Η βουβωνοκήλη είναι μια πολύ συχνή μορφή κήλης τον αντρικό πληθυσμό. Ωστόσο, αν και σπανιότερη, δεν παύει να αποτελεί πηγή ταλαιπωρίας και για ένα σημαντικό ποσοστό του γυναικείου πληθυσμού. Το γεγονός ότι στη γυναίκα, η πιο συχνή κήλη της μηροβουβωνικής περιοχής είναι η μηροκήλη, που έχει εντελώς διαφορετικά προγνωστικά χαρακτηριστικά, καθιστά τη διάκριση από τη λιγότερο συχνή βουβωνοκήλη ιδιαίτερα σημαντική.

Ποια είναι τα χαρακτηριστικά της βουβωνοκήλης;

Η βουβωνοκήλη είναι μια διόγκωση η οποία εμφανίζεται στο κοιλιακό τοίχωμα, στο επίπεδο (άνωθεν) του βουβωνικού πόρου. Η διόγκωση αυτή μπορεί να γίνεται πιο εμφανής όταν η πάσχουσα βήχει, τεντώνεται ή βρίσκεται σε όρθια θέση. Δεδομένου ότι βουβωνοκήλη οφείλεται στην προβολή κάποιου σπλάχνου της κοιλίας (συνηθέστερα λίπους, λεπτού ή παχέος εντέρου), ελλοχεύει πάντα ο κίνδυνος περίσφιξης. Η περίσφιξη της βουβωνοκήλης είναι μία επείγουσα ιατρική κατάσταση που πρέπει να αντιμετωπίζεται το συντομότερο δυνατόν.

Ποια είναι τα αίτια εμφάνισης της βουβωνοκήλης σε μια γυναίκα;

Η βασικότερη αιτία για την εμφάνιση της βουβωνοκήλης σε μια γυναίκα είναι η αυξημένη ενδοκοιλιακή πίεση. Επιπρόσθετα, ορισμένες γυναίκες είναι δυνατόν να εμφανίσουν βουβωνοκήλη λόγω κληρονομικότητας. Άλλες αιτίες που έχουν συσχετιστεί με την εμφάνισή της στο γυναικείο φύλο, είναι:

• Η εγκυμοσύνη
• Η έντονη άσκηση
• Το κάπνισμα
• Ο χρόνιος βήχας
• Η δυσκοιλιότητα
• Η παχυσαρκία

Η διαφορετική ανατομία της γυναικείας πυέλου (λεκάνης) είναι η αιτία που πολύ συχνά αναπτύσσονται μηροκήλες και όχι βουβωνοκήλες στο γυναικείο φύλο. Η διάκριση μεταξύ των δύο μορφών κήλης απαιτεί εξειδικευμένη ιατρική εξέταση και ιδιαίτερη εμπειρία του θεράποντος χειρουργού.

Ποια συμπτώματα εμφανίζει η βουβωνοκήλη σε μια γυναίκα;

Η βουβωνοκήλη στα αρχικά στάδια μπορεί να είναι ασυμπτωματική ή να εμφανίζει ήπια συμπτώματα. Το χαρακτηριστικότερο σύμπτωμά της είναι η διόγκωση της περιοχής η οποία γίνεται περισσότερο ορατή σε συγκεκριμένες στάσεις. Όταν εμφανιστούν περαιτέρω συμπτώματα, τα πιο συχνά είναι ο πόνος και οι ενοχλήσεις στο σημείο της βουβωνικής χώρας. Το στάδιο που είναι εξαιρετικά επικίνδυνο είναι η περίσφιξη της βουβωνοκήλης, η οποία μπορεί να συνοδεύεται από σοβαρά συμπτώματα (έντονος πόνος, ειλεός). Ωστόσο, ο κίνδυνος περίσφιξης στη γυναίκα είναι μεγαλύτερος επί ύπαρξης μηροκήλης και μικρότερος επί βουβωνοκήλης.

Σε τι διαφέρει η βουβωνοκήλη στο γυναικείο φύλο σε σχέση με το αντρικό;

Η εμφάνιση πόνου στη βουβωνική / πυελική χώρα πολλές φορές δεν αποτελεί λόγο επίσκεψης στον ιατρό για μια γυναίκα. Όταν μάλιστα ο πόνος επιμένει, η γυναίκα συχνά επισκέπτεται αρχικά τον γυναικολόγο της, καθώς πολλές γυναικολογικές παθήσεις συνοδεύονται από αυτό το σύμπτωμα. Ως εκ τούτου, συχνά καθυστερεί η διάγνωση της βουβωνοκήλης ή της μηροκήλης, γεγονός που μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο επιπλοκών.

Πώς γίνεται η διάγνωση της βουβωνοκήλης σε μια γυναίκα;

Το ιατρικό ιστορικό και η κλινική εξέταση της ασθενούς θέτουν με σχετική ευκολία τη διάγνωση της βουβωνοκήλης. Προς αποκλεισμό συνύπαρξης μηροκήλης σημαντική βοήθεια προσφέρουν απεικονιστικές εξετάσεις όπως το υπερηχογράφημα και η αξονική τομογραφία.

Όταν μια γυναίκα αισθάνεται εντοπισμένο πόνο στην μηροβουβωνική περιοχή, θα πρέπει να γνωρίζει ότι υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να οφείλεται σε κήλη και όχι αποκλειστικά σε γυναικολογικό πρόβλημα. Συνεπώς εάν ο πόνος επιμένει κρίνεται απαραίτητη η εμπεριστατωμένη διάγνωση από έναν Γενικό Χειρουργό.

Πώς αντιμετωπίζεται η βουβωνοκήλη;

Σύμφωνα με τις σύγχρονες κατευθυντήριες οδηγίες, οι ελάχιστα επεμβατικές οπίσθιες προσπελάσεις έχουν απόλυτη ένδειξη στη χειρουργική αντιμετώπιση των κηλών της μηροβουβωνικής περιοχής στη γυναίκα. Ως  εκ τούτου, η ανοικτή χειρουργική αντιμετώπιση μίας βουβωνοκήλης στη γυναίκα ΔΕΝ αποτελεί εναλλακτική επιλογή. Απλά δεν είναι επιλογή. Η Λαπαροσκοπική προσέγγιση, η Ενδοσκοπική Χειρουργική Τεχνική (TEP και eTEP) και η Ρομποτική προσπέλαση, αποτελούν τη σύγχρονη θεραπευτική επιλογή καθώς:

• Επιτρέπουν τη διόρθωση της βουβωνοκήλης χωρίς πόνο, με άμεση επαναφορά στις καθημερινές δραστηριότητες
• Επιτρέπουν την ταυτόχρονη διόρθωση βουβωνοκήλης και μηροκήλης που συχνά συνυπάρχουν στη γυναίκα ασθενή.

Ο Γενικός Χειρουργός Δρ. Χαράλαμπος Σπυρόπουλος είναι από τους πρώτους και ελάχιστους Χειρουργούς στην Ελλάδα που έλαβε 2 πιστοποιήσεις ως Master Surgeon & Surgeon of Excellence στην αντιμετώπιση των κηλών του κοιλιακού τοιχώματος, από το μεγαλύτερο και αυστηρότερο Διεθνή Φορέα Χειρουργικών Πιστοποιήσεων Surgical Review Corporation (SRC), καθώς εφαρμόζει – ανάλογα με την κάθε περίπτωση – όλες τις σύγχρονες ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές με στόχο την οριστική, ανώδυνη και άμεση αποκατάσταση των κηλών του κοιλιακού τοιχώματος.

Τι είναι η γαστρορραγία;

Ο Γενικός Χειρουργός Δρ. Χ. Σπυρόπουλος σημειώνει πως η γαστρορραγία ορίζεται ως η απώλεια αίματος από το στομάχι και εμπεριέχεται στις αιμορραγίες ανωτέρου πεπτικού συστήματος που περιλαμβάνει τον οισοφάγο, το στομάχι και το δωδεκαδάκτυλο. Πρόκειται για μια δυνητικά επικίνδυνη και εξαιρετικά επείγουσα ιατρική κατάσταση που χρήζει ενδονοσοκομειακής φροντίδας, λόγω των υψηλών ποσοστών θνητότητας που τη συνοδεύουν. Η πτώση του αιματοκρίτη και της αρτηριακής πίεσης δύναται να είναι ραγδαία και να διαταράξει γρήγορα την αιμάτωση ζωτικών οργάνων.

Που οφείλεται η γαστρορραγία;

Οι κυριότερες αιτίες της γαστρορραγίας περιλαμβάνουν τις ελκωτικές αλλοιώσεις του στομάχου από το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού, την ασπιρίνη και τα μη-στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ). Οι υπόλοιπες αιτίες στις οποίες αποδίδεται η γαστρορραγία συνοψίζονται ακολούθως:

• Πεπτικό έλκος (Έλκος δωδεκαδακτύλου & Έλκος στομάχου)
• Αιμοραγική γαστρίτιδα – οξέα έλκη
• Κιρσοί οισοφάγου
• Οισοφαγίτιδα
• Σύνδρομο Mallory – Weiss
• Διαφόρων ειδών νεοπλάσματα.

Ποια συμπτώματα συνοδεύουν τη γαστρορραγία;

Ανησυχητικά σημάδια θεωρούνται η υπόταση, η έντονη εφίδρωση, η ταχυκαρδία. Η ωχρότητα και η λιποθυμία / συγκοπή. Δεν παραπέμπουν αναγκαία σε γαστρορραγία, καθώς είναι κοινά συμπτώματα και άλλων παθήσεων, αποτελούν όμως αιτία για περεταίρω διερεύνηση. Τα προαναφερθέντα συμπτώματα συνήθως εκδηλώνονται όταν ο ασθενής αντιληφθεί την απώλεια αίματος.
Τα τυπικά συμπτώματα της γαστρορραγίας είναι τα εξής:

• Μέλαινα κένωση. Το χαρακτηριστικό γνώρισμα του εν λόγω συμπτώματος είναι τα μαύρα και δύσοσμα κόπρανα που μοιάζουν με πίσσα, γεγονός που παραπέμπει σε αιμορραγία από το ανώτερο πεπτικό σύστημα (οισοφάγο, στομάχι, δωδεκαδάκτυλο). Η εμφάνιση τέτοιου είδους κενώσεων απαιτεί απώλεια τουλάχιστον 100-200 κ.ε. αίματος. Το χρώμα μπορεί να εμφανίζεται στις κενώσεις για αρκετές ημέρες. Ο Γενικός Χειρουργός Δρ. Χ. Σπυρόπουλος ωστόσο επισημαίνει πως μαύρες κενώσεις ενδέχεται να προέρχονται και από άλλα αίτια, όπως τη λήψη σιδήρου από το στόμα, τη λήψη αλάτων βισμουθίου και διάφορες τροφές (π.χ. σπανάκι, παντζάρια).
• Αιματέμεση. Πρόκειται για έμετο που περιέχει ζωηρό κόκκινο έως καφετί αίμα. Συνήθως υποδηλώνει αιμορραγία μεγάλης έκτασης. Σε περίπτωση που η απώλεια αίματος είναι μικρότερη και το αίμα παραμείνει στο στομάχι για κάποιο χρονικό διάστημα, οξειδώνεται από το γαστρικό οξύ και αποκτά ένα καφετί χρώμα.
• Αιματοχεσία. Η αιματοχεσία είναι συνήθως αποτέλεσμα αιμορραγίας του κατώτερου πεπτικού συστήματος. Ωστόσο στις περιπτώσεις μεγάλης αιμορραγίας από το ανώτερο πεπτικό, το αίμα κατευθύνεται αμέσως στο έντερο και δεν προλαβαίνει να οξειδωθεί. Σε αυτή την περίπτωση ο ασθενής θα παρατηρήσει αίμα από το έντερο.
• Άδηλη (κρυφή) αιμορραγία. – Δύνανται να συμβεί σε οποιοδήποτε σημείο του πεπτικού συστήματος και εντοπίζεται με ειδικό τεστ κοπράνων (αντίδραση Meyer). Η συνηθέστερη αιτία είναι κάποια νεοπλασία του πεπτικού συστήματος και η προοδευτική απώλεια αίματος οδηγεί σε σιδηροπενική αναιμία.

Πώς διαγιγνώσκεται η γαστρορραγία;

Η πλέον βασική εξέταση διερεύνησης της γαστρορραγίας είναι η γαστροσκόπηση. Το αποτέλεσμα της εξέτασης καθορίζει και την κατάλληλη θεραπεία.

Πώς αντιμετωπίζεται η γαστρορραγία;

Η αρχική προσέγγιση ενός ασθενούς με γαστρορραγία είναι η αιμοδυναμική του σταθεροποίηση με εισαγωγή στο νοσοκομείο, χορήγηση ενδοφλέβιων υγρών, σταθεροποίηση των ζωτικών του σημείων και επί ενδείξεων η μετάγγιση αίματος. Ακολουθεί η προσπάθεια επίσχεσης της αιμορραγίας με ενδοσκοπικές τεχνικές. Μέσω της ενδοσκόπησης,  ένα μεγάλο ποσοστό των περιστατικών (περίπου το 70-80%) αντιμετωπίζεται αποτελεσματικά (ενδοσκοπική αιμόσταση). Σε περιπτώσεις αθρόας αιμορραγίας που δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί μέσω της γαστροσκόπησης, είναι αναγκαία η επείγουσα χειρουργική αντιμετώπιση.

Η γαστρορραγία μπορεί να απειλήσει την ανθρώπινη ζωή, για τον λόγο αυτόν η συνάντηση με τον ιατρό οφείλει να είναι άμεση.

Τι είναι τα λιπώματα;

Τα λιπώματα είναι καλοήθεις όγκοι των μαλακών μορίων και εντοπίζονται στον υποδόριο λιπώδη ιστό, δηλαδή κάτω από το δέρμα.

Εκδηλώνονται ως τοπικά εξογκώματα και το σχήμα τους είναι, κυρίως, στρογγυλό αλλά μπορεί να εκδηλωθούν και με ωοειδές ή ακανόνιστο σχήμα.

Πρέπει να τονιστεί ότι τα λιπώματα δεν μπορούν να εξελιχθούν σε καρκινώματα παρά μόνο σε εξαιρετικά σπάνιες περιπτώσεις.

Ποια είναι τα βασικά χαρακτηριστικά των λιπωμάτων;

Τα βασικά χαρακτηριστικά των λιπωμάτων είναι τα εξής:

• Έχουν μαλακή υφή
• Είναι συμπαγείς όγκοι
• Μπορεί να διογκωθούν με την πάροδο του χρόνου
• Μετακινούνται εύκολα
• Δεν προκαλούν κάποιο σύμπτωμα π.χ. πόνο, αιμορραγία

Λιπώματα: Αίτια

Τα αίτια των λιπωμάτων δεν έχουν διευκρινιστεί. Συνήθως, προκαλούνται λόγω της τοπικής υπερ-συσσώρευσης λίπους  Αρκετά σπάνια, η εμφάνιση της πάθησης οφείλεται και σε γονιδιακούς παράγοντες, στα πλαίσια της οικογενούς πολλαπλής λιπωμάτωσης. Άλλος ένας παράγοντας πρόκλησης, είναι προηγούμενος τραυματισμός όπου στο σημείο που σημειώθηκε, παρατηρήθηκε η δημιουργία λιπώματος.

Σε ποια μέρη του σώματος μπορούν να εμφανιστούν;

Τα λιπώματα μπορεί να εμφανιστούν σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος που εντοπίζεται λίπος. Πιο συγκεκριμένα, μπορεί να εμφανιστούν στα εξής σημεία:

• Στους ώμους
• Στα πόδια
• Στα χέρια
• Στο λαιμό
• Στην κοιλιά
• Στο θώρακα
• Στον αυχένα
• Στη ράχη
• Στο μέτωπο

Τα λιπώματα μπορούν να αναπτυχθούν ακόμα και εσωτερικά, δηλαδή σε κάποιο όργανο το οποίο περιβάλλεται από λίπος.

Ποια συμπτώματα παρουσιάζει ο ασθενής;

Συνήθως, τα λιπώματα δεν εμφανίζουν κάποιο σύμπτωμα και οι ασθενείς τα αντιλαμβάνονται τυχαία όταν διογκωθούν.

Στην περίπτωση, όμως, που εμφανιστεί κάποιο σύμπτωμα θα είναι κάποιο από τα παρακάτω:

• Δυσκαμψία, όταν εντοπίζονται πλησίον αρθρώσεων
• Αίσθημα βάρους
• Μούδιασμα της περιοχής
• Πόνος κατά τον τραυματισμό τους

Πώς διαγιγνώσκονται τα λιπώματα;

Η διάγνωση για το λίπωμα τίθεται κυρίως από την κλινική. Κύρια χαρακτηριστικά των λιπωμάτων, όπως προαναφέρθηκε είναι η μαλακή υφή τους αλλά και η ευκινησία τους κάτω από το δέρμα. Ορισμένες φορές συνιστάται και η λήψη υπερηχογραφήματος ή μαγνητικής τομογραφίας ώστε να διευκρινιστούν τα χαρακτηριστικά της βλάβης.

Ποια είναι η μέθοδος αντιμετώπισης των λιπωμάτων;

Τα λιπώματα θα πρέπει να αφαιρεθούν στην περίπτωση που εμφανίσουν έντονα συμπτώματα, δηλαδή αυξανόμενο μέγεθος, ενοχλήματα ή ακόμα και στην σπάνια περίπτωση υπόνοιας κακοήθειας. Η αφαίρεση τους γίνεται χειρουργικά ώστε να γίνει ολική εκτομή της βλάβης και να μειωθούν οι πιθανότητες επανεμφάνισης. Ανάλογα με το μέγεθος των λιπωμάτων μπορεί να απαιτηθεί τοπική ή γενική αναισθησία.

Χειρουργική εκτομή με Laser

Μια καινοτόμα μέθοδος που χρησιμοποιείται τα τελευταία χρόνια είναι η μέθοδος του χειρουργικού Laser διοξειδίου του άνθρακα (Laser CO2). Η θεραπεία με Laser είναι μια διαδικασία αναίμακτη, ανώδυνη, με μικρότερες τομές και σημάδια.

Ο εξειδικευμένος Γενικός Χειρουργός  Δρ. Χαράλαμπος Σπυρόπουλος θα λάβει υπόψιν του την κλινική εξέταση, την απεικονιστική εξέταση και όλες τις παραμέτρους πριν επιλέξει την κατάλληλη θεραπεία που θα πρέπει να ακολουθήσει ο ασθενής. Επικοινωνήστε μαζί του για μια εμπεριστατωμένη διάγνωση και μία ακόλουθη εξειδικευμένη θεραπεία.

Η παχυσαρκία είναι μια πολύπλευρη αυτόνομη νόσος που από μόνη της εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για το ίδιο το άτομο αλλά και το περιβάλλον στο οποίο ζει. Πέρα από τις αισθητικές ανησυχίες που προκαλεί, η παχυσαρκία είναι βαθιά συνδεδεμένη με σοβαρά προβλήματα υγείας που, αν εξελιχθούν, είναι συχνά απειλητικά για τη ζωή. Ποια είναι όμως τα συνηθέστερα προβλήματα υγείας που σχετίζονται με την παχυσαρκία και πώς μπορούν να αντιμετωπιστούν; Στο παρόν άρθρο θα απαντηθούν τα ερωτήματα αυτά, παρέχοντας σημαντικές πληροφορίες για την παχυσαρκία και τις συ-νοσηρότητές της.

Προβλήματα υγείας που σχετίζονται με την παχυσαρκία

Η παχυσαρκία είναι συνώνυμη με πολυάριθμα προβλήματα υγείας τα οποία επιβαρύνουν σημαντικά τη γενική κατάσταση του παχύσαρκου ασθενή. Εντούτοις, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι δεν θα εμφανίσουν όλοι οι ασθενείς τα προβλήματα αυτά.

Ακολουθούν τα σημαντικότερα προβλήματα υγείας τα οποία σχετίζονται με την παχυσαρκία:

• Σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2
• Υπερλιπιδαιμία
• Υπέρταση
• Αποφρακτική υπνική άπνοια
• Καρδιαγγειακές παθήσεις
• Εκφυλιστικές παθήσεις της σπονδυλικής στήλης και των κάτω άκρων
• Ουρική αρθρίτιδα
• Χολολιθίαση
• Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση
• Διάφορες μορφές καρκίνου
• Αναπνευστικά προβλήματα
• Υπογονιμότητα
• Οστεοαρθρίτιδα

Πόσο σοβαρά είναι τα προβλήματα υγείας που σχετίζονται με την παχυσαρκία;

Οι συνοδές παθήσεις της παχυσαρκίας μπορεί να γίνουν αρκετά επιβαρυντικές και δυνητικά επικίνδυνες για τον παχύσαρκο ασθενή. Οι συνέπειες μπορεί να είναι είτε άμεσες είτε συνηθέστερα αθροιστικά μακροπρόθεσμα επιβαρυντικές, όσο η παχυσαρκία δεν αναστρέφεται. Χαρακτηριστικό παράδειγμα σοβαρής συν-νοσηρότητας της παχυσαρκίας είναι οι καρδιαγγειακές παθήσεις οι οποίες αποτελούν από τις κυριότερες αιτίες θανάτου σε παγκόσμιο επίπεδο. Άλλο ένα παράδειγμα αποτελεί ο διαβήτης τύπου 2, μια χρόνια μεταβολική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από αυξημένα επίπεδα σακχάρου στο αίμα. Ο διαβήτης τύπου 2 μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές επιπλοκές όπως η νεφροπάθεια, η αμφιβληστροειδοπάθεια, οι συχνές και σοβαρές λοιμώξεις ή ο ακρωτηριασμός άκρων σε πολύ σοβαρά περιστατικά.

Η παχυσαρκία σχετίζεται και με προβλήματα στην ψυχική υγεία;

Όταν μία νόσος εμμένει για μεγάλο χρονικό διάστημα, δεν είναι δύσκολο να γίνει αντιληπτό ότι τα προβλήματα ολοένα και θα πολλαπλασιάζονται. Η συνεχιζόμενη και άνιση συνήθως μάχη του ατόμου με την πάθηση και η τεράστια καταβολή προσπάθειας ώστε να διατηρήσει το σώμα του στην καλύτερη δυνατή κατάσταση, είναι φυσιολογικό να οδηγήσει σε ανισορροπία και της ψυχικής του υγείας. Συγκεκριμένα, είναι ιατρικά επιβεβαιωμένο ότι η παχυσαρκία συσχετίζεται στενά με την κατάθλιψη, το άγχος και τη χαμηλή αυτοεκτίμηση. Δυστυχώς, τα προβλήματα αυτά παραμένουν όσο το πρόβλημα δεν αντιμετωπίζεται οριστικά και μακροπρόθεσμα..

Πώς αντιμετωπίζεται η παχυσαρκία;

Όταν η παχυσαρκία δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί μέσω συντηρητικών μεθόδων όπως είναι οι αλλαγές στη διατροφή και η άσκηση, τότε για την αντιμετώπισή της απαιτείται χειρουργική παρέμβαση. Σε γενικές γραμμές, οι ασθενείς που μπορούν να υποβληθούν σε χειρουργική επέμβαση για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας είναι ασθενείς με δείκτη μάζας σώματος > 35. Άλλοι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη είναι η ηλικία και τα συνοδά τους νοσήματα. Είναι σημαντικό να τονιστεί πως η επιλογή της κατάλληλης χειρουργικής μεθόδου δεν θα οδηγήσει μόνο στην απώλεια του υπερβάλλοντος βάρους, αλλά μέσω ειδικών μηχανισμών θα βελτιώσει ή θα θεραπεύσει οριστικά και την πλειοψηφία των παθήσεων που σχετίζονται με την παχυσαρκία.

Οι σύγχρονες χειρουργικές μέθοδοι για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας είναι οι ακόλουθες:

• • Γαστρική πτύχωση
  • Επιμήκης γαστρεκτομή (γαστρικό μανίκι)
  • Γαστρική παράκαμψη (γαστρικό bypass)
  • Γαστρική παράκαμψη μίας αναστόμωσης (OAGB)
  • Χολοπαγκρεατική εκτροπή / επέμβαση SADI-S / επέμβαση SASI

Οι επεμβάσεις πλέον διενεργούνται μέσω σύγχρονων ελάχιστα επεμβατικών τεχνικών όπως είναι η λαπαροσκοπική και η ρομποτική προσπέλαση. Ωστόσο, για την ασφαλή διενέργειά τους απαιτείται η κατάλληλη γνώση και εμπειρία του Χειρουργού. Για εξατομικευμένες πληροφορίες ο Γενικός Χειρουργός Δρ. Χαράλαμπος Σπυρόπουλος, εκλεγμένο μέλος του τετραμελούς Διοικητικού Συμβουλίου της Ελληνικής Εταιρίας Παχυσαρκίας (Ε.Χ.Ε.Π.) με εξειδίκευση στη χειρουργική αντιμετώπιση ασθενών με κλινικά σοβαρή παχυσαρκία και διαβήτη, βρίσκεται στη διάθεσή σας.

Οι όζοι του θυρεοειδούς είναι μικρά σφαιρικά ογκίδια τα οποία σχηματίζονται στο εσωτερικό του θυρεοειδή αδένα. Το μέγεθός τους μπορεί να ποικίλει, ενώ μπορεί να είναι συμπαγείς ή να περιέχουν υγρό. Οι περισσότεροι όζοι του θυρεοειδούς είναι καλοήθεις και δεν προκαλούν συμπτώματα. Υπάρχουν όμως περιπτώσεις που συνυπάρχουν συμπτώματα ή ακόμα σοβαρότερες περιπτώσεις όπου οι όζοι μπορεί να υποκρύπτουν κακοήθεια.

Ποιες είναι όμως οι αιτίες εμφάνισης των όζων του θυρεοειδούς;

Μέχρι και σήμερα, δεν έχουν αποσαφηνιστεί πλήρως οι μηχανισμοί δημιουργίας όζων του θυρεοειδούς. Ορισμένοι παράγοντες που συμβάλλουν στην ανάπτυξή τους είναι:

• Η έλλειψη ιωδίου
• Η χρόνια φλεγμονή του θυρεοειδούς αδένα
• Οι κύστεις του θυρεοειδούς
• Η λήψη ορισμένων φαρμάκων
• Η υπερανάπτυξη του φυσιολογικού θυρεοειδικού ιστού

Συμπτώματα

Όπως προαναφέρθηκε, οι περισσότεροι καλοήθεις όζοι του θυρεοειδούς είναι ασυμπτωματικοί και ανακαλύπτονται τυχαία κατά τη διάρκεια μιας φυσικής εξέτασης ή απεικονιστικών εξετάσεων. Παρόλα αυτά, δεν αποκλείεται να συνοδεύονται και από συμπτώματα όπως:

• Ορατό ή ψηλαφητό εξόγκωμα στο μπροστινό μέρος του λαιμού
• Δυσκολία στην κατάποση
• Δύσπνοια
• Βραχνάδα ή αλλαγές στη φωνή
• Πόνος ή ευαισθησία στον αυχένα
• Διευρυμένος θυρεοειδής αδένας (βρογχοκήλη)

Τα παραπάνω συμπτώματα μπορεί να υποδηλώνουν και άλλες παθήσεις πέραν των όζων του θυρεοειδούς. Για τον λόγο αυτό θα πρέπει να αξιολογούνται εξατομικευμένα για κάθε ασθενή, ώστε στη συνέχεια να ακολουθεί η κατάλληλη θεραπευτική προσέγγιση.

Όζοι Θυρεοειδούς: Πότε γίνονται επικίνδυνοι;

Οι όζοι του θυρεοειδούς γίνονται επικίνδυνοι όταν υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ότι μπορεί να υποκρύπτουν κακοήθεια. Σε αυτές τις περιπτώσεις η έγκυρη διάγνωση και εφαρμογή θεραπείας είναι σημαντική. Τα χαρακτηριστικά των όζων και οι συνθήκες που χρειάζονται περαιτέρω αξιολόγηση είναι:

• Το μεγάλο μέγεθος. Οι μεγαλύτεροι όζοι έχουν περισσότερες πιθανότητες να είναι καρκινικοί.
• Η ταχεία ανάπτυξη των όζων. Οι όζοι που αναπτύσσονται γρήγορα ή παρουσιάζουν σημαντικές αλλαγές στο μέγεθός τους πρέπει να αξιολογούνται άμεσα ιατρικά.
• Η ηλικία του ασθενή. Σε νεότερους ασθενείς, οι πιθανότητες κακοήθειας είναι ελαφρώς αυξημένες συγκριτικά με τους ενήλικες.
• Η προηγούμενη έκθεση σε ακτινοβολία. Όταν ένα παιδί εκτίθεται σε ακτινοβολία στο κεφάλι, στον λαιμό ή στον θώρακα, αυξάνονται οι πιθανότητες εμφάνισης καρκίνου του θυρεοειδούς στην ενήλικη ζωή.
• Ύποπτα χαρακτηριστικά στην απεικόνιση. Ορισμένα χαρακτηριστικά που παρατηρούνται στο υπερηχογράφημα ή σε άλλες απεικονιστικές εξετάσεις, μπορεί να εγείρουν υποψίες για κακοήθεια.

Πώς γίνεται η διάγνωση των όζων του θυρεοειδούς;

Για τη διάγνωση των όζων του θυρεοειδούς απαιτείται η λήψη του ιατρικού ιστορικού του ασθενή, η καταγραφή των συμπτωμάτων του, η φυσική εξέταση και η διενέργεια απεικονιστικών και εργαστηριακών εξετάσεων. Εξετάσεις αίματος, υπερηχογράφημα, σπινθηρογράφημα θυρεοειδούς ή αξονική τομογραφία τραχήλου μπορεί να απαιτηθούν. Σε περίπτωση που ένας όζος φανεί ύποπτος ή πληροί ορισμένα κριτήρια για κακοήθεια θα ακολουθήσει η βιοψία του. Με βάση τα αποτελέσματα των παραπάνω διαδικασιών, ο ιατρός είναι σε θέση να καθορίσει εάν ο όζος είναι καλοήθης ή κακοήθης και στη συνέχεια να προχωρήσει στην κατάλληλη θεραπεία.

Όζοι θυρεοειδούς: Ποια είναι η θεραπεία;

Η επιλογή θεραπείας των όζων του θυρεοειδούς εξαρτάται από το είδος τους (καλοήθεις ή κακοήθεις), την εξέλιξη και τα συμπτώματά τους, καθώς και τη γενικότερη κατάσταση υγείας του ασθενή. Εάν οι όζοι είναι καλοήθεις και δεν προκαλούν συμπτώματα, ο ιατρός μπορεί να προτείνει απλώς την παρακολούθησή τους. Αντίθετα, σε περιπτώσεις κακοήθειας ή πολύ σοβαρών συμπτωμάτων, απαιτείται η χειρουργική αφαίρεση του θυρεοειδή αδένα μέσω της θυρεοειδεκτομής.

Εάν παρατηρήσετε οποιαδήποτε αλλαγή στο σώμα σας η οποία μπορεί να υποδηλώνει την παρουσία όζων του θυρεοειδούς μην ανησυχήσετε, αλλά λάβετε τα μέτρα σας. Κλείστε το συντομότερο δυνατόν το ραντεβού σας με τον Γενικό Χειρουργό Δρ. Χαράλαμπο Σπυρόπουλο, για να προχωρήσει στη διάγνωση του προβλήματός σας και στη συνέχεια να σας προτείνει την ιδανική θεραπεία ανάλογα με τις ανάγκες σας.

Η κήλη είναι μια ιατρική παθολογία που προκαλείται όταν ένα ενδοκοιλιακό όργανο προβάλλει μέσω μίας εξασθενημένης περιοχής του κοιλιακού τοιχώματος. Όταν η πάθηση παραμείνει χωρίς θεραπεία για μεγάλο χρονικό διάστημα, μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές επιπλοκές οι οποίες μπορούν ακόμη και να απειλήσουν την ίδια τη ζωή του ασθενή. Για τον λόγο αυτό, είναι απαραίτητη η ιατρική διάγνωση και εφαρμογή της κατάλληλης θεραπείας πριν να εμφανιστούν σοβαρές επιπλοκές, όπως η περίσφιξη της κήλης. Η μοναδική οριστική θεραπεία για την αντιμετώπιση μίας κήλης, είναι η εγχείρηση (χειρουργική αποκατάσταση) της κήλης. Στο παρόν άρθρο θα γίνει αναφορά στα βασικότερα είδη κήλης, τα συμπτώματά τους αλλά και τις σύγχρονες θεραπευτικές χειρουργικές προσεγγίσεις.

Ποια είναι τα σημαντικότερα είδη κήλης;

Ανάλογα με το σημείο στο οποίο εμφανίζεται μια κήλη, αναγνωρίζονται οι ακόλουθες μορφές:

• Βουβωνοκήλη: Παρουσιάζεται μεταξύ του κορμού και του μηρού και είναι δυνατόν να εμφανιστεί δεξιά, αριστερά ή και αμφίπλευρα.
• Ομφαλοκήλη: Παρουσιάζεται στην περιοχή του ομφαλού ή γύρω από αυτόν.
• Μηροκήλη: Εμφανίζεται στη μηροβουβωνική χώρα, συχνότερα σε γυναίκες εξαιτίας της μεγαλύτερης διαμέτρου της πυέλου.
• Διαφραγματοκήλη: Εμφανίζεται εσωτερικά της κοιλίας, σε περιπτώσεις όπου το στομάχι προβάλλει εντός του θώρακα, μέσω του διαφράγματος.
• Επιγαστρική κήλη: Παρουσιάζεται στο σημείο μεταξύ του ομφαλού και του στέρνου.
• Κήλη των αθλητών: Δεν αποτελεί αληθή κήλη με την κλασική έννοια του όρου. Έχει ανάλογη συμπτωματολογία με την βουβωνοκήλη και η διάγνωσή της απαιτεί την άριστη γνώση της ανατομίας της περιοχής από τον χειρουργό.
• Μετεγχειρητική κήλη: Εμφανίζεται σε περιοχές της κοιλίας στις οποίες είχε διενεργηθεί τομή λόγω παλαιότερης επέμβασης.

Συμπτώματα κήλης

Τα συμπτώματα μιας κήλης εξαρτώνται από το είδος της, τη θέση της, το στάδιο στο οποίο βρίσκεται αλλά και τη γενικότερη κατάσταση υγείας του ασθενή. Πολλές φορές, οι ασθενείς είναι ασυμπτωματικοί στα αρχικά στάδια της πάθησης. Εφόσον η κήλη γίνει κλινικά έκδηλη, τα ακόλουθα συμπτώματα μπορεί να την συνοδεύουν:

• Ορατό εξόγκωμα ή πρήξιμο στο σημείο εμφάνισης της κήλης. Το εξόγκωμα αυτό μπορεί να είναι πιο αισθητό όταν ο ασθενής στέκεται όρθιος ή βήχει. Αντίθετα υποχωρεί όταν ξαπλώνει ή όταν του ασκεί ελαφρά πίεση.
• Πόνος ή δυσφορία στην πάσχουσα περιοχή. Ο πόνος μπορεί να είναι διαφορετικής έντασης και συνήθως επιδεινώνεται από δραστηριότητες όπως η ανύψωση βάρους, το σκύψιμο ή ο βήχας.
• Αδυναμία ή αίσθημα βάρους στην περιοχή.
• Αλλαγές στη λειτουργία του εντέρου.
• Ναυτία ή/και έμετος.

Διάγνωση κήλης

Η διάγνωση μιας κήλης τίθεται από έναν εξειδικευμένο ιατρό και συνήθως περιλαμβάνει τον συνδυασμό λήψης ιατρικού ιστορικού, φυσικής εξέτασης και διαγνωστικών εξετάσεων. Αρχικά, ο ιατρός ενημερώνεται σχετικά με το ιατρικό ιστορικό του ασθενούς και τα συμπτώματα που εμφανίζει. Στη συνέχεια προχωρά σε φυσική εξέταση κατά την οποία ψηλαφά την περιοχή, αναζητώντας ενδείξεις κήλης. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ο ιατρός μπορεί να ζητήσει συμπληρωματικές εξετάσεις όπως υπερηχογράφημα, αξονική ή μαγνητική τομογραφία. Οι συγκεκριμένες εξετάσεις επιβεβαιώνουν το είδος, το μέγεθος και τη θέση της κήλης και είναι εξαιρετικά βοηθητικές για την τοπογραφική απεικόνιση της βλάβης και την επιλογή της κατάλληλης θεραπείας.

Εγχείρηση αποκατάστασης της κήλης

Η μοναδική επιλογή για την οριστική αντιμετώπιση μίας κήλης είναι η εγχείρηση. Οι συντηρητικές μέθοδοι που συχνά αναφέρονται ως αντίμετρα μπορούν να προσφέρουν μόνο μια παροδική ανακούφιση από τα συμπτώματα, χωρίς να αντιμετωπίζουν το πρόβλημα και χωρίς να μειώνουν τον κίνδυνο επιπλοκών.

Εγχείρηση αποκατάστασης κήλης: Ποιες είναι οι σύγχρονες μέθοδοι;

Η εξέλιξη της χειρουργικής έχει αναδείξει ελάχιστα επεμβατικές μεθόδους για την αντιμετώπιση των κηλών. Η λαπαροσκοπική και η ρομποτική τεχνική εμφανίζουν σημαντικά πλεονεκτήματα συγκριτικά με τις παλαιότερες ανοικτές αποκαταστάσεις, τόσο για τον ίδιο τον ασθενή όσο και για τον ιατρό που διενεργεί την επέμβαση. Φυσικά, η επιλογή της ιδανικής μεθόδου για κάθε ασθενή γίνεται έπειτα από τη λεπτομερή και ολοκληρωμένη αξιολόγηση της κατάστασής του.

Για την ορθή και έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία της κήλης σας, επικοινωνήστε με τον Γενικό Χειρουργό Δρ. Χαράλαμπο Σπυρόπουλο. Ο ιατρός κατέχει πολυετή εμπειρία στην αντιμετώπιση των κηλών και αποτελεί ιδανική επιλογή για να σας βοηθήσει να λύσετε οριστικά το πρόβλημά σας.

Όταν κάνουμε λόγο για παθήσεις της χολής, στην πραγματικότητα αναφερόμαστε στις παθήσεις της χοληδόχου κύστης και των χοληφόρων σωληναρίων. Οι παθήσεις αυτές είναι ιδιαίτερα συχνές και εμφανίζονται συνήθως μετά την 3^η δεκαετία της ζωής.

Ποιες είναι όμως οι κυριότερες παθήσεις της χολής;

Χολολιθίαση: Η συχνότερη πάθηση της χολής ονομάζεται χολολιθίαση ή αλλιώς πέτρες στη χολή. Η πάθηση αυτή δημιουργείται κυρίως εξαιτίας του υπερκορεσμού της χολής σε χοληστερόλη. Οι παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση της χολολιθίασης είναι η υψηλή χοληστερόλη, η παχυσαρκία, η εγκυμοσύνη, η προχωρημένη ηλικία και η απότομη απώλεια βάρους. Μπορεί να οδηγήσει σε επιπλοκές όπως είναι ο κωλικός χοληφόρων, η οξεία χολοκυστίτιδα, η χοληδοχολιθίαση, ο αποφρακτικός ίκτερος, η χολαγγειίτιδα και η παγκρεατίτιδα.

Κωλικός χοληφόρων: Με τον όρο κωλικό περιγράφεται ο έντονος, οξύς πόνος στην κοιλιά, με ιδιόμορφη χρονική κατανομή. Ο κωλικός των χοληφόρων εντοπίζεται στο δεξιό και άνω μέρος της κοιλίας και προκαλείται εξαιτίας κάποιας πέτρας που έχει σφηνώσει παροδικά στην έξοδο της χοληδόχου κύστης.

Χολοκυστίτιδα: Πρόκειται για φλεγμονή της χοληδόχου κύστης, η οποία συνήθως προκαλείται από τις πέτρες στη χολή και της απόφραξης του οργάνου. Αποτελεί μια σοβαρή κατάσταση η οποία απαιτεί νοσηλεία και χειρουργική αντιμετώπιση.

Χοληδοχολιθίαση: Χοληδοχολιθίαση ονομάζεται η παρουσία λίθων στο χοληδόχο πόρο, το κύριο χοληφόρο σωληνάριο που φέρει την χολή από το συκώτι στο έντερο. Η κατάσταση αυτή μπορεί να προκαλέσει δυνητικά επικίνδυνες επιπλοκές όπως είναι η χολαγγειίτιδα (φλεγμονή στα σωληνάρια της χολής), η παγκρεατίτιδα (φλεγμονή στο πάγκρεας) και ο αποφρακτικός ίκτερος (κιτρίνισμα του δέρματος και των οφθαλμών).

Πολύποδες χοληδόχου κύστης: Πρόκειται για επάρματα που σχηματίζονται στο εσωτερικό της χοληδόχου κύστης. Οι πολύποδες είναι συνήθως καλοήθεις αλλά σε σπανιότερες περιπτώσεις μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου της χοληδόχου κύστης.

Καρκίνος χοληδόχου κύστης: Πρόκειται για έναν σπάνιο αλλά εξαιρετικά σοβαρό τύπο καρκίνου ο οποίος προσβάλλει τη χοληδόχο κύστη. Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων διαγιγνώσκεται σε προχωρημένο βαθμό και η θεραπεία του καθίσταται δύσκολη.

Συμπτώματα παθήσεων της χοληδόχου κύστης

Η χοληδόχος κύστη είναι ένα όργανο το οποίο μπορεί να προσβληθεί από ποικίλες παθήσεις, με ανάλογα ωστόσο συμπτώματα, όπως:

• Κοιλιακό άλγος ιδιαίτερα στο άνω δεξιό ή άνω μεσαίο τμήμα της κοιλιάς
• Ναυτία και έμετος ιδίως μετά το φαγητό
• Πυρετός με ρίγος σε περίπτωση σοβαρής φλεγμονής
• Ίκτερος (κιτρίνισμα του δέρματος και των ματιών)
• Φούσκωμα και δυσπεψία

Διάγνωση και θεραπεία των παθήσεων της χολής

Η διάγνωση των παθήσεων της χολής τίθεται έπειτα από τη λήψη ιατρικού ιστορικού, τη φυσική εξέταση και τη διενέργεια απεικονιστικών εξετάσεων, με πρώτη αυτή του υπερηχογραφήματος. Σε πιο σύνθετα περιστατικά απαιτούνται πρόσθετες εξετάσεις όπως η αξονική τομογραφία, η μαγνητική χολαγγειογραφία (MRCP) και η ενδοσκοπική ανάστροφη χολαγγειο-παγκρεατογραφία (ERCP).

Θεραπεία χολολιθίασης

Η χολολιθίαση (και οι επιπλοκές της) είναι η κυριότερη πάθηση της χολής και αντιμετωπίζεται οριστικά μόνο μέσω του χειρουργείου. Η σύγχρονη χειρουργική θεραπεία περιλαμβάνει αποκλειστικά και μόνο ελάχιστα επεμβατικές μεθόδους, όπως η λαπαροσκοπική και η ρομποτική χολοκυστεκτομή. Τα πλεονεκτήματα είναι ασύγκριτα:

• Ελάχιστο χειρουργικό τραύμα
• Ελάχιστη απώλεια αίματος
• Μηδαμινός πόνος
• Σύντομη νοσηλεία και ταχύτατη ανάρρωση

Σε περίπτωση που εμφανίσετε συμπτώματα ενδεικτικά παθήσεων της χοληδόχου κύστης, μην τα αγνοήσετε. Επικοινωνήστε άμεσα με τον Γενικό Χειρουργό Χαράλαμπο Σπυρόπουλο.

Η παχυσαρκία είναι μια νόσος η οποία πλήττει εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως. Αν και η ίδια θεωρείται αυτόνομη πάθηση, παράλληλα σχετίζεται με άλλα πολυάριθμα και σοβαρά προβλήματα υγείας. Παρά τις σημαντικές προσπάθειες αντιμετώπισής της μέσω της διατροφής και της άσκησης, πολλοί ασθενείς δεν καταφέρνουν να απαλλαχθούν από αυτήν. Μάλιστα, δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις στις οποίες αφού χάσουν λίγο βάρος με εντατική προσπάθεια, στη συνέχεια τα παρατούν, απογοητεύονται και καταλήγουν να παίρνουν πίσω ακόμη περισσότερο.

Εξαιτίας αυτού του φαύλου κύκλου, αναπτύχθηκε και εξελίχθηκε η χειρουργική θεραπεία, η οποία με διάφορες τεχνικές, αποτελεί τη μοναδική μακροπρόθεσμα αποτελεσματική μέθοδο αντιμετώπισης της παχυσαρκίας.

Σύγχρονες επεμβάσεις κατά της παχυσαρκίας

Οι σύγχρονες επεμβάσεις κατά της παχυσαρκίας διενεργούνται λαπαροσκοπικά ή ρομποτικά και είναι οι εξής:

• Γαστρική πτύχωση: Η επέμβαση διενεργείται μέσω της ενδίπλωσης και περιορισμού της χωρητικότητας του στομάχου. Χάρη σε αυτή τη διαδικασία επέρχεται πρώιμος κορεσμός και περιορισμός πρόσληψης τροφής.
• Επιμήκης γαστρεκτομή (γαστρικό μανίκι): Αφαιρείται το μεγαλύτερο μέρος του στομάχου (έως και το 85%) επιμήκως, οδηγώντας στην περιορισμένη λήψη τροφής και την πρόκληση ανορεξίας μέσω ορμονικών μηχανισμών.
• Γαστρική παράκαμψη (γαστρικό bypass): Δημιουργείται ένας μικρός γαστρικός θύλακος μέσω του οποίου η τροφή προωθείται στο περιφερικό λεπτό έντερο. Η διαδικασία έχει ως στόχο να περιορίσει την χωρητικότητα του στομάχου και την απορρόφηση θερμίδων από τον οργανισμό.
• Γαστρική παράκαμψη μίας αναστόμωσης (OAGB): Δημιουργείται ένας επιμήκης γαστρικός θύλακος ο οποίος ενώνεται με το λεπτό έντερο αρκετά περιφερικά, οδηγώντας στη δυσαπορρόφηση λιπών και υδατανθράκων, προκαλώντας ελάχιστη απορρόφηση θερμίδων.
• Χολοπαγκρεατική εκτροπή / επέμβαση SADI-S / επέμβαση SASI: Δυσαπορροφητικού τύπου επεμβάσεις με στόχο την μεγιστοποίηση δυσαπορρόφησης θερμίδων, μέσω αποκλεισμού σημαντικού τμήματος του λεπτού εντέρου.
• Επανεγχειρήσεις παχυσαρκίας: Διενεργούνται σε περιπτώσεις όπου τα αποτελέσματα μίας προηγούμενης επέμβασης παχυσαρκίας δεν οδηγούν στο επιθυμητό αποτέλεσμα ή εμφανιστούν επιπλοκές.

Ποια είναι τα οφέλη των επεμβάσεων παχυσαρκίας;

Οι επεμβάσεις κατά της παχυσαρκίας έχει σαφώς αποδειχθεί ότι έχουν πολλαπλά οφέλη: Δεν είναι μόνο ότι οδηγούν σε μακροπρόθεσμη απώλεια βάρους, αλλά ταυτόχρονα έχουν ευεργετική επίδραση στα συνοδά της παχυσαρκίας νοσήματα, αυξάνοντας τη συνολική επιβίωση του ασθενούς. Συγκεκριμένα σχετίζονται άμεσα με:

• Αντιμετώπιση διαβήτη τύπου 2
• Ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης
• Αντιμετώπιση της υπνικής άπνοιας
• Μείωση του πόνου στις αρθρώσεις
• Μείωση του κινδύνου εμφάνισης καρδιαγγειακών παθήσεων
• Ανάκτηση της αυτοπεποίθησης και της αυτοεκτίμησης
• Αύξηση του προσδόκιμου ζωής

Επεμβάσεις παχυσαρκίας: Ιδανικοί υποψήφιοι

Σύμφωνα με τις αναθεωρημένες οδηγίες του παγκόσμιου οργανισμού κατά της παχυσαρκίας το 2023, τα άτομα με παχυσαρκία τύπου ΙΙ (δηλαδή με δείκτη μάζας σώματος > 35) έχουν απόλυτη ένδειξη να υποβληθούν σε χειρουργική επέμβαση κατά της παχυσαρκίας. Ωστόσο, προκειμένου να ληφθεί η τελική απόφαση, αξιολογούνται και άλλοι παράγοντες, πέραν του δείκτη μάζας σώματος. Δύο εξίσου σημαντικοί παράγοντες είναι η ηλικία και η γενικότερη κατάσταση της υγείας των ασθενών. Επιπλέον, οι ασθενείς θα πρέπει να έχουν κατανοήσει πλήρως τα οφέλη και τους κινδύνους της επέμβασης στην οποία πρόκειται να υποβληθούν και να είναι πρόθυμοι να προχωρήσουν σε αλλαγές στον τρόπο ζωής τους μετά από αυτήν.

Η χειρουργική επέμβαση κατά της παχυσαρκίας δεν είναι μια αυθόρμητη απόφαση αλλά απαιτεί κατάλληλο έλεγχο και προετοιμασία του ασθενή. Ο Γενικός Χειρουργός Δρ. Χαράλαμπος Σπυρόπουλος, είναι εκλεγμένο μέλος του τετραμελούς Διοικητικού Συμβουλίου της Ελληνικής Εταιρίας Παχυσαρκίας (Ε.Χ.Ε.Π.) και έχει εξειδίκευση στη χειρουργική αντιμετώπιση ασθενών με κλινικά σοβαρή παχυσαρκία και διαβήτη. Μη διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί του για να αντιμετωπίσετε οριστικά την παχυσαρκία και να αποκαταστήσετε την υγεία σας.

Το πρήξιμο στην περιοχή του πρωκτού είναι μια συχνή κατάσταση που μπορεί να υποδηλώνει διάφορες παθήσεις, από πιο ήπιες έως αρκετά σοβαρές.

Ποια είναι τα αίτια;

Το πρήξιμο στην περιοχή του πρωκτού μπορεί να οφείλεται σε διαφορετικές αιτίες, όπως:

• Απόστημα πρωκτού (περιεδρικό απόστημα). Αποτελεί εκδήλωση φλεγμονής κάποιου αδένα στην περιοχή του πρωκτού και εκδηλώνεται με έντονο πρήξιμο, πόνο και πυρετό.
• Περιεδρικό συρίγγιο. Αποτελεί την εξέλιξη συνήθως ενός περιεδρικού αποστήματος και προκαλεί χρόνια φλεγμονή, εκροή υγρού και οίδημα στον πρωκτό.
• Ραγάδα πρωκτού: Πρόκειται για μια πρωκτική πάθηση η οποία έχει ως βασικότερα συμπτώματα τον πόνο, την αιμορραγία και το τοπικό οίδημα στον πρωκτό.
• Αιμορροϊδοπάθεια: Αποτελεί μια κοινή πάθηση του πρωκτού η οποία προκαλείται εξαιτίας της διόγκωσης των αιμορροΐδων. Η αιμορροϊδοπάθεια συνοδεύεται συνήθως από πόνο, κνησμό και πρήξιμο τοπικά στον πρωκτό.
• Φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου: Νόσοι όπως η νόσος του Crohn και η ελκώδης κολίτιδα προκαλούν φλεγμονή και πρήξιμο στην περιοχή του πρωκτού.
• Λοιμώξεις της περιοχής του πρωκτού.
• Τραυματισμός του πρωκτού.

Συνυπάρχοντα / συνοδά συμπτώματα

Το πρήξιμο του πρωκτού μπορεί να εμφανίζεται ως το μοναδικό σύμπτωμα ή να συνοδεύεται και από άλλα ευρήματα, ανάλογα με την υποκείμενη αιτία. Αξίζει να σημειωθεί ότι διαφορετικές παθήσεις του πρωκτού μπορεί να εμφανίζουν διαφορετικά συμπτώματα. Για τον λόγο αυτό είναι απαραίτητο κάθε σύμπτωμα να αξιολογείται από έμπειρο ιατρό και να μην λαμβάνει ο ασθενής αυθόρμητα συμπεράσματα για την κατάστασή του. Συχνά συμπτώματα που συνυπάρχουν με πρήξιμο στον πρωκτό, είναι τα εξής:

• Πόνος ή δυσφορία στην πρωκτική περιοχή
• Κνησμός ή ερεθισμός στον πρωκτό
• Αιμορραγία από τον πρωκτό
• Αλλαγή στις συνήθειες του εντέρου
• Αίσθημα πληρότητας ή πίεσης στο ορθό
• Έκκριση βλέννας από τον πρωκτό
• Ναυτία ή εμετός

Πρήξιμο πρωκτού: Διερεύνηση

Η αξιολόγηση του πρωκτικού οιδήματος θα πρέπει να γίνεται από έμπειρο ιατρό. Ο λόγος είναι ότι το συγκεκριμένο σύμπτωμα μπορεί να εκδηλωθεί σε διάφορες παθήσεις του πρωκτού. Ο ιατρός θα λάβει το ιατρικό ιστορικό του ασθενή, θα προχωρήσει σε φυσική εξέταση και στη συνέχεια θα ζητήσει μία ή περισσότερες από τις ακόλουθες εξετάσεις:

• Πρωκτοσκόπηση
• Ορθοσκόπηση
• Καλλιέργεια κοπράνων
• Μαγνητική τομογραφία περινέου

Ποια είναι η θεραπεία;

Η αντιμετώπιση του πρηξίματος στον πρωκτό εξαρτάται από την υποκείμενη αιτία. Στις συντηρητικές θεραπείες περιλαμβάνονται η λήψη φαρμακευτικής αγωγής και οι αλλαγές στον τρόπο ζωής και συγκεκριμένα η κατανάλωση φυτικών ινών, η τακτική άσκηση και η αποφυγή της παρατεταμένης καθιστής θέσης. Φυσικά, είναι αναγκαία η αιτιολογική αντιμετώπιση της υποκείμενης πάθησης.

Περιποίηση της πρωκτικής περιοχής

• Ακολουθήστε μια ισορροπημένη διατροφή, πλούσια σε φυτικές ίνες.
• Καταναλώστε άφθονο νερό.
• Φροντίστε για την υγιεινή της πρωκτικής περιοχής διατηρώντας την καθαρή και στεγνή.
• Αποφύγετε την παρατεταμένη καθιστή θέση. Προσπαθήστε να κάνετε συχνά διαλείμματα όταν βρίσκεστε καθισμένοι για πολλές ώρες.
• Ασκηθείτε τακτικά.
• Χρησιμοποιήστε προφυλάξεις κατά τη σεξουαλική επαφή.

Σε περίπτωση εμφάνισης πρηξίματος στην περιοχή του πρωκτού μην αμελήσετε την ιατρική διάγνωση. Επικοινωνήστε με τον Δρ. Χαράλαμπο Σπυρόπουλο για να αντιμετωπίσει το πρόβλημά σας με στοχευμένους θεραπευτικούς χειρισμούς.

Η φαγούρα στον πρωκτό, γνωστή και ως πρωκτικός κνησμός, είναι μια συχνή και αρκετά δυσάρεστη κατάσταση. Μπορεί να επηρεάσει ανθρώπους όλων των ηλικιών καθώς υπάρχει μεγάλη ποικιλία αιτιών που την προκαλεί. Λόγω της εντόπισης, η κατάσταση αυτή προκαλεί συχνά αμηχανία σε πολλά άτομα, με αποτέλεσμα να καθυστερούν τη διερεύνηση μίας πιθανής υποκείμενης πάθησης.

Ποια είναι τα αίτια εμφάνισης της φαγούρας στον πρωκτό;

Η φαγούρα στον πρωκτό μπορεί να προκληθεί εξαιτίας διαφορετικών αιτιών. Οι κυριότερες είναι οι ακόλουθες:

• Αιμορροϊδοπάθεια
• Χρόνια ραγάδα δακτυλίου
• Περιεδρικό συρίγγιο
• Κονδυλώματα πρωκτού
• Καρκίνος πρωκτού
• Δερματικές παθήσεις
• Ανοσοανεπάρκειες

Πέραν των ανωτέρω, διάφορες άλλες συστηματικές ή τοπικές καταστάσεις μπορούν να οδηγήσουν σε πρωκτικό κνησμό. Αυτές είναι η λήψη ορισμένων φαρμάκων, η κακή υγιεινή της πρωκτικής περιοχής, η κακή διατροφή αλλά και οι αλλεργικές αντιδράσεις. Εάν αντιμετωπίζετε επίμονη φαγούρα, είναι σημαντικό να επισκεφθείτε έναν γιατρό για να προσδιορίσετε την υποκείμενη αιτία και να λάβετε την κατάλληλη θεραπεία.

Ποια άλλα συμπτώματα μπορεί να τη συνοδεύουν;

Λοιπά συμπτώματα που μπορεί να συνοδεύουν την πρωκτική φαγούρα είναι πολλά και εξαρτώνται από την υποκείμενη αιτία. Τα συνηθέστερα συνοδά συμπτώματα μπορεί να είναι τα παρακάτω:

• Ερυθρότητα ή πρήξιμο γύρω από την πρωκτική περιοχή
• Πόνος ή δυσφορία κατά την κένωση
• Αίμα στα κόπρανα η στο χαρτί τουαλέτας μετά το σκούπισμα
• Αίσθημα πληρότητας στον πρωκτό
• Σκίσιμο στο δέρμα γύρω από τον πρωκτό
• Εκκρίσεις από την περιοχή του πρωκτού

Αξίζει να αναφερθεί ότι τα συμπτώματα αυτά μπορεί να εμφανιστούν μεμονωμένα ή και ταυτόχρονα με τη φαγούρα στον πρωκτό. Σε περίπτωση εμφάνισής τους, είναι σημαντικό να λάβετε το συντομότερο δυνατό ιατρική συμβουλή για να προσδιοριστεί η αιτία εμφάνισής τους ώστε να ακολουθήσει εξατομικευμένη θεραπεία.

Φαγούρα στον πρωκτό - Διάγνωση

Η διάγνωση των παθήσεων που προκαλούν φαγούρα στον πρωκτό μπορεί να περιλαμβάνει ποικίλες εξετάσεις, όπως:

• Φυσική εξέταση, για να αναζητηθούν σημάδια ερυθρότητας, πρηξίματος ή μόλυνσης.
• Ανάλυση κοπράνων, για ενδείξεις λοίμωξης ή φλεγμονής.
• Βιοψία δέρματος, για να επιβεβαιωθούν δερματικές παθήσεις όπως η ψωρίαση ή το έκζεμα.
• Κολονοσκόπηση, για να επιβεβαιωθούν γαστρεντερικές παθήσεις όπως η φλεγμονώδης νόσος του εντέρου ή ο καρκίνος του παχέος εντέρου.
• Αλλεργικά τεστ για να διαπιστωθεί εάν η φαγούρα αποτελεί αλλεργική αντίδραση.

Η φαγούρα στον πρωκτό μπορεί να αποτελεί ένδειξη μιας λιγότερο ή περισσότερο σοβαρής πάθησης. Για τον λόγο αυτό, κάθε περίπτωση θα πρέπει να εξετάζεται ενδελεχώς και στη συνέχεια να αντιμετωπίζεται εξατομικευμένα.

Φαγούρα στον πρωκτό - Θεραπεία

Η αντιμετώπιση της κατάστασης αυτής καθορίζεται από τον θεράποντα ιατρό, με βάση τα υποκείμενα αίτια. Στις συντηρητικές θεραπείες περιλαμβάνονται η διατήρηση της υγιεινής της πρωκτικής περιοχής, η εφαρμογή τοπικών αλοιφών, η λήψη συγκεκριμένων φαρμάκων και οι αλλαγές στη διατροφή. Από την άλλη, εάν η φαγούρα αποτελεί σύμπτωμα κάποιας πάθησης, τότε θα πρέπει να αντιμετωπιστεί αιτιολογικά η ίδια η πάθηση.

Σε περίπτωση που εμφανίζετε φαγούρα στον πρωκτό, επικοινωνήστε με τον Γενικό Χειρουργό Δρ. Χαράλαμπο Σπυρόπουλο. Ο ιατρός θα σας κατευθύνει, προσφέροντας τον απαραίτητο διαγνωστικό και θεραπευτικό αλγόριθμο για να απαλλαγείτε οριστικά από την ενοχλητική αυτή κατάσταση.