμα που μπορεί να εμφανισθεί, είναι ο βύθιος πόνος μικρής ή μέτριας έντασης, ο οποίος μπορεί να συνοδεύεται από ναυτία ή εμετό.
  8. Η κήλη λευκής γραμμής, απαιτεί μεγάλη προσοχή και χρήζει έγκαιρης αντιμετώπισης, διότι έχει την τάση να προκαλεί περίσφιξη του προβάλλοντος οργάνου.

Η αντιμετώπιση της κήλης της λευκής γραμμής διενεργείται οριστικά και ανώδυνα με την χρήση της ρομποτικής τεχνολογίας και την εφαρμογή των σύγχρονων χειρουργικών τεχνικών ενδοσκοπικής, οπισθομυικής αποκατάστασης (eTEP).

Ποια είναι τα πρώτα συμπτώματα της σκωληκοειδίτιδας?

Η σκωληκοειδίτιδα, έχει συσχετιστεί με ορισμένα συμπτώματα, τα οποία εμφανίζονται στην πλειοψηφία των περιπτώσεων. Η ύπαρξη αυτών των συμπτωμάτων, πρέπει να μας παρακινεί να προχωράμε σε περαιτέρω έλεγχο και να αναζητούμε άμεσα ιατρική βοήθεια:

  1. Κοιλιακό άλγος: Ο πόνος που εμφανίζεται στην περιοχή της κοιλιάς είναι το πιο σύνηθες σύμπτωμα της σκωληκοειδίτιδας. Ο πόνος αυτός εντείνεται σταδιακά και συνήθως ξεκινά γύρω από τον ομφαλό και στη συνέχεια μετατοπίζεται προς τη δεξιά κάτω πλευρά της κοιλιάς.
  2. Ανορεξία: Αφού προηγηθεί πόνος στην κοιλιά, είναι πολύ συχνό να ακολουθεί μειωμένη όρεξη, ναυτία και τάση για εμετό.
  3. Πόνος ή βάρος κατά την ούρηση: Αυτού του είδους ο πόνος, εμφανίζεται κυρίως σε άτομα στα οποία η σκωληκοειδής απόφυση βρίσκεται χαμηλά στην πυελική χώρα.
  4. Πυρετός: Όταν η εμφάνιση του πυρετού συνδυάζεται και χαρακτηριστικά ακολουθεί τον πόνο στην κοιλιά, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να ευθύνεται η σκωληκοειδίτιδα
  5. Δυσκολία στην κίνηση: Είναι σύνηθες, η σκωληκοειδίτιδα να προκαλεί πόνο στον ασθενή, όταν αυτός προσπαθεί να κινηθεί. Ο ασθενής προτιμά να κάθεται ακίνητος, αφού κάθε κίνηση επιδεινώνει τον πόνο του.
  6. Φούσκωμα στην κοιλιά (μετεωρισμός): Σε πολλές περιπτώσεις σκωληκοειδίτιδας συχνά υπάρχουν συμπτώματα όπως η δυσκολία απελευθέρωσης αερίων και η γενικότερη διαταραχή της λειτουργίας του εντέρου.

Η άμεση αντιμετώπιση της σκωληκοειδίτιδας

Η οξεία σκωληκοειδίτιδα είναι μια έκτακτη ιατρική κατάσταση, η οποία απαιτεί έγκαιρη χειρουργική διάγνωση και αντιμετώπιση. Εάν αισθανθείτε  πόνο στη δεξιά πλευρά της κοιλιάς, με τη συνοδεία κάποιων επιμέρους συμπτωμάτων, θα πρέπει να απευθυνθείτε άμεσα στον χειρουργό σας. Η έγκαιρη χειρουργική αντιμετώπιση, πλέον με τη λαπαροσκοπικη ή ρομποτική προσπέλαση, εξασφαλίζει ελάχιστες έως καθόλου επιπλοκές στον ασθενή. Αντιθέτως, η παραμέληση της νόσου, μπορεί να έχει δυσάρεστες συνέπειες, όπως τη δημιουργία αποστήματος ή περιτονίτιδας.

Φόρμα Επικοινωνίας

Contact Form EL

Στοιχεία Επικοινωνίας

Ιατρείο Κλινικής (Όπισθεν Νοσοκομείου ΙΑΣΩ)

Πλοηγηθειτε
crossmenuchevron-down