2106856177
2106856177

Στο άκουσμα του όρου παθήσεις πεπτικού συστήματος, το κατεξοχήν όργανο που προκύπτει στο μυαλό ως αυτό που πλήττεται πιο συχνά είναι το έντερο.

Σίγουρα, αυτό εμπεριέχει μια δόση ακριβείας, ωστόσο υπάρχει και άλλο ένα, μικρότερο σε μέγεθος όργανο, το οποίο μπορεί να προκαλέσει δυσανάλογα μεγάλα προβλήματα.

Το όργανο αυτό δεν είναι άλλο από τη χοληδόχο κύστη, ή «χολή» στην καθομιλουμένη. Η πιο κοινή πάθηση που επηρεάζει το συγκεκριμένο όργανο είναι ο σχηματισμός λίθων στο εσωτερικό του.

Οι πέτρες στη χολή (χολόλιθοι) αντιπροσωπεύουν μια πάθηση ευρέως γνωστή ως χολολιθίαση.

Η πάθηση αυτή μπορεί είτε να παραμείνει ασυμπτωματική για αρκετό χρονικό διάστημα ή να εκδηλωθεί ακόμη και με έντονη συμπτωματολογία, που συχνά θορυβεί τον ασθενή.

Κι εδώ προκύπτει το κοινό ερώτημα: Οι πέτρες στη χολή πώς φεύγουν;

Τι είναι οι πέτρες στη χολή και πώς αντιμετωπίζονται;

Οι πέτρες στη χολή είναι στερεές μάζες που σχηματίζονται στη χοληδόχο κύστη, ένα μικρό όργανο σε σχήμα αχλαδιού εντοπιζόμενο κάτω από το ήπαρ. Η χοληδόχος κύστη αποθηκεύει και, όταν χρειάζεται, απελευθερώνει τη χολή, ένα υγρό που συμβάλλει στην πέψη, ειδικά των λιπαρών τροφών. Οι χολόλιθοι μάλιστα ποικίλλουν σε μέγεθος, καθώς μπορεί να είναι είτε λίγα χιλιοστά έως αρκετά εκατοστά. Σε αντίθεση με τις πέτρες στα νεφρά, δεν υπάρχει η δυνατότητα αυτόματης αποβολής των λίθων, παρά μόνο διαχείρισης των συμπτωμάτων. Η απάντηση συνεπώς στην ερώτηση πώς φεύγουν οι πέτρες στη χολή, είναι πως δεν μπορούν να υποχωρήσουν από μόνες τους. Όταν λοιπόν η χολολιθίαση έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, δημιουργεί συμπτώματα ή έχει προκαλέσει επιπλοκές, τίθεται άμεση ένδειξη για χειρουργική αφαίρεση ολόκληρης της χοληδόχου κύστης.

Πώς δημιουργούνται οι πέτρες στη χολή;

Οι χολόλιθοι σχηματίζονται όταν η χολή, που αποτελείται κυρίως από χοληστερόλη, χολικά άλατα και χολερυθρίνη, παρουσιάζει ανισορροπία στη χημική της σύσταση. Όταν υπάρχει περίσσεια, ιδίως χοληστερόλης ή χολερυθρίνης ή όταν η χοληδόχος κύστη αδυνατεί να αδειάσει σωστά, δημιουργούνται μικροί κρύσταλλοι. Με την πάροδο του χρόνου, αυτοί οι κρύσταλλοι ενδέχεται να μετατραπούν σε μεγαλύτερες, συμπαγείς εναποθέσεις, δηλαδή λίθους. Οι χολόλιθοι διακρίνονται σε τρεις κύριους τύπους: χοληστερινικούς (οι πιο κοινοί), χολερυθρινικούς (σκούρου χρώματος) και μικτούς.

Γιατί όμως αναπτύσσονται οι πέτρες στη χολή; Αρχικά, παράγοντες όπως η ηλικία, η παχυσαρκία, η εγκυμοσύνη και ένα καθημερινό διαιτολόγιο πλούσιο σε λιπαρά συμβάλλουν στην εμφάνιση της χολολιθίασης. Παράλληλα, η ταχεία απώλεια βάρους, η λήψη οιστρογόνων ή στατινών και συγκεκριμένες παθήσεις όπως ο διαβήτης ή τα αιματολογικά νοσήματα αυξάνουν τον κίνδυνο σχηματισμού λίθων στη χοληδόχο κύστη.

Συμπτώματα και πιθανές επιπλοκές

Πολλοί ασθενείς με χολολιθίαση μπορεί να μην εμφανίσουν συμπτώματα και να μην αντιληφθούν καν ότι έχουν την πάθηση. Εάν ωστόσο οι πέτρες στη χολή προκαλέσουν συμπτώματα, αυτά συνήθως περιλαμβάνουν φούσκωμα και δυσπεψία και ενίοτε έντονο κοιλιακό πόνο (κυρίως στο άνω δεξί μέρος της κοιλιάς) με συνοδό ναυτία ή έμετο. Ο πόνος μπορεί να έχει χαρακτήρα κωλικού, δηλαδή να αυξομειώνεται σε ένταση, ταλαιπωρώντας τον ασθενή, ενώ συχνά επιδεινώνεται μετά από την κατανάλωση γευμάτων πλούσια σε λιπαρά. Σε σοβαρότερες περιπτώσεις, ιδίως αν ο λίθος είναι μεγάλου μεγέθους, ενδέχεται να αποφράξει την έξοδο της χοληδόχου κύστης και να πυροδοτήσει τη διαδικασία ισχυρής φλεγμονής του οργάνου, μία κατάσταση που ονομάζεται οξεία χολοκυστίτιδα. Επίσης, δεν αποκλείεται οι λίθοι να μεταφερθούν με τη ροή της χολής και να ενσφηνωθούν στο χοληδόχο πόρο, προκαλώντας απόφραξή του (χοληδοχολιθίαση) και ίκτερο ή να καταλήξουν στην κοινή εκβολή του χοληδόχου πόρου με τον παγκρεατικό πόρο, προκαλώντας ερεθισμό στο πάγκρεας ή ακόμη και οξεία παγκρεατίτιδα.

Διάγνωση της πάθησης

Η διάγνωση της χολολιθίασης τίθεται κλινικά και με τη βοήθεια εξετάσεων όπως το υπερηχογράφημα της χοληδόχου κύστης, το οποίο μπορεί να ανιχνεύσει ακόμη και μικρές πέτρες. Σε πιο περίπλοκες περιπτώσεις, όπου υπάρχει υπόνοια για επιπλοκές, χρησιμοποιούνται πιο εξειδικευμένες εξετάσεις όπως η αξονική τομογραφία, μαγνητική χολαγγειοπαγκρεατογραφία (MRCP) και η ενδοσκοπική ανάστροφη χολαγγειοπαγκρεατογραφία (ERCP).

Πώς φεύγουν οι πέτρες στη χολή;

Οι πέτρες στη χολή δεν μπορούν να αποβληθούν από τον οργανισμό χωρίς χειρουργική επέμβαση. Η χειρουργική αφαίρεση της χοληδόχου κύστης, γνωστή ως χολοκυστεκτομή, αποτελεί την πιο συχνή και αποτελεσματική επιλογή θεραπείας. Αν και το όργανο αυτό συμμετέχει στη διαδικασία της πέψης, η αφαίρεσή του δεν επηρεάζει σημαντικά τη λειτουργία του πεπτικού συστήματος, καθώς το ήπαρ συνεχίζει να παράγει χολή η οποία απελευθερώνεται απευθείας στο λεπτό έντερο.

Η πιο διαδεδομένη και σύγχρονη μέθοδος αντιμετώπισης είναι η λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή. Κατά τη διάρκεια της επέμβασης πραγματοποιούνται τρεις έως τέσσερις μικρές τομές, μέσω των οποίων εισάγονται ειδικά εργαλεία και ένα λαπαροσκόπιο που παρέχει εικόνα υψηλής ευκρίνειας της περιοχής. Η χοληδόχος κύστη αφαιρείται με ασφάλεια, χωρίς να προκαλείται καμία βλάβη σε κοντινά όργανα. Μετά τη λαπαροσκοπική επέμβαση, ο μετεγχειρητικός πόνος είναι ελάχιστος και η ανάρρωση ταχύτατη. Οι ασθενείς συνήθως επιστρέφουν στο σπίτι τους την επόμενη ημέρα, ενώ η πλήρης αποκατάσταση επέρχεται μέσα σε λίγες ημέρες. Το μόνο ζήτημα που μπορεί να αντιμετωπίσουν οι ασθενείς μετά τη λαπαροσκοπική επέμβαση είναι ένα ήπιο φούσκωμα στην κοιλιά που οφείλεται στην εισαγωγή αερίου πριν από την εισαγωγή του λαπαροσκοπίου και των χειρουργικών εργαλείων. Η εμφύσηση αερίου συμβάλλει ώστε να δημιουργηθεί ο απαραίτητος χώρος για την απόκτηση ορατότητας στο εσωτερικό της κοιλίας.

Η λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή έχει καθιερωθεί ως η προτιμώμενη θεραπεία λόγω των πολλαπλών της πλεονεκτημάτων. Πρόσφατα, η ρομποτική χολοκυστεκτομή με τη χρήση του πιο εξελιγμένου ρομποτικού συστήματος DaVinci Xi, έχει πλέον μπει στη φαρέτρα της ελάχιστα χειρουργικής αντιμετώπισης των παθήσεων της χοληδόχου κύστης. Η ελάχιστα επεμβατική χειρουργική προσφέρει έλασσον χειρουργικό τραύμα, άριστο αισθητικό αποτέλεσμα χωρίς ουλές, μειωμένο κίνδυνο επιπλοκών και ταχύτερη επιστροφή στις καθημερινές δραστηριότητες. Η διάρκεια της επέμβασης είναι σύντομη, περίπου 30-40 λεπτά, ενώ η νοσηλεία διαρκεί μόνο μία ημέρα. Ο Γενικός Χειρουργός Δρ. Χαράλαμπος Σπυρόπουλος αντιμετωπίζει οριστικά τη χολολιθίαση εντελώς ανώδυνα και με ασφάλεια, χάρη στη μακρά εξειδίκευσή του στις λαπαροσκοπικές τεχνικές και τη ρομποτική χειρουργική τεχνολογία.

H συνεχής καταπόνηση του σώματος από την καθημερινότητα, η άρση μεγάλου βάρους ή η περίσσεια σωματικού βάρους, πέρα από τη γενικευμένη δυσφορία που συχνά προκαλούν, δεν αποκλείεται να προκαλέσουν και μία άλλη, δυνητικά επικίνδυνη, παθολογική κατάσταση. Η παθολογική αυτή κατάσταση δεν είναι άλλη από την ανάπτυξη μιας κήλης στο κοιλιακό τοίχωμα. Μια κήλη εκδηλώνεται εξαιτίας κάποιου παράγοντα που οδηγεί σε υπερβολικά αυξημένη πίεση στο εσωτερικό της κοιλίας και μπορεί να διακριθεί περαιτέρω ανάλογα με την περιοχή εμφάνισής της. Η πιο κοινή μορφή κήλης του κοιλιακού τοιχώματος είναι η βουβωνοκήλη. Στην αρχόμενη μάλιστα φάση της η βουβωνοκήλη δεν έχει εξελιχθεί πλήρως, γεγονός που καθιστά την έγκαιρη ανεύρεσή της δύσκολη, με στόχο την αποφυγή εν δυνάμει επιπλοκών.

Τι είναι η βουβωνοκήλη;

Η βουβωνοκήλη εντοπίζεται στη βουβωνική χώρα, στην περιοχή δηλαδή μεταξύ κορμού και μηρού και είναι δυνατό να εμφανιστεί στη δεξιά, την αριστερή ή και τις δύο πλευρές του σώματος. Πρόκειται για πάθηση που πλήττει με αυξημένη συχνότητα τον ανδρικό πληθυσμό. Η μορφή αυτή της κήλης αναπτύσσεται όταν κάποιο ενδοκοιλιακό σπλάγχνο, κατά βάση ενδοκοιλιακό λίπος ή τμήμα του εντέρου, ωθείται προς τα έξω μέσω ενός αδύναμου σημείου του κατώτερου κοιλιακού τοιχώματος (συγκεκριμένα του βουβωνικού πόρου). Η εξώθηση αυτή του ενδοκοιλιακού περιεχομένου εκτός της φυσιολογικής του θέσης μπορεί είτε να μην προκαλέσει αντιληπτά συμπτώματα για παρατεταμένο χρονικό διάστημα, είτε να συμβάλλει στην εμφάνιση άτυπων ενοχλημάτων, όπως δυσφορία και πόνος.

Η αρχόμενη βουβωνοκήλη είναι μια πρώιμη μορφή βουβωνοκήλης, όπου υπάρχει αδυναμία ή διάσταση του κοιλιακού τοιχώματος στην περιοχή της βουβωνικής χώρας, αλλά η διόγκωση, δηλαδή η προβολή στο κοιλιακό τοίχωμα, δεν είναι ακόμα εμφανής. Είναι η φάση κατά την οποία η παθολογική κατάσταση ξεκινά να εξελίσσεται και μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να εμφανιστεί ένα ήπιο τσούξιμο ή αίσθηση καύσου στην περιοχή. Στην αρχόμενη μορφή της, η βουβωνοκήλη δεν παρουσιάζεται με τη χαρακτηριστική διόγκωση, δηλαδή με το ορατό εξόγκωμα που είναι ιδιαίτερα εμφανές όταν ο ασθενής βήχει ή σηκώνει κάποιο βαρύ αντικείμενο και στον αντίποδα εξαφανίζεται όταν το άτομο ξαπλώνει. Η αρχόμενη βουβωνοκήλη δεν χαρακτηρίζεται επίσης συνήθως από την πλήρη προβολή ενός ενδοκοιλιακού σπλάχνου μέσω του βουβωνικού καναλιού, αλλά μπορεί να μετατραπεί σε μεγαλύτερη κήλη με την πάροδο του χρόνου.

Αίτια και παράγοντες κινδύνου

Η βουβωνοκήλη προκύπτει συνήθως λόγω διαφόρων συγγενών και επίκτητων παραγόντων. Συγγενείς αδυναμίες του κοιλιακού τοιχώματος, ιδίως στον ανδρικό πληθυσμό αυξάνουν την πιθανότητα ανάπτυξης κήλης. Αντίστοιχα, επίκτητοι παράγοντες, όπως η παχυσαρκία ή γενικά η περίσσεια σωματικού βάρους, η βαριά χειρωνακτική εργασία, η εγκυμοσύνη, ο χρόνιος βήχας και η χρόνια δυσκοιλιότητα, επιβαρύνουν την πίεση στην κοιλιακή χώρα και προδιαθέτουν στην εμφάνιση της πάθησης. Επίσης, οι άνδρες τείνουν να είναι πιο ευάλωτοι στην ανάπτυξη βουβωνοκήλης λόγω της ανατομίας της βουβωνικής περιοχής, καθώς ο βουβωνικός πόρος στους άνδρες περιέχει τα σπερματικά αγγεία και τον σπερματικό πόρο και είναι ένα πιο ευένδοτο ανατομικό σημείο.

Διαβάστε επίσης Γιατί το αυξημένο σωματικό βάρος είναι παράγοντας κινδύνου για τις κήλες;

Συμπτώματα που προκαλεί μια αρχόμενη βουβωνοκήλη

Στην αρχόμενη βουβωνοκήλη, τα συμπτώματα είναι συχνά ήπια και διόλου συγκεκριμένα, γεγονός που μπορεί να δυσχεράνει ή ακόμα και να καθυστερήσει σημαντικά την ανεύρεση της κήλης. Οι ασθενείς αναφέρουν συνήθως αίσθηση βάρους ή καύσου αλλά και ένα ήπιο τσούξιμο στη βουβωνική περιοχή, ειδικά μετά από σωματική άσκηση, παρατεταμένη ορθοστασία ή άρση βαρέων αντικειμένων. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να υπάρχει πόνος που ακτινοβολεί προς τον όρχι στους άνδρες ή τον μηρό. Τα συμπτώματα συχνά υποχωρούν σε κατάσταση ανάπαυσης, αλλά τείνουν να επιδεινώνονται με την πάροδο του χρόνου.

Εάν μια αρχόμενη βουβωνοκήλη δεν αντιμετωπιστεί ή ο ασθενής αγνοήσει τις συστάσεις και καταπονείται συστηματικά, είναι πιθανό να συνεχίσει να επιδεινώνεται. Σε αυτή την περίπτωση, δημιουργείται μια ορατή διόγκωση καθώς το ενδοκοιλιακό σπλάχνο καταλήγει να προβάλλει πλήρως δια του βουβωνικού καναλιού.

Διάγνωση 

Η διάγνωση μιας αρχόμενης βουβωνοκήλης βασίζεται κατά κύριο λόγο στην κλινική εξέταση και την εκτέλεση απεικονιστικών εξετάσεων. Κατά την κλινική εξέταση, γίνεται εκτίμηση της περιοχής προκειμένου να διαπιστωθεί η ύπαρξη πιθανής διόγκωσης ή χάσματος. Πολύτιμο εργαλείο για τη διάγνωση μιας αρχόμενης βουβωνοκήλης είναι το υπερηχογράφημα βουβωνικής χώρας. Η απεικονιστική αυτή εξέταση είναι ιδιαίτερα χρήσιμη για την απεικόνιση μικρών αλλοιώσεων στο κοιλιακό τοίχωμα, οι οποίες δεν καθίστανται εύκολα ορατές κατά την κλινική εξέταση.

Αρχόμενη Βουβωνοκήλη & Θεραπεία

Ακόμα και μια μικρή, αρχόμενη βουβωνοκήλη δεν πρόκειται να υποχωρήσει από μόνη της. Συνεπώς, η συστηματική παρακολούθηση του ασθενούς και ο προγραμματισμός της χειρουργικής αποκατάστασής της στο μέλλον αποτελούν τις βασικές επιλογές για τη διαχείρισή της. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων, η χειρουργική επέμβαση συνιστάται πριν η κήλη επιδεινωθεί και προκαλέσει συμπτώματα ή ακόμα και επιπλοκές, καθώς δεν υπάρχει δυνατότητα συντηρητικής θεραπείας. Μάλιστα, η χειρουργική αποκατάσταση της βουβωνοκήλης έχει εξελιχθεί ραγδαία, με τις σύγχρονες τεχνικές να προσφέρουν εξαιρετικά αποτελέσματα σε σύγκριση με το κλασικό ανοιχτό χειρουργείο. Η ενδοσκοπική τεχνική TEP (Totally Extraperitoneal Repair) θεωρείται η πιο εξελιγμένη και ελάχιστα επεμβατική μέθοδος για τη διόρθωση της συγκεκριμένης μορφής κήλης, υπερέχοντας στα σημεία τόσο της λαπαροσκοπικής τεχνικής TAPP (Transabdominal PrePeritoneal Repair) όσο και των παραδοσιακών ανοικτών μεθόδων.

Σε αντίθεση με την τεχνική TAPP, η οποία απαιτεί πρόσβαση στην περιτοναϊκή κοιλότητα, η TEP πραγματοποιείται εξ ολοκλήρου εξωπεριτοναϊκά, χωρίς να υπάρχει καμία επαφή με τα ενδοκοιλιακά όργανα. Αυτή η προσέγγιση ελαχιστοποιεί τον κίνδυνο επιπλοκών που σχετίζονται με τη χειρουργική επαφή με τα σπλάγχνα. Η τεχνική TEP πραγματοποιείται μέσα από μόλις τρεις μικροσκοπικές τομές, από τις οποίες εισάγονται το λαπαροσκόπιο και τα ειδικά χειρουργικά εργαλεία. Η κάμερα που βρίσκεται στο άκρο του του λαπαροσκοπίου παρέχει μεγεθυμένη και υψηλής ευκρίνειας εικόνα του κοιλιακού τοιχώματος, γεγονός που επιτρέπει την αποκατάσταση της κήλης με τη μέγιστη δυνατή ακρίβεια και ασφάλεια. Κατά τη διάρκεια της επέμβασης, όλοι οι χειρισμοί πραγματοποιούνται μεταξύ των μυικών ομάδων στο κοιλιακό τοίχωμα. Η κήλη ανατάσσεται, δημιουργείται ο κατάλληλος χώρος κι έπειτα τοποθετείται ένα συνθετικό πλέγμα στην πάσχουσα περιοχή με σκοπό την ενίσχυσή της.

Τα πλεονεκτήματα της ενδοσκοπικής τεχνικής TEP είναι πολυάριθμα και την καθιστούν την ιδανική επιλογή για τη θεραπεία της βουβωνοκήλης. Η ελάχιστη χειρουργική βλάβη στους ιστούς εξασφαλίζει σχεδόν μηδενική απώλεια αίματος και ταχύτατη ανάρρωση. Λόγω της αποφυγής εισόδου στο εσωτερικό της κοιλίας και της μη χρήσης ραμμάτων και καθηλωτικών υλικών για τη στερέωση του πλέγματος, ο ασθενής χρειάζεται ελάχιστα παυσίπονα και επιστρέφει στις καθημερινές του δραστηριότητες άμεσα. Το γεγονός ότι η τεχνική αυτή αποφεύγει την είσοδο στην περιτοναϊκή κοιλότητα μειώνει τον μετεγχειρητικό πόνο και τον κίνδυνο επιπλοκών, όπως οι συμφύσεις ή οι κακώσεις των εσωτερικών οργάνων. Επιπλέον, η ίδια τεχνική μπορεί να εφαρμοστεί για τη διόρθωση αμφοτερόπλευρων βουβωνοκηλών ή και άλλων κηλών που μπορεί να μην είχαν διαγνωστεί προεγχειρητικά, όπως οι μηροκήλες. Το αισθητικό αποτέλεσμα είναι εξαιρετικό λόγω των μικρών τομών, ενώ η αποφυγή τραυματισμού νεύρων και αιμοφόρων αγγείων της περιοχής μειώνει τον κίνδυνο επιπλοκών, όπως διαταραχές στην αιμάτωση των όρχεων στους άνδρες. Βέβαια, η μέθοδος TEP θεωρείται τεχνικά απαιτητική λόγω της απόλυτης ακρίβειας που απαιτεί, συνεπώς η επιλογή του κατάλληλου χειρουργού για να την πραγματοποιήσει κρίνεται αναγκαία. Ο Γενικός Χειρουργός Χαράλαμπος Σπυρόπουλος έχει λάβει εκτενή εκπαίδευση και μετεκπαίδευση σε αυτή την τεχνική, σε κορυφαία κέντρα του εξωτερικού, ώστε να είναι σε θέση να απαλλάξει οριστικά τους ασθενείς του από τα ενοχλητικά συμπτώματα της βουβωνοκήλης.

Η εγχείρηση για την αντιμετώπιση της βουβωνοκήλης αποτελεί την πιο συχνή χειρουργική πράξη στην ειδικότητα της γενικής χειρουργικής. Αν και πολύ συχνή, η ασφαλής και επιτυχής διόρθωσης μίας βουβωνοκήλης προϋποθέτει εμπειρία και εξειδίκευση από τον θεράποντα χειρουργό.

Τι είναι η βουβωνοκήλη και ποιοι παράγοντες συμβάλλουν στην εμφάνισή της;

Η βουβωνοκήλη αποτελεί το πιο συχνό είδος κήλης και εμφανίζεται στο επίπεδο του βουβωνικού πόρου. Εκδηλώνεται ως προεξοχή (προβολή) κάποιου ενδοκοιλιακού οργάνου κάτω από το δέρμα της βουβωνικής χώρας.  Η προβολή αυτή πραγματοποιείται μέσω ενός χάσματος που δημιουργείται στη βουβωνική περιοχή και μπορεί να αποκτήσει μεγάλες διαστάσεις.

Οι πιο συχνοί παράγοντες που συμβάλλουν στην πρόκληση της βουβωνοκήλης είναι:

Πότε πρέπει να διενεργείται η εγχείρηση αποκατάστασης της βουβωνοκήλης;

Η εγχείρηση διόρθωσης της βουβωνοκήλης είναι καλύτερα να γίνεται άμεσα όταν διαγνωστεί η κήλη. Η έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση της  βουβωνοκήλης ελαττώνει τον κίνδυνο εμφάνισης επιπλοκών. Ωστόσο, η χειρουργική αντιμετώπιση είναι υποχρεωτική σε περιπτώσεις που η  βουβωνοκήλη:

 

Πώς διεξάγεται η εγχείρηση αποκατάστασης της βουβωνοκήλης;

Η επέμβαση διενεργείται σχεδόν πάντα πια με την εφαρμογή ελάχιστα επεμβατικών μεθόδων. Η λαπαροσκοπική και η ενδοσκοπική / ρομποτική προσπέλαση αποτελούν πια την πρώτη επιλογή στην αντιμετώπιση των κηλών της βουβωνικής περιοχής.

Ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές:

 

Σε κάθε περίπτωση, η εγχείρηση της βουβωνοκήλης απαιτεί την τοποθέτηση ειδικού πλέγματος για την οριστική διόρθωση του προβλήματος. Η επιλογή του κατάλληλου πλέγματος, με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά για τον κάθε ασθενή και υψηλά πρότυπα ασφάλειας και αντοχής, αποτελεί προ-απαιτούμενο μίας επιτυχούς χειρουργικής διόρθωσης.

Αντίστοιχα, κεφαλαιώδους σημασίας είναι και η εμπειρία, γνώση, ικανότητα, εξειδίκευση και κατάρτιση του χειρουργού που πραγματοποιεί την επέμβαση. Ο Δρ. Χαράλαμπος Σπυρόπουλος είναι εξειδικευμένος χειρουργός κηλών του κοιλιακού τοιχώματος (abdominal wall and hernia surgeon), διευθύνει πιστοποιημένο χειρουργικό κέντρο για την αντιμετώπιση των συγκεκριμένων παθήσεων και εφαρμόζει όλες τις σύγχρονες τεχνικές αντιμετώπισης της βουβωνοκήλης. Επικοινωνήστε με τον ιατρό για να σας κατευθύνει με σοβαρότητα και υπευθυνότητα στην ορθή αντιμετώπιση του δικού σας προβλήματος.

Το κοιλιακό τοίχωμα είναι ένα μυοαπονευρωτικό περίβλημα που περιβάλλει την κοιλιακή κοιλότητα. Διακρίνεται στο προσθιοπλάγιο και οπίσθιο κοιλιακό τοίχωμα και διαδραματίζει υποστηρικτικό ρόλο, ευοδώνοντας τη συνέργεια των κινήσεων και προστατεύοντας τα ενδοκοιλιακά σπλάγχνα. Ποια είναι η ανατομία του κοιλιακού τοιχώματος και ποιες είναι οι πιο κοινές παθήσεις που το επηρεάζουν;

Τι είναι το κοιλιακό τοίχωμα;

Το κοιλιακό τοίχωμα εκτείνεται από τον οστεοχόνδρινο θωρακικό κλωβό έως και την πύελο. Στο μεγαλύτερο τμήμα του είναι μυώδες και αποτελείται από  :

  1. Δέρμα
  2. Υποδόριο ιστό
  3. Περιτονία (εν τω βάθει & εγκάρσια)
  4. Μύες
  5. Εξωπεριτοναϊκό λίπος
  6. Επιφανειακό (τοιχωματικό) πέταλο του περιτοναίου

Δομή κοιλιακού τοιχώματος

Το κοιλιακό τοίχωμα υποδιαιρείται σε:

Η συνηθέστερη εντόπιση προβλημάτων αφορά στο πρόσθιο κοιλιακό τοίχωμα. Το πρόσθιο κοιλιακό τοίχωμα αποτελείται από ισχυρά μυικά στρώματα που περιβάλλονται από ινώδη πέταλα, τις περιτονίες. Για την καλύτερη ταξινόμηση των παθήσεων του κοιλιακού τοιχώματος, το κοιλιακό τοίχωμα διακρίνεται σε 9 ανατομικά διαμερίσματα- 9 ανατομικές περιοχές:

Παράλληλα, το κοιλιακό τοίχωμα περιλαμβάνει τέσσερις βασικούς πλατείς κοιλιακούς μύες:

Κοιλιακό τοίχωμα: Λειτουργία

Το κοιλιακό τοίχωμα αποτελεί τον «κηδεμόνα» του σώματος και απαρτίζεται από πολλά διαφορετικά στρώματα και δομές που είναι απαραίτητα για την αρμονική κίνηση και την προστασία των ενδοκοιλιακών σπλάχνων. Οι πιο σημαντικές λειτουργίες του κοιλιακού τοιχώματος είναι:

Ποιες είναι οι πιο συχνές παθήσεις του κοιλιακού τοιχώματος;

Οι κήλες του κοιλιακού τοιχώματος αποτελούν τη συχνότερη παθολογική κατάσταση του κοιλιακού τοιχώματος. Η κήλη αποτελεί την προβολή ή πρόπτωση ενός ενδοκοιλιακού οργάνου κάτω από το δέρμα, μέσω ενός χάσματος ή κάποιου αδύναμου σημείου του κοιλιακού τοιχώματος. Τα πιο συχνά είδη κηλών του κοιλιακού τοιχώματος είναι:

Το κοιλιακό τοίχωμα όμως, λόγω της πολύπλοκης δομής του, αποτελεί και το επίπεδο εμφάνισης συμπτωμάτων (κυρίως άλγους) από πολυάριθμες υποκείμενες παθήσεις. Ο διαχωρισμός του κοιλιακού τοιχώματος σε 9 ανατομικά διαμερίσματα, συμβάλλει αφενός στη διάγνωση της υποκείμενης πάθησης και στην αποτελεσματική αντιμετώπιση.

Ο κοιλιακός πόνος αποτελεί το χαρακτηριστικότερο εύρημα μίας ενδοκοιλιακής πάθησης. Ανάλογα με την εντόπιση του κοιλιακού άλγους, ένας έμπειρος Γενικός Χειρουργός μπορεί να προσανατολιστεί για την υποκείμενη αιτία. Ειδικότερα, ο πόνος στο:

Το κοιλιακό τοίχωμα είναι μια εξαιρετικά σημαντική δομή του σώματος. Ο πόνος στην περιοχή της κοιλιάς μπορεί να οφείλεται σε πολλές και διαφορετικές παθήσεις. Για την ορθή διάγνωση και αντιμετώπιση, μη διστάσετε να απευθυνθείτε στο Δρ. Χαράλαμπο Σπυρόπουλο. Επικοινωνήστε μαζί του για να λάβετε άμεσα λύση στο δικό σας πρόβλημα.

Η βουβωνοκήλη αποτελεί την πιο συχνή μορφή κήλης και εμφανίζεται συχνότερα στους άνδρες έναντι των γυναικών. Η μη έγκαιρη αντιμετώπισή της μπορεί να οδηγήσει στην εμφάνιση δυσάρεστων προβλημάτων και συχνά σοβαρών επιπλοκών. Ποιοι είναι οι κίνδυνοι και οι πιθανές επιπλοκές της βουβωνοκήλης;

Τι είναι η βουβωνοκήλη και πώς προκαλείται;

Η βουβωνοκήλη είναι η κήλη που εντοπίζεται στο κατώτερο κοιλιακό τοίχωμα και συγκεκριμένα στο επίπεδο του βουβωνικού πόρου. Η βουβωνοκήλη εκδηλώνεται συνήθως ως μια ορατή διόγκωση που δημιουργείται όταν κάποιο τμήμα ενός ενδοκοιλιακού σπλάχνου (συχνότερα εντέρου) διαπεράσει το κοιλιακό τοίχωμα και εντοπιστεί κάτω από το δέρμα. Η πιο συχνή αιτία εμφάνισης της βουβωνοκήλης είναι η εξασθένηση του κοιλιακού τοιχώματος, ιδίως όταν αυτή συνδυάζεται με αυξημένη ενδοκοιλιακή πίεση. Η αύξηση της ενδοκοιλιακής πίεσης μπορεί να προκληθεί από διάφορους παράγοντες, όπως η παχυσαρκία, η χρόνια δυσκοιλιότητα, η άρση βαριών αντικειμένων και η έντονη χειρωνακτική εργασία.

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι και οι πιθανές επιπλοκές της βουβωνοκήλης;

Η παρουσία της βουβωνοκήλης και η εμφάνιση ενός μόνιμου ή περιστασιακού εξογκώματος μπορεί να προκαλέσει σοβαρά ενοχλήματα στον ασθενή. Η βουβωνοκήλη έχει την τάση να μεγαλώνει εξαιτίας της αυξημένης ενδοκοιλιακής πίεσης που δημιουργούν διάφορες δραστηριότητες. Πέραν αυτού, μπορεί να οδηγήσει σε συγκεκριμένες επιπλοκές. Οι κίνδυνοι και οι πιθανές επιπλοκές της βουβωνοκήλης είναι εκείνες που καθιστούν την πάθηση επικίνδυνη.

Κίνδυνοι και πιθανές επιπλοκές της βουβωνοκήλης

Κίνδυνοι και πιθανές επιπλοκές βουβωνοκήλης: Συμπτώματα

Οι επιπλοκές της βουβωνοκήλης εκδηλώνονται με θορυβώδη συμπτώματα που υποδηλώνουν την ανάγκη άμεσης ιατρικής βοήθειας:

Πώς αποφεύγονται οι επιπλοκές της βουβωνοκήλης;

Η βουβωνοκήλη και οι επιπλοκές της αντιμετωπίζονται χειρουργικά. Η χειρουργική αντιμετώπιση της βουβωνοκήλης επιτυγχάνεται πλέον μέσα από τη χρήση ελάχιστα επεμβατικών μεθόδων, της λαπαροσκοπικής / ενδοσκοπικής μεθόδου TEP και της ρομποτικής προσπέλασης.

Εάν πάσχετε από βουβωνοκήλη και θέλετε να αποφύγετε τον κίνδυνο εμφάνισης επιπλοκών, θα πρέπει να εκτιμηθείτε από έναν εξειδικευμένο Γενικό Χειρουργό. Ο Δρ. Χαράλαμπος Σπυρόπουλος είναι διακεκριμένος Χειρουργός Αριστείας στη χειρουργική αποκατάσταση των κηλών του κοιλιακού τοιχώματος. Μη διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί του για να ενημερωθείτε σχετικά με την κατάλληλη τεχνική διόρθωσης.

Η κήλη και η παχυσαρκία αποτελούν δύο συχνα  συνυπάρχουσες παθολογικές καταστάσεις. Πώς όμως η παχυσαρκία μπορεί να προκαλέσει κήλη ή να επιδεινώσει μία προϋπάρχουσα κήλη του κοιλιακού τοιχώματος;

Κήλη σε άτομα με παχυσαρκία

Η παχυσαρκία είναι μια αναγνωρισμένη αυτόνομη νόσος που χαρακτηρίζεται από την  υπερβολική συσσώρευση σπλαγχνικού λίπους. Η παχυσαρκία έχει συνδεθεί με πολυάριθμες παθήσεις, όπως ο διαβήτης τύπου ΙΙ και τα καρδιαγγειακά νοσήματα. Ταυτόχρονα, προκαλεί σημαντική αύξηση της ενδοκοιλιακής πίεσης, εξασθενώντας την αντοχή του κοιλιακού τοιχώματος και αυξάνοντας τον κίνδυνο εμφάνισης κήλης.

Η κήλη στο κοιλιακό τοίχωμα αποτελεί ένα εμφανές εξόγκωμα που προκαλείται από την προβολή κάποιου ενδοκοιλιακού σπλάχνου προς τα έξω, δια μέσου ενός επίκτητου ή συγγενούς χάσματος. Η κήλη γίνεται αντιληπτή λόγω της χαρακτηριστικής διόγκωσης στην περιοχή της κοιλιάς και αρκετές φορές μπορεί να προκαλέσει ποικίλα συμπτώματα ή επιπλοκές.

Κήλη και παχυσαρκία: Μπορεί η παχυσαρκία να προκαλέσει κήλη;

Η παχυσαρκία σχετίζεται με τη συσσώρευση υπερβολικού λίπους στην περιοχή της κοιλιάς, αυξάνοντας την ενδοκοιλιακή πίεση και ευοδώνοντας την εμφάνιση κήλης. Η αυξημένη ενδοκοιλιακή πίεση και η αποδυνάμωση του κοιλιακού τοιχώματος αποτελούν τις βασικότερες αιτίες που οδηγούν στην πρόκληση κήλης. Πιο αναλυτικά:

Ποια είδη κήλης μπορεί να προκαλέσει η παχυσαρκία;

Τα πιο συχνά είδη κήλης που μπορεί να εμφανίσει ένα παχύσαρκο άτομο, είναι:

Ως επί το πλείστον, τα συμπτώματα των συγκεκριμένων κηλών είναι κοινά και περιλαμβάνουν:

Κήλη και παχυσαρκία: αντιμετώπιση

Η αντιμετώπιση της κήλης σε ένα άτομο με παχυσαρκία είναι σύνθετη. Η παχυσαρκία ειναι παράγοντας υψηλού κινδύνου για επιπλοκές αλλά και για υποτροπή της κήλης μετά τη χειρουργική διόρθωση. Από την άλλη,  η κήλη μπορεί να προκαλέσει σοβαρές επιπλοκές η ίδια, όπως την περίσφιξη κατά την οποία πραγματοποιείται νέκρωση του οργάνου που εγκλωβίζεται εντός της κήλης.

Άρα; Τι προηγείται? Η αντιμετώπιση της παχυσαρκίας ή της κήλης?

Ιδανικά,  χειρουργική αντιμετώπιση μίας κήλης πρέπει να διενεργείται σε άτομα με δείκτη μάζας σώματος μικρότερο του 35. Εφόσον λοιπόν η κήλη είναι ασυμπτωματική, η φαρμακευτική και χειρουργική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας προκρίνονται.

Για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας υπάρχουν διαθέσιμες χειρουργικές τεχνικές, οι οποίες εφαρμόζονται κατά περίπτωση και ανάλογα με το μέγεθος του προβλήματος του εκάστοτε ασθενή. Έτσι, υπάρχουν διάφορα είδη επεμβάσεων παχυσαρκίας, όπως:

Η ταυτόχρονη χειρουργική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας και της συνυπάρχουσας κήλης προτείνεται μόνο σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, καθώς μπορεί να αυξήσει την πιθανότητα επιπλοκών. Σε περίπτωση που η διόρθωση της κήλης δεν μπορεί να αναβληθεί,  η αποκατάσταση πρέπει να γίνεται μέσω ελάχιστα επεμβατικών μεθόδων.  Η χειρουργική αποκατάσταση των κηλών πραγματοποιείται με την προηγμένη λαπαροσκοπική και κυρίως με την ρομποτική χειρουργική.

Η κήλη και παχυσαρκία αποτελούν δυο αλληλένδετες παθήσεις, οι οποίες δύναται να προκαλέσουν επιπλοκές. Για την αντιμετώπιση μιας κήλης σε άτομα με κλινικά σοβαρή παχυσαρκία απαιτείται η έγκαιρη γνωμάτευση και ακριβής εφαρμογή της κατάλληλης μεθόδου αντιμετώπισης. Ο Γενικός Χειρουργός Δρ. Χαράλαμπος Σπυρόπουλος είναι έμπειρος χειρουργός κηλών του κοιλιακού τοιχώματος και του  ανώτερου πεπτικού συστήματος, με πιστοποίηση στην προηγμένη λαπαροσκοπική και ρομποτική χειρουργική. Μη διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί του για να αντιμετωπίσει με ασφάλεια το πρόβλημα σας.

Το πεπτικό σύστημα είναι ζωτικό για την επιβίωση του ανθρώπινου οργανισμού καθώς μέσα από τη λειτουργία της πέψης προσλαμβάνονται όλα τα αναγκαία θρεπτικά συστατικά. Η ομαλή λειτουργία του πεπτικού συστήματος διασφαλίζει συνολική υγεία και μακροζωία.

Πεπτικό σύστημα

Το πεπτικό σύστημα παρομοιάζεται συχνά ως το «χημικό διυλιστήριο» του οργανισμού. Η βασική λειτουργία του είναι να προσλαμβάνει τις θρεπτικές ουσίες από τις τροφές, οι οποίες μετά από ειδική επεξεργασία μπορούν να απορροφηθούν από τον οργανισμό. Η διαδικασία αυτή ονομάζεται πέψη. Συνοπτικά, η σημαντικότερη λειτουργία του πεπτικού συστήματος είναι:

Πώς διαμορφώνεται το πεπτικό σύστημα;

Το πεπτικό σύστημα διακρίνεται σε τρία μέρη:

Η ανώτερη και κατώτερη γαστρεντερική οδός σχηματίζουν τον γαστρεντερικό σωλήνα.

Πεπτικό σύστημα: Ανώτερη γαστρεντερική οδός

Το πεπτικό σύστημα ξεκινά από την ανώτερη γαστρεντερική οδό και συγκεκριμένα τη στοματική κοιλότητα. Η λειτουργία της στοματικής κοιλότητας είναι η ύγρανση της τροφής και ο θρυμματισμός της. Μετά τη σχολαστική μάσηση, η τροφή οδηγείται στον φάρυγγα και τελικώς στον οισοφάγο και το στομάχι. Στο κατώτερο τμήμα του οισοφάγου υπάρχει ο κατώτερος οισοφαγικός σφιγκτήρας, ο οποίος αποτρέπει την παλινδρόμηση των γαστρικών υγρών προς τον οισοφάγο (γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση). Στο στόμαχο, η τροφή αναμειγνύεται με το οξύ που φυσιολογικά παράγεται από τα γαστρικά κύτταρα και δημιουργείται ο γαστρικός χυλός που προωθείται στο δωδεκαδάκτυλο.

Πεπτικό σύστημα: Κατώτερη γαστρεντερική οδός

Η κατώτερη γαστρεντερική οδός είναι υπεύθυνη για τη συνέχιση της πέψης και την απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών. Μετά το δωδεκαδάκτυλο ξεκινά το αρχικό τμήμα του λεπτού εντέρου, η νήστιδα, όπου, με το υγρό του παγκρέατος και τη χολή, πραγματοποιείται η διάσπαση της τροφής και οι σημαντικότερες διεργασίες της πέψης. Η χολή είναι ένα υγρό που παράγεται στο ήπαρ και σε φάση που o οργανισμός είναι νηστικός αποθηκεύεται στη χοληδόχο κύστη.

Το αρχικό τμήμα του παχέος εντέρου λέγεται τυφλό και στη βάση του βρίσκεται η σκωληκοειδής υπόφυση. Το παχύ έντερο αποτελείται από το δεξιό, εγκάρσιο και αριστερό κόλον, το σιγμοειδές παχύ έντερο, το ορθό και, στο τέλος, τον πρωκτικό σωλήνα.

Ποιες είναι οι συχνότερες παθήσεις του πεπτικού συστήματος ;

Οι πιο συχνές παθήσεις του πεπτικού συστήματος είναι:

Οι παραπάνω παθήσεις συνήθως εκδηλώνονται με διαφορετικά συμπτώματα. Τα συμπτώματα μπορεί να είναι άλλοτε ήπια ή σοβαρά, καθώς καθορίζονται από τη σοβαρότητα και το είδος της πάθησης.  Τα συχνότερα συμπτώματα περιλαμβάνουν κοιλιακό πόνο, καούρα, εμετό, φούσκωμα και αλλαγές στην κένωση.

Το πεπτικό σύστημα είναι εξαιρετικά σημαντικό για τη διατήρηση της συνολικής υγείας του ανθρώπινου οργανισμού. Στην περίπτωση που παρουσιάζετε χειρουργικές ανωμαλίες σχετιζόμενες με το γαστρεντερικό σύστημα,  αναζητήστε τη βοήθεια του Γενικού Χειρουργού, Δρ. Χαράλαμπου Σπυρόπουλου.

Ο  Γενικός Χειρουργός, Δρ. Χαράλαμπος Σπυρόπουλος κατέχει μακρόχρονη εμπειρία στη διάγνωση και αποκατάσταση χειρουργικών παθήσεων του πεπτικού συστήματος.  Έχει ειδική εκπαίδευση στο κέντρο αριστείας της Ρομποτικής Χειρουργικής, στο Νοσοκομείο Misericordia, στο Grosseto της Ιταλίας και διενεργεί λαπαροσκοπικές και ρομποτικές επεμβάσεις. Επικοινωνήστε μαζί του για να σας καθοδηγήσει στην επίλυση του προβλήματός σας.

Η παχυσαρκία είναι μια ολοένα αυξανόμενη σε συχνότητα αυτόνομη νόσος, η οποία συνδέεται με πολυάριθμες άλλες παθήσεις. Η διατροφή συνδέεται άρρηκτα με την παχυσαρκία, καθώς η έλλειψη υγιεινών διατροφικών προτύπων οδηγεί στην πρόσληψη περιττών θερμίδων.

Τι είναι η παχυσαρκία και γιατί είναι επικίνδυνη;

Η παχυσαρκία ορίζεται ως η υπερβολική συσσώρευση λίπους στο ανθρώπινο σώμα. Τα αυξημένα ποσοστά εμφάνισης παχυσαρκίας και η αύξηση της συσχετιζόμενης νοσηρότητας επιβεβαιώνουν τη σύνδεσή της με σοβαρές ασθένειες, όπως:

Ποιοι παράγοντες οδηγούν στην παχυσαρκία;

Υπάρχουν διάφοροι παράγοντες που συμβάλλουν στην έξαρση της παχυσαρκίας, μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνονται:

Διατροφή και παχυσαρκία: Πώς η υπερκατανάλωση φαγητού οδηγεί στην παχυσαρκία

Η βασικότερη αιτία εμφάνισης παχυσαρκίας είναι η υπερβάλλουσα πρόσληψη θερμίδων, πέραν των απαιτούμενων για τις ενεργειακές ανάγκες του ατόμου. Αυτό στην ουσία σημαίνει πως ένα άτομο λαμβάνει περισσότερες θερμίδες από αυτές που έχει ανάγκη το σώμα να καταναλώσει. Το θερμιδικό πλεόνασμα επιτείνει τη συσσώρευση λίπους στο σώμα, με αθροιστικό χαρακτήρα. Επομένως, διατροφή και παχυσαρκία συνδέονται με τη μορφή αιτίου – αποτελέσματος, λόγω:

Διατροφή και παχυσαρκία: Μπορεί η παχυσαρκία να αντιμετωπιστεί μέσω της τροποποίησης του διατροφικού πλάνου;

Η αρχική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας πάντα ξεκινά μέσα από την εφαρμογή συντηρητικών μεθόδων. Στις συντηρητικές μεθόδους συμπεριλαμβάνεται φυσικά η τροποποίηση της διατροφής, με στόχο τον θερμιδικό περιορισμό. Συγκεκριμένα :

Ωστόσο, πολλές φορές η διατροφή δεν επιφέρει τα αναμενόμενα και κυρίως μακροπρόθεσμα σταθερά αποτελέσματα. Είναι κοινό φαινόμενο τα παχύσαρκα άτομα να εφαρμόζουν εξαντλητικές δίαιτες, οι οποίες τελικώς οδηγούν σε στέρηση και τελικά σε εντελώς διαφορετικά από τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Ως εκ τούτου, η εφαρμογή κάποιας συντηρητικής μεθόδου καθορίζεται από τον βαθμό παχυσαρκίας και το χρονικό διάστημα παρουσίας της πάθησης.

Πώς αντιμετωπίζεται η παχυσαρκία;

Η μακροπρόθεσμα αποτελεσματική αντιμετώπιση της κλινικά σοβαρής παχυσαρκίας επιτυγχάνεται μόνο  μέσα από την εφαρμογή σύγχρονων φαρμακευτικών θεραπειών και χειρουργικών προσεγγίσεων. Η χειρουργική προσέγγιση είναι αναγκαία σε περιπτώσεις σοβαρής νόσου με συνυπάρχουσες παθήσεις. Οι σύγχρονες χειρουργικές προσεγγίσεις για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας είναι:

Η βαριατρική/μεταβολική χειρουργική μπορεί να επιτύχει όχι μόνο ένα φυσιολογικό δείκτη μάζας σώματος, αλλά πρωτίστως να αυξήσει την επιβίωση του πάσχοντος ατόμου.

Η παχυσαρκία αποτελεί μια αυτόνομη νόσο που χρήζει έγκαιρης αντιμετώπισης, μέσω της εφαρμογής της κατάλληλης θεραπευτικής μεθόδου. Ο Γενικός Χειρουργός Δρ. Χαράλαμπος Σπυρόπουλος είναι έμπειρος χειρουργός του  ανώτερου πεπτικού συστήματος, με πιστοποίηση στην προηγμένη λαπαροσκοπική και ρομποτική χειρουργική. Εάν θέλετε να αντιμετωπίσετε την παχυσαρκία, μη διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί του για να σας βοηθήσει οριστικά με το πρόβλημα σας.

Η διαφραγματοκήλη είναι μία μορφή εσωτερικής κήλης  και χαρακτηρίζεται από την προβολή συνήθως του στομάχου εντός του θώρακα. Η υποτροπή της διαφραγματοκήλης αναφέρεται στην επανεμφάνιση της κήλης μετά από τη διενέργεια χειρουργικής διόρθωσης της πάθησης.

Πώς μπορεί να υποτροπιάσει η διαφραγματοκήλη;

Η υποτροπή μίας διαφραγματοκήλης μπορεί να εμφανιστεί έως και στο 18% των περιπτώσεων που έχουν χειρουργηθεί στο παρελθόν. Οι αιτίες υποτροπής της διαφραγματοκήλης ποικίλουν και σχετίζονται με:

Ποια συμπτώματα προκαλεί η υποτροπή διαφραγματοκήλης;

Η υποτροπή της διαφραγματοκήλης μπορεί να είναι ασυμπτωματική οπότε δεν έχει (ιδίως αν είναι μικρή) ιδιαίτερη κλινική σημασία. Σε πιο σοβαρές περιπτώσεις τα συμπτώματα είναι ποικίλα και εξαρτώνται κυρίως από τον τύπο της πρωτοπαθούς επέμβασης και την αιτία υποτροπής:

Πώς γίνεται η διάγνωση;

Η διάγνωση της υποτροπής της διαφραγματοκήλης πραγματοποιείται μέσα από την κλινική εξέταση του ασθενούς και τη διενέργεια πιο εξειδικευμένων διαγνωστικών εξετάσεων:

Πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί η υποτροπή διαγραγματοκήλης;

Μετά την επέμβαση αποκατάστασης της υποτροπιάζουσας διαφραγματοκήλης, ο ασθενής θα πρέπει να ακολουθήσει συγκεκριμένες οδηγίες:

Η χειρουργική διόρθωσης της υποτροπής μίας διαφραγματοκήλης είναι μια σύνθετη χειρουργική επέμβαση που σχετίζεται με πιθανές επιπλοκές. Η επιλογή του κατάλληλου ιατρού και η εφαρμογή σύγχρονης χειρουργικής τεχνολογίας (ρομποτική χειρουργική) είναι εξαιρετικής σημασίας για την επιτυχή έκβαση.  Ο Γενικός Χειρουργός Δρ. Χαράλαμπος Σπυρόπουλος είναι έμπειρος χειρουργός του ανώτερου πεπτικού συστήματος, με πιστοποίηση στην προηγμένη λαπαροσκοπική και ρομποτική χειρουργική. Μην διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί του για να αντιμετωπίσει με ασφάλεια το δικό σας πρόβλημα.

Η παλινδρόμηση και η παχυσαρκία είναι δύο αλληλένδετες παθολογικές καταστάσεις, καθώς η αύξηση του δείκτη μάζας σώματος  επιτείνει τη συμπτωματολογία παλινδρόμησης. Ποια όμως είναι η ακριβής συσχέτιση μεταξύ των δύο παθήσεων ;

 

Παλινδρόμηση και παχυσαρκία : πώς συνδέονται οι δύο παθήσεις;

Η παχυσαρκία θεωρείται επιδημία της σύγχρονης της εποχής και σχετίζεται με την εμφάνιση μιας σειράς παθήσεων, όπως διαβήτη τύπου 2 ή καρδιαγγειακών παθήσεων. Η  γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση αποτελεί επίσης μία πολύ συχνή παθολογική κατάσταση σε άτομα με παχυσαρκία, λόγω της αυξημένης ενδοκοιλιακής πίεσης.

Πώς η παχυσαρκία μπορεί να προκαλέσει παλινδρόμηση;

Η συσχέτιση των δύο παθήσεων αποδίδεται:

Ποιες είναι οι επιπτώσεις  σε άτομα με γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση και παχυσαρκία;

Η συνύπαρξη των δύο παθήσεων επιταχύνει τις επιπλοκές της παλινδρόμησης, όπως:

Ως εκ τούτου, ο ασθενής που αντιμετωπίζει συμπτώματα παλινδρόμησης και παράλληλα φέρει αυξημένο δείκτη σώματος, θα πρέπει να επισκεφτεί έναν εξειδικευμένο Γενικό Χειρουργό. Ένας ιατρός με εξειδίκευση στην αντιμετώπιση παθήσεων του ανώτερου πεπτικού συστήματος και της παχυσαρκίας, αφού αξιολογήσει τα συμπτώματα της παλινδρόμησης, θα πραγματοποιήσει τον αναγκαίο περαιτέρω έλεγχο, όπως :

Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση και παχυσαρκία : αντιμετώπιση

Η μεταβολική χειρουργική αποτελεί τη χρυσή επιλογή για την οριστική αντιμετώπιση τόσο της παλινδρόμησης όσο και της παχυσαρκίας. Η εφαρμογή των κλασικών αντιπαλινδρομικών επεμβάσεων (όπως η θολοπλαστική Nissen) σε άτομα με κλινικά σοβαρή παχυσαρκία συνδέεται με αυξημένες πιθανότητες αποτυχίας και επιπλοκών, λόγω της συνυπάρχουσας αυξημένης ενδοκοιλιακής πίεσης από το υπερβάλλον σπλαγχνικό λίπος.

Η επέμβαση εκλογής για την αντιμετώπιση ασθενών με παχυσαρκία και σοβαρή γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση είναι η γαστρική παράκαμψη (γαστρικό by pass). Η επέμβαση αυτή καταργεί αυτόματα την παλινδρόμηση καθώς ο μικρός γαστρικός θύλακος που δημιουργείται και υποδέχεται την τροφή στερείται οξέος. Ως εκ τούτου, μετά την επέμβαση σταματά η έκθεση του οισοφάγου στη βλαπτική επίδραση των όξινων γαστρικών υγρών. Παράλληλα, μέσω σύνθετων μηχανισμών, η επέμβαση οδηγεί σε μακροπρόθεσμα σταθερή απώλεια του υπερβάλλοντος βάρους του ατόμου.

Η επέμβαση της επιμήκους γαστρεκτομής (γαστρικό μανίκι) θα πρέπει να εφαρμόζεται με ιδιαίτερη προσοχή σε ασθενείς με γαστροοισοφαγική παλινδρομική νόσο και μόνο αν συνυπάρχει διαφραγματοκήλη που διορθώνεται ταυτόχρονα. Αντίθετα, σε περιπτώσεις σοβαρής και εμμένουσας παλινδρόμησης, η sleeve γαστρεκτομή δεν θεωρείται καλή επιλογή.

Σε κάθε περίπτωση, ένας εξειδικευμένος ιατρός θα σας προτείνει την κατάλληλη μέθοδο για τη συνδυαστική αντιμετώπιση και των δύο παθήσεων. Οι παραπάνω χειρουργικές τεχνικές μπορούν να εφαρμοστούν με λαπαροσκοπική ή ρομποτική προσέγγιση, με τη ρομποτική τεχνική ωστόσο να προσφέρει μοναδικές τεχνολογικές καινοτομίες.

Οι ασθενείς με παλινδρόμηση και παχυσαρκία εμφανίζουν μεγάλες πιθανότητες ανάπτυξης επιπλοκών, οπότε είναι απολύτως σημαντική η έγκαιρη διάγνωση και εφαρμογή της κατάλληλης μεθόδου αντιμετώπισης. Ο Γενικός Χειρουργός Δρ. Χαράλαμπος Σπυρόπουλος είναι έμπειρος χειρουργός του ανώτερου πεπτικού συστήματος, με πιστοποίηση στην προηγμένη λαπαροσκοπική και ρομποτική χειρουργική, ενώ παράλληλα ειδικεύεται στη χειρουργική αντιμετώπιση της Κλινικά Σοβαρής Παχυσαρκίας. Εάν πάσχετε από παλινδρόμηση και παχυσαρκία, μη διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί του για να αντιμετωπίσει με ασφάλεια το πρόβλημά σας.

Φόρμα Επικοινωνίας

Contact Form EL

Στοιχεία Επικοινωνίας

Ιατρείο Κλινικής (Όπισθεν Νοσοκομείου ΙΑΣΩ)

Πλοηγηθειτε
crossmenuchevron-down